Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

In de categorie blunders: And the oscar goes to….

Zaterdag waren mijn gedachten de hele dag bij Vriendin. Een bizar en rusteloos makend gevoel had zich gesetteld in mijn onderbuik. Het idee dat ze bij haar zus zat die elk moment haar laatste adem kon uitblazen. Ik had de hele dag koude rillingen. In de namiddag stuurde ik haar een sms. Ik denk aan je…

Een paar minuten later krijg ik een sms van mijn baas. Een gedistingeerde man met ‘gewicht’ op kantoor. Ik begreep niet zoveel van zijn bericht. Langzaam bekroop me een onaangenaam gevoel. Ik had uit de lijst Recent Geadresseerden toch niet…per ongeluk…hem gekozen? Ik voelde de hitte van het schaamrood vanuit mijn nek omhoogkruipen richting kaken. Ik drukte naar de map verzonden berichten en keek. En jawel, daar stond het: laatst verstuurde sms aan mijn baas. Ik denk aan je. Met drie van die insinuerende puntjes op het eind. Ik denk aan je. Puntje, puntje, puntje.

Christus! Ik wist niet hoe snel ik moest sms’en om mijn fout te herstellen! Op dat moment vliegt de aardlekschakelaar eruit. En die van de buren ook. Manlief schakelt hem weer in maar ik kan mijn sms niet afmaken omdat de twee jongste Daltons boven heel hard aan het huilen zijn in het donker. Ze waren zich te pletter geschrokken. De aardlek vliegt er een tweede keer weer uit. Ik vermoed dat dat het moment is geweest dat wij de complete Bollenstreek zonder stroom hebben gezet. De frituurpan die aanstond was doorgebrand en maakte sluiting. Ik vind het persoonlijk bijzonder knap dat daarmee ook de aardlek van de buren eruit vloog.

Na 5 minuten kon ik eindelijk mijn sms sturen. Maar mijn gevoel van schaamte was daarmee niet weg. Mijn baas begreep het uiteraard direct, maar toch vond ik het tricky om hem vandaag onder ogen te komen. Mijn Roomy op werk viel zowat van zijn bureaustoel van het lachen. Dit ga ik nog heel, héél erg lang te horen krijgen op werk.

Pas een uur later bedenk ik me dat ik de bewuste sms nog steeds niet heb gestuurd aan Vriendin. Ik stuur hem alsnog. Vriendin sms’t vrij snel terug dat haar zus was overleden. Om en nabij het tijdstip dat ik de sms aan mijn baas stuurde.

januari 11, 2010 - Posted by | Repel |

28 reacties »

  1. Okay. Ja. Wat ik daar nou op zeggen?
    Is mij nooit gebeurd.

    Nog nooit..

    Echt niet hoor. echt niet..

    Reactie door Joeltje | januari 11, 2010

  2. Wat bijzonder dat het rond dezelfde tijd was. Moeilijk ook om er dan toch om te lachen, want het is natuurlijk wel erg hilarisch voor een buitenstaander als ik.

    Reactie door Henderijn | januari 11, 2010

  3. Wel dapper dat je het hier durft op te schrijven. Ik houd dat soort dingen meestal maar voor mezelf en hoop dat verder niemand het opgemerkt heeft.
    Wat was het bericht dat je van je baas terug kreeg?

    Reactie door Wieke | januari 11, 2010

  4. Whahahahahha!
    Sorry.
    Ik mag wel lachen he?!
    OMG!

    TOP-logvoer dus…

    Reactie door Nicoleke | januari 11, 2010

  5. zoooooooo, meid, wat zal jij door de grond gegaan zijn! Dit zijn van die blunders waarbij je werkelijk even van de aardbodem wil verdwijnen om daarna weer gereset terug te komen. Natuurlijk begreep hij het meteen! Je hebt natuurlijk ook nog nooit aanleiding gegeven, dus… Het is wel een prachtig verhaal. Ik heb wel eens een dergelijke blunder begaan, maar ik kan daar niet over bloggen, want de betrokkene leeft nog. Nog veel sterkte met die hele toestand van je vriendin, liefs

    Reactie door baasbraal | januari 11, 2010

  6. maar, de grote vraag is….wat schreef je baas terug??🙂

    Reactie door Femke | januari 11, 2010

  7. ik ben nou wel benieuwd wat je baas terug gesmst had

    Reactie door Eu Mesmo | januari 11, 2010

  8. We hadden eerder ge-sms’t over werk en hij schreef terug dat ik werk moest loslaten en dat ik me niet van mijn gezin moest laten afleiden o.i.d. Ik weet het niet precies, want ik heb de sms heeeeeel snel gedelete!!!!

    Reactie door De Repel | januari 11, 2010

  9. Oh. wat. erg. Mega erg gewoon. Gelukkig kon je het uitleggen en het pijnlijke is dat het grappig is terwijl het om zo iets verdrietigs gaat.

    Reactie door Madelief | januari 11, 2010

  10. Zo, o.o. heeft weer helemaal bijgelezen, blogs en reacties.
    Van dagen. Ontroerd door wat zware emoties oproepen en teweegbrengen, genoten van de bouwvakker-incarnatie-foto’s en klasse-portretten van de jongste, gegrinnikt om bovenstaand verhaal.

    Reactie door o.o. | januari 11, 2010

  11. Kijk, daarom sms ik niet. Kan me zoiets ook niet gebeuren.

    Reactie door Toaske | januari 11, 2010

  12. Het is jammer dat het eind zo triest is, maar om alles daarboven heb ik toch heel hard moeten lachen.
    En nu is gelijk het raadsel van de grote stroomstoring opgelost hahahahah.

    Reactie door Leidse Glibber | januari 11, 2010

  13. Ai, ik kreeg het plaatsvervangend warm hier….Verkeerde smsjes of emails komen hier ook wel eens voor, maar dan gelukkig niet naar Grote Bazen (da’s dan weer een geluk, dat je die niet hebt ;)) ofzo…

    Veel sterkte deze week en komende tijd.

    Reactie door Mirjam | januari 12, 2010

  14. Haha, sorry, ik lig ook in een deuk. Het zal je gebeuren! Ik kan me voorstellen dat je door de grond wilde zakken. En je had al zo’n slechte dag. Hug!

    Reactie door Door | januari 12, 2010

  15. Ohhhhhh wat erg , dit is niet een blundertje , dit is een MEGA blunder !! Is het een lekker ding je baas?
    Ohhhh ik zou meteen 2 weken hebben vrijgenomen , help, stel hij had je teruggesmst in de trant van Ik ook aan jou…of zo aaaaarrgggghhhhhhhhhhhhhh !!!!!!

    Reactie door ilse | januari 12, 2010

  16. Dat is nog altijd beter dan ‘5 kiklo inktvib’. Hier kan ik tenminste hartelijk om lachen😉.

    Reactie door Carla | januari 12, 2010

  17. Het is triest dat ze is overleden en bijzonder dat het rond het tijdstip van je sms gebeurde.
    Het is aan de andere kant een oscar waard in de categorie blunders, inderdaad. Heel grappig. Ben heel benieuwd wat je voor sms-je terugkreeg van je baas (tuurlijk, wist ik toch, of: eindelijk, ik ook aan jou of where do we meet)

    Reactie door Roelien | januari 12, 2010

  18. Oeps. Kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde. Wel bijzonder dat je die sms juist op dat tijdstip wilde sturen, alsof je zoiets dan toch ergens aanvoelt ofzo.

    Reactie door Renske | januari 12, 2010

  19. Proest; wat erg. Kan me je rode hoofd voorstellen.

    Verdrietig van vriendin en haar zus. Sterkte voor haar en jou!

    Reactie door Toet | januari 12, 2010

  20. ohh wat erg. kan me voorstellen dat je door de grond zakte! heb ik ook eens gehad met mail dan. Ik stuurde iemand een mail over een bep persoon…had ik het natuurlijk naar die bewuste persoon gemaild! precies zoiets dus! aaargh!

    Reactie door Linda | januari 12, 2010

  21. Ik moet er hier en nu wel heel erg om lachen. Mag wel he. Maar kan me voorstellen dat je het liefst per direct ontslag had willen nemen / vluchten naar een onbewoond eiland.
    Sterkte voor vriendin.

    Reactie door Mammalien | januari 12, 2010

  22. Een lach en een traan lieve Repel; het leven.
    Dikke knuffel

    Reactie door Imna | januari 12, 2010

  23. oew, wat een blunder! ik kan me voorstellen dat je een graag een groot gat in de grond had willen hebben om er stilletjes in te verdwijnen.

    Reactie door Corine | januari 12, 2010

  24. Jij wilde een sms versturen, zus van vriendin deed eerst het licht uit: deze scene moet opnieuw!!!
    Was het maar een Oscar waard, dan zou je vriendin nu niet zo’n verdriet hoeven te verwerken😦
    Sterkte ermee!

    Reactie door Josephine | januari 12, 2010

  25. Sorry, maar ik kom niet meer bij. Echt een blunder…
    Zo, nu weet ik ook waarom en door WIE wij zaterdagavond 4,5 uur in het donker hebben gezeten. Je wordt bedankt.😉

    Reactie door Nicolette | januari 13, 2010

  26. Het is heel gek, maar ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig.. Een sms-je wat heel lief bedoeld is komt verkeerd terecht, ja, bij je baas.. Nou ? Vind het eigenlijk alleen maar verdrietig dat je niet direct je vriendin bereikte omdat je gevoel over haar zo klopte.. Tja..

    Reactie door Marie-Claire | januari 13, 2010

  27. Ben ik blij dat ik het nr van mijn baas niet heb, en hij het mijne niet😉 Maar ik heb hier wel verschrikkelijk om moeten lachen😀😀😀

    Maar jeetje zeg, wat een toeval zeg dat het net dat moment was, dat je vriendin haar zus heeft moeten laten gaan…..

    Reactie door Barbara | januari 13, 2010

  28. Dit is zeker een oscar waard. Hoewel het heel grappig is, durf ik bijna niet te lachen door wat er achter zit.
    Veel sterkte voor je vriendin en jou.

    Reactie door Limoentje | januari 16, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: