Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

De vier meest geloofwaardige aannames van 21 januari

  1. Juich niet te vroeg. Manlief zit nog niet op dat vliegtuig in Port-au-Prince. Die pokke-Amerikanen beheersen dat vliegveld. Het kàn nog steeds maandag worden (als Clinton wil vliegen of landen wanneer het hem uitkomt zou dat zomaar kunnen);
  2. Alleen voor het complete huishouden met 3 kleine kinderen zorgen nu al 9 dagen lang (zondag wordt het dag 12) is niet wat me nekt. Ik vind het rete-zwaar, ja, heus wel, maar het nekt me niet. Het kost me een jaar aan verlofdagen (ja ja, u leest het goed: deze uitzending kost ons geld, meneer en mevrouw de belastingbetaler, niks-te riante salarissen voor de USAR-leden), maar ook dat nekt me niet.
    Wat me wel nekt is geen contact met Manlief. Radiostilte. Niet weten waar hij is, hem niet kunnen bellen wanneer ik wil. Niet weten hoe het met hem gaat. Niet weten of hij gevaar loopt. Niet weten hoe hij eraan toe is en hoe hij eraan toe zal zijn als hij thuis komt. Niet weten wanneer hij thuis komt. Na elke sms van hem kreeg ik vleugels. De keerzijde van het “beloofd” (zijn ring) en “is beloofd” (mijn ring) is dat ik het voor mij bewezen is, dat ik echt niet, letterlijk niet, zonder hem kan. Geen dag;
  3. Ik heb extra verlof geregeld om zijn overgang naar ‘normaal’ vloeiend te laten verlopen: ik ga hem niet in het diepe gooien met 3 Daltons. En dan hebben we het nog niet eens gehad over jetlag! Maar daarna zie ook ik een gevalletje Frontale Betonnen Muur op mijzelf afkomen: sinds het verlaten van het ziekenhuis en het schrijven van die eerste log, heb ik geen seconde meer nagedacht over mijn tiet en de genetica. Ook opluchting is een emotie die me niet gegund was. En op die ene keer brullen op het schoolplein na, heb ik überhaupt niet gehuild. Het zou zomaar kunnen dat er ook bij mij het een en ander uit moet. Maar waar? Bij wie? Kan dat bij Manlief? Zijn emmer zit al overvol! Weet je wat: Manlief en ik gaan elkaar helpen om dit te verwerken;
  4. Last but not least: ik word al tijdenlang liefdevol verzorgd. Ik word verzorgd, ik word gekoesterd. Door wie? Ik zou het niet weten. Ik heb ze nog nooit gezien. Maar ik ken ze wel. Sommigen ken ik onder hun echte naam, anderen ken ik alleen onder pseudoniem. Hun levens ken ik wel. Is het contact daarom niet echt? Ha! Juist het tegenovergestelde! Via de log, Twitter, en andere media die Beatrix noemde, ontvang ik een warmte en een liefde die me door deze tijd heen heeft geholpen. Van Morse die overleed, van Middelste bij de psych tot knobbels in tiet naar Manlief in Haïti.
    Door al die zware tijden hebben jullie mij verzorgd: logvrienden! Ik houd van jullie. Dit zijn geen 4 loze woorden…..Reacties op mijn log, persoonlijke mails, kaarten en zelfs kado’s. Ik heb zoveel gekregen dat ik me afvraag hoe ik het ooit goed kan maken. Ontmoet ik hier nu juist toevallig de liefste mensen, ik snap het niet zo goed: jullie verbazen me! Al deze berichten zorgden ervoor dat ik bleef drijven.Lieve jullie (ik klink nu net als Mies Bouwman, zo bedoel ik het niet),
    Jullie zijn op cruciale momenten in mijn leven, zowel positief als negatief, een enorme bron van steun geweest. Met name deze laatste week, die ik op mijn eigen wijze als bizar heb ervaren, zo bot op het nieuws van het ziekenhuis, waren jullie letterlijk een lifeline. Zoveel reacties op mijn log, zoveel lieve woorden: ik slurp elk woord op!

    Sorry Bea, ik heb je hoog zitten, maar in deze zat je er best wel naast. Ik snap het wel. Je kent het gewoon niet. Weet U wat U zou moeten doen: een log openen onder een pseudoniem. Tries van Buren, of zo. En dan moet U eens meemaken. Probeer het eens!

Zonder alle kaartjes/berichtjes/kadootjes die ik eerder kreeg en nu krijg teniet te willen doen, wil ik aandacht besteden aan wat ik voor mijn verjaardag kreeg daar waar ik niks verwachtte:

Niet-kunnen-koken-wegens-gebrek-aan-aanrecht mede mogelijk gemaakt door USAR.nl, Brandweer Repelbuurdorp, Buuv en Tante van Adoptiejongetje

Kadootje groot kado per post van Marleen

Kadootje groot kado per post van Nicollekebolleke (met de grootst mogelijke moeite ooit in de geschiedenis der mensheid ga ik de drop bewaren voor Manlief….ik neem het mee zondagmorgen: hij gaat peuzelen):

Ziehier een vrouw gesteund door jullie en gelauwerd met kado’s…bijna perfect, dit plaatje…op haar Manlief na…

januari 21, 2010 - Posted by | Beslommeringen, Manlief, Repel | ,

33 reacties »

  1. Mooi logje. Mooie mensen. Jullie gaan het samen verwerken. En dat gaat helemaal lukken!

    Reactie door Toaske | januari 21, 2010

  2. Wij zijn blij dat we ook IETS hebben kunnen doen, een muggenplasje zoals jij dat noemt….

    Reactie door baasbraal | januari 21, 2010

  3. Beter een goede buur dan een verre vriend, zeggen ze wel eens. Maar via het internet komen verre vrienden zoveel dichterbij dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

    Nog 3 dagen tot thuiskomst (ikwilhet, ikwilhet, ikwilhet) manlief.

    XOX

    Reactie door Meanannie | januari 22, 2010

  4. Je kent me niet, ik ken jou niet, maar leef zooooo ontzettend met je mee! Geen idee hoe je manlief zou kunnen opvangen, ik denk maar aan één ding…. Hou hem vast! Letterlijk en figuurlijk. Ik lees je logs al heel lang en vind je dapper! En je mannetje natuurlijk al helemaal! Ik zou alleen maar vasthouden… Woorden kom je toch tekort. Heel veel lieve groetjes van een “lurker” uit Harderwijk.

    Vasthouden! En laat maar merken dat je er bent voor hem.

    Een mama van drie (jongens, bijna 18, 16 en bijna 11) en al 18 jaar getrouwd.
    ok, volgende week pas officieel…(31 januari)
    xxx
    (ps. jawel, die vlaggen op die dag zijn dus voor ons…. hahaha)

    Reactie door Gerda | januari 22, 2010

  5. Hey, je draagt de armband!🙂
    ik denk echt dat er nog n pittige tijd aan zit te komen maar weet je wat?!
    Wij blijven je gewoon steunen. Met alle liefde van de wereld. Echt. Want je doet t zoooo goed.
    Ik tel de dagen met je mee af dat je lief er weer is.

    Reactie door Nicolekebolleke | januari 22, 2010

  6. Wat een mooie en lieve attenties allemaal. Ik voel me zowat schuldig…
    Ik ben blij dat jullie zo’n goede relatie hebben, jouw manlief en jij. Fijn dat je rekening houdt met zijn gevoelens, zo hoort het ook. Het komt zo warm over allemaal, super! Sterkte met alles.

    Reactie door Door | januari 22, 2010

  7. Oh wat een lief logje, reageer niet altijd( vaak is alles wat ik denk al gezegd door anderen…), maar lees je wel vaak en leef ook erg met je mee nu in deze tijden,hoop dat je je lief maar snel weer in je armen kunt sluiten, het lijkt mij heel moeilijk, dat onzekere, en dat elkaar missen voor een dagelijks babbeltje( waar je het eerder over had)
    Ik vind je een reuze sterke vrouw!
    gr sillie

    Reactie door sillie | januari 22, 2010

  8. Wat moet het zwaar zijn als je geen teken van leven ontvangt omdat de verbindingen er bijna niet zijn. Mijn man zit nu in Amerika en afgelopen week belde hij ineens niet. En dat terwijl hij áltijd belt! Ik dacht: hoe kan dat nou, het is al middernacht daar…..bleek ik in de war te zijn met Azië (waar hij ook vaak is) dáár was het middernacht, in Amerika was het pas middag…. Morgen is mijn mannetje er weer en ik hoop zó dat de jouwe er zondag weer is, laat Clinton maar ff wachten hoor!
    Enne….jammer dat je je fototoestel voor je gezicht houdt…;-)

    Reactie door Madelief | januari 22, 2010

  9. Wat houden jullie veel van elkaar en wat zijn jullie een hecht gezinnetje. Misschien dat ik daarom hier altijd met zoveel plezier lees.
    Ik hoop zo erg dat hij snel thuis is en ik weet zeker dat jullie elkaar onwijs kunnen steunen en er doorheen zullen slepen.

    Reactie door marijke | januari 22, 2010

  10. Je krijgt wat je toekomt. Dus jij verdient al die lieve mensen die je blog bezoeken en berichtjes achterlaten, cadaeutjes per post, armen om je heen op het schoolplein.

    Je verdient het!

    Reactie door Ri | januari 22, 2010

  11. Je afgelopen logjes even bijgelezen. Te veel hier aan de hand om blogs te lezen de laatste dagen. Zit nu met tranen in mijn ogen om alles. Hoop dat manlief gauw weer in je armen ligt, de adoptiekindjes bij hun nieuwe ouders komen en jij jarenlang geen slechts ziekenhuisnieuws meer krijgt.

    En jep; verder wat Riz zegt!!

    Reactie door Toet | januari 22, 2010

  12. Voor het eerst krijg ik nu ook tranen in mijn ogen van je log! Ik ben blij dat wij met zijn allen op digitale wijze jou kunnen steunen.

    Overigens: post al geweest??

    Reactie door Wieke | januari 22, 2010

  13. Dus jij had een zesdubbele verwendag? Het is je gegund meid. En we (ik in ieder geval) blijf je steunen. Die steun ervaar ik zelf ook als ontzettend fijn en nodig. Heel bijzonder!

    Ik duim dat manlief dit weekend veilig en wel terugkomt!

    Reactie door Natasja | januari 22, 2010

  14. beter een goede internetvriend dan een vage buur? zoiets?
    wie weet logt bea wel anoniem, en wil ze niet dat ze ontdekt wordt en heeft ze daarom die dingen gezegd
    of heb ik nou teveel fantasie?

    Reactie door Eu Mesmo | januari 22, 2010

  15. @Wieke: ja! Ik heb de puzzelstukjes van Mr Sixpack nog niet uitgenaipt want de kaart prijkt op de afzuigkap…ik vind het zonde om hem kapot te knippen, hij blijft nog even staan🙂

    Reactie door De Repel | januari 22, 2010

  16. Kwestie van zaaien en oogsten, Repeltje……
    Sterkte bij het volhouden van het laatste stuk tot zondag.
    Liefs

    Reactie door o.o. | januari 22, 2010

  17. @Eu Mesmo: LOL!!

    Reactie door De Repel | januari 22, 2010

  18. Fijn!
    It’s the least we can do..Ik heb me ook wel eens over verbaasd over het warme bad dat blogland heet.
    Groet Roelien

    Reactie door Roelien | januari 22, 2010

  19. Nog even een virtueel hart onder de riem, nog even volhouden!

    Reactie door Carla | januari 22, 2010

  20. Ach lieve lieve Repel,

    nog even en dan is hij er en dan kan je hem bijstaan door er simpelweg voor hem te zijn, en hem vasthouden, knuffelen en aanhoren. Heerlijk dat je er voor hem kunt zijn dmv verlofdagen en je prachtige daltons. het zal pittig worden, maar dat kunnen jullie aan. Jullie hebben al zoveel doorstaan dat jullie hier ook weer door heen komen.

    Iedere keer als ik nieuws hoor over Haiti, dwalen mijn gedachten naar jullie uit, zeker als ik de beelden zie en hoor wat een collega van je man het verwoorde.

    take care en jullie komen er wel!

    lieve groet vanuit de randstad,
    Denkertje

    Reactie door denkertje | januari 22, 2010

  21. Wat lief dat er zoveel aan jullie gedacht wordt. En ik zei het al eerder Bea is denk ik echt niet op de hoogte van wat er speelt. Eigenlijk zou je je link eens moeten sturen😉 Wie weet past ze haar kersttoespraak dan wel aan.

    Jullie gaan het redden, het zal even duren voor het een plekje heeft gekregen maar jullie zijn sterk.

    Sterkte met het vooruitkijken van die klok.

    Reactie door Barbara | januari 22, 2010

  22. en dan heb ik hier nog niet eens gereageerd (wegens omstandigheden), heb wel heel veel aan je gedacht!!!

    wel, ik moet zeggen, ik begrijp en volg je helemaal!!!
    en ik vind je een hele sterke madame hoor, zomaar eventjes die daltons recht houden (en jezelf) terwijl manlief daar ginder ver moedig zit te wezen… ik keek ook heel anders naar de berichten, wetende dat jouw man er ook bij was…

    neem maar lekker tijd voor jullie als gezin en als koppel als ie terug is… eigenlijk zou dat inbegrepen moeten zijn in zijn loon hé, een babysit voor de kids de eerste dagen na zijn thuiskomst en een romantsiche hotelkamer voor jullie, om te bekomen… wedden dat het goed zou helpen, tegen al die stress … hm, vind het nog niet eens zo’n slecht idee eigenlijk!

    sterkte nog met de komende wachttijd…!

    Reactie door tricky | januari 22, 2010

  23. Ha die Repel,

    Ik hoop dat je gauw weer contact met hem hebt. Wat moet het inderdaad zwaar voor je zijn, en voor de kids. Heel veel sterkte! En janken mag, maar hoeft niet, hoor!

    Reactie door Purperpolletje | januari 22, 2010

  24. En dan zeggen ze dat internet een verarming is en ten koste gaat van contacten! Wat prachtig dat je zoveel warmte hebt gevoeld en dat er zoveel handen naar je worden uitgestoken!

    Hartstikke fijn.

    Reactie door Nicole | januari 22, 2010

  25. En zo zie je maar…. women rules!! 😉 Enne… hoezo niet thuiskomen op zondag??? moeten wij soms met z’n allen even in actie komen voor jou?? Wedden dat hij dan komt op zondag?? Wedden????? Hahahaha

    Reactie door Wondelgijn | januari 22, 2010

  26. Ach lieve Repel: graag gedaan hoor. Wat heerlijk dat je zoveel hebt aan al die reactie en steunende woorden.
    Ik denk veel aan je en aan je mannetje; je weet idd niet hoe je hem terug krijgt. Jullie zijn een sterk setje, maar het wordt de hoogste tijd dat jullie weer samen kunnen zijn!
    Beloofd=beloofd: erg mooi!

    Reactie door Nicolette | januari 22, 2010

  27. Nou, ik voelde me vanmorgen zo in verlegenheid gebracht dat ik niet wist hoe ik moest reageren. Later besefte ik dat ik niet de enige was die wat gestuurd had, dus wég die verlegenheid!
    Geniet er maar lekker van meid, je krijgt wat je verdient en waarschijnlijk nog wel een beetje meer;-)
    Fijn dat jullie straks weer compleet zijn. Nog maar 2 nachtjes en dan ga je hem lekker ophalen. Geweldig!
    Wat zullen jullie blij zijn elkaar weer te zien en ik las het al ergens in de reacties: er zal tijd nodig zijn om alles te verwerken. Voor iedereen, ook voor de Daltons.
    Maar, jullie zijn zo’n goed team dat ook dit vast helemaal goed gaat komen.
    Sterkte en kracht wens ik jullie toe. Hij daar op Curacao in de debriefing en jij hier – samen met je zoons.
    xxx

    Reactie door Marleen | januari 22, 2010

  28. zat ook een beetje met een brok te lezen. en o.o. heeft gelijk: wie zaait zal oogsten…
    sterkte nog ff met de laatste loodjes….

    Reactie door Corine | januari 22, 2010

  29. Lieve Mies B. Het is je allemaal van harte gegund, en blijkbaar ben ik niet de enige die er zo over denkt. Hoop dat man snel van zich laat horen. Zeg maar tegen de baas dat je op onze kosten (eh, die van alle belastingbetalers, anders wordt het me te duur) gewoon een week of twee vrij mag nemen om helemaal bij te komen. Van alle schrik en emotie, van meer dan een week alleenstaande moeder van drie drukke daltons… en omdat man toch fijn werk (heeft) verricht daar.

    Reactie door Mammalien | januari 22, 2010

  30. Enne… die foto, is dat joe? Je ziet er toch weer anders uit dan op dat plaatje links.. euh… waar is die nou gebleven?!

    Reactie door Mammalien | januari 22, 2010

  31. Tis dat ik je adres niet hebt….

    Want wat een bewondering heb ik voor jullie… ja voor jullie allemaal.. voor manlief dat daar zit, voor jou die het zonder manlief moet doen, en voor de daltons…

    Hele dikke knuffel richting jou kant…
    knuffels kunnen namelijk altijd… zelfs zonder adres

    Reactie door Riz | januari 22, 2010

  32. Lieve Reel
    Wat leuk om je toch te leren kennen zo achter je scherm van je camera.
    Wat een mooi verhaal heb je weer geschreven,
    Ben blij dat manlief op Curacao zit.
    Nog ff dan kan je hem in je armen sluiten.
    Lief van al die mensen voor die cadeau’s zo liefffffffff.
    Blij dat ik je heb leren kennen via deze site.
    NOg ff volhouden met je daltons maak er een mooie dag van.
    Hoop dat hij gauw voorbij mag gaan.
    LIefs Cathleen en heel veel sterkte morgen en de komende dagen voor je en je man en je daltons.
    Lief dat je een paar dagen heb vrij genomen.
    xxxxxx

    [img]http://www.vergeetzeniet.nl/images/bloemen(1).gif[/img]

    Reactie door cathleen | januari 23, 2010

  33. Geen dank, het is een kleine moeite om een reactie te geven. Fijn om te lezen dat het zoveel uithaalt. Meis, ik hoop dat je je lief morgen weer in je armen kan sluiten. En geniet weer van elkaar! lieve groetjes

    Reactie door Ineke | januari 23, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: