Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ik ben een lopend vuurtje met pijn in haar quadruceps

Na een super-fg bij mijn baas en een presentatie bij iemand van het hoogste echelon (ben je daar ineens bekend met naam en rugnummer, hoe bizar!) liep ik fluitend en in een bijzonder goed humeur naar de fitness voor mijn eerste les. De fitnessinstructrice had een heel schemaatje voor me gemaakt en ik werd geïntroduceerd aan de apparaten. “Hallo, ik ben De Repel.” Ik had nog nooit zo’n apparaat van dichtbij gezien, dus de instructrice leidde me door alle oefeningen. En daar waar nodig werd er geroepen “rug recht” en “armen langs je lijf”. En ik ben al helemaal in het jargon ingeslingerd: na een warming-up op het roeiapparaat ging ik naar naar de power squat, naar buikspieren, lage rug, hoge rug, biceps, triceps, nog een keer buikspieren en een cooling down op de crosstrainer.

Mijn benen vonden het een eitje, maar dat is niet zo gek en ook conditioneel gezien was het geen probleem. Maar man oh man: ik heb nu last in mijn armen en schouders van spieren waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Dat moeten mijn quadruceps zijn. Lekker…maandag ga ik weer! Een beetje masochistisch is het wel, dat sporten.

Enfin, toen ik ’s avonds thuis kwam schoof Manlief mij het brandweerblad onder mijn neus. VANDAAG IS ROOOOOOOOOOOOD!!!! Mijn interview als “de vrouw achter de man die naar Haîti ging” staat erin. En kijk nou: ik ben een lopend vuurtje!

Update: Images van het blad in het youtube-filmpje hieronder and Words van het interview in reactie #10

maart 20, 2010 - Posted by | Repel | , ,

27 reacties »

  1. 🙂

    Reactie door prikkeldraad | maart 20, 2010

  2. Nu maar hopen dat je geen lopend vuurtje bent dat schade toe brengt😉

    Fijn weekend

    Reactie door barbara | maart 20, 2010

  3. Hartstikke goed, een prima gesprek gehad met de baas! Tof!
    Ja, de spierpijn na beginnen met fitness kan ik me nog levendig herinneren.

    Reactie door Toaske | maart 20, 2010

  4. Als je spierpijn weet je tenminste zeker dat je iets gedaan hebt! Lekker hoor.

    Reactie door Wieke | maart 20, 2010

  5. Was je een lopend vuurtje binnen 50 minuten?

    Reactie door baasbraal | maart 20, 2010

  6. Fitnessen?
    Je meent t!
    Nee, daar ga ik niet aan beginnen.😉
    Maar hey, leuk, dat bewegende magazine!

    Reactie door Nicoleke | maart 20, 2010

  7. Ik heb die apparaten al wel eerder gezien… heb me ook netjes voorgesteld.. maar op 1 of andere manier haten ze me altijd meteen voordat ik mijn naam gezegd heb..😉

    en wow.. een lopend vuurtje, dat is best cool!!!

    Reactie door Riz | maart 20, 2010

  8. Hey, gek, ik ben twee weken geleden ook begonnen met fitness. Tweemaal per week op de toestellen en langzaamaan opbouwen. Kan alleszins veel deugd doen (vooral de douche achteraf).
    Groetjes.

    Reactie door Sabine | maart 20, 2010

  9. En de tekst??? Die kon ik niet lezen. Ben wel benieuwd!

    Goed begin van het weekend, lijkt me zo.

    Reactie door Mammalien | maart 20, 2010

  10. De tekst heb ik expres niet leesbaar gelaten omdat we er met naam en toenaam instaan. Maar goed, dit is het tranentrekkende interview teruggebracht tot een max van 150 woorden:

    “Brandweerman XX is USAR-vrijwilliger. Na de verwoestende aardbeving in Haïti verliet hij zijn vrouw en drie zonen (8, 4 en 2 jaar) om hulp te verlenen. Repelsteel kent de risico’s: “Manlief moest ingestortte gebouwen in, onder de dreiging van naschokken. Nadat USAR hulp toezegde aan Haïti kwam Manlief nog tien minuten thuis: voor kleding, zijn vaccinatieboekje en paspoort. Toen was hij weg. Vooral mijn oudste zoon heeft hard gehuild. Ik nam de tijd om hem uit te leggen dat papa mensen aan het helpen was. Zelf slurpte ik al het nieuws over Haïti op. Enkele dagen na zijn aankomst belde hij. Een chaotisch gesprek. Allebei lieg je over hoe goed het gaat. Maar ik hoorde aan zijn stem dat hij zich staande hield. In de hel haden ze wat succesjes geboekt en dat was goed voor het moreel. Bij zijn terugkomst was Manlief vooral kapot van de reis. Verhalen volgden in brokjes. Gelukkig verliep alles snel weer vertrouwd.”

    En deze foto stond erbij, genomen door de brandweerfotograaf bij de aankomst op Eindhoven: ik wilde wel vooraan staan, maar ik moest bij de jongste twee Daltons blijven. Eigenlijk is de foto super-treffend, zeker gezien het kopje ‘thuisblijvers’.


    By repel0steel, shot with Canon EOS 450D at 2010-03-20

    Reactie door De Repel | maart 20, 2010

  11. He. Weer kippenvel. Jullie zijn kanjers!

    Reactie door 't Kleine Kikkertje | maart 20, 2010

  12. Gelukkig heb je het stukje al beschreven hierboven! Goed gedaan, Repeltje!! (maar dat wist je al…. toch??😉 )

    Reactie door Wondelgijn | maart 20, 2010

  13. Mooi zo’n interview!
    Aan mijn lijf geen apparaten voor fitness.
    Gelukkig heb ik deze week drie keer gewandeld!

    Reactie door Fenny | maart 20, 2010

  14. Dacht al dat dat de reden was dat je de tekst niet leesbaar in beeld had. Wel leuk om te lezen, reactie 10. En prachtige foto.

    En dat fitness, dat vind ik ook heel stoer…. ik weet nog steeds een heleboel geoie smoezen om het abonnement uit 2007 niet te verlengen!

    Reactie door Mammalien | maart 20, 2010

  15. Even slikken weer hoor, maar TOP gedaan Repel….en wat dat fitnessen betreft, meid waar haal je de energie vandaan :-)…ik moet oooook, maar kan de moed, puf, zin….naja, noem het maar op, nog even niet vinden.
    Geniet van de zondag!

    Reactie door Imna | maart 21, 2010

  16. Mooi stukje en mooie foto, Repel. Fijn dat je ons mee laat genieten!
    En succes met fitnessen. Stoer hoor! Heerlijk dat het onder werktijd kan. Hoe vaak ga je per week?

    Nog een fijne zondag met je Daltons!

    Reactie door Nanna | maart 21, 2010

  17. Grappige naam voor een brandweerblad. Ik heb geen idee wat die …ceps zijn, het kan voor mij net zo goed over dinosaurussen gaan. Daar heb ik net zo weinig verstand van als van sporten (of spieren).

    Reactie door Carla | maart 21, 2010

  18. Alles….mooi! Fijn dat je een goed gesprek had met baas. Geeft altijd een goed gevoel, ook al weet je meestal zelf ook wel hoe het gaat.
    Mooie foto en dito interview, in het archief voor de zonen!

    Reactie door Door | maart 21, 2010

  19. @Carla: de politie heeft ook zo’n blad en dat heet “blauw”, ik vind het wel leuk!

    Reactie door De Repel | maart 21, 2010

  20. Als ik al die enge toestellen zie, ben ik echt niet van plan om daar op te gaan, het heeft wat weg van een martelkamer volgens mij dan toch.
    Laat mij maar elke maandag lekker zwemmen en een uurtje baantjes trekken, dat vind ik sportief genoeg.

    Pas je als lopend vuurtje wel effe op waar je oopt meissie, voor je het weet ben je een uitslaande brand geworden naturrlijk. En als manlief niet in de buurt is om te blussen. . . .

    Ik blijf erbij trouwens dat Bea zowel manlief en zijn collega’s al jou en de andere thuisblijfdames een lintje had moeten verstrekken.

    Reactie door Haba | maart 21, 2010

  21. + l (oopt is natuurlijk weer helemaal niks)

    Reactie door Haba | maart 21, 2010

  22. geweldig!!!!!!

    Reactie door Ellen | maart 21, 2010

  23. repel waarom word jij altijd vanachteren genomen , gefotografeerd bedoel ik duhhhh….
    mooie kont manlief weer blij met nog een billenfoto van de repel ….
    en gave naam voor het blad, leuk interview ook .
    gewoon even inscannen , plaatsen hier en je naam en toenaam doorstrepen kunnen we alles lezen …. 🙂

    Reactie door ilse | maart 22, 2010

  24. Stoer zeg dat fitnessen! Is dat met het oog op hardlopen?

    Reactie door Nicole | maart 22, 2010

  25. Leuk intervieuw en leuke foto’s van jou en je zoontje.
    SUcces met trainen.
    Hoop dat je een fijn weekend hebt gehad.
    Liefs Cathleen.

    Reactie door cathleen | maart 22, 2010

  26. […] heeft De Brandmeester helemaal op de korrel. En weet je, als de brandweer zelf een foto met een adoptiekindje herkenbaar mag publiceren, mag ik het ook. Dit is niet het bewuste […]

    Pingback door Haïti revisited: Een boom van een held heel bijzonder geëerd « Repel's Blog | april 16, 2010

  27. Lekker he, die spierpijn na de eerste keren fitnessen. Dat is de enige pijn die ik met een glimlach slik. Want dan weet ik tenminste dat ik wat gedaan heb. Hoop dat het inmiddels wel afgezakt is, ga er wel van uit.

    En mooi interview. Leuk dat er ook aandacht wordt besteed aan de thuisblijvers. Zonder hen kan USAR.nl ook niet tenslotte! En leuke foto. Weet niet wat De Wijze precies uitbeeldt, maar hij kijkt heel streng.

    Reactie door Renske | april 28, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: