Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Optrekken in z’n 5

Dat kan niet. Optrekken in z’n 5. Maar het is wel hoe ik me voel. Ik heb mezelf expres in z’n 5 gezet, mind you, anders had ik wel kunnen optrekken. Maar ik heb daar geen zin in. Daar waar ik me gisteravond nog vrijdagavond-eind-van-de-werkweek-kort-lontje-moe voelde, voel ik me vandaag lui. Ik heb me zelfs verveeld vanmorgen. En de dag kabbelt weer op weg naar zondag. Het hoogtepunt van deze dag was dat ik een grote groene bullie uit de haren van Jongste moest plukken. (Is bullie een gek woord? Het is wat wij gebruiken voor een pulkje uit je neus.) Zo houdt een mens toch niks over om een logje over te maken? Als ik ellende meemaak gaat de statcounter through the roof, maar wie zit er nu te wachten op verhalen over een bullie in de haren van Jongste? Niemand toch? Niemand behalve ik, that is. Al neuzen poetsend, billen afvegend, kattenkots en -kak ruimend, en stofzuigend in mijn slobberende joggingbroek, weet ik dat ik geen sluimerende kanker-tijdbommen in mijn lijf heb, dat Manlief niet meer in Haïti zit, dat het linksom of rechtsom met Middelste goed gaat komen, dat iets anders uiteindelijk ook goed gaat komen met de tijd en hier en daar een verhelderend gesprekje bij een wijntje, en dat sister dearest er wat mij betreft niet eens in hoeft te stikken. Leef en laat leven, losgelaten en afgesloten. Het is wel goed zo. Al kattendiarree ruimend, merk ik een ruimte in mijn hoofd. Ik zal altijd wel een opgewonden standje blijven die er een kunst van maakt om beren op de weg te zien, maar momenteel zie ik zo weinig beren op de weg als voor mij mogelijk is.

Dus waar maak ik me dan druk om? Nou, het is kommer en kwel hier: heb je eindelijk die iMac, klaagt Manlief over de iMuis. *Zucht* Omdat het iWieltje aanliep dacht Manlief dat hij het wel even op z’n brandweers kon fixen. Maar ja, ‘op z’n brandweers’ staat tot ‘Apple’, als ‘sloopkogel’ staat tot ‘chirurgische microtechniek’. Manlief sloopte aldus mijn iMuis. iManlief beloofde mij plechtig binnen 24 uur een nieuwe iMuis. Maar dat vergat hij. En toen kwam Haïti. En ik had nog steeds geen nieuwe iMuis. Maar eergisteren kwam dan eindelijk onze nieuwe iGadget: de nieuwe generatie Magic Mouse. Even wennen, maar wel lekker! Draadloos en wielloos en iHij kan alles. iStilistisch is iHij ook erg verantwoord. Het probleem met optische muizen echter, is dat ze moeite hebben met ons donkere stenen aanrecht. We moesten dus aan de muismat, maar het idee van een muismat vloekt niet alleen met de  iMac, maar ook met ons aanrecht! Oh kommer en kwel. Toen moest ik wel zo’n über-hippe mouse rug kopen vandaag. Enig idee wat die dingen kosten? Oh kommer en kwel.

Oh kommer en kwel, heb ik eindelijk die raskatten, zit er eentje tussen met een misvormd hoofd! Een poosje geleden schrok ik me een hoedje: ik dacht dat Sherlock een dikke lip had na een knokpartijtje met zijn broer. Ik dacht meteen dat er iets ontstoken was of minimaal gehecht moest worden, maar bij nadere inspetie bleek het gewoon…zijn anatomie te zijn. Ik krijg het niet goed op de foto, maar de rechterhelft van zijn bovenlip (voor de kijkers links) steekt flink uit naar voren en hangt ook lager dan de rest. Tsssss….daar valt geen kattenshow mee te winnen! Kommer en kwel: ik krijg het niet eens goed op de foto…

Oh oh oh, nog meer kommer en kwel….heb je je kind net als lieveheersbeestje geschminkt, wil hij het na een uur alweer vanaf hebben. Drama’s! Je denkt toch niet dat je moeder voor een half lol, een uur lang voor de kat z’n viool heeft lopen schminken?

Oh kommer en kwel, blijkt je oudste, je eerstgeborene, degene die je moeder maakte, je oogappeltje tòch niet op jou te lijken, maar blijkt hij de voorliefde voor alles wat kaart heet, te hebben van zijn vader. En ik weet niet eens waar Nederland ligt. In een laatste poging zijn liefde te kopen ben ìk degene die dit heeft gedaan vandaag:

Oh kommer en kwel, het kind is lief, gevoellig, slim en mooi. En het geeft geen ruk om meisjes, alleen maar om voetbal. Enig idee hoeveel scooterrijdende bakvissen ik voor mijn deur ga krijgen over een paar jaar?

En het wordt alleen maar erger: heb ik ook nog de een of andere Award gekregen van een medeblogger die ik op mijn log moet plaatsen met de een of andere opdracht erbij…ik zeg: Kommer en Kwel!

Het leven
is nu
heerlijk
en rijk.
En ik
realiseer me dit
volledig.

februari 6, 2010 Posted by | Party of Five | , | 26 reacties