Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Haïti revisited: Een boom van een held heel bijzonder geëerd

Gisteren is De Brandmeester geëerd met de meest bijzondere boom van Nederland.

Hoe zat ’t ook alweer: De Brandmeester moest als reddingswerker van USAR.NL naar Haïti na de aarbeving. Moeder van Oud-klasgenootje sprak mij aan over het adoptiekindje van haar zus. Ze had er op dat moment eigenlijk moeten zitten met haar zus, maar door omstandigheden moesten ze een paar dagen later gaan. (Hemeltje lief, zij zouden in dat beruchte hotel hebben gezeten. Kippenvel.) Maar iedereen had blijkbaar een engeltje op de schouder zitten want: kindje leefde (en zij zelf ook). Maar ze wisten niet waar hij was, naar Haïti vliegen kon uiteraard niet meer, en ze vingen bij alle instanties bot want de chaos was (uiteraard) compleet. De adoptie die na al die jaren dan eindelijk al rond was, werd door een schaal van Richter ineens een enorme onzekerheid. De vraag was: kon De Brandmeester iets doen om te helpen hem toch thuis te krijgen.

Om een lang verhaal kort te maken: De Repel mailde USAR met alle gegevens met het verzoek het door te zetten naar BuZa en ze belde De Brandmeester. De Brandmeester sprak ter plaatse met de BuZa mensen die mee waren.  Uiteindelijk kwamen alle 100 weeskinderen dankzij USAR.NL naar huis, maar Adoptiekindje kwam met een handjevol andere kinderen dagen eerder dan toen thuis.

Er kwam geen lintje van Bea, er kwam wel een decoratie van een werkrelatie van mij, wat een bijzonder gebaar was dat, want hij heeft De Brandmeester nog niet eens ontmoet. En gisteren kwam er iets zo bijzonder dat ik met waterige ogen stond.

Van Tante en Moeder van Adoptiekindje heeft De Brandmeester een appelboom gekregen. Een geadopteerde appelboom, waar wij in 2010 de vruchten van mogen plukken. Het kado is symbolisch: een boom staat voor leven, voor de vruchten plukken en voor delen met zijn gezin. Ik beloof dat vele foto’s zullen volgen van de boom! Van bloesem (ben ik daar al te laat voor?) tot pluk  tot appelmoes en appeltaart. (Ja Tante: ik ga ’t bakken zonder ’t te eten! Je moet toch wat, met je eigen boom!)

Ik vind dit het meest bijzondere kado dat ik ooit heb gezien. Volgens de begeleidende brief is de pluk van de boom ook voor mij. De brief is heel persoonlijk, maar één zinsnede die met name over De Brandmeester gaat vond ik te mooi en te treffend om voor mezelf te houden:

“Soms heb je van die mensen die stil zijn, maar heel veel veel verschil maken in iemands leven. Zulke mensen die niet roepen “kijk mij nou eens goed zijn”. Zo een iemand ben jij, en jouw gezin.”

Ze heeft De Brandmeester helemaal op de korrel. En weet je, als de brandweer zelf een foto met een adoptiekindje herkenbaar mag publiceren, mag ik het ook. Dit is niet het bewuste adoptiekindje, maar ze is wel een “Parel tussen de Puinhopen” die door USAR.NL is geëvacueerd en veilig op het vliegtuig is gezet.

Elke ananas kan begrijpen dat wij het als gezin allemaal daarvoor hebben gedaan.

april 16, 2010 - Posted by | Manlief, Repel | ,

33 reacties »

  1. Wauw wat een bijzonder kado. En van het hele verhaal word ik wel even stil hoor.

    Reactie door Janne | april 16, 2010

  2. Wat bijzonder. Ananas kun je laten voor wat het is, Appels, Appels zijn het nieuwe leven!

    Reactie door Linda | april 16, 2010

  3. Prachtig zo’n cadeau. En die mensenkennis is minstens zo prachtig. En dat mens ‘is’ dan ook nog een beetje van jou!!????! Dat moet lekker appeltaart bakken zijn! Ga je er wel van genieten?!

    Reactie door Yvonn | april 16, 2010

  4. Leuk he zo’n adoptie-project! Mocht je ervan in de mood raken, je hebt ook “adopteer een kip”, krijg je eitjes!

    Reactie door Wieke | april 16, 2010

  5. wat ontzettend leuk en lief en die tranen kan ik me helemaal voorstellen; ik zou ook volschieten.

    Reactie door Corine | april 16, 2010

  6. Dit is waarom ik jouw blogs altijd lees. De ene keer pies ik bijna in m’n broek van het lachen en de andere keer probeer ik snotterend en wazig door mijn tranen heen iets te typen als reactie.

    De Brandmeester is inderdaad een held. En wij mogen er gelukkig allemaal van mee genieten door jouw logjes. Het is fijn te weten dat er nog mensen zijn zoals hij die mensen helpen omdat ze er in geloven en niet omdat ze er voor beloond worden!

    Dat neemt niet weg dat ie naar mijn idee een heel bos met appelbomen zou moeten krijgen: het Brandmeester Appel Bos.

    XOX

    PS. de appeltaart graag zonder krenten en rozijnen als het kan (YUK) en met een flinke dot slagroom!

    Reactie door Meanannie | april 16, 2010

  7. Prachtig kado voor n prachtig gezin.

    Reactie door Nicolekebolleke | april 16, 2010

  8. Soms is het leven als door het oog van de naald.
    Het is soms zelf al een kado, maar dit dus helemaal!

    Reactie door Renesmurf | april 16, 2010

  9. Wat een goed cadeau zeg en een lief gebaar.

    Reactie door mammalien | april 17, 2010

  10. Even slikken hoor….
    Geniet van je weekend lieve Repel met iedereen/alles wat je lief is!
    Dikke knuffel.

    Reactie door Imna | april 17, 2010

  11. *Slik* Wat mooi en symbolisch goed gevonden. Die foto kan zo door als foto van het jaar, het blijft een ontroerende en alles-zeggende foto. En jouw brandweerman is een held omdat jullie samen zo’n sterk setje zijn en hij het zonder jou, daar nooit zo goed had kunnen doen.

    Reactie door Nicolette | april 17, 2010

  12. Geweldig. Mooi. Prachtig. Kippenvellerig. Gewoon jij en de Brandmeester. Geweldige mensen. Bestaan en daar nog geen Nobelprijzen voor?

    Reactie door Ellen | april 17, 2010

  13. en wéér zit ik gewoon te janken om dit prachtige verhaal! Jullie hebben gedaan wat jullie konden, en zo’n bedankje is wel heel bijzonder ja!

    Reactie door Linda | april 17, 2010

  14. Ik word er weer stil van Repel. Kippenvel.

    Reactie door Madelief | april 17, 2010

  15. Wat een lief en ontroerend gebaar, zo’n blijk van waardering in de vorm van een (adoptie)appelboom!
    Volkomen terecht!

    Reactie door lien | april 17, 2010

  16. Hij moet toen hij dat kindje in zijn armen had aan zijn eigen Daltons hebben gedacht. Wat heeft hij veel meegemaakt aan emoties. Wat mooi zo’n boom voor jullie.

    Reactie door marijke | april 17, 2010

  17. Kippenvel krijg je van zo’n verhaal……

    Reactie door Leni | april 17, 2010

  18. Nou, wat een geweldig idee zeg! Ze hadden geen beter cadeau kunnen verzinnen! Hier word ik helemaal blij van, gelukkig van!! Dank je dat altijd zol eerlijk en integer en gedreven en humorvol en liefdevol over deze dingen schrijft!

    Reactie door baasbraal | april 17, 2010

  19. Mooi! En een heel lief gebaar. Dat jullie er maar veel appels van mogen plukken!

    Reactie door 't Kleine Kikkertje | april 17, 2010

  20. Kippenvel zeg. Echt een heel mooi cadeau dit.

    Reactie door Toaske | april 17, 2010

  21. Wat mooi…*zucht*
    Je verhaal, Het Cadeau en vooral de symboliek.
    Geniet ervan. Nu, straks en nog heel lang.

    Reactie door Nanna | april 18, 2010

  22. Ik wil volgend weekend meteen naar onze boom toe….foto’s volgen!

    Reactie door De Repel | april 18, 2010

  23. Wat een bijzonder cadeau zeg, dat wordt appeltaarten op allerlei manieren gemaakt, er zijn zoveel verschillende soorten appeltaart dat je nog niet bent uitgebakken voorlopig. Maar ik zie dat het soort appel nu niet echt geweldig is voor taart (niet zuur genoeg wat mij betreft) dan had je een goudreinet boompje moeten krijgen.
    Maar hoe dan ook appeltjes zijn ook gezond om ze zo maar op te knagen.
    Brandmeester heeft dit echt verdient en jullie mogen meegenieten.

    Reactie door Haba | april 18, 2010

  24. Ik zit je verhaal met tranen in de ogen aan mijn man voor te lezen. Wat een fantastisch gebaar en wat ontzettend bijzonder. Maar heel erg op zijn plek bij jouw man, bij jou, bij jullie gezin.

    Reactie door Door | april 18, 2010

  25. Wauw, dat is bijzonder! Wat een prachtig geschenk.

    Reactie door Nicole | april 19, 2010

  26. Zo’n ongoing present met de bijbehorende symboliek is wel het mooiste wat deze vrienden voor het leven voor deze USAR-man hebben kunnen bedenken.
    Een unieke boom voor een unieke echtgenoot.
    Liefs

    Reactie door o.o. | april 19, 2010

  27. Mooi verhaal, Repel. Nu kun je lekker onder de appelboom gaan liggen (want je “boom” op de helling van de Burcht is tijdelijk onbereikbaar ;-)).

    Reactie door Herman | april 19, 2010

  28. heel mooi en veel meer waard dan welk lintje ook.

    Reactie door Leidse Glibber | april 19, 2010

  29. Wauw, da’s een super cadeau. Ik word er effe stil van.

    Reactie door prutsen | april 20, 2010

  30. Wat een bijzonder cadeau en wat leuk als mensen je laten weten hoe ze je (jullie) waarderen!

    Reactie door IMS | april 20, 2010

  31. Wat lief!!! Enne voor bloesems ben je denk ik nog niet te laat hoor. De appelboom voor in mijn weitje kan elk moment in bloesems uitbarsten, de perenbomen staan wel al in volle bloei.

    Reactie door Barbamama | april 24, 2010

  32. Ik lees het verhaal en ik krijg me toch een potje kippenvel… Wat een mooi gebaar. En die woorden uit de brief… Dat jongetje heeft ook hele bijzondere mensen getroffen. Gelukkig! Eet smakelijk over een half jaar (ongeveer). Hoop dat het lekkere appels worden! Maar dat zal wel goed komen.

    Reactie door Renske | april 28, 2010

  33. […] bloesem in de appelboom die de Brandmeester heeft gekregen. De meest bijzondere onderscheiding die hij heeft gekregen voor zijn inzet in Haïti. Voor James. Nu hoeven alleen de bijtjes nog maar […]

    Pingback door Raindrops on roses and whiskers on kittens…Happy-de-peppie! « Repel's Blog | mei 9, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: