Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Rrrrepel Carnivoorrrrrr

Ik ben was ben een kaasmens. De Repel hartje kaas. Hoe stinkender des te beter. Als je een camenbert opensnijdt en de inhoud druipt van de kaasplank, begin begon begin ik te watertanden. Deze zomer in Frankrijk had ik een speciaal geitenkaasje ontdekt. En elke keer als ik de koelkast in ons huisje opendeed, zei de Brandmeester: “Volgens mij heeft Popeye gepoept.” Ik moest hem dan steevast corrigeren: “Nee schat, dat is mijn kaasje.”

Ik hield nooit zo van rood vlees. Ik hield namelijk nooit zo van bloed op mijn bord. Zo hebben mijn vader en ik een levenslange traditie. Als wij samen in een restaurant zitten en biefstuk is wat we gaan bestellen, bestelt hij hem “zo rauw als de kok het durft”, en ik “zo gaar als de kok het durft”.

Maar nu ik zoveel sport, probeer ik sowieso mijn eetpatroon een beetje daar op aan te passen. Meer eiwitten en zo. Maar daarnaast ben ik niet van plan om alles wat ik eet in dat licht te zetten, dus ik ga ook nog steeds af op waar ik trek in heb. En hier komt de crux: sinds ik ben gaan fitnissen krijg ik een bovenmatige trek in vlees. In rauw vlees. In rosbief en filet americain. En toen ik vorige week ineens een broodje osseworst zag liggen kwam de Tijger in mij los. Osseworrrrrrst….lekkerrrrrrrrr. Maar nu komt het: ik had nog nooit in mijn leven osseworst gegeten! Het was een oerinstinct dat na drie kwartier hangen in de gewichten boven kwam drijven. De Repel was net een weerwolf vlak voordat de volle maan opkomt. En man-oh-man wat smaakte dat broodje lekker.

Mijn vriend de camenbert mist mij. De Limburgse kaas mist mij. Maar ik, de carrrrrnivoorrrrr heeft trek in vlees en er ligt tegenwoordig osseworst in de koelkast. Wroarrrrrrrrr, wrrrrrrr….

Note to self: maar dan voortaan wel naar de scharrelslager net als vroeger!

april 14, 2010 Posted by | Repel, sport | | 36 reacties

Een Gewone Woordenloze Woensdag

april 14, 2010 Posted by | De Daltons | 22 reacties