Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ga terug naar start! U ontvangt gezien de omstandigheden, onder voorbehoud, wellicht toch tweehonderd gulden

Exact een jaar geleden zag niemand van ons het meer zitten: het poepen van De Wijze. Maar toen kwam Onze Verlossing. Een kinderarts met de mooiste naam van Nederland kwam in ons leven: Dokter Ooievaar. Dankzij dokter Ooievaar snapten wij dat De Wijze door zijn obstipatie nooit zindelijk had kunnen worden zonder ingrijpen. Dankzij dokter Ooievaar werd De Wijze zindelijk binnen “een poep en een zucht”. Met vallen en opstaan kwam alles goed. Een poep en een zucht heeft wel driekwart jaar geduurd, het was namelijk geen eitje. Stomme metaforen met eten en stoelgang ook!

Maar nooit kon ik het loslaten, ik bleef altijd op mijn hoede met 15 reserve onderbroeken standaard in mijn tas. (I kid you not.) En toen de Brandmeester naar Haïti werd uitgezonden en De Wijze weer in zijn broek ging poepen, was ik er soort van op voorbereid. Het is namelijk niet zuiver lichamelijk, het zit voornamelijk tussen de oren. Zoveel moeder ben ik dan ook wel weer om dat in te zien.

Nu het op rolletjes loopt, en wij slechts luttele dagen geleden tegen tegen elkaar zeiden “hij poept zo goed!”, was ik nergens op voorbereid. Maar toen kwam eergisteren. Toen ging ik plat op mijn bek over een stuk onzichtbare ijzel terwijl ik dacht dat het 15 graden boven nul was. Hij “lekte” weer poep in zijn onderbroek. Niet een keer, maar tot twee keer toe. En ik was zo uit het lood geslagen dat ik vreselijk tekeer ben gegaan. Ik ben ontzettend boos geworden. Weet je wat het is, als je ergens middenin zit, buffel je door. Maar als iets over is slaak je een zucht van verlichting en laat je het acher je. Als het dan weer opnieuw lijkt te beginnen, is het alsof je een klap in je gezicht krijgt en sta je met de moed der wanhoop te kijken: “niet weer!”

Enfin, gisteren gingen we naar het spoorwegmuseum. Ondanks dat ik boos had geroepen dat we niet meer zouden gaan. De Wijze en ik, wij saampjes. En we gingen er een spetterende dag van maken. En dat deden we ook. We genoten ons te pletter. Maar toen we uiteindelijk na een lange dag weer bijna bij huis waren, bleek dat hij alweer een uur met poep in zijn onderbroek rondliep. Ik zakte toen echt even door mijn bodem. Na zo’n dag vol 1-op1 tijd, quality time met hem. De tranen stonden verschrikkelijk hoog. Ik ben niet geflipt, maar ik kon er ook niet over ophouden.

Omdat gisteren one of those days was, zag ik plotseling een heleboel niet meer zitten gisteravond. Moedeloos over alles wat niet lekker loopt en alles wat me dwars zit en wat ik hier niet kwijt kan. Maar niks is zo somber als het soms lijkt. Maar het roer moet wel om en een heleboel moet anders. Het gros van dit heleboel is niet voor deze pagina’s geschikt, maar voor wat De Wijze betreft: die heeft hulp nodig van een begrijpende moeder. Een coach. Die heeft geen boze rot-moeder nodig als het gaat om het poepen. Ik ga hem helpen pot-drie, ik ga hem niet straffen hiervoor. Er is een knop om, dit is geen loos voornemen, het is net alsof er eindelijk een lichtje is gaan branden bij me. Een Eureka! gevoel. Het zat namelijk niet alleen bij hem tussen de oren, maar ook bij zijn moeder.

En toch hebben we een schitterende dag gehad. Zet de video op vol scherm en het geluid op vol!

mei 15, 2010 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons, Repel |

30 reacties »

  1. hoe je ’t doet weet ik niet, maar het is zo raak geschreven… ik wordt er prompt zelf gefrustreerd bij…
    Wat een strijd moet dit zijn voor jullie (allemaal). En misschien is dat het wel, al weet je dat zelf het beste. Is het geen strijd die je kunt winnen door te vechten maar moet je dit op een andere manier tackelen. Ach, ik ratel maar wat, jullie moeten het doen. En jullie gaan het doen! Oh zo!

    Reactie door wiek | mei 15, 2010

  2. Ach ja meid, als moeder leer je meer van je kind over jezelf dan het kind over zichzelf van jou leert. Het is even slikken als het probleem zich opnieuw en opnieuw aandient, maar het moet toch weer aangepakt worden op een liefdevolle manier. Dat gaat ook gebeuren. Je weet toch ook dat opverloopdiarree te maken heeft met vasthouden hè? het antwoord daarop is loslaten. Makkelijk gezegd, maar pas het maar eens toe. Het gaat jullie lukken, maar niet ineens….. succes!! Misschien kun je hem leren zichzelf te verschonen en hem de verantwoordelijkheid te geven over die 15 onderbroeken. Ik gil ook maar wat hoor!

    Reactie door baasbraal | mei 15, 2010

  3. En ik begrijp echt ontzettend goed dat je moedeloos werd en daardoor niet opbouwend reageerde, ook al ben ik onwetend van alles wat op deze pagina’s niet terecht kan. Ik ga juist van de moedeloos-makende dingen wel eens door het lint; Brecht die zo makkelijk de waterlanders en het jankstemmetje tevoorschijn tovert als je maar naar haar wijst. En dan met spijtballen in m’n buik extra genieten van een leuke dag die ze dan afsluit met exact hetzelfde kwaaltje. Het is zo universeel. Maar daarom niet minder vervelend als je er voor staat. Helaas is je video nog niet beschikbaar maar ik stel me voor dat jullie waanzinnig genoten hebben. En daar gaat het toch om? Dat ‘ie weet dat je de oplossing ook niet altijd hebt maar wel altijd van hem houdt. Toch? En persoonlijk blijf ik het gek vinden dat kinderen niet geboren worden met het boek met ‘Alle antwoorden op mijn persoonlijke problemen’ in hun hand. Dat zou het zo veel makkelijker maken.
    Succes voor jullie!! #utkomtgoedutkomtgoedutkomtgoed!!

    Reactie door Yvonn | mei 15, 2010

  4. Pffff, dat is toch ook om moedeloos van te worden. Je wilt alles begrijpen en logisch kunnen verklaren, aanvoelen of hoe je het ook noemt. En dat het dan op zo´n dag ook gebeurt, is out of the blue.
    Je video doet het nog niet, maar weet je, ik was afgelopen donderdag in het spoorwegmuseum met mijn kids, dus ik denk dat ik weet wat je wilt laten zien. Het is daar namelijk super leuk! Toevallig toch?

    Reactie door Roelien | mei 15, 2010

  5. Super goed van je Reep, om het zo te benaderen.
    Je wist het wel, maar die knop moest nog even om.
    Je mannetje komt er wel, met zo’n top moeder!!!

    dikke knuffel van mij

    Reactie door Nicoleke | mei 15, 2010

  6. Aaaaach lieve schat, het is zo herkenbaar wat je schrijft. Wat ben je toch een eerlijk geweldig mens. En een geweldige moeder, laat je (door je eigen orgaan tussen de 2 oren in) niks anders wijsmaken zeg.

    Dikke knuffel

    Reactie door Ellen | mei 15, 2010

  7. Meid het is al eerder gelukt, dus ook nu gaat het weer lukken !! En je frustratie begrijp ik helemaal, ze waren ook van mij. De opluchting als het leek dat het gelukt was, en de frustratie als je denkt verdikkie daar gaan we weer. Maar zie het meer als 3 stappen vooruit en 2 stappen terug. Het beginnetje is er !!

    Reactie door Janne | mei 15, 2010

  8. jemig, wat frustrerend en heel moeilijk ook, ik had in mijn jeugd op de basis school een vriendinnetje die ehm last had van hezelfde…. we waren toen al wel 8-9-10 jaar oud, zodra er wat was kreeg zijn ( naar later bleek) enorme buikkramp van..ehm laat ik het noemen, de stress( ook van leuke stress echt waar!!) en ehm kon het dan accuut niet meer in/ophouden…(ik weet niet meer hoe het precies was opgelost maar op een gegeven moment was het echt over…. psycholoog geloof ik.. stress reductie….)
    Ik blaat ook maar wat hoor…sterkte er mee…leuk is het niet…

    Reactie door sillie | mei 15, 2010

  9. ja ik kan me voorstellen dat je hier aardig van gefrustreerd kunt raken. Maar écht, ;t komt goed, en zeker met deze nieuwe instelling. Boos worden heeft geen zin, begrip des te meer..

    Reactie door Linda | mei 15, 2010

  10. Repel, dit verhaal van jou kon mijn verhaal zijn van een jaar of vier geleden (hij was toen ál acht) ik voel je onmacht en frustratie (het kon de mijne zijn) en toch is het zoals Janne schrijft 3 stapjes naar voren en 2 terug maar ooit op een dag komt het goed. Veel sterkte!

    Reactie door marian | mei 15, 2010

  11. Oh ik herken dit zo! Niet het poep-broeken of broek-poepen, maar het boos worden op iets waar je niet boos om had mogen worden. En dat ook heel goed weten, maar gewoon even niet anders kunnen.

    Reactie door Carla | mei 15, 2010

  12. Ik kan me voorstellen dat je boos werd, ik denk dat ik hetzelfde had gereageerd. Soms doe je het even niet zoals het ‘hoort’, maar handel je vanuit je gevoel. En jij bent een lieve topmoeder met veel aandacht voor alles om je heen en vooral voor je mooie gezin. Knuffel!!

    Reactie door Door | mei 15, 2010

  13. Ik kan het me zo goed voorstellen… dat het bij jou al mama ook tussen de oren zit en je niet altijd even geduldig reageert / reageert zoals je zou willen… Ik kan mezelf ook wel voor mijn kop slaan soms, als ik mezelf hoor tekeer gaan tegen een kindje dat gewoon worstelt met van alles en niet zit te wachten op nog eens een gillende moeder..
    Aan de andere kant, moeders zijn ook maar mensen. En volgens mij doe jij het helemaal niet slecht op dat gebied!

    Spoorwegmuseum… dat vinden kinderen leuk he! (En krijgen moeders pukkeltjes van, ik wel, na die eerste keer. En ik krijg pappalien maar niet zover dat HIJ alleen met ze wil (-: )

    Reactie door Mammalien | mei 15, 2010

  14. Ik zou ook over de rooie gaan, qua tranen enzo. zeker al omdat ik een dag in het spoorwegmuseum had doorgebracht…..(gruwel!)
    Ik weet niet hoe de Wijze in het echt is, zijn foto’s zijn momentopnamen en daar is hij verstilt. Soms denk ik wel eens, zoals jij al eerder schreef: jochie wat gaat er in je hoofd om? Ik ben het met Baasbraal eens, als hij dat aankan, geef hem zelf die verantwoording, samen met jouw steun hierin.
    En weet je, als je nu eens alngs zo’n bak halfedelstenen loopt…..laat hem dan eens een mooie uitzoeken voor zichzelf, die hij bij zich kan dragen. Even reinigen onder stromend water en in zijn broekzak, onder zijn kussen, in zijn knuist.

    De Wijze is zonder meer een oude ziel, en hij ziet dingen die jij niet ziet, en hij is nog zo jong dat het soms wellicht voor hem niet te bevatten is, en dan zou het mij ook dun door de broek gaan……

    En net als Baasbraal: ik gil maar wat, maar ik heb ook zo’n kind (gehad), ik ‘herken’ zijn ogen.

    Reactie door JC | mei 15, 2010

  15. Kijk je bent een mens Repel en iedereen reageert weleens emotioneel zonder na te denken en zeker op sommige dagen en ik en jij weten dat het soms idd heel hoog zit dingen die je niet op de blog kan zetten en als je de wijze dat uitlegt dat je gewoon soms ineens reageert maar daar later spijt van kan hebben dan begrijpt ie dat wel en leert meteen dat dat dus gebeurt bij mensen.
    Goed hoor dat je het inziet en het verandert dat is al meer dan de meeste mensen , jij bent een goede moeder en je hebt geweldige kids dus niet te streng voor jezelf, je doet het top !

    Reactie door ilse | mei 15, 2010

  16. Nee je mag niet boos worden. Ja je doet het toch. Ja je neemt je voor nooit meer boos te worden als het weer eens fout gaat. Nee dat lukt niet altijd, soms is de boosheid er al voordat je het door hebt. Ach ja, je bent maar een mens. En de wijze ook!

    Reactie door Linda | mei 15, 2010

  17. Ai, dit is zo herkenbaar. Jongste zit op dit moment in een fase dat ze af en toe werkelijk het bloed onder onze nagels vandaan haalt. Ik ben gisterenavond tot zes keer toe naar boven gemoeten omdat ze lag te zaniken/huilen/janken. En ik ben dan ook boos. Want er is gewoon niets aan de hand, helemaal niets. Ook al is zij het daar niet mee eens, want er ligt een boekje niet op z’n plek en dat boekje moet nu op z’n plek en dat weiger ik dus pertinent. Dus over zoiets hebben wij dan oorlog. Echt oorlog. Er is dus weinig begrip van mijn kant op dit moment. We gooien het een beetje op pré-verjaardagstress, maar dit moet echt niet veel langer duren.
    Ik kan me goed voorstellen hoe moedeloos en machteloos jij je dus moet voelen als de Wijze weer in zijn broek gedaan heeft. Omdat je wilt dat het klaar is. Over. Uit. En als er, zoals je schrijft, nog meer dingen spelen dan is de laatste druppel vrij snel bereikt. Sneller dan eerst. En dat geeft niets, want dat is menselijk. En wat zeker is, is dat de kindertjes toch onvoorwaardelijk van ons blijven houden en wij ook van de kindertjes.

    Reactie door Toaske | mei 15, 2010

  18. Kan me helemaal indenken dat je even uit je slof schiet als je denkt shit , ehh na ja poep, weer terug bij af.
    Maar gelukkig herpak je je en dat is het belangrijkste.
    Mooi trouwens he het Spoorwegmuseum.
    Off topic, heb inderdaad de laatste jaren weer en prima baantje bij de marathon hahahh.
    De jaren daarvoor ook hoor, alleen die waren veel drukker en was ik maanden bezig met voorbereiding etc, nu komt alles neer op de dag zelf en een paar dagen ervoor.

    Reactie door Leidse Glibber | mei 15, 2010

  19. En mocht het per ongeluk weer een keer gebeuren, dan zingen jullie samen het Thomaslied, “Accidents will happen…) . Voor het geval je de tekst niet helemaal precies kent, dat vraag je gewoon aan de Wijze.
    Samen komen jullie er gewoon uit!

    Reactie door o.o | mei 15, 2010

  20. Een merkwaardig verhaal, Vrouwe Repel,
    Grapjes zijn hier waarschijnlijk niet op hun plaats, want erg leuk is het allemaal niet.
    Een stille groet,
    De Drs.

    Reactie door Drs. Johan Arendt Happolati | mei 16, 2010

  21. Repel wat kan ik me dat voorstellen, ik bedoel dat je boos wordt terwijl dat opvoedkundig totaal fout is en je dat ook weet. Maar het is menselijk meis, heel menselijk. Wijze doet het niet om jou te pesten en dat weet je maar al te goed. Misschien is het idee van Janneke zo gek nog niet, hem in eigen beheer laten verschonen en zijn extra broekjes meegeven.
    Ik heb er eentje gehad die tot zijn derde jaar regelmatig in zijn broek plaste en daar werd ik al gallisch van, terwijl het kind er ook niets aan kon doen. Maar het gaat over heus dat gaat Wijze ook lukken , dat weet ik zeker.

    Reactie door haba | mei 16, 2010

  22. So far so good….het is voor mij geen issue meer en hopelijk voor De Wize ook niet. Hij heeft gisteren niet gepoept dus ik ben benieuwd “welke letter” hij vandaag gaat poepen. De Wijze is namelijk dol op letters poepen. We maken er maar weer geintjes over.

    Reactie door Repel | mei 16, 2010

  23. He lieverd een dikke knuffel voor de mamma die tot bezinning kwam… dat was dus jou leerpunt…zo hebben we allemaal een paar van die dingen…die steeds terug komen tot je er iets van geleerd hebt..
    he ik ben blij voor jou..

    goed gedaan meisje
    grts

    Reactie door clair1991 | mei 16, 2010

  24. En trouwens: wat fijn dat jullie zo steunend reageren!

    Vandaag heeft De Wijze 2 keer (!) op de wc gepoept. uit zichzelf, zonder aansporen. De eerste keer poepte hij een “i”, de tweede keer poepte hij een hele mooie “c” .We waren allebei erg tevreden. En toen moest hij snel weer doorspelen met de Middenvelder.

    Man, dat was relaxed zeg!

    We zijn dus inderdaad niet terug bij af en ik ontvang gewoon 200 gulden. We hebben soms gewoon nog af en toe een ongelukje en dat kunnen we handelen. Joepie, ik heb mijn zelfvertrouwen terug!

    Reactie door Repel | mei 16, 2010

  25. Oh Repel, wat knap van je, dat je de knop hebt kunnen omdraaien. Ik kan me goed voorstellen dat het even voelde als een stap achteruit, maar kijk… zo te lezen gaat het ondertussen weer goed. En kan je nu vooral terugkijken op een heerlijke dag met je Wijze.

    Reactie door prutsen | mei 16, 2010

  26. We hebben er al heel wat over getwitterd, en ik snap jouw frustratie echt! Het lijkt me voor jullie allemaal overigens echt heel frustrerend… Ook voor die wijze van jullie… Sterkte, wijfie!! (en strekte ook Wijze van Repel)
    Gelukkig heb je ook wel heel leuke momenten met hem! Wat een heerlijk kind!!! Hahahaha

    Reactie door Wondelgijn | mei 16, 2010

  27. Gelukkig heb hij weer op de wc gepoept.
    Kan me wel bergijpen dat je boos was.
    Vindt het wel leuk zoals je dat schrijft.
    Jullie komen er wel.
    Wens jou en de wijze heel veel sterkte.
    Je bent een top moeder.
    LIefs Cathleen.

    Reactie door cathleen | mei 16, 2010

  28. Phoeh, het is alsof ik over mijzelf lees van een paar dagen terug, in de vakantie, geen wasmachine, te weinig kleding om drie keer per dag, een week lang te verschonen, en het ging verdorie zo goed! ik ging helemaal uit mijn dak tegen haar, en begon zelf ook te janken, wilde naar huis gaan etc. Het was dan ook al bijna een jaar geleden dat het zo erg was, en de laatste twee weken leek het weer helemaal “mis”
    Volgende dag met haar gepraat, mijn excuus aangeboden (vind dat je dat ook moet kunnen als ouder) en eigenlijk ging het de rest van de vakantie redelijk. Ik denk omdat mijn frustratie er niet meer zo was.. Wat een apparte wisselwerking is het toch he, je kind en jij..
    Wat goed dat je het nu meer los kunt laten, en wat goed dat hij het nu ook op de juiste tijd en plaats loslaat🙂

    Reactie door Zonnetje | mei 17, 2010

  29. Het leven lijkt soms ingewikkeld, maar vaak is het, bij nadere beschouwing, toch redelijk eenvoudig. Mensen maken zich vaak om van alles en nog wat druk, en achteraf blijkt het allemaal overbodig te zijn geweest.
    Kinderen doen hun ding, ouders doen hun ding, loopt soms niet helemaal parallel. De kunst is om je er niet druk over te maken, want alles is oplosbaar. Als je maar niet blijft volhouden aan je eigen oplossing.
    Maar je bent een goede roerganger, want je hebt de koers al verlegd. Prima toch?

    Reactie door ollieherman | mei 19, 2010

  30. Het lijkt me ontzettend frustrerend als je bij zoiets zo machteloos moet toekijken. Dat je eerste reactie boos worden is, is volgens mij heel menselijk. Ik vind het ijzersterk van je dat je in staat bent om die knop om te zetten. Dat laat zien wat een topmoeder je bent! En geen rotmoeder! En ik ben blij te lezen dat het inmiddels goed gaat. Ik hoop dat die lijn zich blijft voortzetten. En dat het lukt om die ‘heleboel’ ook anders te gaan doen.

    Het filmpje vind ik geweldig. Vooral de foto waarop hij die locomotief lijkt weg te duwen (vanaf 24 sec links onder) vind ik heel treffend… Zo’n klein mannetje tegen zo’n grote loc. Misschien ook wel enigszins symbolisch voor zijn ‘gevecht’ met het leven.

    Reactie door Renske | mei 20, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: