Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Deze log eindigt met een te winnen prijs!

De Aussies hadden het vast beter gedaan als het geluid van een half stadion vol didgeridoo’s precies uit fase had gelopen met het geluid van de vuvu-ofhoehetendiedingen. Anti-geluid is rust. Maar ik heb geen didgeridoo gehoord, alleen maar vuvu’s.

Onze oranje vuvu’s liggen in de kofferbak, die ben ik per ongeluk expres vergeten en ik heb een donkerblauw vermoeden dat ik morgen helaas niet meer weet waar ze liggen. Oeps, mama zegt sorry!

***

De Middenvelder heeft zich ingeschreven op de WK-poule van de brandweer. Na dag 2 staat hij al boven de Brandmeester. For the record: de Brandmeester werkt daar, Middenvelder is slechts de 8 jarige zoon van…

De Middenvelder heeft de poule zelf ingevuld, zonder hulp. De Middenvelder kent alle ploegen, alle spelers, hij weet ook waar alle spelers “eigenlijk” spelen (zo speelt Holman van Australië bij AZ, wist U dat? Ik niet, de Middenvelder wel. En Emerton, oud-Feyenoorder, speelt ook bij Australië, mama zegt denkt: ene oor….). Hij weet me ook alle doelpunten uit negentienzoveelhuppeldepup te melden. Alle uitslagen worden, met het puntje van zijn tong uit zijn mond, genoteerd.

***

Ik geniet van voetballiefhebbende Brandmeester en zijn dito zoon samen. Al hou je niet van voetbal: dit is aandoenlijk! Ik mis alleen maar de didgeridoo’s. Ik heb een hartgrondige haat voor die vuvu-dingen ontwikkeld. Voor de rest kabbel ik mee met het WK. Iedereen geniet en zo gaan die dingen: als de Daltons gelukkig zijn en tevreden ben ik het ook.

***

De breekwerkzaamheden in Casa Repel zijn begonnen. Ik realiseerde me gisteren pas dat ik een oplossing moet verzinnen voor het behoud van onze historie. 17 september 2005 maakte ik het eerste streepje van de Middenvelder. Op de lijst daartegenover maakte ik ‘m voor de Wijze. Niet dezelfde datum, maar wel dezelfde leeftijd, om en nabij.

***

Help mij: hoe behoud ik de “streepjes”? Er gaat worden gebroken en geschilderd, maar hoe behoud ik wat er nu staat? Ik maak er een prijsvraag van! Voor de drie beste oplossingen ligt er een grote zak drop in het verschiet. Dit zijn de regels:

1. De Brandmeester en ik zijn de jury
2. Over de uitslag kan niet worden geklaagd
3. Wij zijn niet objectief
4. We gaan 3 maal een pond drop versturen

***

Off topic….zo vaak komt ze niet in beeld en al is het maar met de iPhone genomen…ze is zo mooi! Onze Miss Marple!

juni 13, 2010 Posted by | Party of Five, sport | , | 32 reacties

Met frisse tegenzin en met een boel centen…

Onze tuin verzakt. Correctie: Repeldorp verzakt. Onze tuin heeft sinkholes waar Guatamala trots op zou wezen, I kid you not. In onze sinkholes kunnen complete Daltons verdwijnen. Wij wilden vorig jaar onze tuin al opknappen, maar dat is er niet van gekomen. Onze tuin ligt er dit jaar nog erger bij dan vorig jaar.

Alles aan ons huis behoefte opknappen toen we het kochten. (Lees: mintgroene kozijnen, een rode steenstrip muur en roze plavuizen met daaronder twee lagen kurkvloer.) Aan niet alles zijn we destijds toegekomen want ik was 6 maanden preggers van de Middenvelder toen we verhuisden. De keuken, badkamer en WC beneden kregen de code “prio 2”: die zouden we gaan opknappen nadat we erin waren getrokken en Middenvelder gezond en wel was geboren. De keuken en de badkamer zijn inmiddels gedaan en al zijn ze nog steeds niet (!) netjes afgewerkt zijn we wel HEUL erg blij met het resultaat. Onze WC heb ik van arremoeie een poos geleden maar halfslachtig provisorisch opgeknapt met de bedoeling dat we het vorig jaar voor echie zouden opknappen, maar dat is er niet van gekomen. Nu er echter een barst in de pot zit zijn wij bang dat er elk moment iemand door de pot kan zakken en heeft de WC “prio bloedspoed” gekregen.

Onze muren zijn vuil. Mijn schoonvader, de schilder, had 9 jaar geleden zo mooi de muren gestuct. Maar 9 jaar later, 3 kinderen en netto/bruto 6 katten later, ettelijke omgevallen glzaen limonade, wicky, chocomel, wijn, fristy, cola, bier en spetters kattenvoer later, zijn de muren niet meer zo mooi.

***

Dat gezegd hebbende ondernamen wij bitter weinig actie. Tot deze week. Ik kreeg de spreekwoordelijke “peper in mijn reet”  en de Brandmester volgde. Het ontwerp voor de nieuwe wc ligt klaar (chique de friemel, wordt de wc) en het ontwerp voor de nieuwe tuin zonder booby traps ligt klaar (chillen en relaxen met ultiem gebruik van zon, wordt de tuin).

Casa Repel is vanaf nu tot september under construction.

Nu alleen nog even een geschikte Pool zoeken voor het latexen van onze woonkamer; de gewrichten van schoonpaps zijn namelijk hoognodig aan pensioen toe. Weet iemand nog een Pool voor ons?

juni 5, 2010 Posted by | Levende Have, Party of Five | , | 26 reacties

Wijsheden

Er is een wijsheid die zegt “het is niet de eindbestemming, maar de reis die er toe doet”, of iets van die strekking. Ik weet niet wie het heeft gezegd, maar ik weet nu zeker dat die persoon het compleet bij het verkeerde eind had.

Mijn eindbestemming was een mooi toilet. Nadat ik me 7 lange jaren groen en geel heb geërgerd aan de lelijke tegels was het moment nu daar: ik ging het toilet opknappen. Ik besloot het goed aan te pakken en ging naar een dure winkel en heb me laten adviseren in plaats van zelf op de bonnefooi staan te turen naar de honderden soorten verf in de bouwmarkt. Tegelverf bestond niet in de kleur die ik wilde, maar met de juiste grondverf zou alles goed komen, zo adviseerde de kenner. Zestig euro armer kwam ik met de benodigdheden thuis en in drie lange avonden tijd had ik alles schoongemaakt, ontvet, nog een keer ontvet, gegrond en geverfd. De kleur was niet helemaal de kleur die ik voor ogen had, maar lelijk was hij niet.

Maar gisteravond (lang zal ze leven in de gloria) bleek grondverf dus toch niet zo´n goed idee. Het ging al kapot als ik met mijn ogen knipperde. Ik stootte met mijn nagel een beschadiging en die beschadiging liet zich als een reep van een centimeter of twintig lang lostrekken. Na een paar tranen, een paar minuten vloeken en mezelf heel zielig te hebben gevonden werd ik driftig en ben ik de verf er weer af gaan strippen. Het was mislukt! Een drama! Dit komt nooit goed! Manlief met zijn oude vertrouwde engelengeduld zei dat alles goed zou komen en was zo lief om naar de bouwmarkt te rijden om een goeie pot tegelverf te halen. Tegelverf bleken ze in de bouwmarkt overigens wel te hebben in de kleur die ik wilde.De pot staat klaar als aanmoediging.

Ik ben nu halverwege het strippen en Manlief is weer naar de bouwmarkt om spul te halen om het er makkelijker af te halen, want op sommige plaatsen zit het er dan wel weer goed gehecht op.

Geloof me, het gaat om de eindbestemming, niet om de reis.

januari 21, 2009 Posted by | Beslommeringen, Repel | | 8 reacties