Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Over “achter de wolken” en “schijnen” en zo

Als rechtgesnaarde bèta ken ik mijn hoofdwetten. Die over de wet van behoud van massa en zo, die bedoel ik. Op de uni ging ik ietsje verder en leerde ik over vergelijkingen van Schrödinger en onzekerheidsrelaties van Heisenberg en over de thermodynamica van irreversibele systemen. En als je, zoals ik, een nerd van een bèta-brein hebt, is dat allemaal niet zo moeilijk. Het is net als imaginaire getallen gewoon een beetje vreemd, maar wel lekker.

Meer moeite heb ik met het doorgronden van mijn eigen hoofdwetten. Gelukkig kan ik mezelf spiegelen aan de irreversibele thermodynamica. Want ook daar spelen ze een beetje vals, net zoals ik graag doe. Zo kennen ze 4 hoofdwetten: de nulde, de eerste, de tweede en de derde. Kijk, als je zo begint te praten heb je Repel’s aandacht! De Repel heeft (denk ik) namelijk ook 4 hoofdwetten.

De Nulde Hoofdwet van Repel: “De Wet van Behoud van Zorgen
De wet stelt: De hoeveelheid zorgen die het Repel-systeem zich maakt, is een natuurconstante en daarmee volkomen onafhankelijk van het daadwerkelijke niveau van zorgen.
Anders gesteld: De Repel heeft toch wel stress, terecht of niet.

De Eerste Hoofdwet van Repel: “De Wet van de Communicerende Daltons
De wet stelt: Het Repel-systeem is in evenwicht als en slechts als het Repel-systeem in hechte verbondenheid is met het systeem der Daltons.
Anders gezegd: De Brandmeester heeft altijd aantoonbaar gelijk gehad als hij zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken…en een knuf van een der kleine Daltons doet ook altijd wonderen.

De Tweede Hoofdwet van Repel: “De Wet van Imaginaire Reflectie”
De wet stelt: De golflengte van invallend licht is een imaginair getal dat afhankelijk is van de stand van de zon.
Ander gezegd: Niets is zo zwart als het er ’s avonds of ’s nachts uit kan zien.

De Derde Hoofdwet van Repel: “De Wet van Exponentieel Expanderende Positieve Gevoelens”
De wet stelt: Positieve enegrie-influx in het Repel-systeem leidt tot exponentiële toename van energie.
Anders gezegd: De Wijze en ik waren Zennnnn vandaag. De Wijze heeft twee keer gepoept vandaag op de wc (de eerste keer een “i” de tweede keer een “c”). En: ik heb zo lekker gelopen vandaag!

***Met andere woorden***

Ik ben bij tijd en wijle vreselijk zwaar op de hand. Ik kan me gruwelijk zorgen maken, zoals bijvoorbeeld nu over De Wijze. Toch is er naast die tobbende Repel een stukje onbezonnen kleuter-Repel dat nooit volwassen heeft willen worden. Een stukje Repel dat zo enthousiast kan worden dat ze het het liefst al van drie straten ver rond-blèrt. (Sounds familiar, mam?) Vandaag was zo’n moment…

Het is geen hoofdwet, maar de Repel wordt vreselijk blij van rennen. Ooit was mijn doel om mijn eerste “officiële” 10 km bij de Marathon Leiden te lopen. Maar de realiteit heeft me ingehaald: vandaag was die Leidse Marathon, maar inmiddels was het mijn 12e (!) loopje al met een rugnummer met toeters en bellen en chip. Daarbij had ik de halve marathon ook aangekund, zo bleek. Maar Boeien-Shmoeien: ik liep de 10k en ik was blij. Ik liep de hele route lang met het gevoel: Hier ben ik dan, ik loop de 10 km bij de Leidse Marathon. Dit is wat ik wilde. Ik loop tussen 2580 deelnemers en ik loop binnen de eerste 910. Mannen en vrouwen he. Hoe stoer is dat?

Het was een raar loopje. Op een moment, zo rond 5 km, zette iemand de zon aan en de wind uit. Pfoefff, De Repel kreeg het heet. ik heb geprobeerd het tempo erin te houden ondanks de drukte (had ik al gezegd dat er 2580 mensen liepen?) Maar ik liep een keurige 52’41”.

En pal na de finish, nog voordat ik wat voor medaille dan ook zag, kreeg ik deze aangerijkt. Ik behoorde tot de plus/minus 60% van de lopers die hem aannam…man, die smaakte goed!

En toen….toen kreeg “hem”, “my precioussssssss”….

Volgende maand loop ik mijn eerste officiële halve marathon (21,1 km). Maar volgend jaar, zo op een zondag in mei, loop ik de halve bij de Marathon Leiden.

Advertenties

mei 16, 2010 Posted by | Repel, sport | , | 32 reacties