Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Chip off the ‘ole block

Ik doorgrond Oudste volledig. Ik begrijp hem sneller dan hij zichzelf begrijpt. Ik kan zelfs voorspellen wat hij gaat doen, gegeven een bepaalde situatie. Ik snap het kind gewoon door en door. Dat komt omdat hij en ik vreselijk op elkaar lijken en omdat hij heel open is. Omdat we op elkaar lijken, snap ik niet alleen zijn redenaties en zijn emoties, ik heb ze zelf identiek gehad of ik heb ze nu nog steeds. En omdat hij heel open is, weet ik altijd wat er speelt. Hij is net als ik selectief open en hij heeft dezelfde truuks als ik om dingen te verstoppen, waardoor ze dus voor mij niet verstopt zijn. En hij heeft dezelfde nukken als ik als hij met dezelfde dingen als ik worstelt en ze niet wil onderkennen. Man, wat is dat kind transparant voor me.

Ik verlies soms vreselijk mijn geduld met hem omdat ik het zo goed snap: Doe nou eens normaal, maak het jezelf nou niet zo moeilijk zoals ik het mezelf maak! Doe het nou beter dan ik! Je hebt zoveel in je mars, wees nou niet zo bang! Het is bijna alsof ik mezelf probeer te corrigeren op jongere leeftijd om niet als volwassene met deze issues te hoeven kampen. Faalangst en gebrek aan zelfvertrouwen.

Ik doorgrond Middelste nul. Hoe hij werkt is een mysterie voor me. Qua uiterlijk is hij mij. Honderd procent. Ik heb foto’s van hem en van mij op dezelfde leeftijd die je letterlijk 1-op-1 uit kan wisselen. Maar ik kan hem niet lezen, ik sla de plank altijd mis. Ik heb gemist dat mijn kind vele tikkies slimmer is dan goed voor hem is. Nee, in plaats daarvan was ik geneigd mee te gaan met het ‘deskundige’ oordeel van de crèche: hij is autistisch. En twee jaar lang heb ik niet in de gaten gehad dat “niet zindelijk willen worden” in werkelijkheid lek-diarree was. Man, wat is dat kind een mysterie voor me.

Ik verlies soms vreselijk mijn geduld met hem omdat ik wanhopig gefrustreerd raak dat ik het niet snap en dat ik hem niet begrijp als hij hulp nodig heeft. Ik kan hem niet helpen. Wat voor een moeder ben ik? Ik snap hem niet! Schrale troost is dat ik inmiddels weet dat hoogbegaafde kinderen zich op een andere wijze ontwikkelen dan de rest van ons stervelingen.

Jongste doorgrondt zijn moeder volledig. Bij Jongste vraag ik me niet af of ik hem doorgrond. Jongste is. Jongste is wie hij is en daar doe ik het voor. Bij Jongste sta ik zuiver in de intuïtieve stand en dat werkt perfect.  Ik heb wellicht daardoor een zwak voor Jongste. En Jongste leest mij helemaal. Man, wat is zijn moeder transparant voor hem.

Jongste verliest soms vreselijk zijn geduld met mij als ik hem niet versta: Wat voor een moeder ben jij? Ik weet zeker dat je precies doet wat ik wil als je me maar zou verstaan! Maar jij verstaat mijn Koeterwaals niet!

~****~

Oudste gaat momenteel als een tierelier en zijn zelfvertrouwen ook. Leuk: er groeit een verbeterde versie van Repel op.
Jongste gaat als een tierelier en heeft lol maken tot een kunst verheven,
Middelste heeft weer last van lekdiarree ondanks de medicatie…dat, of het is broekpoepen. Daarbij plaste hij vandaag zelfs in zijn broek. En ik heb geen flauw idee wat er loos is. Maar dat er wat loos is is evident.

ik heb een paar theorieën, maar ik heb geen flauw idee wat het probleem is als ik alleen moet afgaan op zijn gedrag of op wat hij me zegt. Aan hem kan ik niet lezen wat er is. Ik zal andere middelen moeten inzetten.

~***~

Ik zal uit zelfbescherming maar een disclaimer aan deze log toevoegen: ik ben niet op zoek naar ideeën en tips over wat het probleem zou kunnen zijn want daar heb ik uiteraard heus hele goede beelden bij. Deze log is zuiver bedoeld als het uiten van mijn verdriet en frustratie over het feit dat ik hem niet snap…

~***~

maart 12, 2010 - Posted by | De Daltons, Repel | , ,

33 reacties »

  1. Oh ik kan het me zo goed voorstellen. Ik heb ook wat problemen met het doorgronden van onze middelste. Zou het daar soms aan liggen? De frustratie is zo groot als je hem, of (hier dan) haar wilt helpen, maar je weet niet hoe!

    Veel sterkte ermee (veel praten helpt mij wel, oh sorry toch nog een advies)

    Ellen K.

    Reactie door Ellen | maart 12, 2010

  2. Je hoeft je niet gelijk een slechte moeder te voelen als je kind niet zo transparant voor je is. Zolang je maar een hoop van je kinderen houdt (en dat doe je) komt het allemaal wel op zijn pootjes terecht. Ik hoop voor middelste dat zijn lekdiarree snel bedwongen kan worden. Voor dat kind is het natuurlijk ook een ramp.

    Maar echt alles gaat goed komen knuffxxx

    Reactie door Haba | maart 12, 2010

  3. Dan alleen een dikke digitale kus voor jou X

    Reactie door Josephine | maart 12, 2010

  4. Ach wat mooi Repel! Zo kan ik onze jongste precies aanvoelen en begrijpen wat er is en wat hij voelgt. Bij oudste is dat minder. Geef jezelf de tijd dan komt het met middelste ook goed. Je doet het zo goed met Middelste, ookal snap je je hem niet helemaal, je gaat op je gevoel af en dat is goed. Gaaf ook om te ontdekken dat ze alledrie zo verschillend zijn.

    Reactie door Nicolette | maart 12, 2010

  5. Repel, je houdt van hem met heel je hart. DAT is het allerbelangrijkste. Geef het de tijd, geef het de ruimte. Komt goed, als je wilt, kan je me mailen
    liefs, Janneke

    Reactie door baasbraal | maart 12, 2010

  6. Ach, wat een lieve reacties allemaal! Ik heb er helemaal niets aan toe te voegen.
    Je doet het gewoon goed!

    Reactie door lien | maart 12, 2010

  7. wat een snoepie… ja ik weet het.. het is een kind en geen kat.. maar toch… en voor jou lieve Repel een hele dikke kus en een arm om je heen…vertrouw gewoon op je zelf…

    grts

    Reactie door frieke | maart 12, 2010

  8. De foto is erg treffend bij je relaas. Ik heb hetzelfde met mijn oudste; we zijn op erg veel vlakken identiek. Middelste is bij mij het grote vraagteken en ik bots vaak met hem, vaker dan me lief is soms. Toch is hij ook degene die me het meest ontroert. Mooi logje Repel, ondanks het probleem dat eruit straalt. Knuffel.

    Reactie door Door | maart 12, 2010

  9. moeilijk he, als je je kind niet snapt. kan manlief wel meer met middelste? wanty ik merk bv dat ik veel meer met Wessel kan dan met Sigrid; bij mij is het juist dat ik in Sigrid veel van mezelf herken en het haar ook minder moeilijk wil maken dan ik hetzelf heb gehad. Arnold heeft veel vaker mot met Wessel; dezelfde koppigheid.
    Ik vind overigens al jouw kinderen even lief, maar ik geloof dat ik juist meer met Middelste heb. en geen idee waarom. Zondag merkte ik wel dat het ook leuk is om een groot kind te hebben, met ‘grote’ gesprekken. leuk!

    Reactie door Corine | maart 12, 2010

  10. Die foto…….. daar smelt je toch helemaal van!
    En wat heb je open en eerlijk geschreven. Heel mooi. Heel herkenbaar.
    Goed dat elk kind zijn eigen karakter heeft, zijn eigen ik is, maar oh wat is dat soms ook moeilijk. Je wilt wel in dat hoofd kruipen om te zien wat er in om gaat…..
    Sterkte ermee. Liefs

    Reactie door Ineke | maart 12, 2010

  11. Dat er van alle drie de kinderen gehouden wordt is zo duidelijk uit dit logje. Drie verschillende kinderen, maar alledrie even bijzonder. Die disclaimer is niet nodig: want ik heb geen tips. Ik denk dat iedereen die hier meeleest snapt wat je wilt zeggen. Dat je verdrietig bent en gefrustreerd bent omdat je je middelste niet goed kunt helpen. Maar dat er van hem gehouden wordt, dat weet ie, dat voelt ie. Dat weet ik zeker. Dikke knuffel, Toaske

    Reactie door Toaske | maart 12, 2010

  12. Je gaat hem best nog wel snappen Repel, alle mensen (kinderen) zijn nu eenmaal niet gelijk, en dat is maar goed ook.
    Maar kan me wel je frustratie indenken.
    Ja en tips, nee die heb ik niet, ik denk laat het hoe moeilijk dan ook gewoon over je heen komen.
    Zolang je weet dat je van hem houdt en je best doet , doe je het goed.

    Reactie door Leidse Glibber | maart 13, 2010

  13. Ik heb dat dus ook met mijn middelste, de beide anderen snap ik helemaal herken ik idd maar middelste totaal niet.

    Reactie door ilse | maart 13, 2010

  14. Lieve Repel, je schrijft: er groeit een verbeterde versie van Repel op.
    Maar dat is niet zo hoor. Er groeit een ándere versie van Repel op, want jij bent niet slechter dan je oudste waar je je zo in herkent. Echt niet meid, je bent wie je zijn mag met al je frustratie en teleurstelling als je je middelste niet snapt.
    En ik denk dat er niet veel moeders zijn die ál hun kinderen helemaal doorgronden en precies weten wat er in ze omgaat. En net wat je al schrijft: hoogbegaafde kinderen groeien anders op dan ons stervelingen, dat maakt het voor de ouders niet gemakkelijker natuurlijk. Maar je komt er wel uit, ik lees het tussen de regels door, het komt goed met jou en je middelste!

    Reactie door Madelief | maart 13, 2010

  15. Bedankt voor de lieve reacties! Dat steunt. En wat opvallend dat er meer zijn die het juist met de Middelste hebben…

    Reactie door De Repel | maart 13, 2010

  16. Ach, je weet zelf ook wel dat ieder mens een eigen karakter heeft en een eigen gebruiksaanwijzing (die meestal zoek is) Dus ook bij kleine mensen is dat het geval.
    Jij bent een lieve, goede toegewijde moeder en ik begrijp en herken je gevoel helemaal. Als ze groter worden kun je er ook meer mee redeneren. Zo jong lukt dat nog niet, want ondanks hoogbegaafdheid is het toch maar een mannetje van 4. Hij moet eerst zelf leren zijn gevoelens te herkennen voordat hij het aan jou kan uitleggen. Tot die tijd zal hij lekken en andere signalen afgeven.
    Je wilt geen advies, maar ik doe het toch: ga lekker een dagje 1op1 doen met hem. Mijn gevoel zegt dat hij dit nu heel hard nodig heeft om bij te tanken en kracht op te doen.
    Sterkte aan jou, maar ook aan hem.
    Dikke knuf!

    Reactie door edelstenengids | maart 13, 2010

  17. Hoe verschillend kunnen mensen, in dit geval jouw kinderen, zijn.
    Ongelooflijk.
    Het is frustrerend, dat lees ik uit je woorden. Maar je spreekt met zoveel liefde over ze, dat het allemaal wel goed komt. Met vallen en opstaan, maar het komt goed.

    Reactie door Nicoleke | maart 13, 2010

  18. Met Brecht is het zoals met Oudste. Met Joep is het zoals met Jongste en met Madelief heb ik wel wat jij met Middelste hebt hoewel ik de oorzaak daarvan nog moet vinden. Die gaat niet liggen in hoogbegaafdheid, zoveel mag duidelijk zijn maar verder hult ze zich in raadselen. Ik kan er wel van genieten om haar, veel meer dan de andere twee, als op-zich-zelf-staand individu te zien maar als ze niet lekker in ‘r vel zit, word ik altijd helemaal zenuwachtig omdat ik geen idee heb wat ik voor ‘r moet doen. Ik snap dus wat je voelt met betrekking tot Middelste. Een beetje in ieder geval. En dat je een prachtige foto van Middelste hebt geplaatst!

    Reactie door Yvonn | maart 13, 2010

  19. Oh… en Madelief is niet de middelste, dat is officieel Joep. Maar waren ze allebei met een keizersnee geboren, dan had dat zomaar anders kunnen zijn😉

    Reactie door Yvonn | maart 13, 2010

  20. Oh… en Madelief is niet de middelste, dat is officieel Joep. Maar waren ze allebei met een keizersnee geboren, dan had dat zomaar anders kunnen zijn😉

    Reactie door nog een keer Yvonn | maart 13, 2010

  21. Die foto weer.. Het is ook een bijzonder jochie! Wat fijn dat hij jou als moeder heeft. (Voor alledrie!) Ongetwijfeld doe je alles wat je kunt. En dat zal op den duur genoeg zijn, echt waar!
    Houdt moed!

    Reactie door Henderijn | maart 13, 2010

  22. Het komt goed met je kinderen Repel.
    Hoop dat middelste gauw van zijn lekpoep is.
    Heel veel sterkte met je kinderen en vindt dat je een leuk stuk heb geschreven over ze.
    Groetjes en nog een fijne zaterdag.

    Reactie door cathleen | maart 13, 2010

  23. ach Repel, wat een liefde straalt er uit deze blog en dan die foto van middelste. slik… deze blog raakt mij diep, niet eens omdat ik geen kinderen heb maar meer omdat jij zo onvoorwaardelijk van je daltons houdt en zij ook van jou, echt! nee,wat mij raakt is dat ik als kind en ook als volwassene de liefde mist(e) van een moeder zoals jij dat bent want naast dat ze mij niet leest,ze hoort mij ook niet, ze ziet mij niet en dat al bijna 42 jaar waarvan ze mij 2 jaar echt niet ziet/hoort want geen contact….

    Je hoeft je echt niet schuldig te voelen, hoewel dat makkelijker is gezegd dan gedaan. het gaat je aan het hart dat hij zo slecht in zijn velletje zit, maar liefde maakt een hoop goed. en die liefde is er volop!

    fijn weekend & heel veel sterkte

    Reactie door Linnepins | maart 13, 2010

  24. Slim, zo’n disclaimer!!

    Balen dat je je eigen kind niet snapt, wel weet dat er iets is maar niet wat of hoe te reageren?! Zelfs bij mijn oudste die van goede tot slechte eigenschappen op mijn lijkt heb ik daar last van.

    Eigenlijk ook wel mooi om te zien dat ze alledrie andere karakters hebben en hoe jij daar dan met jouw karakter op reageert, toch?

    Sterkte, middelste!

    Reactie door Mammalien | maart 13, 2010

  25. Ik snap wat je wilt zeggen. Enne, dan even een arm om je heen van een voorloper op dit gebied:
    “t komt goed, let maar op, op een dag zijn ze groot en dan denk je weer andere dingen over ze…..zoals: heb ik die opgevoed? Of met enige trots: DIE heb ik begeleid tot het mens wat hij nu is……..

    Reactie door -JC- | maart 13, 2010

  26. Pff, sterkte, je staat hier in niet aleen dat is wel zeker, te zien aan alle reacties hierboven.

    Reactie door Roelien | maart 13, 2010

  27. Ik geef de Middelste gewoon de “schuld” Ook hier (voor zolang we nog van middelste kunnen spreken) kan ik die griet soms echt niet peilen, begrijpen en whatever. Die bedenkt dingen, doet dingen en haalt streken uit waarvan ze weet dat het niet mag en toch doet ook al weet ze dondersgoed waarom het niet mag. Ik bedoel, 7 is lang niet altijd meer baldadigheid. Anyway, kan me voorstellen dat het je verdriet doet dat je hem niet begrijpt en hem daarom niet altijd even goed kunt helpen als je met de oudste wel kunt doen.

    Gelukkig heeft ie ook een papa waardoor je het niet alleen hoeft te kunnen en doen. Samen komen jullie er wel, is het niet linksom, dan wel rechtsom.

    Repel rocks😉

    Reactie door barbara | maart 13, 2010

  28. Met mijn oudste, die ook tegelijk middelste en jongste is, is vandaag ook h e l e m a a l niks te beginnen.

    Reactie door prikkeldraad | maart 13, 2010

  29. Oh wat kan ik me je frustratie goed voorstellen, zien dat je kind het zo moeilijk heeft en niet weten wat je er aan kunt doen. Als ik tips had zou ik ze geven, ondanks je disclaimer. Maar ik weet het ook niet. Schrijf maar gewoon lekker van je af, misschien brengt het je zelf alsnog op ideeën (dat heb ik zelf vaak).

    Reactie door Carla | maart 13, 2010

  30. Don’t be to hard on yourself lieve Repel…nergens voor nodig en ook je verdriet delen mag en kan! Dikke knuffel

    Reactie door Imna | maart 13, 2010

  31. Repel,
    alleen al het feit dat je het opschrijft betekent voor mij dat je een goede moeder bent. Je staat open en uit je gedachten. Daarmee loop je al heel veel voor op anderen, die alles in zichzelf opslaan en daardoor zichzelf uiteindelijk vernietigen. Gelukkig doe jij dat niet.
    Je Daltons lijken me heerlijke kinderen. Maar ga jezelf niet vergelijken, verwacht geen betere dingen. Heb ik vroeger ook gedaan, richting zoon, en dat bleek een grote misvatting van mijn kant. Hij ontwikkelde zich zoals hij zich moest ontwikkelen, gewoon in eigen tempo en op eigen manier. Niet beter, niet slechter, maar gewoon zichzelf (zoon is Wajonger).
    Wees jij maar gewoon jezelf, laat de Daltons ook zichzelf zijn. Dit is overigens geen advies😉.
    En af en toe luisteren naar de nieuwe oude muziek van Johnny Cash zet het hele leven weer in zijn perspectief (dat is wel een tip).

    Reactie door Herman | maart 14, 2010

  32. Ik herken dat ook! Alleen is het bij ons net wat andersom…
    Oudste lijkt qua uiterlijk op zijn vader, innerlijk is het een mengelmoes tussen vader en mij.
    Middelste is een typisch moeder-kind…. we snappen elkaar zonder woorden, één blik is voldoende, echt een gevoelskind (net als ik). Zowel uiterlijk als innerlijk lijken we op elkaar. Zelfde bouw, zelfde gedachtegang, zelfde humor zelfs!
    Jongste is het evenbeeld van mij in uiterlijk. Innerlijk is zij (net als jouw jongste) gewoon jongste. Eigen identiteit, eigen ik. Gewoon… jongste!

    Niet zo gek dat ik verscheurd ben dus…? Ik mis mezelf…

    Off topic: ik heb gewoon een rotdag vandaag. (Teun ook!) Loop te hikken tegen mijn werk, met 2 jaloerse krengen op de werkvloer waar ik het nog ruim 2 weken mee moet volhouden en ik mis middelste vandaag. Heel erg eigenlijk… *snik*

    Reactie door Wondelgijn | maart 16, 2010

  33. Mooi geschreven Repel. Het lijkt me heel bijzonder, drie zo verschillende kinderen die op hun eigen manier jou weerspiegelen en je jezelf nog beter leren kennen.

    Ik hoop dat je inmiddels wat meer zicht hebt gekregen op wat er met De Wijze loos is. Die foto blijft in ieder geval prachtig!

    Reactie door Renske | april 28, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: