Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Het iWeekend van een Mac-o-fiel door de iLens van haar iPhone

Omdat ze zaterdag de koploper versloegen en nu zelf koploper zijn en het kampioenschap ze nauwelijks nog kan ontgaan en hij twee keer scoorde (waarvan eenmaal uit vrije trap als een heuse Pi-air!) en drie keer de voorzet gaf voor een doelpunt en hij door zijn coach “Middenvelder pur sang” werd genoemd (leest hij mijn log of zo?) en De iRepel de longen uit haar lijf heeft aangemoedigd en dus weer die sockermum was die iedereen kent als die moeder die alsmaar “Pi-air”  scandeert en omdat de Brandmeester zo vreselijk trots is op zijn eerstgeborene kreeg hij van mij dit. (Jongens: zonder adem te halen in een keer lezen, hè!) De Middenvelder oefent zich een rotje, want zo eenvoudig is het niet eens!

Omdat ik zaterdag 15 kilometer liep, deed ik zondag “maar” 5 kilometer. Maar daarmee kwam ik met mijn Nike+ wel boven de 600 kilometer! Zie je die enorme piek van de 15 kilometer? Man, wat was ik trots op mijn benen.

Hoe Mac-o-fiel ik ook ben, en hoe blij ik ook ben met de Nike+iPod en mijn iMac en mijn witte iPhone (Macbook pro staat op het verlanglijstje), voor hardlopen gaat er niks boven de Garmin Forerunner 405CX. Met hartslagmeter en ingebouwde GPS. Garmin weet tot op de meter waar ik loop en hoe hard. Oh, ik gadgetfreak ik.

En omdat de 15 kilometer zo ontzettend lekker en makkelijk liep, heb ik er alle vertrouwen in dat ik na de zomer de halve marathon ga redden. En zondag was het weer zo goed en scheen het zonnetje zo lekker , dat ik in mijn nieuwe shocking pink zomerloopoutfit kon lopen. Toen ik het aan had getrokken riep De Wijze uit: “Mama, wat ben je mooi!” Dat zijn de complimenten die tellen in het leven, dat kan ik je verzekeren.

Maar het is niet alleen maar hardlopen wat de klok slaat. We waren een heel weekend samen en dus gingen we ook samen dingen doen. Geen Repelbos voor de verandering, maar in plaats daarvan een ochtendje waterratten.

Popeye oefent voor cool dude. En hij is pretty good at it! We zitten buiten met opa en oma die terug zijn uit het buitenland en we bestellen pizza en drinken witte wijn. Het leven is bijzonder rijk op een dergelijk moment.

De Middenvelder heeft zijn moeder volledig in zijn broekzak met dit soort acties. En nee, ze komen niet uit een tuin van iemand, ze zijn bij de sloot geplukt. De Repel moest het wel even checken. Uiteraard zijn ze vandaag volledig verlept, maar gisteren stonden ze er mooi bij en was ik enorm blij met mijn mooie boeket. Weet je, Brandmeester, ik vind het heel fijn om bloemen te krijgen. Wist je dat?

Ik heb deze serie geërfd van mijn tante die in januari 2006 is overleden. Ik koop ze trouw elk jaar bij en zoek elke rommelmarkt af naar de missende delen, maar ze stonden al die tijd op zolder in de studeerkamer. Zonde eigenlijk. Dus dit weekend heb ik ze naar beneden gehaald voor mijn leergierige Middenvelder. Elke vrij momentje (als hij niet op zijn waveboard aan het oefenen is) pakt hij een boek. Jammer alleen dat hij dan weer heel lang blijft kijken naar de foto’s van de onthoofde lichamen.

Een foto van ons avondje uit heb ik niet. Ik had het te druk met het dansen met de Brandmeester. Een foto van de pizza heb ik ook niet. Ik had het te druk met eten. Is mijn leven dan echt zo idyllisch? Meestal wel. Soms niet. Vanmorgen moesten de lakens worden gewassen van het bed van Popeye dat hij vannacht helemaal ondergespuugd had. En omdat hij vannacht niet toeliet dat De Brandmeester de kots uit zijn haren douchte, en hij vandaag ziekjes is, heb ik zijn haren maar zo goed en zo kwaad als het ging met een washandje gewassen.

En om met iets heel zinnigs af te sluiten: mijn iBeltoon wil ik jullie niet onthouden. Ik ben zelfs zo Mac-o-fiel dat ik mijn witte iPhone al kocht een half jaar voordat mijn abonnement bij mijn vorige provider afliep. (Maar ik zal vast niet de enige zijn geweest!) Echt, de beste uitvinding sinds het vuur.

Advertenties

april 19, 2010 Posted by | Party of Five | , , | 36 reacties

Sherlock’s overpeinzingen op Zondag

Ik heb een rotnacht gehad, dat kan ik U vertellen. Het Kind was er niet. Alleen dat kleinste kind, die nagel aan mijn doodskist, was er. Dat andere kind, die blonde, was met Het Kind uit logeren bij de buren. En ik moet U zeggen: zonder Het Kind slaap ik niet goed. Wij slapen namelijk altijd samen. Wij zijn sowieso altijd samen. Het Alfa-mannetje hier in huis blijft maar denken dat ik het leuk vind als hij me aait, maar dat mag eigenlijk alleen Het Kind. De rest is louter een kwestie van tolereren. Enfin, het was dus een eenzame nacht voor me. Ik ben van botte ellende maar bij mijn broer gaan liggen.

Ove het Kind gesproken, ik weet niet waarom het een paar maanden niet zo was, maar hij ruikt tegenwoordig weer zo lekker als hij op zaterdag thuis komt. Joost mag weten wat hij uitspookt, maar Het Vrouwtje zei dat hij corner-specialist is. Wat dat ook moge wezen. Nu ik erover nadenk roken ze allemaal zo lekker gisteren. Maar met name Het Kind rook vurrukkuluk. De onderkant van zijn schoenen ruiken al lekker, maar dan die rode sokken! Man, om daar lekker je neus in te duwen…heerlijk! Lekker warm en vochtig van die heerlijke geur!

Ik moet even ingedommeld zijn daarna, maar toen ik wakker werd was het huis te klein. In positieve zin dan hoor: Het Kind en dat andere kind stuiterden door de kamer. Het Vrouwtje had het over positief benaderen en veel liefde geven. Ik weet niet wat het probleem precies is, maar als het de bedoeling was dat het blonde kindje blij moest worden, is dat wel gelukt moet ik zeggen.

Het Vrouwtje is behoorlijk in de weer vandaag. Ze strijkt en ze ruimt op. Vreselijk vermoeiend, ze stoort me continu als ik wil dommelen. Ik begrijp haar ook niet, want ze drinkt al de hele dag geen koffie: waar haalt ze de energie vandaan? Ze drinkt iets wat vreselijk vies ruikt. Ze zegt dat bij de fitness-test haar bloeddruk iets te hoog was. Ze hadden haar verteld dat het een momentopname kon zijn, maar zij gaat meteen overboard en schrapt de koffie en de cola van haar menu en gaat hele rare dingen drinken. Kan nooit goed zijn, dat voel je aan mijn snorharen. “Minder zout” en “meer knoflook” klinkt ook niet gezond. “Meer vis” was de enige hoopvolle opmerking die ze maakte.

Ze was vandaag ook in de weer met foto’s. En mopperen dat ze deed! Ik snap überhaupt dat hele concept foto niet. Wat heb je eraan om te kijken naar een plaatje? Het ruikt niet, het beweegt niet, het aait niet en het spint niet. Het is nep! Maar het Vrouwtje is er dol op. Altijd in de weer is ze, met haar fototoestel dat overigens steeds groter lijkt te worden met alle toeters en bellen die ze erop koopt. Vandaag was ze dus aan het rommelen met schoolfoto’s en ik moet zeggen: het is een best mensch dat Vrouwtje, maar ze laat zich belazeren waar ze bij staat. Ze zegt dat ze de fotograaf niet goed vindt en dat de kinderen er niet heel leuk op staan. Met name de foto waar Middelste alleen op staat vindt ze niet mooi. En hij heeft twee foto’s gestuurd waar ze alle 3 op staan en ze neemt ze allebei. Nagenoeg identiek, en op allebei had ze wat te mopperen. Maar toch allemaal kopen hè. Ik kan er met mijn verstand niet bij: het zijn maar foto’s! Ik zag heel veel briefjes die enveloppen in gaan. Tellen is niet mijn sterkste kant, maar ik zag zo 64 euro 25 voorbij komen. En nog bijbestellen voor de opa’s en oma’s ook. Nou vraag ik je: als het Vrouwtje ze al niet leuk genoeg vindt, zouden haar en Alfa-mannetje’s ouders dat dan wel vinden? Ik denk het niet.

Het spijt mij, u zult mij nu moeten excuseren, want ik voel mijn gekke 10 minuten opkomen. Ik moet nodig door het huis gaan donderjagen met mijn broer.

Met vriendelijke groet,

Sherlock.

maart 14, 2010 Posted by | Levende Have, Party of Five | , , , | 31 reacties

Zaterdag koffiemijmeren

Image Hosted by ImageShack.us

Helaas was dit niet mijn ontbijtje op zaterdagochtend. Ik had het graag uitgeslapen op bed genuttigd, met Manlief als toetje.

Maar nee, ik ben een socker mom dus Oudste stond om kwart over 6 aan mijn bed. Nee schat, 7 uur hoeven we er pas uit, mompelde ik slaapdronken. En om 7 uur stond ik ineens in de derde versnelling een kind in voetbalkleding te heisen en een tas klaar te maken. Pokke-voetbal. Manlief kwam er speciaal vroeger voor uit werk en om half 8 waren ze weg.

Dus nu zit ik hier met de jongste twee en ik zit aan mijn tweede bak koffie. (Zojuist heb ik mijn schrijfproces even onderbroken om Jongste heel hard te knuffelen, gewoon omdat peutervet zo lekker knuffelt.) Mijn lange haren zitten in de klit, mijn mascara die ik er gisteren niet af heb gehaald is uitgelopen tot mijn wangen en ik mijmer over mijn weekend. Zometeen komen de twee oudste Daltons thuis en ga ik met oooh’s en aaah’s het verhaal van de wedstrijd aanhoren. En dan moet ik de volgende tasjes weer inpakken: de oudste twee gaan uit logeren. Dan hebben we maar één kind over, wat een luxe, wat relaxed zal dat zijn. Maar goed, zo relaxed is het ook weer niet want er staat voor vandaag een Grote Klus op de agenda: de kledingkasten van de Daltons. Te kleine maat eruit, goede maat erin. Zomer eruit, najaar erin. Dozen van zolder en sorteren op maat en seizoen. Jippie, leuk voor de zaterdag. En terwijl mijn tweede bak koffie (maatje sloot) ook alweer bijna leeg is vraag ik me af of ik die klus nietnaar zondag kan schuiven.

Het water staat op voor mijn derde sloot koffie. Ik ga stoppen met schrijven; er komen vast nog betere momenten dit weekend om iets zinnigs over te schrijven. (Of niet: zullen we een oppas voor Jongste regelen en uit eten gaan?) Nu ga ik naar afstandmeten.nl een nieuw rondje uitstippelen. Mijn huidige rondje heeft geen lantarenpalen en het wordt zo vroeg donker nu het najaar vordert. Ik zit al aan de 9 kilometer en mijn rondjes worden groter en groter. En dan ga ik mijn teennagels lakken, informatie waar echt iedereen op zit te wachten.

Hm, de geur die Jongste verspreidt doet mij vermoeden dat ik eerst een luier moet verschonen…en zo kom ik mijn zaterdagochtend als (socker) mom wel door.

september 19, 2009 Posted by | Repel | | 10 reacties

Gewoon h-é-l-e-m-a-a-l niks bijzonders…bijna

Gewoon een weekend. Een heel gewoon weekend zonder hoogtijdagen. Er was judo en er was buiten spelen, er was een uit-etentje, er was een ruzie en er was een goedmakertje, er was een uitje en er waren boodschappen. Gewoon, zoals gezinnen dat doen.

Maar dit weekend was met z’n gewone dingen toch voor ons bijzonder want we waren twee hele volle dagen samen dit weekend, dus alles ging relaxed. Geen snelkookpan-weekend-gepropt-in-één-dag: we hadden T.W.E.E. dagen samen, met z’n allen. Gemiddeld kennen we een dergelijk weekend eens per maand. Dit was dus een niet-bijzonder weekend dat voor ons bijzonder is. Dus zo ongeveer. Snap je?

Papa kwam zaterdagochtend thuis uit werk en treft zonen aan die nog niet zijn aangekleed. De DVD staat aan. Papa vindt het blijkbaar niet erg om voor de 31257ste keer naar Cars te kijken want Middelste heeft de film pas net geërfd van Oudste. Middelste heeft de film pas 86 keer gezien.

Jongste knalt door zijn luier en moet van top tot teen iets droogs aan. Maar bloot vindt hij blijkbaar de beste uitvinding sinds het wiel en wij moeten alle zeilen bijzetten om hem weer aangekleed te krijgen. Een blote pi.emel is blijkbaar dusdanig leuk dat hij na zijn vreugdedans op de bank spontaan een plasje deed op het potje van Middelste.

Relaxed als we zijn op ons Luxe Weekend, kies ik ervoor om na de boodschappen terug te lopen naar de sloot waar we eerder tijdens Het Boodschappen Halen deze mini-meerkoetjes hadden gezien. Dit keer ging ik met camera.

De mini-poezebeesten zijn, of wij het nu druk hebben of niet, helemaal lief.

In ons bos: De Klimboom!
(welke idioot heeft op ons fotogeniek plekje een vuilnisbak geplaatst? Wie vond dat een goed idee?)

In ons bos…

In ons bos…

april 19, 2009 Posted by | De Daltons, Party of Five | , | 7 reacties