Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

We moeten rennen springen vliegen duiken vallen opstaan en weer doorgaan

Druk, dus. Opzij, opzij, opzij.

Even terzijde: ik heb de originele langspeelplaat (je weet wel, zo’n rond zwart ding met groeven) waar dit nummer op staat: De Wondere Avonturen van Herman van Veen. Ik heb de serie gezien toen ik nog een klein Repeltje was en ik heb er serieuze en duidelijke visuele herinneringen aan. (Oma Repel vertelt.) En ik zing de liedjes nog steeds voor mijn kinderen, ze zijn hilarisch voor hen en poëtisch voor mij. Zelfs los van de prachtige muziek zijn de teksten ware poëzie.

Wie gaat er mee
Voor een fietstocht in de zee
Zeg maar tegen moeder dat we later zijn
Dat we vanmiddag onder water zijn

En ook:

We zullen wel eens zien wie hier de sterkste is
Dat
Zullen wij eens zien
Toevallig heb ik de roze band
Met witte stip
Toevallig kan ik op 10 meter afstand in kleine lettertjes
olie…
olie…
olifant lezen

Maar goed, ik dwaal af voordat ik überhaupt aan mijn punt begonnen ben.

Oh ja en trouwens, in dat liedje “Opzij, opzij, opzij” zingt hij ergens: “…want over koetjes, voetbal, en de lotto praten, nou gedag tot ziens, adieu, het gaat je goed”.
Bekentenis: pas een jaar of 8 geleden (De Brandmeester was er op het moment suprème bij), kwam ik erachter dat “koetjesvoetbal” geen bestaand Nederlands woord was en dat dat ook niet was wat hij zong. Ik heb namelijk van mijn 6e tot mijn 31e gedacht dat hij zong: “Want over koetjesvoetbal, en de lotto praten…..”

Koetjesvoetbal bestaat dus niet. Maar goed, ik dwaal weer af…

Druk dus.
Zo druk dat het op werk op dit moment bijna niet meer leuk is.
Zo druk dat Manlief en ik deze hele week maar 1 avond samen waren en volgende week 0 (nul, zero, NUL) avonden samen zijn. Een avond in de twee weken = een slechte deal. Met zijn diensten (inclusief de nachten) erbij gaan we elkaar letterlijk slechts “minuten” zien volgende week.
Zo druk dat alles een serieuze achterstand krijgt. Zo hebben wij ook nog het huishouden, de administratie, en niet de vergeten de sociale contacten, live en via logland. En wat te denken van ontspanning en rust? Mijn loopschema en doel (50 minuten jongens, 50 minuten! Dat en de halve.) hebben er ook onder te lijden en da’s slecht voor mijn humeur.

In plaats van me nu bezig te houden met de zaken waar ik het druk mee heb, laat ik dat op deze vrijdagavond eens uit mijn handen vallen. De drukke dingen vinden zichzelf namelijk zo belangrijk dat ze andere dingen onbelangrijk vinden. En als ik niet oppas, ga ik de drukke dingen nog geloven ook.

Wat belangrijk is, is dat Popeye naast zijn knuffel Hi-aff, een tweede noodzakelijke liefde heeft: “Tie-ke-les”
Oftewel “Leakless”. Een van de vele, veeeeeeele autootje uit de Disney-Pixar film Cars.
Zonder Tiekeles kan hij niet slapen, kan hij niet mee boodschappen halen, kan hij niet mee de andere Daltons ophalen uit school. Zonder Tiekeles verzet hij geen stap en zet hij het noodalarm aan. Op standje gehoorbeschadiging. Ik moet zeggen dat van de plus/minus 100+ Cars-autootjes die we hebben aangeschaft in de loop der Daltons, ik bij God niet snap wat nou precies de aantrekkingskracht is van juist Leakless. Maar ja, zo gelden de regels in het algemeen bij security blankets, toch? Leakless en Giraffe (Tiekeles en Hi-aff), dus.

Soms dreigen hele waardevolle zaken in het gedrang te raken bij extreme drukte.  Ik hou van volle sleutelbossen en ik zag bij haar dat zij schitterende keycords maakt. En toen riep ik een keer iets in een antwoord op een log van haar en dat leidde tot een mailwisseling en dat leidde tot….post! Vandaag kreeg ik dit…over een paar dagen gaat er post haar kant uit. Wat is blogland toch mooi!

Watson keek in de camera en ik klikte. Wat betekent druk nog als je een foto als deze kan maken? Ik ben moe, heel erg moe. Vanavond trok ik mijn renkleding aan…en 20 seconden later weer uit omdat ik te moe was om te gaan. Te druk zijn betekent ook soms je lopen even laten voor wat het is en lekker een avondje te genieten van niemand anders dan jij….en je iMac.

Resistance is futile….YOU WILL PET ME!

april 9, 2010 Posted by | Repel | , , , | 22 reacties

Woordenloze woensdag: we hebben het goedgemaakt

februari 17, 2010 Posted by | Levende Have, Party of Five | , , , | 18 reacties

Mijn lieve kleine dikke diva

Toen Morse net was overleden, maakte ik me ongerust over Lewis. Zou ze verpieteren? Zou ze hem gaan zoeken? Zou ze eenzaam worden? Ik gaf haar heel veel aandacht. Ook omdat ik soms van gekkigheid niet wist waar ik met mijn verdriet heen moest, stopte ik heel veel emoties in haar. Ik zag dat Oudste dat ook deed. Hij had nogal wat te verstouwen gehad: Morse vinden en zijn eerste ervaring met rouwen. Ook hij stopte zijn verdriet in Lewis, want hij vond het zo zielig voor haar…

Lewis had nog nooit zoveel aandacht gehad! Als ik heel eerlijk ben hielden we allemaal een beetje meer van Morse dan van Lewis. Als ze er allebei waren, ging de aandacht eigenlijk altijd uit naar hem. Het is een beetje wrang, maar Lewis bloeit nu helemaal op. En we zien eigenlijk nu pas hoe lief ze is. Net als Morse was. Ze stapt uit zijn schaduw en ontpopt zich helemaal als superkat.

Als een ware diva (maar dan een dikke) waggelt ze door het huis en laat ze zich alle aandacht welgevallen.

Ik mis Morse nog in alle heftigheid, maar ik heb eigenlijk een nieuwe Lewis gevonden. En dat verzacht.

januari 22, 2009 Posted by | Beslommeringen, Levende Have | | 1 reactie