Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Vergeet ik toch nog helemaal je te vertellen….

De dag dat we de 4e verjaardag van Middelste 4den op de 4e , hadden we nog ‘gedoe’. En het ‘gedoe’ was gisteren pas opgelost.

Ongeveer een uur voordat de visite kwam en ik voor een half maandsalaris aan proviand had ingeslagen (sfeerbeeld voor mijn stressniveau) belde Opgeschoten Overbuurjongen aan: we hebben je auto aangereden.

Er zijn mensen die stressbestendiger zijn dan ik. Wellicht is iedereen stressbestendiger dan ik, dus je kan gevoegelijk stellen dat deze zin voldoende was op dat tijdstip op die dag om mij te doen flippen. Manlief is mijn tegenpool in een aantal -voor ons gezinsleven gunstige- karaktertrekken, en stress komt in zijn vocabulaire niet voor. “Rustig, Repel…”, gebiedde hij mij met strenge blik en hij ging kijken.

Wat hij aantrof was een andere vrouw die nog meer uit haar plaat aan het gaan was dan ik (jawel, het is mogelijk). De jongedame in kwestie was de vriendin van Opgeschoten Overbuurjongen die nèt haar rijbewijs had gehaald. En ze reed in een proefrit met een auto van de garage en is daarmee tegen onze geparkeerde auto aangeknald.

Ze stond volledig overstuur te roepen dat ze nóóit meer in een auto zou stappen en dat ze nóóit meer…..nou ja, you get the picture. Manlief, och wat is hij lief, keek naar de deuk in zijn zo geliefde Smart en stelde haar gerust. Joh, dit gebeurt iedereen, gewoon direct weer in de auto stappen, dit gebeurt iedereen, meissie maak je niet druk, de garage is verzekerd….Kortom: hij zei alles wat je als oversture vrouw graag wilt horen.

Met de visite die elk moment kon komen moesten er schadeformulieren worden ingevuld, ritjes naar de garage worden gemaakt en telefoontjes worden gepleegd. En Manlief zorgde ervoor dat de Repel niet in de stress schoot.

Een dag later stond Opgeschoten Overbuurjongen op de stoep met een grote bos bloemen. Lief toch?

En toen ik deze maandagmorgen extra vroeg op werk moest zijn vroeg ik Manlief of hij eerder weg kon uit de dienst. Hij moest er al om half 8 zijn zodat ik naar werk kon. Hij kwam aan om half 8, stipt. Hij had de Smart al bij de garage gezet want de bestelde bumper was binnen. Hij was naar huis komen lopen. Had ik al gezegd dat Manlief geen stress kent en lief is?

En sinds gisteren staat hij weer voor de deur, de Smart. Met een nieuwe bumper met een heel klein kleurverschil. Ik heb er een mening over maar Manlief haalt zijn schouders op.

Wij matchen goed, Manlied en de Repel. En van Corine heb ik geleerd utkomtgoedutkomtgoedutkomtgoed.

juli 22, 2009 Posted by | Beslommeringen, Manlief, Repel | , , | 13 reacties