Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Een belangrijk consult

Ik stond op het punt een heul belangrijke beslissing te nemen. Maar ik twijfelde en ik was niet zeker van mijn zaak. En omdat ik toch in de buurt was, besloot ik een consult te vragen aan mijn mental coach, mijn psycholoog, mijn spin docter. Jullie begrijpen nu natuurlijk wel dat ik het over mijn kapper heb uiteraard. Mijn kapper, mijn alles.

Na een enthousiaste begroeting en zijn uitgesproken verwondering over mijn kloon (De Wijze) moest ik ter zake komen. Hé, zei ik, wat is jouw mening over Henna?

Jarenlang ben ik rood geweest. Ik denk dat ik wel 12 jaar aaneen met henna heb geklooid. De kleur vond ik altijd schitterend. Maar ineens was ik het beu en ging ik over op blond, en toen twee kleuren, en toen donkerbruin, en toen weer blond, nog een keer twee kleuren, en toen weer blond en toen weer donkerbruin. En toen kwam de Grote Haaruitval en durfde ik niet meer te verven. Maar henna is geen verf. En mijn haar komt weer terug: ik heb een kop vol sprietharen van een centimeter of 4, alleen er zit wel heel veel grijs tussen die sprietharen en ik vond mezelf er wat flets en grauw uitzien.

Dus zei ik: hé, zei ik, wat is jouw mening over henna?

Nu zit ik op de bank met mijn MacBook Pro op schoot en mijn haar in een handdoek gewikkeld. Dik, heul dik, in de henna. Maar man oh man, ik was vergeten wat een smurrie het is. Het stinkt, het spettert overal en alles verkleurt en het is gedoe. Toen ik de pasta maakte dacht ik “hemeltje lief waar ben ik aan begonnen”. En, dan krijgen we zometeen over een uur of twee het grote uitspoelmoment. Ik ben nog steeds bang dat ik dan weer de helft van mijn haar door het putje ie verdwijnen, of dat ik enorme plukken aan de achterkant heb gemist, of dat het veul te rood is, kleurtje peen, zeg maar, of dat ik de wortels niet goed heb meegenomen en dat ik twee maanden uitgroei heb geverfd. Daar komt nog bij dat de Brandmeester en ik vanavond een feestje hebben. Een bedrijfsfeestje van mijn werk. En als mijn henna-experiment helemaal mislukt is loopt de Repel voor joker vanavond. Niet alleen vanavond: de komende paar jaar want over henna kan je niet verven.

Kortom: De Repel zit hier een beetje zenuwachtig te wezen en nu weten jullie dus wat voor logjes ik typ als ik nerveus ben. Is het wat?

mei 29, 2010 Posted by | Repel | , , | 27 reacties

Mijn haar. Mijn ijdelheid der ijdelheden

Mijn haar.

Na de geboorte van Oudste besloot ik, de oen die ik was, om het af te laten knippen. Dat hele lange was zo handig niet met een baby, dacht ik toen als kersverse moeder. Dus ik liet een ‘vlotte korte bob’  knippen. Maar al heel snel had ik spijt van als haren op mijn hoofd, en sindsdien ben ik bezig het weer lang te laten groeien. En nu is het eindelijk weer zo lang. Het is verschrikkelijk lang. Ik en mijn lange haar, mijn lange haar en ik.

Toen ik een knobbel in mijn borst voelde was het niet het eerste waar ik bang voor was. Ook niet het tweede en ook niet het derde. Maar ergens al heel snel schoot chemo = kaal door mijn hoofd. Mijn haar, mijn lange haar! Toen de knobbel goedaardig bleek ben ik 10 kilometer gaan hardlopen en voordat ik ging douchen ging ik mijn haar verven. Ik doe het heel vaak tussen twee kappersbeurten door; ik grijp een willekeurig merk uit een willekeurig schap en het gaat altijd goed. Maar niet deze keer. Toen de verf was uitgespoeld en de cremespoeling 5 minuten was ingetrokken, ging ik die uitspoelen. En toen voelde ik ‘iets’ langs mijn kuiten en ik keek naar beneden:

Complete strengen haar liepen langs mijn lijf het putje in. Hele plukken haar vielen uit mijn hoofd. Mijn hart schoot in ritme 200 en ik voelde al mijn bloed naar mijn hoofd schieten: MIJN HAAR!!! HELP!!! Ik dacht meteen aan die ziekte waarbij je helemaal kaal wordt, dat je geen haar op je lijf meer overhoudt, ook geen wimpers. De volgende ochtend toen ik wakker werd durfde ik bijna niet naar mijn hoofdkussen te kijken. ik was ervan overtuigd dat de rest van mijn haar daar lag.

Dat bleek niet het geval, maar ik heb twee weken lang enorme haaruitval gehad. En ik heb wel honderd euro uitgegeven aan haarmiddeltjes, haarwater, vitaminepillen, smeerseltjes, antihaarbreuk, …, noem maar op. En verhip, de ergste uitval lijkt nu te zijn gestopt. Maar ik denk dat ik een derde kwijt ben. Maar ik weet het niet zeker. Ik beijk alle foto’s van het afgelopen jaar onder een loep. Is het minder erg dan een derde, of erger? Zaterdag moet ik naar de kapper: hij mag het niet verven, hij mag het niet föhnen. Hij mag kijken en mij vertellen wat de schade is. Hij mag me ook zeggen dat hij alweer nieuwe haartjes ziet komen. Ik ben bang dat hij gaat zeggen dat er een heel stuk afmoet. Oh, mijn lange haar. Mijn dunne lange haar.

Ik weet dat het raar klinkt, maar het is een deel van mijn identiteit, een deel van mij, mijn haar. Nog meer dan mijn borst, mijn stomme borst met die eeuwige stomme rotknobbels. Ik raak nog liever dat ding kwijt dan mijn haar.

december 10, 2009 Posted by | Repel | , | 22 reacties