Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ik heb mijn eerstgeborene verloochend voor 400 euro

Een slepende zaak van bijna drie jaar is eindelijk afgedaan. En de uitkomst is dat ik het leed van mijn zoon heb afgekocht voor 400 euro. Ik heb mijn eerstgeborene verloochend voor 400 euro. Het uitgebreide verhaal staat in dagelijkse logjes op een van mijn vorige logadressen (ik heb nogal last van verhuiszin in logland), maar dit is in het kort (voor zover ik iets in het kort kan vertellen) wat er gebeurde:

De Repel kwam,  22 weken zwanger van Popeye, al weeënd het ziekenhuis uit met het vonnis: “bedrust tot minimaal 32 weken”. Een week of drie later op een zondag kwam de Middenvelder, toen nog maar vijf jaar oud, huilend uit de speeltuin: hij was gevallen. De Brandmeester was erbij geweest. Zijn onderarm stond in een S-bocht die anatomisch niet verantwoord was. Kind met spoed met papa naar het ziekenhuis, schoonmoeder met spoed opgetrommeld om op het andere kind te passen, want ik lag met verplichte bedrust ongerust te wezen op de bank. De arm bleek inderdaad gebroken vlak bij de pols, een gevaarlijke plek in verband met restschade. De breuk is toen op de spoedhulp zonder verdoving gezet. De Brandmeester zei dat zelfs de arts er moeite mee had om dat te doen bij een kind van 5. Soms is verplichte bedrust een godsgeschenk: ik had er niet bij willen zijn.

Een paar dagen later zei de Middenvelder (die toen nog gewoon Oudste heette) tijdens het eten: “Ik hoor knak in mijn arm.” Röntgen-controle wees een paar dagen later uit dat de breuk een mening had over gezet worden en gewoon weer in de S-bocht constructie was gaan staan. Een operatie volgde. Pennen werden gezet in zijn arm die er (zonder verdoving, mind you, Nederlanders zijn Calvinistisch: gij zult lijden en bloeden) na een week of 6 weer uit mochten.

De schade kon niet geheel hersteld worden: de breuk was al te veel vergroeid en zonder beide beenderen volledig te breken kon het niet meer geheel recht worden gezet. “Maar het zou waarschijnlijk met de jaren wel rechtgroeien.” Al die tijd werd gewaarschuwd voor restschade voor de beweeglijkheid van de pols vanwege de plek van de breuk. En in totaal heeft hij 11 (elf!) weken in het gips gelopen.

Maar goed: inmiddels bleek allang dat het speeltuig niet voldeed aan de veiligheidsnormen. Daar hadden we getuigen voor en bewijs en zo. Het feit dat een dag na Middenvelder’s ongeluk de speeltuin ineens werd geruimd, letterlijk, was ook enigzins verdacht. Maar wij hebben een rechtsbijstandsverzekering dus we hebben de gemeente aansprakelijk gesteld. Maar tegen een verzekering opboksen kost energie. Pas na een jaar kwam de eerste reactie van de gemeente via hun advocaten: “Het is de schuld van de vader, hij had hem naar moeten opvangen.” Onze advocaat stuurde maar weer wat brieven en wij stuurden maar weer wat mails en vervolgens hoorden wij 2 jaar lang bitter weinig. Op den duur hoorden wij ook niks meer van de verzekering. Daar heb ik een über-pissige mail over gechreven en toen was voor mij de kous af. Er is een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen, ik ben heel pragmatisch in die dingen. Het uitvechten zou meer hebben gekost dan het zou hebben opgeleverd: ik heb de tijd niet voor een loopgravenoorlog om mijn gelijk te halen. Ik ben geen Don Quichot die tegen windmolens vecht. I pick my battles wisely. (Meestal, soms ben ik ook gewoon een uilskuiken.) Belangrijker was voor mij dat De Middenvelder volledig was hersteld, een prachtig handschrift heeft en zijn pols 100% kan gebruiken. Doorgaan zou zuiver principieel zijn geweest.

En toen kwam na al die tijd radio-stilte “de brief”. Van onze advocaat. De gemeente had weer van zich laten horen, bla bla bla, en wij hadden niet genoeg hard bewijs als weerwoord, jah-die-jah-die-jah-die, hier hield het juridisch gezien op , jah-die-jah-die-jah-die…maar…hij schaamde zich de ogen, oren en wat dies meer zij uit zijn kop dat het zo lang had gesleept. Mea Culpa en of wij akkoord wilden gaan met 400 euro, uit coulance.

En toen heb ik mijn kind voor 400 euro verloochend en ben ik akkoord gegaan.

Advertenties

april 21, 2010 - Posted by | De Daltons, Repel | , ,

36 reacties »

  1. Ik zou zeggen, koop er wat leuks van voor de kids….en geniet ervan!! :-))
    Dikke knuffel

    Reactie door Imna | april 21, 2010

  2. Oef. Zonder verdoving. Hoe durven ze hier. In dit uitermate calvinistische land. Of kweken we zo bikkels?

    En ik zeg: die 400 euro is natuurlijk voor de Dappere. Deel sparen, deel uitgeven? Een wakeboard ofzo?

    Reactie door 't Kleine Kikkertje | april 21, 2010

  3. 🙂 ach…. zoals je zelf al zei/schreef de werkelijk belangrijke dingen waar het om gaat… de pols is weer 100% bruikbaar….die rest hoe vervelend dat dan ook is en voelt is maar bijzaak 🙂
    maar 400 euries…. t staat in geen verhouding tot geleden leed/pijn.

    Reactie door sillie | april 21, 2010

  4. Jee, wat een verhaal! En wat een leed voor je manneke en voor jullie. Ga lekker een weekendje weg van dat geld met de boys.

    Reactie door Door | april 21, 2010

  5. Zijn ze gek geworden daar? Was daar een speciale reden voor dat dat onverdoofd moest? Anders is het toch gewoon kinderen pesten, of ben ik nou gek? Ik heb een keer een verhaal gehoord (over calvinistisch gesproken) van iemand die om een uur of negen op de zondagavond een kraamkliniek binnenkwam om te bevallen en toen hebben ze haar benen dichtgebonden tot 12 uur, want dan kwam het kind niet op zondag. Je mag op zondag niet werken, snap je? Nou, ik ook niet!

    Reactie door baasbraal | april 21, 2010

  6. Tja, soms kost iets meer als het zou opleveren, je kunt je energie wel anders gebruiken!
    Wel fijn dat het toch nog goed gekomen is met die arm! En 400 euro is altijd mooi meegenomen, vind je vast een leuke bestemming voor!

    Reactie door Zonnetje | april 21, 2010

  7. Zonder verdoving? Het arme kind! En zijn ze nu helemaal…?! Gelukkig is Middenvelder weer helemaal hersteld.
    En wat de gemeente betreft….ik voel als collega-ambtenaar plaatsvervangende schaamte. Man man man, wat een getreuzel..

    Reactie door Nanna | april 21, 2010

  8. Ja, ontmoedigen heet zoiets!
    Om moedeloos van te raken inderdaad. Maar gelukkig is het goed gekomen met de arm van je kind (wat een kanjer trouwens), dat is het allerbelangrijkste.
    En die 400 euro zou ik maar zien als een pleister op de wonde.

    Reactie door lien | april 21, 2010

  9. Oei, wat een verhaal! Vreselijk zeg, zo’n ongeluk en dan al die nare behandelingen….

    En gelijk hebben en krijgen en juridische zaken, bleh, daar wordt je niet vrolijk van. Misschien is dit idd wel het maximale dat je eruit kunt slepen.

    En wt krijgt oudste nu? Een wave-board, ski-vakantie of ander mooi nieuw breke-benend speeltje??

    Reactie door Mammalien | april 21, 2010

  10. Och, 400 euro, wat kan Middenvelder daar veel leuke dingen van doen! Dat mag ook wel, als pleister op de wonden.

    Reactie door sanneke | april 21, 2010

  11. amai zeg, wat een verhaal… en ja, dat de juridische molen soms meer energie kost dan dat je er baten van hebt, wist ik al wel langer… nu ja, een schamele vergoeding voor de lijdensweg, die vooral middenvelder (en de ouders of course) hebben moeten meemaken…
    maar al bij al is het belangrijkste dat ie zijn pols weer gewoon kan gebruiken en nu iets leuks kan doen met die 400€, toch?!

    Reactie door tricky | april 21, 2010

  12. Wat een stom gedoe daar in het ziekenhuis zeg! Maar ja, er is altijd wel een medische reden te bedenken, denk ik dan maar.
    Maarre, die 400 euro, kan Middenvelder daar geen iPad voor kopen. Kan die aan jou verhuren en heeft hij een blijvende bron van inkomsten. Zekerheidje voor de toekomst ;-).

    Reactie door Herman | april 21, 2010

  13. Je moet hier ook altijd maar vechten om iets gedaan te krijgen. Hoewel je geen nieuwe arm voor €400,- kan kopen is het toch aardig van de gemeente(heb je een emmer) dat ze toch nog, na al die maanden, aan jullie dachten. En nu maar hopen dat ze niet struikelen en met hun hoofd tegen deugdelijke speeltoestellen vallen.
    Het is een memorabel verhaal, spendeer het geld ook memorabel!

    Reactie door Claudia | april 21, 2010

  14. Verloochend? Dat moet je toch anders zien. Je had een wijze beslissing genomen om niet tegen de bierkaai te gaan vechten. En dat heeft je uiteindelijk nog 400 euro opgeleverd. Zo moet je dat zien.

    Reactie door Carla | april 21, 2010

  15. och weet je tegen de gemeente kan je toch weinig doen. Ze stoefen dat ze verzekerd zijn, maar vinden altijd achterpoortjes om te ontsnappen aan hun verantwoordelijkheid.
    Jouw beslissing is waarschijnlijk de beste.
    maar dat ze dat zonder verdoving gezet hebben!!! wat erg voor dat kind!

    Reactie door zeezicht | april 21, 2010

  16. Geluk bij een ongeluk dat het uiteindelijk toch nog goed genezen is. Enne… hebben jullie een tuin? Van 400 euro kan je een mooie, grote trampoline kopen (met veiligheidsnet) die aan strenge veiligheidsvoorschriften voldoet. Daar kunnen veel gemeentelijke speeltuinen niet tegen op: hier is het een groot succes.

    Reactie door IMS | april 21, 2010

  17. Jee, wat een verhaal zeg. En nu? Ik ben net als iedereen wel heel benieuwd wat je met die 400 euro gaat doen…

    Reactie door Cisca | april 21, 2010

  18. @Bijna iedereen: De Middenvelder heeft direct na de operatie een PSP gekregen als goedmakertje. De 400 euro staat op een spaarrekening. Onze zomervakantie heeft ineens een budget dat 400 euro groter is dan we dachten 🙂

    @Herman: jouw idee is een goed alternatief! Ik wou dat ik De Brandmeester zover kon krijgen 😉

    @Claudia: die kloothommels van een gemeente hebben niet gedokt….dat was de verzekeringsmaatschappij die zich schuldig voelden omdat ze anderhalf jaar lang niets van zich hebben laten horen! Als het om de gemeente gaat pak ik dat emmertje graag aan!

    Reactie door De Repel | april 21, 2010

  19. Wat een honden, daar op die EHBO!
    En ik zeg: de helft sparen, de andere helft uitgeven. Voor hem hè, voor hem.

    Reactie door Joeltje | april 21, 2010

  20. Ik klik op enter en bedenk me dat we zo’n raar akkefietje ook met mijn broertje hadden, jàààren terug. Mannetje fietste alleen naar huis (wat ik toen al onverantwoord vond want hij was 8 en het is een druk dorp waar ze wonen) en werd aangereden door een oud wijf in een auto. Die verdikkeme ook nog begint te foeteren dat hij maar sneller had moeten fietsen! (Ze raakte hem net achteraan bij het wiel). De arme knul brak zijn bovenbeen (!) en zat 8 weken in een rolstoel. Zijn moeder (mijn stiefmoeder dus) eiste naast de vergoeding van de fiets ook letselschade. Een boel gedoe want die mevrouw veranderde later haar verhaal en toen leek ’t bijna alsof een jongen van 8 zich voor de auto had geworpen. Een berg gezeik en m’n stiefmoeder wilde het er bijna bij laten zitten “dat ze maar doodvalt”, zeiden we.
    Dat deed het oude wijf ook, want op de dag dat de advocaat ons liet weten dat er 1000 euro letselschade betaald zou worden, werd het oude wijf begraven.. 😉

    (ja sorry voor de smiley, maar ik moest er om lachen. Toen en nu weer.. “dat ze maar doodvalt” en klóink, dood)

    Reactie door Joeltje | april 21, 2010

  21. En dat besteed je dan toch wel aan pure qualitytime met de kinderen?

    Reactie door Linda | april 21, 2010

  22. Ik zou het ziekenhuis aanklagen. Waarom in hemelsnaam zonder verdoving????
    En verder, tsss, gemeentes! 😉

    Reactie door Toaske | april 21, 2010

  23. Jee zonder verdoving is wel heel erg hard zeg, mijn dochter die was 1 en die werd onder narcose haar arm gezet.
    Pfff

    Reactie door ilse | april 22, 2010

  24. Off Topic: je hebt er geloof ik al meerdere gehad maar ik heb je genomineerd voor de Sunshine Award.
    Doe er maar mee wat je wilt, voel je nergens toe verplicht. Op mijn blog kun je er meer over lezen.

    liefs, lien

    Reactie door lien | april 22, 2010

  25. Beter 400 euro dan niets, je kunt altijd gaan procederen maar dat kost meer dan dat het opbrengt.

    Mijn dochter was 11 toen ze uitgleed in de speeltuin en haar arm brak (dubbele onderarmbreuk), ze werd ook zonder verdoving gezet, maar daar is dan weer een andere stomme fout gemaakt in het ziekenhuis, eerst kreeg ze een spalk omdat er nog een zwelling was, de volgende dag pas gips, hebben ze over die spalk heen gegipst. De boel is verschoven en het ene bot is scheef vastgegroeid. Nu was het haar linkerarm en ze wilde absoluur niet opnieuw gebroken worden. Het gevolg is dat ze haar arm niet meer volledig naar boven kan draaien (handpalm naar boven bedoel ik daarmee)

    Reactie door Haba | april 22, 2010

  26. Zonder verdoving kan er bij mij niet zo in, in die zin dat ik daar toch niet aan moet denken.

    En 400 euro is mooi meegenomen, hoe dan ook.

    Reactie door Renesmurf | april 22, 2010

  27. Er zijn er die het voor minder gedaan hebben hhahahah.
    Maar lekker extra zakcentje toch.

    Off topic, heb je morgen je flitsende pink running suite aan?
    Ik sta ter hoogte van de Tregter (hoek Witte Singel/Herenstraat) is op ongeveer 4 km schat ik.
    Tussen welke tijden moet ik rekening met je houden voor een fotootje en anders stoot je me maar aan, klein mannetje met camera hahahahaah.

    Reactie door Leidse Glibber | april 22, 2010

  28. of je belt even onderweg hahaha

    Reactie door Leidse Glibber | april 22, 2010

  29. Off topic2. Brandmeester zeker opgeroepen ivm brand in Warmond.
    Staan een paar fotootjes van mij op Sleutelstad, maar zag brandmeester niet.

    Reactie door Leidse Glibber | april 22, 2010

  30. Glibber, ik denk dat ik in een wit shirt loop met zwarte kniebroek. Ik kom tussen 22 en 23 langs. Hoge staart met roze elastiek;-) En ja: de Brandmeester was vannacht pas om half 3 terug op de kazerne! Zal vanavond even naar de foto’s kijken!

    Reactie door Repel | april 23, 2010

  31. Zulke langslepende zaken worden dan op deze manier afgerond.
    Het is in ieder geval ‘iets’.

    Maar hoe ziet het met restschade? heeft hij last?

    Reactie door Fenny | april 23, 2010

  32. een s-bocht, zonder verdoving…. oooo als ik ergens niet tegen kan….
    brrrrrr, wat een verhaal.

    de 400,= ga lekker met zń allen iets leuks doen, het is nog altijd beter iets dan niets…

    Reactie door dharson | april 24, 2010

  33. Ow auwa ja dat weet ik nog heel goed, dat je dat toen logde. Brrrrrrr wil je niet aan denken maar helaas het is gebeurd. Wbt het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen, daar kan ik een boek over schrijven maar fijn dat dit in elk geval afgerond is. Bovendien 400,- betalen is toch een klein beetje gelijk aan schuld bekennen. Toch???

    Reactie door Barbamama | april 24, 2010

  34. Seg, zonder verdoving??? Daar word ik effe niet goed van.
    Verder vind ik ook dat ‘gelijk hebben’ soms voldoende is. Zoals hierboven aangehaald: 400,-euro betaald krijgen is toch ook een beetje ‘gelijk krijgen’.

    Reactie door prutsen | april 27, 2010

  35. Oef… ik voel het in mijn eigen arm… Brrrrr… En voor die 400 euro gaan jullie maar iets leuks doen met z’n tweetjes, drietjes, of… ach, doe eens gek: met z’n vijfjes!! Het mag!! 🙂

    Reactie door Wondelgijn | april 27, 2010

  36. OMG! Een breuk zetten zonder verdoving bij een kind van 5. Die zijn gek zeg. En die gemeente… Walgelijk dat ze zich dan zo verschuilen achter smoesjes. Zijn natuurlijk bang dat als ze aan 1 toegeven dat het niet goed was er nog meer komen. Bah. Maar ik vind niet dat je hem verloochend hebt hoor. Je hebt je best voor hem gedaan en dit is nog een extraatje. Gewoon lekker van genieten op vakantie!

    Reactie door Renske | april 28, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: