Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Naar de letter van de wet

Dit logje gaat niet over Lanzarote. De foto is toevallig op Lanzarote genomen, maar ik maak het logje omdat de foto zo lief is en niet omdat het toevallig op Lanzarote was.
Dus dit is niet mijn vierde logje over Lanzarote. Dit logje gaat dus ook niet over het feit dat je daar zulke mooie foto’s kan maken van je gezin want dit logje gaat niet over Lanzarote.
Ik zal er dus ook niet bij vermelden dat Manlief net als Oudste jarig was op Lanzarote, want dit logje gaat dus niet over Lanzarote. Het gaat om het feit dat hij nog steeds net zo’n lekker ding is als toen ik hem leerde kennen. Ook met 9 jaartjes erbij. Hij was alleen maar toevallig jarig op Lanzarote, daar  kan dit logje dus helemaal niks aan doen.

Dus.

Advertenties

januari 7, 2009 Posted by | Manlief | , , | 4 reacties

Beloofd, dit is mijn laatste….echt!

Heus, dit is mijn laatste over Lanzarote. Echt.
Ik zal heus niet alle 918 foto’s van kraters en vulkanen of de beukende Atlantische kust met huizenhoge golven of het mooie weer laten zien.
Echt niet. Ik kan stoppen, dat kan ik echt.
Dit is er gewoon nog eentje om het af te leren!

Poseren voor ons huisje…the camera loves ya!

Deze mooie krater ligt in een natuurpark waar mensen niet mogen komen. Er is één route waar een bus rijdt voor de toeristen. Deze foto is wonderwel gelukt door de ruit van deze bus. Ik kijk naar de foto en kan mu nu al bijna niet meer voorstellen dat ik dit ècht zelf heb gezien!

Eerste kerstdag is Manlief  bij onze zeer zieke Jongste. We zijn gebonden aan het resort, maar dat is geen probleem. Ik neem even tijd voor Middelste en we nemen samen een duik in het zwembad. I’m dreaming of a blue Christmas…

Alle heren in ons gezelschap (en dan bedoel ik ook echt alle heren, van 16 maanden tot 65 jaar) waren bijzonder gecharmeerd van deze mooie en lieve dame van het animatieteam. Je kunt het ze niet kwalijk nemen! Lieve Irene!

Kijk broer: nog een vulkaan…gaaaaaaaap…
Zzzzzzzzzz…

Ook de avonden zijn mooi hier. Mama is verliefd op Lanzarote.

Oudejaarsavond, circa 10 uur ’s avonds.
Sluitertijd 2 seconden zonder statief. Het muurtje van het appartement is bijna stabiel. Bijna.
Is het nu Mercurius die te zien is? Of is het een andere planeet?

Hé mama! Ik zie de zee! Zee, doe normaal!

Vlees braden op de BBQ…zomaar een BBQ? Nee!! Het is de hitte van de vulkaan! Dat is pas vlees braden!

januari 6, 2009 Posted by | Party of Five | , | 5 reacties

Herr Doctor

Na het logje over de mooie verjaardag van Oudste in zijn krater en voordat ik een logje ga plaatsen met heel veel foto’s zal ik eerst het verhaal van Jongste vertellen. Over ziek zijn in den vreemde.

***

Nog maar nauwelijks bekomen van zijn oorontsteking en zijn eerste kennismaking met antibiotica kon hij aansterken in een klimaat met een graad of 22  in de zuivere oceaanlucht, met onbeperkt eten, drinken, spelen  en luieren. En dat allemaal terwijl hij zich kon wentelen in de fulltime aandacht en liefde van zowel papa als mama en zijn opa en oma.

Maar op kerstavond werd hij wat ziekjes en op  eerste kerstdag verdween de ondeugd uit zijn ogen. Zijn hoest veranderde in blaffen.

In de nacht van eerste op tweede kerstdag kon hij het slijm niet meer op- of weg hoesten. Hij ratelde en roggelde en de koorts  gierde door zijn lijf. Vroeg in de ochtend van tweede kerstdag zijn we naar de receptie gehold om hen een arts te laten bellen. Hij verwees ons naar de privat praxis van een Duitse Herr Doctor. We konden meteen terecht en de Herr Doctor constateerde severe bronchitus in beide longen. Jongste moest direct aan de antibiotica en zo had hij binnen een week na het eindigen van zijn eerste kuur zijn tweede te pakken. Maar omdat zijn ademhaling zo slecht was en hij tevens eczeempatientje is, moesten we de eerste dag à twee dagen waken voor een astmatische aanval. We kregen een zetpil met een noodmedicijn mee voor het geval dat en we zouden dan direct een ambulance moeten bellen. Hij (zelf arts van een privékliniek) zei dat we ons in zo’n situatie in geen geval moesten laten brengen naar een privékliniek (waar ze toeristen graag naartoe sturen),  maar direct naar het ziekenhuis in de hoofdstad. ’s Avonds wilde hij Jongste weer zien en daarna elke twee dagen weer.

Met de bibbers in ons lijf hebben we (nou ja, met name ik, Manlief behield de kalmte) de eerste dagen daarna doorgebracht. Maar het resort was zo schitterend en er was zoveel te doen voor de oudste twee dat de lol in de vakantie niet in gevaar is geweest. En opa en oma waren er om leuke dingen te doen al de keren dat we met die kleine terug moesten naar Herr Doctor.

Spaanse antibiotica kicks ass en Jongste is een bikkel. Hij heeft nu nog maar een klein rateltje in een van zijn longen en volgens mijn eigen huisarts is hij prima behandeld in den vreemde met een regulier antibioticum in een normale dosis. Achteraf denk ik dat ik beter af ben geweest bij Herr Doctor in de privat praxis dan ik hier thuis geweest zou zijn op tweede kerstdag met die kleine op een dokterspost. Herr Doctor mag dan prijzig zijn, de zorg was grundlich. Helaas moest ik de rekening zelf voorschieten, dat deed even pijn aan mijn bankpas!

Maar mijn Jongste heeft zijn stralende ogen weer terug.

januari 5, 2009 Posted by | Beslommeringen, De Daltons | , , , | 5 reacties

Een mens wordt maar één keer zeven

Een mens wordt maar één keer 7,  dat is dus heel speciaal. En die verjaardag vier je dus in een vulkaan; picknickend in je eigen krater. De kaart zegt dat die berg Montaña de las Lapas o del Cuervo heet, maar dat is niet helemaal correct. Eigenlijk heet hij De krater van Oudste. Nou ja, voor ons heet hij zo vanaf nu.

Als je aankomt met de auto zie je de vulkaan vanaf de weg liggen in al zijn pracht. Hij ligt op een twintig minuten lopen afstand.

Door een bres in de bergwand aan de rechterkant kan je naar binnen. En dan kan je afdalen in de krater.  (Nadat je bent bijgekomen van de schitterende aanblik.) Eén foto kan slechts een stukje vangen van wat je ziet.

Dat lichte stipje in het midden is opa. Oudste zit voor de foto nauwelijks zichtbaar in kleermakerszit naast hem, precies in het midden,  grootser dan a king of his castle.

De cirkels van stenen zijn door mensen neergelegd. Op Lanzarote zijn ze dol op patronen van stenen. Wij hebben ook een bescheiden bijdrage geleverd.

En natuurlijk mag Middelste zijn middelpunt delen.

januari 4, 2009 Posted by | De Daltons, Party of Five | , | 7 reacties

Ik heb nog nooit…

Ik heb nog nooit…

– een log geschreven op Lanzarote
– zoveel te vertellen gehad
– kerst en oud en nieuw gevierd in de zon
– een bruin hoofd gehad op nieuwjaarsdag
– de verjaardag van Oudste gevierd in de krater van een vulkaan
– zoveel mooie dingen gezien
– zo weinig last gehad van mijn allergie en benauwdheid
– zolang samen met mijn gezin geluierd en mooie dingen gedaan
– een ernstig ziek kind in het buitenland gehad
– de rekening van een privékliniek moeten voorschieten
– een fit to fly verklaring voor Jongste nodig gehad
– ondanks een ziek kind zo genoten

Had ik al gezegd dat ik twee geheugenkaartjes van 2 gig elk heb volgeschoten? Reken maar dat de foto’s nog volgen!

Nu ga ik weer naar de zon. Ik heb een date met Middelste in het zwembad. We hebben nog drie daagjes hier met 22 graden en bij thuiskomst ga ik schaatsen kopen voor Oudste. Dat zal wel even schrikken worden van de kou als we uit het vliegtuig stappen…

Feliz año nuevo!!

januari 1, 2009 Posted by | Beslommeringen, Party of Five | , | 6 reacties