Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Bijna Woordenloze Woensdag

Op een dag als deze sjoemel ik een beetje met de regels voor Woordenloze Woensdag (De Repel weer, met haar favoriete disclaimer en haar burgerlijke ongehoorzaamheid).

Op een dag als deze brand ik een kaars voor Milly en haar nabestaanden.

Op een dag als deze sta ik nog veel meer dan gewoonlijk stil bij wat ik zojuist op bed gelegd heb.

maart 17, 2010 - Posted by | De Daltons | ,

25 reacties »

  1. hmm jah zulke vreselijke dingen doen je weer beseffen hoe kwetsbaar het leven eigenlijk is en ook hoe mooi en fijn het is🙂
    Het laat je niet los.Maar ook hoe verdrietig voor die ander… die dat dus niet meer heeft,het arme meisje die niet meer lekker warm en veilig in dr bedje ligt,omdat het haar is ontnomen.Bah.

    Reactie door sillie | maart 17, 2010

  2. Ik vind het ook heel erg. Voor het meisje, voor haar familie en omgeving. En ook een klein beetje voor alle moeders (en vaders) in Nederland en omstreken die nu weer een beetje banger zijn dan anders om hun kindjes los te laten.

    Reactie door Mammalien | maart 17, 2010

  3. Hier zijn gewoon geen woorden voor.
    Ik ben woordenloos, op deze woensdag.

    Reactie door lien | maart 17, 2010

  4. Verschrikkelijk inderdaad wat er in Dordtrecht gebeurd is.
    Kan me indenken dat je dan even extra vertederend en blij naar je Daltons kijkt als ze veilig op bed liggen.

    Reactie door Leidse Glibber | maart 17, 2010

  5. Ik probeer juist de woorden te vinden om er een logje aan te wijden. Maar ik geloof niet dat ik de juiste toon ga raken. Ik zou er zo veel woorden aan willen wijden, het willen toelichten, nuanceren desnoods, maar dat gaat natuurlijk niet lukken op beeldscherm. Wat is dit verschrikkelijk.

    Reactie door Toaske | maart 17, 2010

  6. Ik doe mee. Woordeloos ben ik. Heb ze net ook alle drie naar bed gebracht en geknuffeld en plaatsvervangend gevoeld en vervolgens gewanhoopt. Ja. Woordeloos dus.

    Reactie door Roelien | maart 17, 2010

  7. iets anders dan woordeloos kun je niet zijn, na het K-bericht vandaag. Sprakeloos, na zo’n hopeloze daad. Achteloos een leven weggegooid.

    Reactie door Corine | maart 17, 2010

  8. …. woordeloos, sprakeloos en zwijgend gaan mijn gedachten uit naar Milly, haar ouders en haar familie en vriendjes.

    Reactie door Alle Dagen Mama | maart 17, 2010

  9. Ik sluit me aan bij Mammalien, omdat het al moeilijk genoeg is om je kinderen los te moeten laten.

    Reactie door Carla | maart 17, 2010

  10. De tranen schieten me in de ogen als ik daar zo die drie kostbare Daltons zie liggen. Het is echt heel, heel verdrietig. Ik ga NU slapen(ik vlucht altijd in slaap als ik iets te verwerken heb)

    Reactie door baasbraal | maart 17, 2010

  11. Ik slaap er juist slechter van😦
    Er is zoveel over te zeggen en tegelijkertijd ook weer niet. Het gevoel is vele malen groter..en als wij dat al hebben..
    Denk dat velen jouw voorbeeld vanavond gevolgd hebben.

    Reactie door Nanna | maart 17, 2010

  12. Je kunt dan niets anders, dan ff je kroost extra te knuffelen en stil te staan bij al het moois dag je hebt.

    Reactie door Nicolekebolleke | maart 18, 2010

  13. Ik denk dat de afgelopen week en de komende tijd alle moeders van Nederland het opnieuw moeten leren: het loslaten van onze kinderen in een land waar we ze niet 24/7 kunnen beschermen. En dat we iedere avond pas weer opgelucht adem kunnen halen als ze veilig en wel in bed liggen.

    Maar..wat zit je kat braaf te kijken achter je oudste, hij wil zeker op bed gaan liggen?😉

    Reactie door Madelief | maart 18, 2010

  14. Ik was er ook naar van en zelfs de jongens schrokken en begrijpen wat er gebeurt is. Uiteindelijk zijn ze dus nergens echt veilig…
    Heerlijk om jouw Daltons dan te zien: Sherlock alweer strak achter de oudste, klaar voor de nacht… Leuk ook die Ajax posters aan de muur!😉 die jongen heeft smaak…

    Reactie door Nicolette | maart 18, 2010

  15. Ontroerend, Repel. Ik had hetzelfde gisteren.

    Reactie door Door | maart 18, 2010

  16. Sta er maar even bij stil, lieve Repel! Het is zo’n waardevolle schat, die Daltons van jou!!

    Reactie door Wondelgijn | maart 18, 2010

  17. Daar kun je toch niks zinnigs op zeggen. Dat dat geluk, dat mooie mens in wording, door een of andere idioot wordt weggenomen.

    Geniet van je Daltons, ik heb die van mij gister ook nog maar eens extra geknuffeld.

    Reactie door barbara | maart 18, 2010

  18. Ik denk inderdaad dat we allemaal onze kinders extra hebben geknuffeld, veilig thuis.

    Ik moest er vandaag nog steeds aan denken.

    Reactie door Repel | maart 18, 2010

  19. Ik kijk altijd al graag naar m’n kinderen, zeker als ze op bed liggen eerlijk gezegd. Maar na dinsdagavond heb ik (inderdaad) nog intenser gekeken en met zekerheid vastgesteld dat er niets van mij overblijft als zij…(wil er niet aan denken…)
    En wat een heerlijk stel heb jij op bed gelegd!!

    Reactie door Yvonn | maart 18, 2010

  20. Uitgebreid gesprek gehad met Oudste…ik wil hem niet angstig laten opgroeien. Gelukkig begrijpt hij zoveel…

    Reactie door Repel | maart 19, 2010

  21. Verschrikkelijk gewoon.
    IK heb zelf geen kinderen maar vindt het toch heel ergggggggggg.

    Reactie door cathleen | maart 19, 2010

  22. dan word je weer met je neus op de feiten gedrukt hoe rijk we zijn en tegelijkertijd hoe kwetsbaar zij zijn

    Reactie door Eu Mesmo | maart 20, 2010

  23. Woordenloze woensdag?
    Is dit een besstaand item om op de woensdag een blog te plaatsen zonder woorden of i.d. ?

    Reactie door Fenny | maart 20, 2010

  24. @Fenny: yep, zie demamablogs.blogspot.com….

    Reactie door De Repel | maart 20, 2010

  25. Het is inmiddels alweer meer dan een maand geleden (lijkt zo lang en tis nog maar zo kort). In de media hoor je er niets meer over (gelukkig voor haar ouders), maar bij haar ouders blijft de leegte. En ik vraag me af in hoeverre mensen in staat zijn om hun kinderen toch ‘los’ te laten, te vertrouwen op de goedheid van het gros van de medemens. Want door dit soort gebeurtenissen, kan ik me tenminste voorstellen, zou je ze het liefste opsluiten in huis en ze er alleen uit laten als je er zelf bij kunt zijn. Maar dat is natuurlijk ook niet de oplossing…

    Reactie door Renske | april 28, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: