Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

On the fourth day of Christmas…

On the fourth day of Christmas werd ik moeder. Acht jaar geleden.

Tot die dag was ik Repel. Ik was een echtgenote, ik was een dochter, een zus, een nichtje en een vriendin.

Oudste maakte mij een moeder. Op 28 december 2001.

En al acht jaar lang maakt Oudste mij gelukkig en trots. Gelukig en trots dat ik de moeder van deze jongen mag zijn.

Nog eens acht jaar en hij mag op de brommer.
Nog eens acht jaar en hij zal een kop boven mij uitsteken.
Nog eens acht jaar hoop ik dat hij mij nog steeds een afscheidskus wil geven als ik naar werk ga.
Nog eens acht jaar zal hij hard richting volwassen gaan.

Ik weet zeker dat hij een schitterende vent gaat worden. Zowel qua karakter als qua uiterlijk.

Advertenties

december 28, 2009 Posted by | De Daltons, Repel | , | 33 reacties

Blijft leuk!

Ik kan blijven loggen over mijn leven, het houdt maar niet op. En al zeg ik het zelf, ik maak er altijd van die verdomd leuk verhaaltjes van! Ha ha, het moge duidelijk zijn: ik ben in een goed humeur. Jongens, maak je borst dus maar nat, want in een dergelijke stemming krijg je lyrische logjes van de Repel. Maar ik kan er niks aan doen; ik heb gewoon een héél erg leuk weekend.

Toen wij bedachten dat we de tweede verjaardag van Jongste op een zaterdag in september zouden vieren, hadden we geen rekening gehouden met het feit dat het voetbalschap van Oudste ook deze zaterdag een zaterdagwedstrijd zou inhouden. Oeps. Gelukkig draait Huize Repel op <synische toon>organisatie en improvisatie</synische toon> dus na de drukte van de vrijdag (werk-eten-boodschappen-kamer opruimen en in visite-stand zetten) konden we zaterdag redelijk relaxed naar de voetbal.
Ik maak wel geintjes over het leven van een socker mom, maar ik vind het echt heel leuk. De ouders van zijn medespelertjes zijn leuk en sportief; het is domweg gezellig langs de lijn. En ik geniet van mijn oudste zoon die al zo’n grote kerel aan het worden is. En hij is zó blij dat hij voetbalt. Hij wordt al de stofzuiger van het middenveld genoemd, de corner-specialist en natuurlijk Pi-air. En ik ben nog steeds die fanatieke moeder die zo heel hard “pi-air” riep toen Oudste die vrije trap nam en die zo handig is met een weblog. Ach, ik kan me slechtere reputaties voorstellen om te hebben.

Dus deze socker mom zat vanmorgen vroeg de site van onze F10 bij te werken met het wedstrijdverslag en de stand van de penalties. (Voor de leken onder ons: ze mogen na afloop van de wedstrijd allemaal een penalty schieten.) De weblog van mijn zoon was eerder voorzien van een nieuwe log dan mijn eigen stekkie!

Excuses voor de uitermate belabberde kwaliteit van onderstaande foto, maar ik heb hem niet gemaakt en Vader Van Medespelertje heeft duidelijk geen nieuwe lens!

Image Hosted by ImageShack.us

loftrompet1Ik bleek nog ruim een uur te hebben voor de visite zou losbarsten, dus ik besloot nog maar een rondje te lopen. Het was lekker weer en nog net fris genoeg. En het lopen ging heerlijk. Het ging zo lekker dat ik mijn rondje net iets groter maakte. En ta-taaaaa, kom maar op met op die loftrompet, want ik rende 10.14 kilometer binnen een uur. Ik heb mijn doel bereikt: ik kan 10 kilometer binnen het uur rennen!
Nu moet ik mijn conditie vasthouden een geen blessure oplopen. Ik ga in mei officieel de 10 kilometer lopen en en in mei kan het warm zijn. Ik ben een ‘koud weer loper’, dus ik hoop dat ik het red in mei.

Man oh man: de Repel rent 10 kilometer binnen het uur. Lang leve de power song van de Nike+iPod

Dus nog blij van de voetbal en helemaal high van het rennen gingen we over naar de middag: hieperde-de-piep….HOERAAAAA! Jongste zou zelf wel even zijn ballonnen opblazen. Kijk hem eens, de spuug loopt langs zijn handje. Jullie begrijpen zeker wel dat toen het hem uiteindelijk niet lukte en hij het natte besmeurde ding aan mij gaf, ik tegen hem zei: “Ga maar naar papa, die helpt je wel!”

Het is echt een heel leuk loopwagentje, een super leuk ding, en hij kan giraffe (=overlevingsknuffel) erin meenemen. Maar ik kreeg gisteren sterk de indruk dat opa en oma net zo goed alleen de doos hadden kunnen geven. Daar werd nog meer mee gespeeld dan met het karretje zelf! Uren lol hadden ze met een lege kartonnen doos.

En wat doe je dan de volgende dag op een mooie zondagmorgen? Dan ga je naar Repelbos! Dan ga je de eendjes brood voeren. Maar ik kreeg Jongste maar niet uitgelegd dat het drie dagen oude brood niet voor hem, maar voor de eendjes was!

En ze hadden vandaag Kristal in Repelbos. Heus kristal. Speciaal voor Repel.

Image Hosted by ImageShack.us

Sorry schat, daar op de kazerne vandaag, dat je er weer niet bij was. Je hebt weer wat gemist: Jongste kan ook voetballen. Hij neemt een heule, heule lange aanloop en knalt die bal dan wel 60 centimeter ver!

september 27, 2009 Posted by | Party of Five | , | 23 reacties

Deux ans

augustus 11, 2009 Posted by | De Daltons | , | 16 reacties

Born on the fourth of july

Toen hij naar bed moest, begon hij heel hard te huilen: als ik nu naar bed moet word ik nooit meer 4!

Kleine snapshots van onze dag.
De dag was langer, er waren meer verhalen en nog meer roddels.
Maar de Repel is moe.
De Repel kwakt de foto’s neer en gaat naar bed.

***

Naar bed als 3, wakker worden als 4…da’s toch bijzonder!

Opa gaat ‘goed’ voorlezen, want het is namelijk zo dat hij ‘per ongeluk’ nog wel eens een vies woordje leest daar waar het er niet staat…

Fragmentje “hoe warm het was en hoe druk”
(…vrij geinspireerd naar die Camera Obscu-dinges uiteraard.
En, by the way, nog niet eens de helft van het aanwezige gezelschap staat op deze overzichtsfoto.)

Jongste heeft Jongste van Beste Vriend helemaal ontdekt. Het is me een stel!

Volgens de berekeningen is hij verwekt op de dag van haar geboorte. Tsja, dat schept een band!

 

Liefde van mijn leven. Anderen kennen hem als Master BBQ’er. 
 

Aan het eind van de avond komt Oudste thuis uit de speeltuin. Er was iets met waterpistolen, en zo.

Oudste is nog lang niet opgedroogd. Gelukkig ook nog niet achter zijn oren.

juli 4, 2009 Posted by | De Daltons, Party of Five | , | 11 reacties

Verplicht nummer

Het partijtje.  Het is een verplicht nummer rond de verjaardag van je schoolgaande kinderen: je hebt èn de verjaardag met familie èn het partijtje voor de vriendjes.  Een en ander gaat gepaard met uitnodigingen en de nodige zorgen over wie wel en wie niet mag komen. En vandaag hadden we voor Oudste alweer zijn derde georganiseerd. Dit jaar was het feestje een maandje verlaat vanwege onze vakantie, maar dat is voor de jarige jop alleen maar leuker: zijn verjaardag wordt gespreid en blijijijijijijijft maar gevierd worden.

Een partijtje in de winter vier je noodgedwongen al snel ‘indoors’. We hadden een plan om een schat-zoek-speurtocht te maken met zijn metaaldetector, maar omdat je van te voren niet weet wat het weer gaat doen is het riskant om een schat te begraven in iets dat later permafrost of juist blubzooi blijkt te zjin. Dus dan maar het veilige indoors. De eerste keer gingen we naar een ballenbad, de tweede keer naar de bioscoop en dit jaar werd het weer eens een ballenbad.  Een ander ballenbad welliswaar, maar een ballenbad desalniettemin. Het was dit jaar wel de eerste keer dat we zelf eten hebben gemaakt, pardon, hebben gefrituurd. Want een partijtje is geen partijtje als er geen frites worden gegeten. Althans, dat geldt hier bij ons in de Casa. Frites met frikadellen, kippenpoten, en kipnuggets. De doperwtjes en appeloes ging ’s avonds ongegeten de groene bak in.  De lege pot mayo verween in de grijze.

Het is doodvermoeiend, maar het is ook heerlijk om te zien hoe makkelijk het is een clupje kinderen het naar de zin te maken.  Met knalrode konen stuiteren de kinderen urenlang rond, de energie kan niet op. En als ze niet weg willen worden gebracht naar huis en eigenlijk willen blijven slapen weet je dat het een geslaagd partijtje is geweest.

Mama, maak een foto! jammer dat ik mijn nieuwe camera niet mee kon nemen naar het ballenbad…dan was de foto wellicht wel scherp geweest. Maar zo heeft ‘ie toch ook wel wat, vind ik.

Na een paar uur ballenbad naar huis om even bij te komen bij een filmpje. Snuf de Hond, uiteraard.

Even later draait de frituurpan overuren.

Het feest wordt afgesloten met een enorm gevecht. Alle geweren, zwaarden en pistolen worden ingeschakeld en zelfs het nemen van gijzelaars wordt niet geschuwd.

De arme gijzelaar in kwestie heeft na zijn vrijlating alle gijzelnemers keurig netjes thuisgebracht.

Van één tot zeven. Wij zijn blij dat we niet elke dag zeven kinderen hebben. We zijn een beetje moe!

januari 24, 2009 Posted by | De Daltons, Party of Five | , | 7 reacties

Mijn verjaardag

Ik ben gewend dat ze er in de VS voor kiezen presidenten te inaugureren op mijn verjaardag.  Dat doen ze nu eenmaal op mijn verjaardag eens in de vier jaar.

Ik vind het een eer, ja, maar ik had het inmiddels wel een beetje gezien. Ik bedoel, als je de ene inauguratie hebt gezien, heb je ze allemaal gezien, niewaar?

Maar deze is anders.

Ik krijg de eerste zwarte president van de VS voor mijn verjaardag dit jaar. Is dat nou niet leuk van ze?

januari 19, 2009 Posted by | Repel | , , , | 7 reacties

Pakpapier

Ik zie jullie denken: wat een schitterend pakpapier! Nou, dan heb ik een verrassing. Het is namelijk geen echt pakpapier; mijn kinderen hebben de doos beschilderd! Echt! Ik snap dat jullie het je niet kunnen voorstellen, het lijkt schier onmogelijk, maar het is werkelijk zelfgemaakt. Het lijkt net echt hè, als je zo kijkt.

We hebben een mooi verjaardagscadeau voor oma, maar ik had geen mooi pakpapier. En met schilderen maak je de jongens altijd wel blij dus de oplossing was snel gevonden. Maar dat het zo prachtig zou uitpakken had ik niet kunnen bevroeden.

Het is zo goed dat ik best een handeltje kan beginnen! Repel’s Inpak Designs©, of zo. Zal ik het domein http://www.rid.nl alvast vast laten leggen?

januari 17, 2009 Posted by | De Daltons | , | 6 reacties