Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Gemiste roeping: Waarzegster…..ik zie DNA en ik zie….Haiti?

Ik wist het al op 31 december. Ik maakte een logje in de trant van: ‘k zou ’t heus heel graag willen, maar rustiger vaarwater kan ik in 2010 hoogstwaarschijnlijk op mijn buik schrijven.

Nu, op 13 januari, de eerste verjaardag van Sherlock en Watson, weet ik zeker dat ik het niet alleen op mijn buik kan schrijven. Ik kan het erop tattoëren. Had ik er maar geld op ingezet. Op de avond dat ik naar de poli erfelijke tumoren ‘mag’, op de vooravond van de begrafenis van Zus van Vriendin….krijgt Manlief de oproep om naar Haïti te gaan. En wel onmiddellijk.

Manlief was op weg naar Haïti terwijl ik op weg ging naar de poli clinische genetica en ik moest meldden dat ik niet naar de begrafenis kon…een bijzonder geval van de spagaat “hulp op korte termijn – lange termijn”.


Ik (de alles behalve objectieve echtgenote) verplaats me in de beslissingnemer die gaat over waar Manlief gaat redden: “U vraagt waarom u niet naar Indonesie mocht en nu wel Haïti? Maar, maar, maar, meneer de mensenredder, u word gewoon nu verzocht te vliegen naar een van de armste landen ter wereld, waar zich op dit moment de meeste bovengrondse bedolven lijken ter wereld bevinden, in de minst intacte situaties denkbaar, waar het instortingsgevaar van de restanten waar u in gaat zoeken niet bekend is, waar de kans op uitbrekende enge epidimieën voorstelbaar wordt geacht, waar muitende bendes tot het dagelijks leven behoren. Wij laten het aspect naschokken expres even halverwege. We hopen dat u er iemand levend uit kan halen. Want dan staat Nederland er even goed op en vraagt niemand wat USAR.nl ons, de belastingbetaler, nu eigenlijk kost. Met een beetje pech gebeurt dat alsnog, en worden uw bloed, zweet en tranen afgewogen tegen het duppie dat het de Telegraaflezer kostte. Daar gaat het ons dus wel om. Hoeveel lijken u gaat tegenkomen van kinderen in de leeftijd van uw eigen kinderen boeit ons eigenlijk niet zoveel. Het risico dat u loopt evenmin. Aan met welke emotioneel belastende herinneringen u thuis komt, hebben wij sowieso nooit veel boodschap gehad. We zenden per slot van rekening ook al jaren militairen uit. Dat een leven waarde heeft, dat het geweldig zou zijn als u ook maar één iemand levend uit het puin kan halen, dat er, al was het maar één familie, van een ramp wordt gered willen wij best geloven, maar dat is geen onderdeel van onze afweging. Dat dit nu juist wel uw afweging is, komt ons heel erg goed uit. Wij rekenden op het feit dat u stond te popelen. Hier heeft u per slot van rekening al die jaren voor getraind. Hierheeft u het voor gedaan. Waarom u niet mocht naar Indonesië terwijl u daar net zo graag naartoe wilde als naar Haïti kunnen wij u niet uitleggen. Dat is politiek. Daar heeft u als mensenredder geen kaas van gegeten. U hoeft alleen maar te gaan en mensen te redden als het ons uit komt. Dus ga en red mensen! Oh, u stond al klaar? En uw familie ook?”

Omdat de verkeerstoren van Haïti om is gevallen, kan men alleen maar landen met daglicht. Ze vertrekken daarom pas morgenochtend vanaf Eindhoven: ze zitten daar nu ergens te wachten op vertrek. Het mooie toeval wilde dat ik hem daarom het goede nieuws kon delen van de poli erfelijke tumoren.

Als Manlief nu niet op weg was naar Haïti, zou ik er een leuk logje over hebben kunnen schrijven….nu doe ik het in vogelvlucht. Uitslag is: TOP! Godzijdank kon ik het nog delen met Manlief voor zijn vertrek. Nu gaat hij ook met een gerust hart weg. In een notendop:

– Ten overvloede: tot 3 afzonderlijke keren toe, 3 verschillende goedaardige knobbels in 1 borst is pech. Een statistisch kunstje op zich. Maar niet anders dan botte pech. Mijn vocabulaire en littekens noemen het geen ‘pech’ , wat ik het wel noem is niet geschikt voor de log
– van alle gevallen van borstkanker zijn 5-10% erfelijk. Eén aspect dat duidt op de erfelijke variant uit de waaier van erfelijke-aspecten heeft mijn moeder: jonge leeftijd. Maar 1 kenmerk is niet voldoende om in blinde paniek te raken…
– gebaseerd op alle familiegegevens werd berekend dat mijn moeder niet een hogere kans heeft voor het hebben van een erfelijk borstkankergen dan de standaard kans. Met de kanttekening dat mijn moeder geen zusters heeft…dat is een blanco in de berekening. De keerzijde van dat feit is dat ze 3 broers heeft: een broer met borstkanker telt voor 1000 vuurtorens ineens…en die zijn er niet.
– volgens het sommetje (ze heeft het tot achter de komma uitgerekend) heb ik een licht verhoogde kans op borstkanker, logisch, gezien die ene moeder, maar niet verhoogd genoeg om aanleiding te geven tot jaarlijkse controle vanaf nu. het kille beleid/protocol roept in mijn geval: vanaf 50 jaar.
– de jaarlijkse controle die ik ga krijgen vanaf nu is gebaseerd op een oncoloog die de factor ‘moeder’ zwaar heeft meegewogen; volgens het beleid kom ik niet eens in aanmerking voor jaarlijks onderzoek
– als iemand in de familie een kankervorm krijgt kan het plaatje volledig op zijn kop komen te staan
– als ik er toch niet mee uit de voeten kan, mag ik altijd nog eens langskomen
– vooralsnog is de factor erfelijkheid tot op de komma geëlimineerd en ben ik een ‘gewone’ vrouw met een veelvoorkomende aandoening die vaker op controle mag dan de rest…-

Ik heb het idee dat ik hiermee kan leven. Ik heb tegen de arts uitgesproken dat ik basis hiervan heel erg bereid ben een aantal keren controle te proberen om te bezien of ik dat emotioneel aankan. Zij ook, begreep heel goed dat de emotionele belasting dat is wat me nekt. Mooi was ook dat ze me niet voor gek verklaarde toen ik aangaf dat ik op basis van mijn achtergrond dit hele verhaal niet wil. Ze stond niet achter het ‘preventief ruimen’, maar ze begreep heel erg goed hoe ik tot die optie kon komen.

Ik ga niet preventief ruimen. Vanavond, terwijl mijn lief op weg is naar Haïti, of all places, kom ik erchter dat er een loophole is. Gesterkt door het feit dat ik ‘het toch zou mogen zonder incompent verklaard te worden’ maakt dat ik het voorlopig niet doe.

Tietjes: jullie blijven nog ff!

januari 14, 2010 - Posted by | Beslommeringen, Manlief, Repel | ,

40 reacties »

  1. Wat een goed nieuws voor jou en je lijf! Gelukkig.

    Maar dan pfff, manlief in Haiti… Ik denk dat hij daar veel goeds kan doen, maar pfff. Pfff.

    Reactie door Cisca | januari 14, 2010

  2. Klinkt als Defensie…. *zucht* Ik weet wat je voelt, lief!! Ik ben reuze trots op jullie allemaal, want jullie zijn kanjers! Al die mannen en vrouwen die gaan én de achterblijvers zijn kanjers!!! We slepen je door de dagen heen hoor, meid!! (gelukkig zijn het geen 6 maanden, maar dat is een schrale troost natuurlijk… *kus*)
    Wat betreft de tieten: Welkom in de wondere wereld die Repel heet!! Ik ben ook blij en trots op jullie!😉

    Reactie door Wondelgijn | januari 14, 2010

  3. Gefeliciteerd met deze uitslag waar je rust in kan vinden!
    En ‘fijn’ dat je man naar Haïti kan/mag/moet. Je hebt het indringend omschreven want er is niets romantisch aan om daar te gaan helpen en redden als hij dode kinderen onder het puin zal vinden die dezelfde dromen hadden als jullie eigen kinderen. Mijn hart breekt als ik die hopeloze bekkies op foto’s zie van die kleine kinderen die misschien hun hele familie kwijt zijn.

    Reactie door Madelief | januari 14, 2010

  4. Te veel info in 1 logje..
    Geweldige uitslag van poli! Elk jaar controle lijkt me toch wel oké na 3x jezelf rot schrikken omdat “er wat zit”

    Wat Manlief betreft: wat achterlijk dat ie in Eindhoven moet wachten, had hij nog wel (misschien) met jou mee gekund naar de poli en dan afreizen naar Eindhoven.
    Wat vindt hij er zelf van dat hij naar Haiti gaat? Is dit zijn eerste missie? BTW kost hem dat snipperdagen bij zijn werk of hoe gaat dat?

    Reactie door Wieke | januari 14, 2010

  5. Overigens: misschien heb je nu wel al een groot deel van de onrust voor dit jaar gehad… zou mooi zijn.

    Reactie door Wieke | januari 14, 2010

  6. Je krijgt veel op je bordje zo aan het begin van het jaar. Men zegt altijd dat je nooit meer krijgt dan je dragen kunt. Ik denk dat het iets anders is, dat altijd weer blijkt dat je meer aankunt dan je op voorhand had kunnen denken.
    Je rolt van het ene stressmoment nu naadloos door in het andere. Geen tijd om even te ontspannen en bij te tanken.

    Ik ben heel verschrikkelijk blij voor je dat je zo’n goede en duidelijke uitslag kreeg gisteren, je ‘titels’ zoals wij ze meestal noemen mogen blijven. Je hebt er lang en veel zorgen om gehad. Ik hoop dat je innerlijke vrede kan hebben met je uitslag en dat je deze zorg nu los kunt laten.

    Tegelijkertijd vertrekt je Repelman. Uiteraard gun ik hem deze mogelijkheid om mensen te helpen van harte, het is waar hij voor getraind heeft en waar hij zo verschrikkelijk goed in is. Wat zal het ongelooflijk zwaar zijn voor hem en de zijnen, om daar zoveel verwoesting, lijden en verdriet tegen te komen. Ik hoop van harte dat hij, wanneer hij weer thuis komt, kan zeggen dat het alles waard is geweest.
    Mocht je hem nog ‘spreken’ op sms: hier zullen we veel aan hem denken en het nieuws over Haïti nog meer volgen. Heel veel sterkte en kracht aan hem!!

    Lieverd, zit de week nog even uit en ga dit weekend vreselijk genieten met je zoons. Geniet van de dag en geniet van het moment.
    xxx

    Reactie door Marleen Appel | januari 14, 2010

  7. jeetje, wat veel info zo vroeg op de morgen zeg. Maar ben blij dat er voor je lijf goed nieuws! en dat je nu rust hebt.
    En ik vind het zo super en dapper dat er mensen zijn zoals die man van jou! Diep diep diep respect!
    En sterkte voor jou in al die dagen dat hij daar is..
    Liefs!

    Reactie door Linda | januari 14, 2010

  8. Repeltje wat een goed nieuws dat je niet erfelijk belast bent meis. Dat is een felicitatie waard, manlief missen is zwaar en voor hem zal het allemaal onnoemelijk zwaar zijn. Zeker omdat hij er lang in rond blijft lopen, niet ’s avonds afstand kan nemen en bij vrouw en kinderen tot rust kan komen.
    Maar hij is één van de weinigen die dit werk kan doen . Ik hoop dat hij behalve lijken ook een aantal maal levende mensen eruit kan halen .

    Ik moet nu eerst even wakker worden maar al met al is het best goed nieuws , je hoeft niet meer te dubben over een operatie en manlief is een held.

    Reactie door Haba | januari 14, 2010

  9. Jij mag dan wel tot gewone vrouw (met tieten) zijn verklaard, maar jullie situatie is natuurlijk alles behalve gewoon. Heftig dat manlief naar Haiti wordt gestuurd. Ik hoop dat hij daar veel goeds kan doen. Als je de beelden op tv ziet… Verschrikkelijk.

    Maar wordt er van het weekend nog gevierd dat je een gewone vrouw bent?

    Reactie door Ri | januari 14, 2010

  10. Oooh, goed nieuws zeg voor je! En wat goed ook dat ze dat tegenwoordig dus allemaal kunnen uitzoeken.
    Sterkte zonder je man, ik hoop dat jullie het redden; hij daar en jij hier. Is er wel contact mogelijk af en toe? Het zal voor hem ook zwaar zijn zonder zijn gezin in de buurt…
    Ik ga dus nog gewoon door met aan jullie denken.

    Reactie door Nicolette | januari 14, 2010

  11. wat een goed nieuws .. gefeliciteerd Repel…. gelukkig maar..

    Reactie door clair1991 | januari 14, 2010

  12. Nou goed nieuws , gefeliciteerd Repeltje.
    En manlief naar Haiti, pfffff, heel veel sterkte !!!!!!!
    Ik denk aan je.
    xx

    ps fijn dat je moeder er zo blij mee was , missie geslaagd dus .

    Reactie door ilse | januari 14, 2010

  13. Gefeliciteerd met het goede nieuws en wat ben ik blij dat je je lief nog hebt kunnen spreken voor zijn vertrek. Wens hem sterkte en moed, en dat wens ik jou ook toe. Een man op die plek op dit moment is gewoon niet fijn. Maar wat supergoed dat hij het doet. Respect!!

    Reactie door Door | januari 14, 2010

  14. Haiti, poeh, dat is echt even hard aan het werk! Lijkt me erg zwaar, ook emotioneel. Maar hij is niet voor niks in dit beroep terecht gekomen lijkt me. Hoop dat hij snel weer thuis komt na een geslaagde missie.

    En superrrrr geweldig die uitslag. En zo snel? Je had het over een half jaar, laatst? Of volgt er nog wat? In ieder geval heb je deze binnen. Valt er een last van je af?!

    Reactie door Mammalien | januari 14, 2010

  15. Van harte gefeliciteerd met je goeie uitslagen!

    Ik heb een vriend wonen vlak bij port-au-prince en heb net bericht gehad dat hij in orde is.
    Maar ik ben superblij dat mensen zoals jouw man daar gaan helpen.
    Jij heel veel sterkte ermee!

    Reactie door Femke | januari 14, 2010

  16. Wat een rollercoaster…
    Gelukkig dat je goed nieuws kreeg gisteravond op de poli. Dat als eerste.
    Daarna, verschrikkelijk wat er in Haïti is gebeurd. Moeilijk om je man en de kids hun vader nu te moeten missen. Lijkt me hel zwaar. Petje af voor jullie!

    Reactie door Roelien | januari 14, 2010

  17. Hey Repel, ik ben heel blij voor je dat je positief nieuws gekregen hebt van de poli.
    Wel vervelend dat je je man een tijdje moet missen. Die van mij hier is ook bezig met Haiti, hij werkt bij AzG in België en nu is het ook van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat (eerder ’s nachts) doorwerken om allerlei materiaal en medicijnen tot ginder te krijgen. Maar zelf moet hij er niet naartoe, hij delegeert hier, niet daar, waar ik alleen maar gelukkig kan om zijn. En ik weet dat het maar een paar dagen laat werken is, terwijl het voor jullie waarschijnlijk langer zal duren.
    Alleszins wens ik je veel moed voor de volgende dagen.
    Liefs, Sabine.

    Reactie door Sabine | januari 14, 2010

  18. Toen ik hoorde dat er mensen heen gingen om te redden, moest ik direct aan jullie denken.

    Manlief moet dan weg maar tiet en tiet mogen blijven wat toch een heel geruststellende gedachte zijn dat het geen aanhangende tijdbommen zijn.

    En gezien de situatie is het enorm vervelend dat je niet naar de uitvaart kunt maar ik denk niet dat het je in deze omstandigheden kwalijk genomen wordt. Je steun zal ze vast nog langer kunnen gebruiken dan alleen op de dag van het definitieve afscheid.

    Reactie door Barbara | januari 14, 2010

  19. Gefeliciteerd met de goede uitslag, de beste uitslag die er volgens mij mogelijk was. Sterkte voor manlief in Haïti, en wees inderdaad maar heel blij dat hij de goede uitslag nog even kon meekrijgen.

    Reactie door Carla | januari 14, 2010

  20. heel heel heel heel fijn dat de uitslag goed was. En heel fijn dat degene die jouw sprak in staat is gebleken je ratio te prikkelen, ipv je emoties. Hier kun je wat mee.
    en heel veel sterkte de komende dagen. Kans is wel erg groot dat manlief er voor de 20e niet meer is, he? Superbalen! nogmaals; als we iets kunnen doen, bel ff.

    Reactie door Corine | januari 14, 2010

  21. Goed nieuws hè. Stom dat ik het naar de achtergrond laat zakken…maar ik mismanlief nu al en ik ben bezorgd voor naschokken en ziektes en…

    Reactie door Repel | januari 14, 2010

  22. Wat een wirwar aan emoties weer voor jullie zeg.
    Poeh.
    Je hebt het maar weer te behappen.

    Ik ben wel echt zo blij voor je dat je tietjes ok zijn (dat ik dit ooit nog zou schrijven)!
    Met manlief komt het goed. He’s a hero!

    Reactie door Nicoleke | januari 14, 2010

  23. Wat een heerlijk tietennieuws.

    En wat een achtbaan van emoties krijg jij voor je kiezen. Ik hoop dat manlief helemaal gezond weer snel terugkeert!

    Sterkte!

    Reactie door Natasja | januari 14, 2010

  24. Haïti, doe eens gek. Ik zou me ook zorgen maken.
    Maar daarnaast wel erg goed nieuws! Fijn. Gelukkig is dat een hele zorg minder, Haïti én Tiet was nog erger geweest.
    Chear up en veel succes voor Man.

    Reactie door Henderijn | januari 14, 2010

  25. Sterkte gewenst in de tijd dat hij daar in Haiti is. Voor jou natuurlijk gefeliciteerd met de goede uitslagen!

    Reactie door Melanie Chrissy | januari 14, 2010

  26. Hoe is het nu de allereerste indrukken zijn gezakt? Hoe reageren de jongens er op dat hun papa ineens heel ver weg moet en halsoverkop moet vertrekken? Lijkt me erg verwarrend voor ze.

    Nogmaals, een dikke knuffel vanaf de andere kant van het land en ik hoop met m’n hele lichaam dat ie gauw weer veilig bij je terug is en dat alle nare dingen die er kunnen gebeuren, niet komen. Getrained of niet, een naschok kun je niet voorkomen, niet voorspellen en niet tegenhouden😦

    Reactie door Barbara | januari 14, 2010

  27. Zo, hoge toppen en diepe dalen inderdaad. Hartstikke gruwelijk enorm fijn dat je zulk goed nieuws kreeg. Ik ben zo blij voor jou/jullie allemaal.
    En manlief naar Haiti, pffft, heftig hoor. Niet alleen om wat er daar is gebeurd, maar ook om alles wat hij daar mee gaat maken. Ik hoop dat hij in het verwerken daarvan ook z’n mannetje staat?

    Reactie door Toaske | januari 14, 2010

  28. Bij deze mijn felicitaties aan de tietjes. En uiteraard aan de draagster er van. Wees maar trots op die meiden; dat ze je niet in de gevarenzone zetten.
    En voor jullie allemaal heel veel sterkte met Manlief in Haiti.

    Reactie door Yvonn | januari 14, 2010

  29. Wat heerlijk dat je blog-vriendinnen en -vrienden zo blij zijn met de goede uitslag en je daarmee kunnen verwarmen.
    Da’s ook wel nodig nu je USARmanneke aan het begin van een heel aan- en ingrijpende tiendaagse staat.
    Een felicitatiekus vanwege de poli en een warme knuf voor de voor jou koude periode.
    (En Ilse: dankjewel voor het prachtige pakket; vooral de hartjes deden mijn hart zo goed)

    Reactie door o.o. | januari 14, 2010

  30. Ik hoop dat manlief goed werk kan leveren daar in Haiti al zal het zwaar zijn, heel zwaar.
    En jij: gefeliciteerd XXX

    Reactie door Josephine | januari 14, 2010

  31. Dus kort samengevat: tieten mogen blijven en man moet (is) weg?
    Mens…Repel, wat een verhaal! Het werd hierboven al een keer gezegd. Je krijgt weer een hoop voor je kiezen!

    HOERA, HOERA, HOERA! Wat een geweldig nieuws! En: Heel veel succes en sterkte voor manlief! Geef de Daltons maar af en toe een extra knuffel (geheel uit eigenbelang natuurlijk, dat houdt je op de been) en dat manlief maar snel weer thuiskomt!

    XOX

    Reactie door Meanannie | januari 14, 2010

  32. Ik dacht ….even snel lezen bij Repel, benieuwd naar de uitslag, hoe het gegaan is…
    Maar niets ‘even snel’…..je verhaal doet iets en er schiet van alles door mijn hoofd. En ja natuurlijk een euforisch Hoera voor je vanwege de uitslag en verder kan ik je alleen maar heel veel kracht en liefde toewensen de komende tijd en een hele dikke knuffel voor jullie allemaal.

    Reactie door Imna | januari 15, 2010

  33. Wel, een pittige start, eigenlijk is dat plaatje van de DNA streng een beetje tekenend, dacht ik toen ik het voorbij zag komen, een soort roetsjbaan met hobbels die genomen moeten worden. En soms bobbels, knobbels zo je wilt…….’Tiet vur n naje tiet’, waarin tieten minder zorgelijk zijn, en dan komen er verdorie andere zorgen bij…….dappere mensen zijn jullie!

    Reactie door JC | januari 15, 2010

  34. Gefelitieteerd! Heeeerlijk nieuws! En..ik weet nogeveer hoe je je voelt ivm Haiti. Marco was 2 keer in Pakistan direkt na de enorme aardbeving eind 2005……

    Sterkte!

    Reactie door Ellen | januari 15, 2010

  35. Ineens een dikke boterham op je bord!
    Gelukkig is het nieuws voor jezelf goed, maar sneu dat je man nu net moest vertrekken.
    Maar veronderstel nu eens dat hij enkele kindertjes kan redden… dat zou toch veel goedmaken zeker?

    Reactie door zeezicht | januari 15, 2010

  36. Maar wat een goed nieuws voor jou! Als manlief weer thuis is, dubbel genieten!

    Reactie door Mirjam | januari 15, 2010

  37. Zoveel informatie, ik kan de woorden niet bevatten maar las: uitslag is TOP. Repel wat heerlijk! En voor de rest…ik ben niet zo’n bidder maar voor het leed daar, en jouw mensenredder en je Daltons…..

    Reactie door Caroline | januari 15, 2010

  38. deze log heb ik even 2 keer moeten lezen om precies te begrijpen wat je allemaal schrijft
    goed nieuws voor jou dus!
    en je mannetje naar haiti
    hopelijk kan hij er wat verrichten want de berichten zijn niet goed

    Reactie door Eu Mesmo | januari 16, 2010

  39. Lieve Reep, je tit’s zijn fine. Wat een prachtig nieuws.
    En aan je man denk ik veel. Als ik per ongeluk het nieuws zie. Wat ik nauwelijks kan bevatten. De tsnunami maakte al zoveel indruk, was zo afschuwelijk. Dit lijkt nog erger. Je man is dapper, samen met zijn collega’s.
    En jij ook!!! Jij ook!

    En thanx 4 your support, heel fijn.

    Reactie door Joeltje | januari 16, 2010

  40. Fijn. Die uitslag.
    Ik ´mag´ wel ieder jaar voor een MRI. En ieder jaar een borstonderzoek. En ieder jaar een uitstrijkje. Omdat ik de uitslag van het genonderzoek niet wil weten. En er grote kans is dat die uitslag positief en dus negatief zal zijn.
    Wat een gedoe he? Dat gedoe.

    Reactie door Von | februari 7, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: