Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

De kinderen van Walk on Water en de Daltons…

…zijn op zich al fotogeniek, maar als je ze samen ziet, spetteren ze van je lens!

Slechter dan slecht, gezonde voeding-technisch gezien, deze middag: snoep, chips, en als klap op de vuurpijl: frituur en doperwtjes voor het avondeten. De groteren zaten aan de “echte” tafel….de kleineren (geen kleintjes, nee nee, alleen maar een ietsje kleiner dan de anderen!) aan een eigen tafeltje. De kleineren aten hun bord woordenloos leeg ondanks het feit dat Cars aan mocht blijven en de zuigende werking van deze film op kindjes. Geloof me, als het gekookte aardappelen waren geweest met, zeg, broccoli of zo, hadden in ieder geval Malief en ik al onze ouderlijke vaardigheden in moeten zetten…zelfs met de tv uit…

En dan haar Jongste en mijn Jongste samen. Iedereen is al van tafel behalve die twee. Hij is slechts 3 maanden jonger dan mijn Jongste (maar wel grOOOOter!) en ze kijken Cars. Ik ga niet eens verder typen: A Picture Is Worth More Than A Thousand Words.

Haar oudste en mijn Middelste schelen exact 6 dagen. Mea Culpa mijn Vriendin…het spijt me dat zij in mijn huis verslaafd is geraakt aan het fenomeen “DS”. Ik moet zeggen dat het wel heel knap van haar was dat ze het binnen een uur volledig onder de knie had (en zie dan hier een Smiley met een kronkelmondje!)

Ik ken haar “pas” een jaar of 25…er gaan jaren voorbij dat we elkaar niet zien. Maar elke keer als ik afscheid van haar neem denk ik: “Yep het was heerlijk vandaag, en daarom vind ik je al zo lang zo leuk en zo belangrijk.”

Advertenties

maart 7, 2010 Posted by | De Daltons, Repel | , | 25 reacties

Elementary, my dear Watson: je krijgt wat je geeft…

Ik was van plan…

Ik was van plan een fotologje te maken over hele lieve mensen.
Over lieve mensen uit mijn vriendenkring en lieve mensen uit mijn internetvriendenkring.
Want ik heb zoveel kadootjes gekregen de afgelopen tijd.
En 5 december leek me nou bij uitstek dé avond om daar over te verhalen.
En een dank-je-wel-of-wat uit te delen.

Ik kreeg namelijk troostkadootjes, ik kreeg vriendschapskadootjes en ik kreeg kadootjes uit loglandacties.
De term ‘kadootjes’ moet je in de breedste zin van het woord opvatten: ik kreeg zowel heuse echte fysiek tastbare kado’s, als virtuele kado’s met mooie intenties.
Kado’s in de breedste zin van het woord: ik heb zoveel steun ontvangen dat ik er bijna van omviel.

Ik was van plan een logje te plaatsen met foto’s die ik heb gemaakt van een aantal van die kado’s. Maar mijn mooie nieuwe lens (die zo nieuw niet meer is, ja ja, ik zal de disclaimer er zelf maar bij plaatsen) is nogal dik en groot (size does matter). En als ik probeerde foto’s van dichtbij te maken, was de lens zo dik dat de geïntegreerde flits van mijn camera vaak een schaduw van de lens over het beeld maakte.

Vandaag heb ik een flitser (liefkozend ‘fliepser’ genoemd) gekregen van Manlief, van mijn lieve man, mijn man zo lief. Een heuse externe profi fliepser met batterijen. En met mijn nieuwe fliepser maak ik zulke mooie foto’s met mijn (niet meer zo nieuwe) lens, dat ik de pré-fliepser foto’s met schaduw niet meer wil plaatsen. En dat is helemaal niet erg.

Want zij had zelf al een hele mooie foto gemaakt van de kaart die ze helemaal speciaal voor mij maakte in speciaal voor mij geselecteerde herfstkleuren toen ik een knobbeltje in mijn borst ontdekte. Om me een hart onder de riem te steken. Ze houdt niet van seriewerk, ze is exclusief…dus als jullie ooit eens een hele speciale, unieke kaart willen…ik weet wel een adresje. Onbekenden van ons zijn zij en haar Lief overigens sowieso niet. Haar Lief was degene die deze onvergetelijke maakte van mijn lief. Ik kreeg kaarten van velen van jullie en ik kreeg zelfs een eigen beschermengel, ik logde er al eerder over. En toen ik een keer zakelijk iets bestelde bij haar was ze teleurgesteld toen ze erachter kwam dat de bestelling kwam van iemand die ze al langer kent onder de naam “Repel”. Want dan zou ze wat extra’s hebben gedaan. Maar wat ze voor de, voor haar, anonieme besteller had gedaan was al zo verzorgd, zo speciaal en zo fijn dat ik het eigenlijk heel bijzonder vond: dit allemaal voor een anonieme eerste klant…wow…dat is bijzonder. Het tweede pakketje kwam met extra’s; ze kent me inmiddes bij naam en toenaam. Mijn mams vond mijn sieraad zo mooi dat ze het zelf ook wil hebben. En ik heb het voor haar besteld. Met het verzoek aan die mooie dame van tuttemerull dat het in januari moet worden bezorgd, op het adres van mijn mams, op haar verjaardag. Mijn mams gaat zo’n mooi pakket vast net zo fijn vinden als ik, zo niet nog fijner. Zij heeft ook al meerdere keren iets liefs gestuurd. En ik deed vervolgens iets spontaans toen bleek dat zij degene was uit logland die niets had gekregen uit Cisca’s actie. Ik vond dat oneerlijk, dus vandaag ging er een pakketje voor haar de deur uit. Een mensch mag ook wel eens iets goeds doen uit zichzelluf. Dat heb ik namelijk van haar geleerd:

“Je krijgt wat je geeft. Maar niet persé van dezelfde persoon, want dat zou saai zijn.”

Het is mijn nieuwe motto. En ik vaar er wel bij, mag ik zeggen.

Maar goed. Enough said. Tijd voor foto’s van mijn niet meer zo nieuwe lens in combinatie met mijn gloednieuwe fliepser.

Watson

En Sherlock

december 5, 2009 Posted by | Repel | | 14 reacties

Een Zuchtje Zeeland

Degene die mijn Twiter, pardon Tweets heeft gelezen weet dat er iets was met een trampoline vandaag.

Op onze eerste heuse vakantiedag togen wij richting Zeeland naar vriendin M. Vriendin M ken ik van het internet. Volgens mij begon het allemaal bij punt.nl en inmiddels kennen we elkaar virtueel van haver tot gort.  Ze heeft prachtige bewerkingen gemaakt van mijn foto’s en voor Jongste kreeg ik de meest snoezige slofjes waarmee hij in de box heeft gelegen. Overigens ben ik ook de trotse eigenaar van een echt Appeltje in mijn keuken. (deze dus: klik) En dit was de tweede keer dat we elkaar ‘in het echt’  zouden zien. Het was een goddelijke dag. Ik ben een beetje rozig nu, ik heb de zon in mijn gezicht gehad. En ik ben meer ontspannen dan ik in tijden ben geweest.

Een grote trampoline dus. Daar wordt een grote vent ook weer een beetje kind van.

Geef toe, ze hebben een hele leuke vader!

En dit, mensen, dit is pas een zwembad!! En dan zwemt daar ook nog een heel lief en mooi meisje in rond die best met drie jongere Daltons wil spelen.

Een superheerlijke eerste vakantiedag. En als we dan nog nagenietend wegrijden, worden we getrakteerd op een mooi stukje regenboog die ik met 120 km/u met open raam fotografeerde (schrik niet, ik reed niet hoor).

Zeeland is mooi. Vriendin M. is ook mooi. En haar gezin ook.

augustus 5, 2009 Posted by | Party of Five | , , | 11 reacties

Kouwe kleren en glad ijs en een ei kwijtraken

Da’s een leuke titel voor een logje in de zomer. Maar de inhoud is niet zo leuk. Er zijn dingen gebeurd die me niet in de kouwe kleren zijn blijven zitten. Of moet je zeggen dat ze me niet in de kouwe kleren zijn gaan zitten? Nou ja, hoe dan ook, er zijn een aantal zaken gebeurd die me uit mijn evenwicht hebben gebracht. Flink. En er over loggen is me op glad ijs begeven. Hier kan ik inhoudelijk mijn ei niet echt kwijt. Dus ik blijf zitten met een naar gevoel in mijn onderbuik.

Gisteren ben ik voor mijn gevoel schandalig behandeld. Maar ja, het is voor de tweede keer in heel korte tijd dat ik dat gevoel heb. Moet de conclusie dan niet zijn dat het aan mij ligt en niet aan de rest van de wereld? Vreselijk. In tegenstelling tot de eerste keer heb ik het gisteren niet laten oplopen en niet laten klappen. De uitstroom wordt anders een beetje te hoog. Maar mijn onzekere gevoel begon me meer en meer parten te spelen.

Maar gisteren kreeg ik gelukkig ook van een aantal mensen de bevestiging dat ik niet gek ben. Mensen observeren zelf ook en ik kreeg van hen die ertoe doen de bevestiging dat mijn kompas goed staat. Ik ben niet gek. En ik ben ook niet ’s Werelds Vreselijkste Mensch. En om de boel een beetje te verwerken heb ik gisteren een liedje opgezet en al grienend een potje staan slowdansen met Manlief.

En mijn onderbuik voelt zich een stuk beter kan ik zeggen! Ik hou van dansen met mijn lief. En al helemaal op een van de mooiste oude liedjes die ik ken.

juli 26, 2009 Posted by | Manlief, Repel | , | 7 reacties

Ik heb een appeltje

Ik heb een appeltje. En als ik achter de compu zit lekker bij mijn iMac ben,
heb ik vol zicht op mijn appeltje. 
Computeren op de Apple, kijkend naar mijn appeltje.

Ze hebben gelijk: wij Apple-liefhebbers zijn net een sekte.
Als je over bent op de Apple wil je niet meer anders! Het is inderdaad simpelweg sektarisch. 

***

Dank je wel, lieve Marleen.
Dank je voor je vriendschap, voor je onophoudende steun en begrip.
In tegenstelling tot wat ik dacht, kan je wel degelijk echte vrienden vinden op het internet.
En dank je voor het feit dat je zo mooi schildert.
Mijn mooie keuken is schitterend geworden met jouw Appel.

 

juni 15, 2009 Posted by | Repel | , , | 12 reacties

Van oude dingen en vriendschappen die niet voorbij gaan

Ooit, in een ander leven, was ik student en woonde ik samen met een hardrocker met lang haar. Die trouwens ook student was. We woonden naast Vriend en Vriendin en hadden jarenlang de grootste lol.

Inmiddels is de hardrocker, die overigens nog steeds lang haar heeft zij het wat dunner,  al heel erg lang mijn ex. Vriend en Vriendin zijn al vele jaren gelukkig getrouwd en ik inmiddels ook al een aantal jaren. Toevallig vandaag precies acht, gefeliciteerd met mezelf, want Manlief is er niet om het tegen te zeggen.Vriendin kon niet op ons huwelijk zijn omdat ze de dag daarvoor was bevallen van haar dochter. Daarom waren we daar gisteren: Dochter was dus 8 geworden.

Vriendin en ik zijn nog steeds dikke vrienden en we proberen eens per maand samen uit eten te gaan. We raken niet uitgepraat. Het klikt ook tussen Manlief en Vriend, al zijn het een Feyenoorder respectievelijk Ajacied. Haar kinderen zijn net zo lief als de mijne dus dat klikt ook. Haar Oudste is bijna 13 en is een soort grote broer voor mijn Oudste. Hij leert hem truukjes met voetbal en met de Nintendo DS. Mijn Oudste wil er logeren. En Middelste wilde er nooit meer weg. Hij wilde voor altijd bij Vriendin blijven.

mei 23, 2009 Posted by | Repel | | 5 reacties