Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Voor Altijd Afscheid

De voorspelling was weken, wellicht maanden. Het werd anderhalf jaar. Toen het duidelijk was dat het laatste station naderde, zou het een kwestie van dagen zijn. Het werd bijna een week.

Een jonge sterke vrouw van 36 jaar is vanmiddag overleden. Op de verjaardag van mijn moeder.

Ik ken de vrouw in kwestie een beetje, maar haar zus ken ik zoveel beter. Ik zorg sinds maandag voor haar poezenbeest. Ze blijft vannacht nog bij haar zus. En over een dag of 4 zal ik er zijn bij het afscheid. Voor mijn vriendin en haar dochter.

De vechtlust van Zus was groter dan de artsen konden voorspellen, je kan het een vrouw van (toen) 35 jaar niet kwalijk nemen. Zij heeft geknokt tegen de voorspellingen in met alle hoop. De familie heeft gehoopt, gesterkt door de wilskracht van de Dame in kwestie. De familie is nu op. De familie is moegestreden. En Zus van Vriendin heeft morgen niet gered.

Ik rouw. Voor een vrouw van 36 en haar weduwnaar. Voor de vrouw die ik ken van verjaardagen. Ik rouw voor haar zus en haar nichtje, voor haar ouders, voor haar vrinden. Maar met name voor haar zus. Mijn vriendin. Op de achtergrond doet het pijn dat mijn zus mij niet meer wil kennen…..het vertroebelt mijn verdriet om Zus van Vriendin.

Advertenties

januari 9, 2010 - Posted by | Repel |

28 reacties »

  1. Oh wat heftig. Ik wens je veel sterkte toe om je vriendin te steunen in haar verdriet. Wat oneerlijk is het leven soms.
    En ook dat je geen contact met je eigen zus hebt, ik kan me voorstellen dat dat nu extra hard binnenkomt. Nogmaals, sterkte.

    Reactie door Toaske | januari 9, 2010

  2. Pffff live sucks soms zo erg.
    Sterkte en sterkte voor je vriendin .
    36 is zo veel te jong om dood te gaan , zo veel en veel te jong !!!!

    Reactie door ilse | januari 9, 2010

  3. pfoe! Heavy. sterkte de komende tijd

    Reactie door Corine | januari 9, 2010

  4. Pfff, heftig. Om zoveel redenen. Wens je sterkte. En je vriendin. Die zich vast gesteund voelt door jouw hulp.

    Reactie door Renske | januari 10, 2010

  5. Life sucks soms zo erg hè?!
    Vreselijk.
    We moeten gewoon allemaal 80 worden zonder vreselijke ziektes enzo.
    Ik denk aan je Reep. Hug!

    Reactie door Nicolekebolleke | januari 10, 2010

  6. ik moest meteen aan Marcia denken, dus ik begrijp je verdriet
    heel veel sterkte, voor jou, en voor al haar nabestaanden..

    Reactie door Eu Mesmo | januari 10, 2010

  7. Ach meid, ik kan me voorstellen hoe je je voelt. Tranen om wat niet meer is, om het verdriet van je vriendin en om je zus. Zoek maar troost bij mensen die wel om je geven om wie je bent en steek je energie maar oa.a in je vriendin. Veel sterkte deze tijd.

    Reactie door Nicolette | januari 10, 2010

  8. lieve lieve Repel..ik brand hier een kaarsje en huil met je mee..wat is het leven soms oneerlijk…

    kijk in de ogen van je kinderen en zie daarin al je familie die je wilt..

    dikke kus
    grts

    Reactie door clair1991 | januari 10, 2010

  9. Wat een vreselijk bericht. Heel veel sterkte! Big hug.

    Reactie door Door | januari 10, 2010

  10. Pfff, wat verschrikkelijk! Wat een verdriet , het is iets dat steeds weer opnieuw begint te bloeden als ik zoiets hoor of lees. Het is zo verschrikkelijk, zo ongelooflijk onterecht en oneerlijk. Ik wens je heel veel sterkte en liefde en haal maar (geef ze maar) extra veel knuffels bij je kinderen nu, groet Roelien

    Reactie door Roelien | januari 10, 2010

  11. Sterkte. Met alles.

    Reactie door Ri | januari 10, 2010

  12. In gedachten gewoon maar even een arm om je heen want hoe kun je in vredesnaam woorden vinden om zo’n groot verlies van zo’n jong iemand uit te leggen of minder erg te maken? Die woorden zijn er gewoon niet. 36 is en blijft veels te jong. Fijn dat je er kan zijn voor je vriendin Repel. Sterkte de komende tijd.

    Reactie door Madelief | januari 10, 2010

  13. O verdorie, daar word ik toch zo verdrietig van. En je mag rouwen, om zus van vriendin en ook om je eigen zus. Want ook die pijn blijft. Sterkte Reep, denk aan je.
    Kusje

    Reactie door Joeltje | januari 10, 2010

  14. het zal je wel niet verbazen dat ik hier zit mee te huilen zeker?! godver… het raakt me zo, iedere keer weer! het is zo’n Kl***ziekte!
    maar ik denk dat jouw aanwezigheid voor je vriendin nu heel belangrijk is voor haar, en zoals ik je al heb leren kennnen hier, ga je heel veel betekenen voor haar nu… en dat je zelf rouwt, ook om wat er met je eigen zus aan de hand is, is heel begrijpelijk… dit raakt iedereen hé, en raakt ook aan onze eigen zekerheden en onzekerheden, en het doet jouw relatie met je zus schril afsteken bij hoe het ook anders kan hé!
    heel veel sterkte repel, en neem je tijd, en zoals hier al gezegd wrodt, geniet ten volle van wie je liefhebt… (o.a. je hoogbegaafde middelste, heb dat ook nu pas gelezen en vind het heel knap dat je er hier taboedoorbrekend over schrijft! en fijn dat jullie er zo mee omgaan!!!)

    Reactie door tricky | januari 10, 2010

  15. Vreselijk Repel, het zou niet moeten mogen…. Je bent een lieverd dat je je vriendin zo steunt! Ik bied je mijn schouder aan om even op uit te huilen als het verdriet van je vriendin je eventjes teveel wordt… Huil maar… Ik ben er voor je.

    Reactie door Wondelgijn | januari 10, 2010

  16. Zit hier met tranen in mijn ogen, eerst bij het lezen van je logje en nu bij het lezen van de commentaren. Ik weet dat er een aantal bij zijn die bang zijn voor hetzelfde einde….. het is zo moeilijk om dan nog te geloven dat het leven er is om geluk te ervaren.
    En wat je zus betreft: blijf het niet opgeven! Je bent zo dapper en zo’n leeuw in wie bij je horen. Je vindt heus wel een weg naar je zus, ooit! Ik weet niet of je weleens bidt, maar daarin kun je inspiratie vinden hoe je dat aan zou kunnen pakken (ooit). Voor de rest: ik denk aan je, ik denk aan je, ik denk aan je.

    Reactie door baasbraal | januari 10, 2010

  17. Bah, hier krijg ik nu de tranen van in mijn ogen 😦 Idd ook mijn grootste angst om zo vroeg al te moeten gaan. Zo komt het toch weer akelig dichtbij. Rouw om de zus van je vriendin maar laat het verdriet om je eigen zus ook toe, dat is ook verdriet en zal vast extra voelbaar zijn met dit soort berichten.

    Sterkte!!!

    Reactie door Barbara | januari 10, 2010

  18. Dank voor de warme reacties. Vriendin ziet er moe uit. Heeft uiteraard nachtenlang gewaakt. Donderdag zal ik haar chauffeuse en persoonlijk assistent zijn. Mijn hart bloedt.

    Reactie door De Repel | januari 10, 2010

  19. Ik heb geen woorden…..
    dikke knuffel

    Reactie door Wieke | januari 10, 2010

  20. Er zijn geen redenen nodig om te rouwen om een overledene, zelfs al zou je die persoon eigenlijk helemaal niet kennen. Bij jou komt er ook verdriet bij om het verlies van een dierbare, die nog niet overleden is, en dat kan net zoveel pijn doen. Sterkte voor jou en je vriendin.

    Reactie door Carla | januari 11, 2010

  21. Het geeft me altijd weer kippenvel, dit soort berichten.

    Reactie door Nicole | januari 11, 2010

  22. Veel sterkte!

    Reactie door microschrijft | januari 11, 2010

  23. Ik vind hier geen woorden voor…

    Reactie door zeezicht | januari 11, 2010

  24. Dank jullie wel, allemaal. Onwerkelijk allemaal. Het heeft me meer van mijn stuk gebracht dan ik had gedacht. Ik voel me aardig uit mijn evenwicht.

    Maar dat komt ook door woensdag: dan heb ik de afspraak op de poli.

    Reactie door De Repel | januari 11, 2010

  25. Dit schrijven van je is een mooi, waardig In Memoriam.
    Troost voor jou van mij

    Reactie door o.o. | januari 11, 2010

  26. Heel veel sterkte voor je enje vriendin.
    Zo oneerlijk allemaal.
    Heel veel sterkte donderdag.
    LIefs Cathleen.

    Reactie door cathleen | januari 11, 2010

  27. Zo’n leeftijd is echt heel erg triest he en zeker voor de nabestaanden.
    Kan mij indenken dat je op dat moment ook het gemis aan contact met je eigen zus extra voelt.

    Reactie door Leidse Glibber | januari 11, 2010

  28. Die leeftijd ja, pijnlijk.
    Vooral als een vrouw op die leeftijd kinderen heeft.

    op de school van mijn zoon is vorige maand ook een mama gestorven, haar kinderen verweesd achterlatend, het doet iets met de hele school zo’n bericht.

    Sterkte en ook met de andere gevoelens die daar doorheen lopen. Dat is heel normaal.

    Reactie door assyma | januari 12, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: