Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Coming to a grinding halt…

De bergruimte op zolder (die door een vreemde bouw-keuze van de vorige bewoners bijna even groot is als de slaapkamer van Oudste) was in de ruim acht jaren die we hier wonen dichtgeslipt. We gingen daarop vrolijk door met het neerkwakken van troep in het studeergedeelte van de zolder. Toen ook die ruimte zo vol was dat je er niet eens meer kon zitten gingen we gewoon door met het ‘eventjes tijdelijk’ neerkwakken van dingen op de kamer van Middelste. Verder verzuimden wij weg te gooien wat versleten was, incompleet was of kapot was. Ook verzuimden wij alle kadootjes die ooit in een happy meal zaten weg te gooien. Ik overdrijf een beetje, maar niet veel.

Op zich was ik ooit goed in weggooien, ik bewaarde niet alles en ik heb sowieso nooit veel moeite gehad met afstand doen van spullen. Maar als een klus te groot wordt om te overzien, laat ik het liggen. Dan wil ik eraan beginnen, maar dan kijk ik naar de omvang van de klus en zinkt de moed me subiet in de schoenen. Jaren, laat ik het zo liggen. En ik erger me groen en geel aan de troep en mijn weerstand groeit, en groeit, en groeit….tot ik plof. En dat plofmoment was dus deze week.

Ik begon met de kamer van Middelste. Uren ben ik bezig geweest. Toen ging ik in de woonkamer verder, in de trapkast. En toen moest de zolder eraan geloven. Als een Razende Roeland, als een Witte Wervelwind ga ik sindsdien door het huis. En ik kan niet meer stoppen. Ik ben nog niet tevreden met de kamer van Middelste: er moet nog meer weg. Met haviksogen flitst mijn blik heen en weer: dat is nog vies, dat moet nog weg, dat wil ik ook nog doen. Ik heb peper in mijn U-weet-wel.

Maar de vuilstort is dicht op zaterdagmiddag en Manlief werkt maandag: de tuin ligt vol met puin dat de eerste rit niet meekon. En geloof me: we hebben een grote auto! Ik moet nu stoppen anders verplaats ik het probleem naar de achtertuin en zitten we daar weer dagen met puin dat er ineens weken ligt omdat-het-er-maar-niet-van-komt. Nee! Basta! Als een Drill Instructor beveel ik Manlief heen en weer: “Nu, dat handdoekrekje ophangen, want dat ligt ook al twee jaar stof te vangen totdat het wordt opgehangen!”

Op momenten dat ik het beu ben loop ik even naar zolder om te kijken naar de ruimte. (Oh ja, daar doe ik het voor.) En dan ik raas weer verder alsof ik in fast forward sta. Maar ineens, als ik thuiskom van de boodschappen, staat de tuin vol met kerstbomen. Oudste en Buurjongen struinen de buurt af naar kerstbomen. Iets met inleveren op woensdag en een lot voor een loterij ontvangen. De term Playstation 3 is gevallen. I come to a grinding halt. Ik zak verbijsterd in een stoel en laat mijn hoofd moedeloos hangen. Dan pak ik een glas wijn en kruip ik achter de cumputer…de boog kan niet altijd gespannen zijn.

januari 2, 2010 - Posted by | Repel |

28 reacties »

  1. Last van je hormonen?
    Als je er nog steeds last van hebt, als je daar klaar bent, kom je dan een dagje hier?

    Reactie door Wieke | januari 2, 2010

  2. Ja als het wraakmonster van orde en netheid bezit van ons heeft genomen, berg je dan maar (ha ha) want dan MOET het gebeuren. We rusten niet tot ALLES door onze handen is geweest, minstens de helft naar de stort is gebracht of op marktplaats is geparkeerd en dan hebben we weer overzicht (in huis en in het hoofd) en kunnen we er weer jaren (weer minstens 8?) tegen. Het klinkt gek,maar het geeft mij altijd een heel goed gevoel zo’n actie. Succes met het laatste stukje of ben je al klaar?

    Reactie door Roelien | januari 2, 2010

  3. …ooit, in een ver verleden, een kinderloos bestaan in wat de prehistorie genoemd zóu kunnen worden, had ik kunnen reageren met een naief; “dat zou mij nou nooit gebeuren”. En het gebeurt míj nog steeds niet. Want ik ben nu eenmaal hysterisch netjes…Maar ja, ik bennie alleen he, dus slibt bij ons de bovenste verdieping van het huis zo zoetjesaan dicht. Daar heb ik nátuurlijk op geen enkele manier mij aandeel in *kuch* want, zoals ik al zei…ik ben hysterisch netjes….Maar ja, dat ben jij, overduidelijk ook! Maar wat moet je? Met een man, drie Daltons en een tuin vol bomen….schenk nog maar een wijntje in hoor meid haha!

    Reactie door Caroline | januari 2, 2010

  4. Ja, ik heb dat moeten doen toen ik mijn huis in Puttershoek bdzichtigingsklaar moest maken. Wij hadden zooi van vier kinderen en vijfentwintig jaar ruimte genoeg achter de schotten, Wij zijn ook nog eens een keer geen weggooiers, Leo is nog erger dan ik. Vandaar dat ik dat soort klussen het liefst aanpak als hij er niet is, want hij in staat om alles weer bij het vuil vandaan te halen en opnieuw neer te zetten.
    Wat een werk, hè? En wat een ruimte! ’t Gaat helemaal lukken, succes!!

    Reactie door baasbraal | januari 2, 2010

  5. Vind je het leuk, als je aan het razende roelanden bent? Ik vind het eigenlijk wel lekker, en lekker alles (vaak te veel) weggooien wat me onderweg niet aanstaat…. haha. Moet je geen kinderen of man voor je voeten hebben lopen, want die beginnen te knerpen bij alles wat in de vuilnisbak belandt. (Kerstkaarten, kapotte lampjes, een verpakking met een leuk plaatje erop…)

    En zometeen de beloning in de vorm van een gloednieuwe, klaar voor gebruik zolder!

    Reactie door mammalien | januari 2, 2010

  6. Herkenbaar, heeeeeel herkenbaar. Eens in de zoveel tijd moeten de speelgoedbakken het ontgelden en worden op de kop gemieterd met een vuilniszak ernaast.

    Geniet van je wijntje, morgen zal de stort nog steeds dicht zijn.

    Reactie door Barbara | januari 2, 2010

  7. Ik hou ervan, maar dat weet je inmiddels. Volgende keer bel je maar, dan kom ik je helpen. Drinken we daarna dat wijntje samen, deal?

    Reactie door Door | januari 2, 2010

  8. Heerlijk hoor eens ongeremd opruimen en puin weggooien.
    En dan al die bomen in de tuin: ik zie het voor me. Bij mij hebben ze ooit op een lootje een bon voor Intertoys gewonnen ermee. Dus: stimuleren zou ik zeggen!

    Reactie door Nicolette | januari 2, 2010

  9. Je moet zeker ongesteld worden…

    Reactie door ilse | januari 2, 2010

  10. Zo, wat een verzameldrift! En wat een opruimwoede! Knap hoor. Ik ben best heel erg van het gemakkelijk weggooien. Gelukkig maar!

    Reactie door Toaske | januari 2, 2010

  11. Hahahaha, ik zie het helemaal voor! O nee, ik heb het ooit meegemaakt… met middelste… maar dat kan nu niet meer… *snik*

    Reactie door Wondelgijn | januari 2, 2010

  12. Ik gooi ook makkelijk weg, soms zelfs te makkelijk. Ik ga in februari een dag naar de rommelmarkt, overbodige zooi verkopen. Ik haat rommel, maar helaas krijg met een kind ook een berg rotzooi in huis. En met een man ook.

    Reactie door Joeltje | januari 2, 2010

  13. Ik gooi heel makkelijk dingen weg. Er zal hier ook nooit veel rotzooiiggen. Soms gooi ik t ook TE makkelijk weg zodat ik spijt krijg.

    Reactie door Nicolekebolleke | januari 2, 2010

  14. Petje af! Hollen of stilstaan, da’s (ook) mijn patroon. Heel verkeerd, maar ja, ik kán niet anders. En ik vind het eigenlijk ook wel best werken.

    Reactie door Lydia | januari 2, 2010

  15. Hier heb ik elke week wel zo’n opruimbui… kasten, laatjes, weet ik veel wat… ik zal en moet opruimen, uitzoeken, sorteren, ordenen… mijn neurotische en af en toe dwangmatige opruimnukken zijn weliswaar nuttig zo nu en dan, maar ook hoogst irritant voor de omgeving. “Nee! Direct terugzetten! Nee, daar hoort het niet- waar staan de kopjes? En nee, de handdoeken moeten natuurlijk niet op de stapel van de theedoeken. Nee, dat pak koffie moet niet bij het brood, maar op de koffie- en theeplank- dat is toch logisch? Waar de scharen liggen? Waar ze altijd liggen? En de oplader van de telefoon? In het bakje voor de opladers! En zoals altijd staat dat in de kast. Linksonderin. Er staat zelfs een stickertje op: opladers!”… grmpfff… ik weet niet, maar mannen (en kinderen, vier hier…) begrijpen niks van mijn systeem dat toch over- en overduidelijk is?🙂
    Mijn vraag: houdt het ooit op? Opruimen? Uitzoeken? Sorteren? Of is het toch een kwestie van ‘sorting out my brains once and for all’?
    Oftewel: één en al herkenning… zou het iets vrouwelijks zijn?

    Reactie door Esther ten Caat | januari 2, 2010

  16. zo ontzettend herkenbaar…ik heb ooit ens zomaar na lang zeuren zelf de kamers van onze dochters maar eens opgeruimd….sindsdien hebben ze het wel altijd zelf redelijk bijgehouden…de enige ruimte waar mijn opruimwoede nooit komt is in de schuur van manlief en op zolder…dat durf ik niet…ook het beloven iets te doen is herkenbaar… bij mij lagen plafondplinten die nooit erop zijn gekomen en als we dan na een jaar of 10 verbouwen zegt Ton doodleuk.. zie je wel ik wist wel dat je toch iets anders wilde…..
    en Repel ik ben ook bij jou te hebben leren kennen hoor…je kwakt me zo lekker terug op aarde..en die wensballon .. in die van ons zat ook een geheime wens voor jou..hij brandde heeel heel lang, ging erg erg hoog en ja wij geloven er vast in…zie je ons staan als 3 knuffelparen…..midden in de doodstille nacht….?
    grts

    Reactie door clair1991 | januari 2, 2010

  17. Herkenbaar, dat wervelwindgevoel. En zo lekker als het dan klaar is. Dan gaan zitten op de plek waar het eerder nog was alsof er een bom ontploft was en gewoon gaan zitten kijken naar hoe opgeruimd het is.

    Zou dat de reden zijn dat het mij iedere keer weer niet lukt om mijn voornemen vast te houden? Als ik opgeruimd heb, zeg ik altijd ‘en nu ga ik het netjes houden’. Maar een maand later is het weer net zo’n puinhoop. Ja, dat moet het zijn. Opruimen wordt zo in ieder geval wel een stuk leuker!

    Ik hoop dat het je lukt om woensdag die stemming nog een keer op te pakken, als de kerstbomen weg zijn en de tuin weer beschikbaar is als tussenstop voor alle rommel. En dat je heel lang kan genieten van de opgeruimde zolder. En kamer van middelste. En de trapkast.

    Reactie door Renske | januari 2, 2010

  18. Ik zeg: 30 vuilniszakken.

    30 vuilniszakken met spul waarvan ik ooit dacht dat ik het nodig had?

    @Wieke en @Ilse: Nee! Niet ineens ongestelld, ook geen PMS! Het moet mijn eisprong zijn, dat laatste eitje achter die rollator

    @de rest: vanaf nu ga ik het bijhouden, horen jullie? (Haha: as if!!)

    @clair1991: Manlief en ik zitten hier allebei met kippenvel en een glimlach…

    Reactie door De Repel | januari 2, 2010

  19. Nou ja, Renske: we hebben overlapt met reageren…..en jij schrijft wat ik in 1 regel bedelde te zeggen! Hihi….leuk

    Reactie door De Repel | januari 2, 2010

  20. Kan ik je inhuren?😉
    Nog de allerbeste wensen voor 2010 voor jou, opper-Dalton en de drie Daltons.

    Reactie door prutsen | januari 2, 2010

  21. een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd…
    tenminste zo werkt dat bij mij wel
    ik heb ook wel eens van die opruimwoedes
    dan heb ik weer overzicht, zowel in huis als in mijn leven

    ps super bedankt voor je lieve reactie bij mij
    vooral nu.. het is nogal eh…. zwaar hier

    Reactie door Eu Mesmo | januari 2, 2010

  22. Uh-oh…. hoe ziet die troep in de tuin eruit na vannacht? Dat breng je voorlopig nog niet naar de vuilstort ben ik bang!

    Reactie door Carla | januari 3, 2010

  23. Ik erger me eindeloos aan alle bewaarplekken die we gecreeerd hebben. Zelfs de wc dienst als opslagplaats. Soms zou ik gewoon willen dat Marc een weekje met de kinderen weg zou gaan zodat ik even enorm m’n gang kan gaan. Maar ik vrees dat ik dan nog ga uitstellen. ‘Eerst even van de rst genieten..’ Maar oh wat hebben w ehier een troep verzameld. Op Koninginnedag kan ik er volgens mij flink geld mee verdienen. Maar ik heb helemaal geen zin om bij zo’n kleedje te gaan staan….
    Succes met jouw wervelwind!

    Reactie door Yvonn | januari 3, 2010

  24. @Carla: het was hier vannacht droog…maar a;;es staat ook in vuilniszakken gelukkig (door schade en schande geleerd van eerdere verbouwngen en dergelijke :-))

    @Yvon: ik had ook geen zin om spullen te verkopen! Als de Daltons wat ouder zijn mogen zij wel, als ze willen, maar ik ga er niet staan!

    Reactie door De Repel | januari 3, 2010

  25. Ha, nestdrang! Het kan wat ontmoedigend werken om alles in een keer schoon en opgeruimd te willen hebben. Daarom probeer ik het al een tijdje met twee dingetje per dag: ofwel weggooien danwel in een doos die is bestemd voor Koninginnedag. Waar we overigens ook cadeautjes uit putten…Dat systeem blijkt aardig te werken. Net als dat van elke dag een paar minuten nemen om bijvoorbeeld een la’tje uit te ruimen, een paar cd’s op volgorde te leggen, een lichtpeertje te vervangen, eindelijk die enen gebroken schoenveter te vervangen zodat ook de betreffende schoenen weer gedragen worden. Dat soort dingen.

    Reactie door Terrebel | januari 3, 2010

  26. Écht? Geen dik pak sneeuw bij jullie? Ik heb me hier door de sneeuw heen moeten worstelen om de poort uit te kunnen. En bij sommige huizen hier in de buurt ligt zelfs wel een halve meter opgestuwd tegen de deur aan!

    Reactie door Carla | januari 3, 2010

  27. Nou…het zal mij benieuwen: morgen is de dag dat de bomen vertrekken! Hoop ik. Ze zullen toch echt gaan…toch?

    Reactie door De Repel | januari 5, 2010

  28. Op zich best herkenbaar, ik heb alleen wel een probleem met weggooien. Maar mijn plof-moment is laatst geweest. Ik moet en zal mijn kamer opruimen. Wanneer mijn ouders weg zijn want dan schrikken zij iig niet zo van de puinzooi.

    Reactie door Simonatoetje | januari 6, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: