Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Berichten aan en van het thuisfront

De vijfde nieuwsbrief die ik kreeg:
Het team van USAR.NL zou om ca 21.00  op 14 januari 2010 (Nederlandse tijd) landen op Haiti. Echter na de tankstop in de Domicaanse Republiek kreeg het toestel geen toestemming om in Haiti te landen. De (logistieke) situatie op het vliegveld liet dit niet toe. Daarop is besloten om uit te wijken naar Curacao. Daar is het team om 00.15 (Nederlandse tijd) veilig geland. Alle inspanningen zijn er op gericht om vandaag bij het eerste daglicht in Haiti te landen (ongeveer 12.00 Nederlandse tijd). De stand bedraagt circa 1000 km.

De tijd gaat door. Met elke minuut vervliegt er hoop. Wat ik meeste vrees is dat ze niemand meer kunnen redden; dat er niks staat tegenover de hel waar ze in terecht komen. Want dat ze in de hel komen staat vast. Beelden die nooit meer van je netvlies gaan en geuren die je zal blijven ruiken. Hoe krijg ik hem terug? Zal hij nog kunnen slapen? Laat daar alsjeblieft een redding tegenover staan. Het streept elkaar niet weg, maar er moet iets op het andere schaaltje van de balans liggen.

Dat ze het gisteravond op tv bij Netwerk hadden over berovingen en ontvoeringen druk ik heel ver weg. Dat is sensatiepers.

Ik heb de knop omgedraaid en maak de week zo leuk mogelijk voor de Daltons. Hij hoeft zich niet ook nog zorgen te maken over het thuisfront als hij daar zit. Ik red het op mijn sloffen. Op één been en met twee vingers in mijn neus. Eitje. En als de juf geen tijd heeft om de tafel van 6 te overhoren voor Oudste’s volgende sticker, dan maak ik thuis wel een Tafel-poster. Is ze nou helemaal belatafeld! Het kind was zo trots dat hij ff in de lunchpauze de tafel van 6 had geleerd….door elkaar. Hij stuiterde naar school en de juf wilde hem niet overhoren. Tuthola.

januari 15, 2010 - Posted by | Beslommeringen, Party of Five | ,

16 reacties »

  1. Zag het nieuws vanochtend op RTL4. Dacht meteen aan jouw manlief die daarboven rondjes aan het cirkelen was boven haiti.

    Laten we hopen dat er nog iets te “redden” valt. Ik steek een kaarsje aan! (ben niet eens gelovig maar alle hulp is welkom)

    XOX

    Reactie door Meanannie | januari 15, 2010

  2. Hoe doen jullie dat nu logistiek? Ben jij vrij van je werk of heb je extra hulptroepen?
    Idd, laat hij alsjeblieft iets goeds kunnen doen daar zodat hij niet het gevoel heeft dat het allemaal voor Jan-L*l is geweest.

    Reactie door Wieke | januari 15, 2010

  3. Ik heb op maandag na vrijgenomen: ik ga de jongens een fijne week bezorgen. Ze missen hun vader en ik wil ze niet van hot-naar-haar zeulen met geïmproviseerde oppas…

    Er zit nog een heel teovalig kantje aan het verhaal, maar daarover later meer…

    Reactie door De Repel | januari 15, 2010

  4. Zag ik ze nou gisteren op Hart van Nederland?
    Ik denk aan je
    en sterkte en die juf wat een trut zeg

    Reactie door ilse | januari 15, 2010

  5. Je maakt me nieuwsgierig…. wanneer is later?

    Reactie door Wieke | januari 15, 2010

  6. Wat een tutje, die juf.
    Na goed.
    Je doet t goed Reep, jij bent sterk.
    Logisch dat je je zorgen maakt om je man. Hij zal daar dingen zien en meemaken die een enorme impact op hem hebben… maar jij sleept hem er wel doorheen.

    Liefs

    Reactie door Nicoleke | januari 15, 2010

  7. Sinds ik weet dat Repelman naar Haiti gaat, volg ik de berichtgeving over de Nederlandse hulptroepen met extra belangstelling.

    En over de tafels, die doen jullie toch ook wel chinees he? Dus niet alle 5×6=.., maar ook 30 = 6x…
    Nog 4 tafels en het stickervel is vol. Hartstikke goed!

    Reactie door Ri | januari 15, 2010

  8. Wauw, die zoon van jou gaat als een speer met z’n tafels.

    Wat Haïti betreft, elk persoon dat gered wordt, is er weer 1, laten we hopen dat het er meer zijn zodat ze ook met een nuttig gevoel naar huis kunnen keren.

    Reactie door Barbara | januari 15, 2010

  9. Fijn dat jullie zo goed op de hoogte gehouden worden. Dat lijkt me erg belangrijk voor het thuisfront. En ik hoop op heel goede nazorg. Ik vind je man een held!
    Super, die tafels!

    Reactie door Toaske | januari 15, 2010

  10. Ja, als hij er maar 1 kan redden dan is het -gevoelsmatig- niet voor niets geweest. Alleen al voor zijn gevoel, want je moet idd maar raden hoe je hem terug krijgt. Jullie zijn een sterk setje, je redt het Repel! Je bent een lieverd, denk aan jullie.
    En die juf is een gansje: wat een goed idee van je om het dan maar zelf te doen met stickers!

    Reactie door Nicolette | januari 15, 2010

  11. Goedzo Repelmam; Juf is een troela, reageer je maar af.
    Ik hoop met jou dat de jongens in Haiti “aan de slag kunnen” met resultaat.
    Liefs en hou je haaks!

    Reactie door o.o. | januari 15, 2010

  12. Zo: tafel 9 zat er deze lunchpauze ook in. Dat en twee broodjes pindakaas èn een broodje fricadel en een beker melk. Oudste kreeg zijn sticker en juf-tuthola weet van niks. Maandag heeft hij de andere juf. Die met dat commentaar op zijn haar. (Ja, ja, ze zijn allebei erg.)

    Het eerste vliegtuig van de twee is gearriveerd. Manlief zit in de tweede. Weet niet of dat een tweede vliegtuig is of dat hetzelfde vliegtuig heen en weer pendelt. In het eerste geval is hij er al, in het tweede geval zal hij rond nu opstappen.

    Reactie door De Repel | januari 15, 2010

  13. De juffen moge dan tuthola’s zijn, z’n moeder is een supermoeder.

    Geloof dat ik jouw/jullie log nog nooit zo vaak geopend heb op een dag om maar op de hoogte te blijven.

    Reactie door Barbara | januari 15, 2010

  14. Ik duim voor voor jullie!

    Jullie treffen het trouwens zeg, met de juffen :S

    Reactie door Mirjam | januari 15, 2010

  15. Vliegtuig is nu op de terugweg om Manlief op te halen: het zit vol met gewonden (kinderen, begreep ik).

    Ze moeten de gewonden uitladen, materieel inladen en dan gaan ze op weg.

    Eerste mini-inzet dus: met de gewonden

    Reactie door De Repel | januari 15, 2010

  16. Ooo, wat een inspirerende juf heeft oudste…. NOT! Pffff, gelukkig heeft hij jou nog!!
    Wacht straks je lief maar gewoon af…. hij komt vanzelf met de verhalen, in stukjes en beetjes, behapbare stukken, zodat het ook in behapbare stukken door hem verwerkt kan worden. (sprak de ‘ervaringsdeskundige’ met een ernstig gezicht… *zucht*)
    Komt goed, Repeltje… stap voor stap!!

    Reactie door Wondelgijn | januari 15, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: