Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ziek voor Dummies

Disclaimers zijn geloof ik “helemaal mijn ding”. Dus ik begin deze log ook maar meteen maar met eentje: Wat ik hier verder ook beweer, ik vind het heus echt heel sneu voor Manlief dat hij zich niet lekker voelt.

Als de kinderen ziek zijn, sta ik direct in standje ongerust. Zodra die koorts de 40 graden nadert, eis ik al een hotline met de dokterspost. Dat ligt grotendeels aan mijn karakter, maar het komt ook omdat we een slechte start hadden. Wij begonnen onze carriere als ouders met een huilbaby die kwam middels een zonder-tang-had-hij-het-niet-gered-bevalling. En die huilbaby was minstens een keer per week (I kid you not) flink ziek. Er zit niet voor niets drieeneënhalf jaar tussen hem en Middelste! Niemand riep harder dan ik dat ik het nooit meer zou doen. Toen nummer drie kwam kreeg een oud-collega 5 kratjes Palm van een andere collega uit de weddenschap die hij daarmee blijkbaar had gewonnen. Het relaas van de andere twee en met name de Grande Entrée Dramatique die Jongste van zijn zwangerschap en bevalling besloot te maken, heb ik al meer dan eens verteld, maar ik moet zeggen dat we er de laatste tijd aardig doorheen zwijnen als het om zieke kindjes gaat. Ik typ dit met één hand omdat ik dat laatste keihard met mijn andere hand aan het afkloppen ben.

Als ikzelf ziek ben, heb ik een serieus probleem. Brandweermannen kunnen alleen maar in het geval van catastrofale calamiteiten verlof krijgen van hun dienst en ik heb nog nooit iemand kunnen overtuigen dat mijn griepje valt onder de noemer catastrofale calamiteit. Dus als ik ziek ben, moeder ik gewoon door. Oudste slaat dan af en toe wel een arm om me heen en zegt dan “arme mama”, maar voor Jongste is een zieke mama op de bank eigenlijk alleen maar een veredeld klimtoestel. Niks zo erg als boodschappen halen als je ziek bent, kinderen van school halen en de kattenbak scheppen. Om over eten te koken maar niet te beginnen. Of poepluiers verschonen. Dat zijn de dagen dat ik wenste dat ik een vent had die ’s avonds uit werk kwam om het vlees te snijden of de vaatwasser in te ruimen. Dat zijn de dagen dat ik die 24-uurs diensten vervloek.

En dan heb je nog het scenario “Manlief wordt ziek”. Het spijt me te moeten zeggen heren lezers, maar mannen zijn gewoon sowieso erg als ze ziek zijn. Lastige patiënten zijn het. Toegegeven, toen ik hem belde vanaf werk en hoorde dat hij ziek was, zat hij in mijn hierboven beschreven schuitje, da’s wel sneu. Maar behalve dat hij man is en dus ook ziek is als een man, kan Manlief ook nooit eens normaal ziek zijn. Hij heeft hoofdpijn, heeft het koud en voelt zich rillerig en beroerd. Heeft hij koorts hoor ik jullie direct denken. Nee, Manlief heeft geen koorts. Manlief heeft 35,2. Ik sjees uit werk naar ‘T Kippie voor een veel te dure kant en klare prak mie met kip voor mij en de kinderen en ik sjees naar huis. Daar ligt Manlief als een dood vogeltje op de bank. Nadat er uiteindelijk wat hete soep met sambal en een warme kop thee in is gegaan, stijgt zijn temperatuur. En als alles ligt op bed ligt en de keuken aan kant is, voelt meneer zich alweer wat beter en zit hij voetbal te kijken met een dekentje over zich heen.

maart 16, 2010 - Posted by | Manlief |

32 reacties »

  1. Tja Repel, ik hanteer altijd de thermometer, geen koorts nou dan naar school of kantoor. Tenzij ze natuurlijk met een gebroken been of arm rondlopen dan mogen ze ziek zijn.
    Mannen zijn altijd lastige patienten en ja moeders kunnen niet ziek zijn echt niet. Ik ben wat dat betreft blij dat mijn bloedjes al lang het huis uit zijn.
    Zieke moeders op de bank nee dat heeft geen zin. Trouwens hier in huis heeft de man twee linkerhanden en wat koken betreft is het eerder een gifmenger dan een chefkk. Dus ook zieke moeder moest hier gewoon koken enz.
    Ach ja nu allemaal verleden tijd, als ik nu eens ziek ben blijf ik lekker in bed liggn, manlief gaat maar wat bij de chinees of de frietboer halen dat voel ik niet meer als verantwoordelijkheid, ( erg hè )
    Beterschap voor je zieken en geef ze maar slappe thee en beschuitjes dan zijn ze zo weer op de been

    Reactie door Haba | maart 16, 2010

  2. Ach Repel, heb jij er ook zo 1 gescoord? Ik ook hoor, als de Chef ook nog eens de griep krijgt, bel ik per omgaande de terminale thuiszorg want o, o, o, mannen met griep… Breek me de bek niet open. En ’s avonds idd wel voetbal kunnen kijken en erger: straks beweerd ie dat hij ook wel weer toe is aan een krikje omdat-ie-daar-zo-van opknapt…

    Reactie door Nicolette | maart 16, 2010

  3. Als wij ziek zijn, dan zijn we echt zielig hoor.
    En drinken het liefst jus d’orange uit de beker met de kaboutertjes hahahahahh.

    Reactie door Leidse Glibber | maart 16, 2010

  4. Breek me de bek niet open. Lief gaat bijna dood en heeft slechts keelpijn.

    Reactie door Nicolekebolleke | maart 16, 2010

  5. Ik moet ook maar aan de disclaimers😉
    Ook ik schrijf wel eens zulke logjes over mijn Lief. Omdat mannen nu eenmaal zo zijn! Ja, doodzonde voor hun stoere ik-ben-man imago, maar t is wel zo.
    En zielige mannen zijn ineens niet echt zielig meer, maar domweg irritant😉
    *duikt vast weg voor geval eigen Lief dit leest*

    Reactie door Henderijn | maart 16, 2010

  6. Tja, mannen en griep…….. Ik mag van geluk spreken, want dat komt hier in huis bijna niet voor, bij niemand niet. Maar als het virus dan eens toeslaat…………pffff.

    Reactie door Ineke | maart 16, 2010

  7. Ik tik een beetje stiekem want hij zit vlakbij… Marc is een schat, maar de gedachte aan ziek maakt hem al een drama. En ik word er niet aardiger op dan. Terwijl hij wel heel lief is als ik eens per jaar (ongeveer) mijn darmen alle kanten op ledig…

    Reactie door Yvonn | maart 16, 2010

  8. Ach mannen!😉 En die heb jij dan nog vier ook! Arme jij.

    Reactie door Toaske | maart 16, 2010

  9. Hé dat is nou apart, ik herken het helemaal niet! Nee echt niet, mijn manlief wil nog niet toegeven dat hij ziek is als hij, tja, wat eigenlijk? In elk geval, als hij thuis blijft moet het wel echt heel erg zijn. Wat zo 1 keer in de 2 jaar of minder gebeurt. En hij is ook meestal heel snel weer beter. O ja, hij houdt ook van koken en zet een betere prut op tafel dan ik. Hij is vrijwel elke avond thuis voor het eten en wisselt met mij diensten ‘kinderen naar bed brengen’. O jee het schaamrood stijgt me naar de kaken, ik wens je veel sterkte.

    Reactie door Carla | maart 16, 2010

  10. oh oh, mannen die ziek zijn, dat komt niet goed…
    en dan ben ik weer even blij dat ik geen man heb momenteel… hoewel, hem zo lekker kunnen verzorgen, mm, het heeft ook wel wat!
    sterkte, voor repelman, én voor jou, hiih!

    Reactie door tricky | maart 16, 2010

  11. Manlief moet het logje nog lezen…oh dear…

    @Carla: deze van mij kookt ook altijd, hij is ook veel beter in koken dan ik. Sterker nog hij kan het echt….en ik kan sommige gerechten. Maar om nou 4 keer per week lasagnette van die wereldgerechten te eten. De kinderen lusten het graag ja, maar ja!

    @iedereen: grinnik

    Reactie door De Repel | maart 16, 2010

  12. Nou heb ik eigenlijk helemaal niets te klagen. Die van mij is (afkloppen) bijna nooit ziek. Ik kan de keren dat hij ziek thuis is gebleven van het werk op 1 hand, wat zeg ik, op 3 vingers tellen in de afgelopen 10 jaar.

    Ik word meestal ziek in de vakanties als ik tot rust kom. En ja, dan gaat het moederen gewoon door helaas. Inclusief koken, want dat kan die van mij nou net weer niet….:-(

    Reactie door Meanannie | maart 16, 2010

  13. Hahaha, morgen is hij vast weer kiplekker. Wedden??

    Reactie door lien | maart 16, 2010

  14. Mijn manlief las je logje eerder dan ik en gaf enkel ‘hmmmm’ als commentaar…blijkbaar erg herkenbaar😉

    Reactie door Nanna | maart 17, 2010

  15. :-):-) Ik zeg maar even helemaal niets en geef je gewoon een hele dikke knuffel; wedden dat het vandaag een stuk beter gaat ….

    Reactie door Imna | maart 17, 2010

  16. Drie keer raden wie er gewoon, kiplekker naar werk is vandaag…

    Reactie door De Repel | maart 17, 2010

  17. Leo is dan echt een uitzondering! Hij is ten eerste BIJNA nooit ziek. Een keer in de tien jaar, dat is niet overdreven. Verder mag en kan ik hem niet verzorgen als hij ziek is. Hij kruipt in zijn hol(slaapkamer) en slaapt en slaapt en slaapt. Wil niks drinken, wil niks eten, wil geen berepoppetjes tekenen(o nee, dat is van Pippeloentje!). Daar staat tegenover dat hij mij zo behandelt als hij zelf behandeld wil worden als ik ziek ben. Hij vindt dat ik in de slaapkamer moet blijven en regel(de)t alles met de kinderen en eten en naar bed gaan en zo. Ik vond het erg saai om alleen boven te liggen en misbaar te zijn. Het is ook nooit goed moet je maar denken. Gelukkig is hij weer beter.

    Reactie door baasbraal | maart 17, 2010

  18. Haha, mooi logje. En die reacties… ik lach me rot.
    Hier een man die nooit ziek is (gelukkig) maar een keer 6 weken met zijn been omhoog moest. Rampzalig was het, vooral voor mij:-)

    Reactie door Door | maart 17, 2010

  19. o geweldig Repel… zo herkenbaar en zo goed beschreven…ik verkeer gelukkig is de omstandigheden dat ik en geen kleine kinderen meer thuis heb, én maar hoef te bellen of T komt naar huis gesnelt… dat moet ik niet te vaak doen..maar handig is het wel…
    aan de andere kant, bij ons zit verzorgen in de genen, bij mannen verzorgd worden.. en zeker als ze zich belabberd voelen…beterschap voor hem en sterkte voor jou
    grts

    Reactie door frieke | maart 17, 2010

  20. Haha, aan die eerste regel heb je voor de meeste vrouwen-met-mannelijke-partner-in-huis al genoeg gezegd!

    Reactie door Mammalien | maart 17, 2010

  21. Gelukkig is manlief weer aan het werk.
    MIjn mannetje die is bijna nooit ziek.
    afkloppen maar,hij kan nooit stil zitten laat staan liggen.
    IS een flinke straf voor hem.
    Mooi loggie weer Repel,hoop dat hij vanavond bij je is en je helpt met opruimen enz enz.
    Groetjes Cathleen.

    Reactie door cathleen | maart 17, 2010

  22. Ohhhh, volgens mij is het besmettelijk, echt!
    Hoor zojuist de voordeursleutel.. Manlief met een droopy-sip gezicht “Ik voel mij niet lekker, ik kan niet nadenken, ik ga naar bed..”
    *trekt haar Florence Nightingale-kostuum maar weer aan*

    Reactie door Nanna | maart 17, 2010

  23. Elke man is dus gewoon hetzelfde. Ziek op de bank hangen, wél soep met sambal (!) eten, en als al het werk klaar is, ineens: daar is de wonderbaarlijke opstanding. Hoe knap.

    Het is maar goed dat mannen niet hoeven te bevallen. Daar komen ze gewoon nooit meer overheen.

    Oh, en voor de Repelman: och gos. Was je niet zo lekker? Hopelijk knap je snel weer op! *grijns*
    En jij Repel: een vrouw uit duizenden! Maar dat weet de Repelman vast wel.

    Reactie door 't Kleine Kikkertje | maart 17, 2010

  24. Mannen zou nou eenmaal allemaal hetzelfde.
    Als het om ziek-zijn gaat.

    Reactie door Limoentje | maart 17, 2010

  25. De vrouw is de spil van het gezin. Is wel een eervolle functie en troostende gedachte, toch?🙂

    Reactie door prikkeldraad | maart 17, 2010

  26. Mijn ex, een Italiaan, die kon pas klagen als hij ziek was. Dat ging van amaai, amaai, (tiens en ik mis dat helemaal niet)🙂

    Reactie door zeezicht | maart 17, 2010

  27. Ach ja, mannen… die denken dat ze doodgaan als ze een beetje ziek/zwak/misselijk zijn.

    Reactie door Wieke | maart 18, 2010

  28. Overigens kunnen ze wonderbaarlijk opknappen na een biertje!

    Reactie door Wieke | maart 18, 2010

  29. Kun je nagaan hoe goed die soep met sambal wel niet was😉 Die moet je gaan verkopen joh, mannen-beter-maak-soep. Werkt zo goed dat ze daarna de voetbal zo weer kunnen volgen.

    Maar heel herkenbaar hoor al moet die van mij wel door, als die in bed kruipt als ie ziek is, dan moet ie wel bijna op sterven na dood zijn. Maar tot het zo ver is, klaaaaaaaaaagen

    En moeders mogen niet ziek zijn, die moeten kotsmisselijk poepluiers verschonen, rillend van de koorts naar school en dan het liefst ook nog zorgen dat het huis er picobello bij ligt.

    Reactie door barbara | maart 18, 2010

  30. Het heeft ook wel wat hoor, dat hij beter is: hij staat weer lekker voor ons te koken😉

    Reactie door Repel | maart 18, 2010

  31. haha tja mannen
    ik zeg niet voor niks dat ik er nooit weer aan begin🙂

    Reactie door Eu Mesmo | maart 20, 2010

  32. Hahahah… Tjah, mannen en ziek zijn… Het valt niet mee. Voor hun niet en voor de rest van de huisbewoners. En dus tel ik nog maar even de zegeningen van het single zijn en alleen wonen. Hier geen zielige man die voor dood op de bank hangt. (En ook geen man die voor mij zorgt als ik ziek ben, maar ok… Het kan ook niet allemaaal meezitten :P)

    Reactie door Renske | april 28, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: