Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Een happy ending terwijl wij nu nog moeten beginnen: een bizar verhaal

Donderdagochtend liep ik enigszins verdwaasd met de Daltons naar de school. Minuten later werd ik vastgeklamd door Moeder van Klasgenootje.

Het was vast heel egoistisch zei ze, maar…

Zij had daar eigenlijk met al die andere Nederlandse adoptiegezinnen moeten zitten, daar in Haïti. Ze zou haar zus begeleiden. Maar er was iets met paspoorten en dus zou ze pas vrijdag aanstaande (vandaag dus, ‘as we type’) zijn gegaan. Na een procedure van 6 jaar zou haar zus eindelijk haar adoptiekindje op gaan halen. Na een procedure van 6 jaar. Schaal 7 op de schaal van Richter was een andere mening toegedaan. Godzijdank voor de 3 kinderen van moeder van Klasgenootje waren ze vertraagd en zaten ze er niet op die dag, dat wist ze zelf ook. Zij was net als ik shock. Elk op onze eigen manier.

Je man is daar, sorry, ik ben vast egoistisch…maar….we weten dat alle kindjes uit het tehuis het hebben overleefd, Adoptiekindje leeft dus, voor de rest weten we niks. We kunnen nu niet naar Haïti, we mogen niet. Alles is rond, alle stempels zijn gezet. Alles. De tickets…vrijdag….We gingen hem alleen maar ophalen. Zes jaar. We zijn zo bang dat we hem kwijtraken na 6 jaar. Hij moet weg daar, er komen ziektes, hij mag niet kwijtraken….ik heb alle telefoonnummers, ik heb alle namen, het spijt me: je man zit daar, sorry…je en je gezin. Wij bellen met Buitenlandse Zaken maar krijgen de juiste mensen niet te spreken, we bellen de Organisatie maar die hebben geen contact ter plaatse bealve dat we weten dat hij nog leeft en…

Mooi, dacht mijn brein: afleiding!

Ik heb de *interne* contacten bij de USAR gemaild: jullie hebben mijn man, nou, doe dan maar wat terug! Maar dan op zijn Repel’s. Het standpunt is dat USAR alles doorverwijst….maar ik kreeg de boodschap dat mijn mail werd doorgezet.
Ik kreeg Manlief aan de lijn: zeg die Pipo’s van BZ die bij jullie aan boort zitten om de boel te repatriëren, dat er iemand is die ze niet mogen vergeten.Nou ja, zo zei ik het niet, jullie kennen me.

Vanavond belde Manlief (vanaf Curaçao): hij had het doorgegeven…er waren er meer, BZ deed al zijn uiterste best
Vanavond belde Moeder van Klasgenootje: dinsdag komen ze allemaal naar huis! Kindje komt dinsdag!
Vanavond mailde haar zus: Wij kennen elkaar dan wel niet maar: hij komt thuis! Dank je wel voor je moeite, zoveel sterkte voor je Man, jij en jullie gezin!

Happy ending…

Vanavond sms’te manlief: ik zit nu in het vliegtuig, ik hou van je

Voor ons gaat het nu pas beginnen. Hij is al DRIE EN EEN HALVE DAG weg en het moet nog beginnen. Maar Adoptiekindje komt naar huis. Al heeft ons deel maar een muggenplasje-in-de-oceaan bijgedragen…het waren de telefoontjes waard.

Nu ik me niet meer kan bezighouden met Adoptiekindje…
Nu er weekend is en geen drukte rond school-halen-brengen…
Nu Manlief pas echt weg is…

Pas nu gaat het beginnen.

****

ps Ilse….jij voelt nu vast ook wat ik hier ook niet schrijf.

pps ik kreeg een mail van Oxfam: of ik wilde bijdragen i.v.m. de aardbeving. Ik heb een reply gestuurd:

Mijn man zit daar op dit moment, als lid van de USAR. Ik heb wel genoeg gegeven, zo dunkt me.

Met vriendelijke ongeruste groet

januari 15, 2010 - Posted by | Beslommeringen | ,

41 reacties »

  1. heb dit wegens plaatselijke instortingen (de mijne) helemaal gemist. Maar dit alles doet persoonlijke sores ernstig teniet. Sprak vriendin wiens adoptietraject nu ‘even’op pauze staat vanwege deze hel. Wat jij een muggeplasje noemt noem ik een wonder waar ik écht om huil. Onvoorstelbaar. Ik heb er geen woorden voor. De kindjes komen thuis. Een Godsgeschenk met dubbele lading.

    Reactie door Caroline | januari 15, 2010

  2. Net weer verbijsterd Nova gekeken. Wat een ramp. Wat een persoonlijke catastrofes. Elk muggenplasje helpt. Dat er maar veel mogen volgen.

    Reactie door Ri | januari 15, 2010

  3. Zo, wat fantastisch dat dit via jullie geregeld is. Super gewoon. En inderdaad, me dunkt dat jij al genoeg geeft aan Haïti.

    Reactie door Toaske | januari 15, 2010

  4. Geweldig Repel!!! Ik ben zo blij dat dit ene kind in ieder geval gered is door een muggeplasje. Voor dit kind maakt het niet uit of eh een mugge- of een olifantenplasje is en voor de ouders in spe ook niet! Sterkte meid, volgens mij kan die man van jou alles aan met zo’n vrouw achter zich!

    Reactie door baasbraal | januari 15, 2010

  5. Mooi dat je zo lekker concreet iets hebt kunnen doen! En ook fijn voor de afleiding (-; Sterkte nog de komende tijd met man zo ver weg.

    Reactie door Mammalien | januari 16, 2010

  6. dat ze nog maar veel muggenplasjes mogen veroorzaken daar. Diep diep respect. Maar dat had ik al gezegd he? Dikke knuf!

    Reactie door Linda | januari 16, 2010

  7. Respect is een te klein woord, ik zoek een ander woord voor jou, voor jouw man en al die andere hulpverleners die zich daar inzetten! Ik heb er geen woorden voor.

    Sterkte…
    Roelien

    Reactie door Roelien | januari 16, 2010

  8. Oh, wat fijn dat het kindje komt. Wat moet dat dan toch goed voelen, ondanks alle verdere ellende.
    Ik snap je regel naar Ilse niet, maar voor haar dan ook sterkte!

    Reactie door Door | januari 16, 2010

  9. wat lief van jou Repel om je in te zetten op deze manier…het lijkt zo eenvoudig, maar je doet het toch maar eventjes..

    petje af voor jullie allemaal
    grts

    Reactie door clair1991 | januari 16, 2010

  10. Hoi Repel,

    Heel veel sterkte de komende tijd, is niet makkelijk…
    En wat fijn dat je zo een steentje hebt kunnen bijdragen..
    Gr Es

    Reactie door Es | januari 16, 2010

  11. Gisteren was ik echt te moe om nog iets zinnigs te zeggen op je verhaal, heb dat in de bb nog even uitgelegd. Misschien heb je het nog gelezen.
    Mijn overtuiging was gisteren en ook vandaag, dat de mannen het aankunnen. Zelfs na 4 dagen wachten. Ik schreef dat je je zorgen omtrent hem een beetje los moet proberen te laten en erop vertrouwen dat zij het aankunnen omdat dit is waar ze zo goed en hard voor getraind hebben.
    Wat lees ik tot mijn grote vreugde vanmorgen op het net? (heb heerlijk uitgeslapen tot half elf) Het nederlands team heeft anderhalf uur na aankomst al een moeder en kind gered!!!! Yessss, ik ben zo trots op hem en op hen!!!
    Wat fijn dat ze al zo snel resultaat hadden. Misschien wel omdat ze supergemotiveerd waren en eindelijk aan de slag konden. Terwijl de andere teams al dagen bezig waren en al zo moe en emotioneel belast geworden waren.
    Hoe dan ook, ze doen het goed en het is zo fijn dat ze eindelijk aan de slag mogen!

    Heel fijn dat het adoptiekindje naar huis mag komen. Wat een geschiedenis heeft zo’n kindje zeg – en toch ook bescherming van bovenaf gehad dat hij nu gelijk naar zijn nieuwe ouders mag vliegen. Stel dat ze wel in dat hotel hadden gezeten………denk dat het kindje beschermd is geweest door iets groters dan wij.

    Geniet van je weekend lieverd, de mannen thuis hebben je nodig en de mannen elders hebben elkaar. Die hebben je straks weer nodig als ze thuis komen.
    xxx

    Reactie door Marleen | januari 16, 2010

  12. Geweldig wat je hebt geregeld voor die adoptieouders! Ik vind het geen muggeplasje…. Je mag trots zijn op je man die daar goed werk doet! Maar ik begrijp dat het voor jezelf heel moeilijk is. Ik wens je sterkte en kracht toe.
    lieve groetjes Ineke

    Reactie door Ineke | januari 16, 2010

  13. Wonderen gebeuren Repel….ook voor jou! Dikke knuffel

    Reactie door Imna | januari 16, 2010

  14. Ik zit mijn tranen weer weg te knipperen hoor. Deze ramp komt ook weer zó binnen bij me. Wat bijzonder Repel, dat je dit hebt kunnen doen! En wat bijzonder dat dit jongetje volgende week naar zijn nieuwe ouders mag, misschien met een vers trauma op zijn jonge kinderzieltje erbij, maar dat trauma zou veel groter zijn geworden als hij nog weken had moeten wachten.
    En op tv volg ik alles wat maar gaat over de hulpverlening van je man.
    En vergeet niet: achter iedere grote man staat een sterke vrouw! Sterkte deze week en dit weekend!

    Reactie door Madelief | januari 16, 2010

  15. Wat super dat het kindje komt! en wat goed dat je je zo hebt ingezet!
    En je verdient nog een applaus voor je mail naar Oxfam!
    Heel veel sterkte thuis.
    Fijn te weten dat je man en collega’s eindelijk aan de slag mogen, het is zo hard nodig, ik kijk hier naar het nieuws vol wanhoop dat ik niets kan doen dan geld storten. het liefst ging ik erheen om te helpen, wat een diepe diepe ellende.

    Mijn vriend daar liet me weten dat hij morgen gaat proberen het land te verlaten…..

    Reactie door Femke | januari 16, 2010

  16. Het heeft je mooi iets gegeven om je zinnen te verzetten en nog nuttig ook.
    Je vindt vast wel weer iets om je mee bezig te houden zodat je niet constant hoeft te denken aan alles daar.
    Probeer wat leuks te maken van het weekend!

    Reactie door Wieke | januari 16, 2010

  17. *stil* Hoe mooi is het dat het adoptiekindje nu naar Nederland komt. Maar wat je zegt, een muggeplasje in de oceaan. Zo dubbel; dit goede en alle ellende die er in Haïti is…

    Reactie door Limoentje | januari 16, 2010

  18. Alsof alles op 1 grote hoop komt. Jij met je man in Haïti, die moeder die er eigenlijk had moeten zijn. Dat is toch niet te behappen.

    Enne, ben benieuwd of je mail terug krijgt. Dat zou ik pas echt lef vinden, als men de moed zou hebben om je mail te beantwoorden.

    Ik hoorde vanmorgen dat ze een moeder met 4 jarig kind hebben kunnen redden, ze zijn er niet voor niks heen gegaan. Ze hebben daadwerkelijk iemand kunnen redden en hoeven niet alleen bodybags te vullen. In hetzelfde stukje hoorde ik dat men al 56 kindjes naar nederland halen, 14 mogen misschien ook en voor 9 zijn men druk bezig om alles in orde te maken. Of het muggeplasje daar aan bijgedragen heeft, is vast niet te beoordelen maar ik ben blij voor die mensen dat ze ondanks alles, toch hun kindje veilig thuis mogen krijgen.

    Jij sterkte met de kleine mannen dit weekend. Ik denk dat ik je snap, je hebt meer tijd om te malen, denk ik….

    Reactie door Barbara | januari 16, 2010

  19. Tranen in mijn ogen om dit verhaal. Dat je op zo’n manier toch zo’n grote bijdrage kunt leveren (naast het ‘afstaan’ van je man). En de mail van Oxfam… Je hebt niet alleen je man gegeven, maar ook een kind gered en een gezin compleet gemaakt. Ik hoop dat dat het moeten missen van Manlief een klein beetje draaglijker maakt.

    Nog even reageren op je twee voorgaande blogs…

    Wat een fantastisch nieuws. Van het DNA dan. Ik hoop dat de controles je inderdaad het gevoel geven dat je nodig hebt en dat het preventief ruimen ook in de toekomst niet nodig zal zijn. Hoe fijn het ook is dat de arts je keuze wel helemaal begrijpt en je er ook in steunt.

    En hoe waardeloos is het dat je Manlief er niet bij kon zijn (zeker als je dan later weet dat hij ‘vast zat’ op Eindhoven). Gelukkig kon je het hem nog wel per sms vertellen. Lang leve de moderne communicatiemiddelen. Vanmorgen zag ik dat ze, na dat lange wachten, al een eerste succes hebben geboekt. Ik hoop dat er nog veel meer zullen volgen, zodat ze met een, voor zover mogelijk gezien wat ze achterlaten, goed gevoel naar huis terug kunnen keren.

    En die juf van Oudste. Misschien moet die nog een paar lesjes pedagogiek / psychologie gaan volgen. Gelukkig heeft Oudste een fantastische moeder die hem de erkenning geeft die hij verdient. ‘Even in de pauze een tafel uit je hoofd leren’. Hartstikke knap!

    Reactie door Renske | januari 16, 2010

  20. Jongens: ik heb het kind niet gered hoor! Ze waren al bezig, ik denk dat ik de familie heb geholpen door te laten zien dat we meehielpen. En wellicht dat het feit dat Manlief het zei tegen BZ een muggenplasje heeft geholpen…

    Maar goed: USAR.NL heeft al 2 mensen gered, wellicht nu al meer…

    Reactie door De Repel | januari 16, 2010

  21. Wat mooi Repel! Ik las idd ook dat USAR al 2 mensen heeft gered; een wonder na zoveel dagen!

    Reactie door Nicolette | januari 16, 2010

  22. HIJ KOMT MORGEN AL NAAR HUIS!!!! De dame van de organisatie ter plaatse heeft letterlijk 5 kindjes onder haar arm meegenomen wiens procedure helemaal rond was!

    Ik zit weer te huilen. Ik huil wat af de laatste dagen.

    Reactie door Repel | januari 16, 2010

  23. Ik zit hier met een brok in m’n keel je log te lezen (en ook je laatste comment!!) WOW! Wat een helden zijn er!!!

    Reactie door Mirjam | januari 16, 2010

  24. Lees in je laatste berichtje dat de kindjes onderweg naar hun nieuwe thuis zijn…. *zucht*… ik huil even met je mee, goed…?
    Red je man het een beetje daar??? Ik leef zo met jullie mee!!

    Reactie door Wondelgijn | januari 16, 2010

  25. Ja. En nu moet ik dus huilen. Terwijl ik zó mijn best deed het droog te houden dit weekend.

    Sterkte met alles wat nu komt, lieve Repel.

    Reactie door Natasja | januari 16, 2010

  26. Ik kom nog even buurten en een virtuele knuffel brengen.
    Denk dat je dat wel kunt gebruiken.
    Het is me wat he, alle toestanden bij mekaar.
    Je rolt van het een in het ander.
    Zal kijken of ik morgen eens tijd kan nemen voor een lange mail. En dan even bijkletsen.
    We leven hier allemaal erg mee met de hele situatie.
    xxx

    Reactie door Marleen | januari 16, 2010

  27. Wat een prachtig nieuws zo midden tussen alle k*t berichten door😀

    Reactie door Barbara | januari 16, 2010

  28. Jongens, jullie woorden doen me zóveel goed! Beatrix wist echt niet waar ze het over had he. Ik kan de deur niet uit met 3 koters, vrienden hebben het druk en kunnen heus niet elke avond op de stoep staan, maar jullie staan wel elke dag op de stoep. Sterker nog: jullie zitten in mijn woonkamer mij te troosten.

    Anywho: USAR.NL HEEFT EEN DERDE PERSOON UIT HET PUIN GEHAALS SAMEN MET DE BRITTEN

    Reactie door Repel | januari 16, 2010

  29. wat heerlijk dat dat adoptiekindje nu hier naar toe kan komen
    heb een vriendin die graag wil adopteren na jaren wachten dus ik kan me behoorlijk inleven
    en nu hopen dat je man iets kan doen, ook al is het maar voor 1 persoon, dan is hij er niet voor niks naar toe

    Reactie door Eu Mesmo | januari 16, 2010

  30. HOi Repel,

    jouw man en usar.nl zijn helden. Ze doen geweldig werk. sterkte nu alleen thuis. Ik denk aan je en volg het nieuws.

    Groetjes Ellen

    Reactie door Ellen | januari 16, 2010

  31. Wow Repel!

    Mijn manlief liet me net een bericht met foto zien van de moeder en dochter die gered waren en vroeg of jouw man daarbij was (ja hij leeft ook mee!). Foto was (helaas) niet van Repel-man maar volgens mij wel van iemand van zijn team. Ik liep helemaal te jubelen: hoera, hoera ze hebben iemand gevonden😀

    Geweldig trouwens dat het kindje morgen al hierheen komt! Maar natuurlijk ook voor alle andere kindjes die met spoed uit die uitzichtloze situatie weggehaald worden.

    En dan nog Bea…..Ze had het inderdaad volkomen mis. Kennelijk beseft ze niet dat door het internet en door de vele fora, communities en blogs die er zijn, de wereld voor veel mensen dichterbij komt. Een paar zinnen in antwoord op je blog kan je hele dag goed maken.

    XOX

    Reactie door Meanannie | januari 16, 2010

  32. Pfff, ik krijg er helemaal kippenvel van.
    Van alles.

    Reactie door Cisca | januari 17, 2010

  33. Je mag trots zijn, lieverd! Hij doet goed werk!! Al 3 onder het puin vandaan… wat een groot geluk!!!

    Reactie door Wondelgijn | januari 17, 2010

  34. 3 en couting hopen we dan maar.

    Bea weet het echt niet, die heeft toch personeel zat om zich heen dat ze zich absoluut niet kan voorstellen dat voor heel veel mensen het internet een luikje naar de buitenwereld is.

    Reactie door Barbara | januari 17, 2010

  35. he repel. ik weet eigenlijk niets zinnigs te zeggen, maar wilde wel laten weten dat ik meelees en meeleef. xxx anita

    Reactie door Anita | januari 17, 2010

  36. Hoi, vliegtuig geland met de eerste groep Nederlanders, inclusief eerste kindjes. Zo’n bizarre combi van blijdschap en diep leed.
    Al lezend in bovenstaande reacties ontdek ik voor jou een nieuwe (survive-)taak: hou je blogvrienden nauwkeurig op de hoogte van de ontwikkelingen daar, voorzover jij daar bij kunt. Het nieuws via tv-programma’s is niet altijd zo correct. En deze vrienden willen het echt weten.

    Reactie door o.o. | januari 17, 2010

  37. Way-to-go-Repel!

    Reactie door Carla | januari 17, 2010

  38. Vandaag zag ik op het nieuws dat de eerste kinderen aangekomen zijn (voor ik bovenstaand las) en ik zei trots tegen mijn dochter:”Dat zijn die kinderen van Repel, dat heeft Repel gedaan!!” en nu blijkt het nog zo te zijn ook!. Je geeft ons allemaal hoop en allemaal hebben we het gevoel dat we – door alleen al jou te steunen – ook daadwerkelijk met onze muggenplasjes de oceaan van water voorzien. En die man van je: “Petje af” IK ben al zo trots op hem en ik ken hem niet eens, wat moet jij dan wel niet zijn (behalve eenzaam)?

    Reactie door baasbraal | januari 18, 2010

  39. De kindjes van Repel.
    Zo zien we ze nou.
    Geweldig!
    Rotte tijden en (zeker voor jou) spannende tijden, maar dit is onbeschrijflijk.
    Sterkte voor jou en je man.

    Reactie door franca | januari 18, 2010

  40. lees al een tijdje mee en leef errug mee. het is misschien gek, maar de berichten in de media zijn voor mij veel meer gaan leven en betekenen nu ik bij jou las over je USAR-man. zo werkt het dus, betrokkenheid. hulde aan de USAR-mensen en hun thuisfront !!

    Reactie door lucky | januari 19, 2010

  41. […] ook alweer: De Brandmeester moest als reddingswerker van USAR.NL naar Haïti na de aarbeving. Moeder van Oud-klasgenootje sprak mij aan over het adoptiekindje van haar zus. Ze had er op dat moment […]

    Pingback door Haïti revisited: Een boom van een held heel bijzonder geëerd « Repel's Blog | april 16, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: