Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ik heb mijn eerstgeborene verloochend voor 400 euro

Een slepende zaak van bijna drie jaar is eindelijk afgedaan. En de uitkomst is dat ik het leed van mijn zoon heb afgekocht voor 400 euro. Ik heb mijn eerstgeborene verloochend voor 400 euro. Het uitgebreide verhaal staat in dagelijkse logjes op een van mijn vorige logadressen (ik heb nogal last van verhuiszin in logland), maar dit is in het kort (voor zover ik iets in het kort kan vertellen) wat er gebeurde:

De Repel kwam,  22 weken zwanger van Popeye, al weeënd het ziekenhuis uit met het vonnis: “bedrust tot minimaal 32 weken”. Een week of drie later op een zondag kwam de Middenvelder, toen nog maar vijf jaar oud, huilend uit de speeltuin: hij was gevallen. De Brandmeester was erbij geweest. Zijn onderarm stond in een S-bocht die anatomisch niet verantwoord was. Kind met spoed met papa naar het ziekenhuis, schoonmoeder met spoed opgetrommeld om op het andere kind te passen, want ik lag met verplichte bedrust ongerust te wezen op de bank. De arm bleek inderdaad gebroken vlak bij de pols, een gevaarlijke plek in verband met restschade. De breuk is toen op de spoedhulp zonder verdoving gezet. De Brandmeester zei dat zelfs de arts er moeite mee had om dat te doen bij een kind van 5. Soms is verplichte bedrust een godsgeschenk: ik had er niet bij willen zijn.

Een paar dagen later zei de Middenvelder (die toen nog gewoon Oudste heette) tijdens het eten: “Ik hoor knak in mijn arm.” Röntgen-controle wees een paar dagen later uit dat de breuk een mening had over gezet worden en gewoon weer in de S-bocht constructie was gaan staan. Een operatie volgde. Pennen werden gezet in zijn arm die er (zonder verdoving, mind you, Nederlanders zijn Calvinistisch: gij zult lijden en bloeden) na een week of 6 weer uit mochten.

De schade kon niet geheel hersteld worden: de breuk was al te veel vergroeid en zonder beide beenderen volledig te breken kon het niet meer geheel recht worden gezet. “Maar het zou waarschijnlijk met de jaren wel rechtgroeien.” Al die tijd werd gewaarschuwd voor restschade voor de beweeglijkheid van de pols vanwege de plek van de breuk. En in totaal heeft hij 11 (elf!) weken in het gips gelopen.

Maar goed: inmiddels bleek allang dat het speeltuig niet voldeed aan de veiligheidsnormen. Daar hadden we getuigen voor en bewijs en zo. Het feit dat een dag na Middenvelder’s ongeluk de speeltuin ineens werd geruimd, letterlijk, was ook enigzins verdacht. Maar wij hebben een rechtsbijstandsverzekering dus we hebben de gemeente aansprakelijk gesteld. Maar tegen een verzekering opboksen kost energie. Pas na een jaar kwam de eerste reactie van de gemeente via hun advocaten: “Het is de schuld van de vader, hij had hem naar moeten opvangen.” Onze advocaat stuurde maar weer wat brieven en wij stuurden maar weer wat mails en vervolgens hoorden wij 2 jaar lang bitter weinig. Op den duur hoorden wij ook niks meer van de verzekering. Daar heb ik een über-pissige mail over gechreven en toen was voor mij de kous af. Er is een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen, ik ben heel pragmatisch in die dingen. Het uitvechten zou meer hebben gekost dan het zou hebben opgeleverd: ik heb de tijd niet voor een loopgravenoorlog om mijn gelijk te halen. Ik ben geen Don Quichot die tegen windmolens vecht. I pick my battles wisely. (Meestal, soms ben ik ook gewoon een uilskuiken.) Belangrijker was voor mij dat De Middenvelder volledig was hersteld, een prachtig handschrift heeft en zijn pols 100% kan gebruiken. Doorgaan zou zuiver principieel zijn geweest.

En toen kwam na al die tijd radio-stilte “de brief”. Van onze advocaat. De gemeente had weer van zich laten horen, bla bla bla, en wij hadden niet genoeg hard bewijs als weerwoord, jah-die-jah-die-jah-die, hier hield het juridisch gezien op , jah-die-jah-die-jah-die…maar…hij schaamde zich de ogen, oren en wat dies meer zij uit zijn kop dat het zo lang had gesleept. Mea Culpa en of wij akkoord wilden gaan met 400 euro, uit coulance.

En toen heb ik mijn kind voor 400 euro verloochend en ben ik akkoord gegaan.

Advertenties

april 21, 2010 Posted by | De Daltons, Repel | , , | 36 reacties