Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Ware doodsverachting werd ware doodsangst

Vandaag was ik voor het eerst bang op de fiets….

Ik ben nooit bang op de fiets. Ik ben ook nooit bang te voet. Ik ben niet bang voor nacht en ontij. Ik fiets midden in de nacht door een donkere polder naar huis. Ik fiets bij sneeuw en ik fiets met storm. Ik ren als er 20 centimeter sneeuw is gevallen en ik ren als het ijzelt. Als Nederland plat ligt de maandag voor kerst vanwege het weer, fiets ik naar werk. De fietspaden zijn gewoon de beste keuze. Je hebt meer grip dan een brommer en je ‘voelt’ meer dan een auto. Vaak zijn fietspaden zelfs beter gestrooid dan de weg. Ik voel me gewoon het veiligst op de fiets.

Maar toen ik tijdens een van de vele dagen van gladheid afgelopen maand naar werk fietste, zag ik voor me een vader met een kind voor-, èn een kind achterop zijn fiets. En ik zag hem glibberen en glijden en ik zag hem een paar keer bijna gevaarlijk vallen, ik zag hem elke keer 5, 6, 7 keer overcompenseren met zijn stuur binnen 1 milliseconde. Mijn hart sloeg dan velen slagen over. De kinderen hadden namelijk geen fietshelm op. Weet je wat het is: een kindje in een fietsstoel in een riem kan zich niet opvangen. Kan geen armen uitstrekken om de val te breken. Sterker nog: het kan niet eens anticiperen op een mogelijke val! Als de fiets valt, is het hoofd van een kindje in een fietsstoeltje het eerste dat het asfalt raakt.

Ik heb die man vervloekt. De oen. Dat zou ik nooit doen…

Maar vanmorgen had ik de sneeuwval die in de middag zou vallen onderschat. De weg naar huis was zwaar en glad en gevaarlijk. Maar ik snap sneeuw inmiddels. Ik weet hoe ik moet fietsen door rul sneeuw, door geplet sneeuw, door aangekoekte-ijs-sneeuw,  en door pap-sneeuw. Ik val niet en ik fiets sneller dan alle andere fietsers…Repel’s sense of snow, zeg maar. En tja, mocht ik vallen….sois! Ik zal het aanvoelen en ik zal mezelf opvangen. Ik kwam dus heelhuids aan in Repelbuurdorp. Ik had niet anders verwacht. Maar moeilijk en zwaar was het wel.

Maar vandaag moest ik die kleine jongen van de crèche halen. Als ik had geweten hoe de weg eraan toe was, zou ik daar niet met de fiets hebben gestaan. Toen ik bij de crèche aankwam, had ik in de gaten dat het gevaarlijk was en dat een eventuele val niet uit te sluiten was. Maar ik had geen alternatief. Er rijdt daar geen bus en er was simpelweg geen tijd om eerst naar huis te fietsen om de auto te halen: de crèche kent ook zijn sluitingstijden. Ik moest hem wel halen met de fiets. Maar mijn moeder zat bij mij thuis op die andere twee Daltons te passen en popelde om naar huis te gaan, ook zij was niet blij met het weer en wilde direct naar huis. Ik ging daarom toch fietsen in plaats van lopen met de fiets aan de hand. Dat zou te lang hebben geduurd voor haar.

Dus daar ging ik, met een hele kostbare lading achterop: mijn Jongste. Jongste zelf kende overigens geen gevaar. Die gierde van het lachen om de sneeuw. Hij maakte mij het evenwichts-leven zuur door zoveel mogelijk om zich heen te kijken van liiiiinks naar reeeeeechts….en ik maar sturen, en concentreren…..ik heb meer spierpijn van deze rit dan van 10k binnen 55 minuten. Jongens, ik was echt bang. Voor het eerst in mijn leven was ik bang. Het bolleke van mijn Jongste achterop de fiets….ik heb tranen moeten inslikken toen ik thuiskwam: mijn moeder was bang om te vertrekken en de Daltons hoefden niks te merken.

Als vrolijke eindnoot…Jongste droeg uiteraard wel een helm. Zoals altijd draagt hij zijn helm. En man oh man, wat maakt hij er de blits mee. Als ik een euro zou krijgen voor elke dame die in katzwijm is gevallen vanwege Jongste+helm, zou ik mijn derde cruiseschip hebben kunnen kopen.

Volgende keer….helm met Jongste, voor nu zal iedereen het moeten doen met alleen de helm.

januari 4, 2010 - Posted by | De Daltons, Repel | , ,

23 reacties »

  1. Goed zeg, dat je je bewust ben van dat kwetsbare koppie achterop. Soms denk je er niet bij na hoe kwetsbaar je/een kind is, zelfs als het zo dichtbij je is.
    Maar ’t is een mooie helm😉

    Reactie door Henderijn | januari 4, 2010

  2. Dat waren ook de enige momenten dat ik ECHT bang was: als ik op de fiets met kinderen was en het was gevaarlijk Ook met auto’s) Ik heb eerlijk gezegd nooit aan een helm gedacht!
    En het koppie van jongste staat naast de helm in de zijbalk. Alleen : we wachten nog op een grote foto van jongste! Dat had je beloofd!

    Reactie door baasbraal | januari 4, 2010

  3. o.t: volgens mij heb je mijn verhaal van 300 woorden gemist……… ik was benieuwd wat je er van vond. Ik vind het wel iets voor jou.

    Reactie door baasbraal | januari 5, 2010

  4. Geweldige helm inderdaad, en ik kan me helemaal indenken dat je doodsangsten uitstond.
    Het was raar glad vandaag anders dan anders volgens mij.

    Reactie door Leidse Glibber | januari 5, 2010

  5. Ja, ik wil toch wel echt die schattige jongste zien met helm hoor.😉

    Reactie door Cisca | januari 5, 2010

  6. Ik weet het; ik krijg het niet meer voor elkaar alle logjes bij te houden. Zal deze week eens kijken!

    Reactie door Repel | januari 5, 2010

  7. Brrrr, ik ben écht een enorme bangerik. Ben ooit, járen en járen terug eens gruwelijk akelig gevallen met de fiets (kwam overigens doordat ik als een bangerik fietste en dan val je uiteindelijk vanzelf) en waag het er sindsdien nooit meer op. Ook het rennen (pet af voor je 10k weer) staat nu, puur door de weersomstandigheden een beetje stil. Ik probeer het te compenseren door in elk geval te voet een en ander te ondernemen. Fietshelmpjes vond ik als kind echt mega- suf….als moeder heb ik er nu plots héle andere ideéén over haha!

    Reactie door Caroline | januari 5, 2010

  8. Heel goed dat hij n helm draagt.
    Veel ouders vinden t suf en niet stoer genoeg.
    Ik vind het juist stoer!

    Reactie door Nicolekebolleke | januari 5, 2010

  9. Vrouwe Repel,
    Ik ben al enkele keren gevallen met de fiets en ik zou er niet aan dénken in de sneeuw te gaan rijden met de kleine achterop.
    Nu, ik las wel dat u zodanig geschrokken bent van het hele avontuur dat het waarschijnlijk ook wel de laatste keer is geweest dat u dat gedaan hebt.
    Met vriendelijke groeten,
    De Drs.

    Reactie door Drs. Johan Arendt Happolati | januari 5, 2010

  10. Ik verwachtte inderdaad een foto van helm-met-jongste, die houden we toch nog wel te goed van je?
    Onze oudste heeft in het begin op zijn eigen fiets altijd een helm opgehad, en voor onze jongste ligt de helm klaar, maar die vindt zelf fietsen (nog, hoop ik) maar niks. Ik heb er eerlijk gezegd nooit aan gedacht om ze een helm op te doen bij mij op de fiets. En omdat de jongste zelf niet wil fietsen zit hij nog meestal bij mij achterop. En met deze sneeuw is zo’n helm dan inderdaad geen overbodige luxe.

    De komende dagen is fietsen trouwens niet echt een optie, ben gisteren op m’n billen gevallen, hard genoeg om liever even niet aan fietsen te denken😦.

    Reactie door Carla | januari 5, 2010

  11. oh die fietshelm hadden ze hier ook en ook toen ze zelf gingen fietsen maar ja op een bepaalde leeftijd (6-7) willen ze echt niet meer zo’n helm op …..

    Reactie door ilse | januari 5, 2010

  12. fietshelmen.. ik heb net zelf ook op mijn blogje verzucht dat mensen niet nadenken..ach.. je kunt ze niet allemaal opvoeden hè… tijden veranderen.. ook op de fiets..alleen het goede voorbeeld geven en het bij het schoolhek bespreekbaar maken..
    OT.. heb je mijn mail gehad?
    grts

    Reactie door clair1991 | januari 5, 2010

  13. Tsja… ik had vroegû ook geen fietshelm op toen ik achterop zat en ook niet toen ik zelf ging fietsen. Je hebt gelijk dat ik het veiliger is. MAaar ik fiets ook niet met de koters achterop als het sneeuwt of gesneeuwd heeft. Ik ben nl een bange poeperik en ik HAAT gladheid. Ik vind de winter heel leuk, maar al dat geglibber,… brrrr!

    Reactie door Corine | januari 5, 2010

  14. Ik vind het eng, fietsen nu. Wij lopen naar school!

    Reactie door Door | januari 5, 2010

  15. Ik zit door jouw logje anders naar fietsende ouders te kijken. Vanaf mijn werkkamer kijk ik op de winkelstraat waar iedereen door heencrost op weg naar school en niemand hoor. Niemand van die kids heeft een helm op. De meeste hebben inderdaad 2 kinderen op de fiets en het is hier heel glad en gevaarlijk (om te lopen al een ramp).

    Ik heb het zelf ook nooit gedaan die helmpjes, zeg ik er meteen bij, maar ik ging en ga altijd lopen met ijzel, sneeuw en andere ellende (ben een keer flink gevallen en ben te bang). Kids op de slee is toch ook leuk (ook handig boodschappen) maar ja, dat hangt natuurlijk sterk af van hoe ver je moet.

    Reactie door Roelien | januari 5, 2010

  16. Ik zie het helemaal voor me zoals je het omschrijft😮

    Goed hoor, dat helmpje. Hier hebben ze ook alle 2 hun helm en die MOET op met fietsen, of ze nu willen of niet. Samen met het oranje hesje. Of ze willen of niet het MOET aan. Zal niet de eerste keer zijn dat een vrachtwagen als een idioot op een krappe halve meter van mijn zo geliefde kind sjeest. Doodsangsten sta je uit en daarom mogen ze van mij nog steeds niet alleen naar school fietsen.

    Reactie door Barbara | januari 5, 2010

  17. Oei, wij doen hier niet aan fietshelmen. Slecht he. Maar daarentegen doen we ook niet zo heel veel aan fietsen met slecht weer. (Is dat ook slecht?!)
    Wel eng hoor trouwens. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen…

    Reactie door Mammalien | januari 5, 2010

  18. Menner wilde voor de foto weer geen helm op….jullie zullen wederom moeten wachten op een foto van Jongste met helm🙂

    Reactie door De Repel | januari 5, 2010

  19. Ik ga altijd met de fiets naar het werk, maar juist nu, met die sneeuw, ga ik dus met de auto. Want ik vind het doodeng, fietsen over al die bevoren sporen. Brrr.
    Hier trouwens nooit helmpjes bij de kinderen op de fiets. Is dat heul dom?

    Reactie door Toaske | januari 5, 2010

  20. Ik vind een kindje achterop al doodeng op de fiets. Wat moest ik wennen toen ik voor het eerst met oppaskindje achterin het stoeltje ging fietsen. Toen sneeuwde het niet eens.

    Reactie door Simonatoetje | januari 6, 2010

  21. wat een coole helm! zo 1 wil ik ook wel op🙂

    Reactie door Eu Mesmo | januari 6, 2010

  22. Hier (in Engeland) zie je ze ook meer rijden met helm. Ik had ze in Nederland niet (alleen in de verkleedkist, van mijn fietsvakanties vroegah), hier kan ik eigenlijk niet fietsen met de jongens, maar als ik hier zou fietsen, zou ik het ook doen. Het gevaar om te vallen lijkt hier groter, maar bestaat in Nederland natuurlijk ook….

    Thanks for the reminder!

    Reactie door Mirjam | januari 7, 2010

  23. Brrr, krijg gewoon kippenvel van je verhaal. Ik was ook nooit bang om te fietsen met sneeuw en gladheid, tot ik een paar keer onderuit ging en op mijn heup viel. Toen was de bus mijn vervoermiddel bij gladheid. En van de week zei ik tegen iemand ‘nu vind ik het eens een keer niet erg dat ik niet meer kan fietsen’. Ieder nadeel heeft zn voordeel. Gelukkig heeft jouw jongste een stoere helm, kan ie de blitst maken achterop de fiets!

    Het valt mij trouwens ook vaak op dat vaders op de fiets anders met hun kinderen omgaan dan moeders. Die houden hun kind iedere centimeter in de gaten, terwijl de vaders gerust een paar meter voor hun kind gaan fietsen en alleen af en toe even omkijken of het er nog wel is.

    Reactie door Renske | januari 10, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: