Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

De Grote Boze Buitenwereld

Voor het eerst in de opvoeding van onze kinderen staat de boze grote buitenwereld op de stoep. Sterker nog: in de klas.

Het was vandaag de laatste ochtend voor de kerstvakantie en het was de zogenaamde speelgoedochtend. De kinderen hadden de middag vrij en de ochtend zou er alleen gespeeld worden en ze mochten speelgoed van huis meenemen. Onze twee oudste Daltons togen aldus met hun Nintendo DS richting school. Om 12 uur pleegde ik vanaf werk een telefoontje naar huis om te informeren hoe het was geweest. Ik kreeg Oudste aan de lijn:

Ik: Hoe was het?
Hij: Het was een dag met een vraagteken
Ik (verbaasd): Hoezo?
Hij: Mijn DS was kwijt. We gingen buitenspelen en toen we terugkwamen was mijn DS weg
Ik hing aan zijn lippen
Hij: Van de juf mocht niemand weg tot mijn DS was gevonden
Ik hoorde mijn hart bonzen…de DS was dus niet zomaar kwijt, maar gejat. In groep 4, mind you. Ik wilde razen en tieren, maar ik wilde eerst luisteren
Hij: Ze heeft in de jassen gekeken en in de tassen en uiteindelijk vond ze hem in de tas van klasgenootje X
Mijn brein draaide overuren…
Hij: Maar X wist ook niet hoe die daar kwam. Gek he? Dus het was een dag met een vraagteken
Ik slikte De-Vloek-Der-Vloeken-Aller-Tijden in….
Ik: Gelukkig is je DS terecht! We praten er vanmiddag wel verder over

’s Middags bleek dat ik Oudste niet zoveel hoefde uit te leggen. Hij zei: “Of het was X, of het was iemand die X niet mag en hem de schuld wil geven. Maar X was de enige die naar binnen is geweest tijdens het buiten spelen”

X is de jongen die vaak in te kleine schoenen loopt en in te kleine broeken.
X is degene die zijn schoen vaak voor Sinterklaas heeft gezet zonder dat er iets in zat.
X is degene die het heel erg slecht doet op school.
X is degene die het sociaal moeilijk heeft om mee te komen.
X is degene die altjd straf krijgt, altijd vecht.
X heeft geen vriendjes , wordt nooit gevraagd op partijtjes.
X is nog maar 7 jaar oud.

Voor Oudste is school een eitje; hij loopt anderhalf jaar voor.
Voor zover het in onze macht ligt, geven wij hem het warmste nest dat we kunnen geven.
Oudste krijgt alles wat zijn hartje begeert. Sterker nog: en nog heel veel meer.
Oudste heeft twee grote beste vrienden en hij heeft zijn sport.
Oudste heeft zelfvertrouwen.

X steelt (vooralsnog nog steeds ‘allegedly’) de DS van mijn kind. Ik zou uit mijn plaat moeten gaan, als moeder, en hem willen kielhalen. Toch? Nee. Niet zo. Stelen is niet goed, maar de ernst moet je niet alleen meten langs de morele lat van de kille daad gezien vanuit de blik van een volwassene. X loopt in schoenen die hem te klein zijn. Letterlijk. In kleding die hem te klein is. X is een buitenbeentje. Geen DS hebben op speelgoedochtend is daar alleen maar een symptoom van. Ik bedacht me dat X zomaar slachtoffer kan zijn van een “gelegenheid maakt de dief”-moment. Hoe dan ook: stelen is niet goed, maar het kind is 7, het is als buitenbeentje zijnde nu ook nog publiekelijk aan de schandpaal genageld door de controle van de juf. Terecht, heus wel, maar het lijkt me meer dan straf genoeg, zeker gezien zijn sociale positie op de ladder in die klas. Want het ventje is er niet mee geholpen, wordt er niet beter van. Ik weiger te geloven in een straf die alleen maar recht doet aan boetedoening…al helemaal als je pas 7 bent. Maar ik heb zijn vader gezien: het zou zomaar kunnen dat de straf van zijn vader, als hij het te weten gaat krijgen, weleens oneindig erger zou kunnen wezen dan mijn morele standaard ver gaat. Kortom: hoe je het ook wendt of keert….X  trekt aan het kortste eind. Hij heeft straf, al zijn klasgenootjes weten het, hij heeft nog steeds geen vriendjes en hij heeft nog steeds geen DS. En het kan alleen maar erger worden. En hij is pas 7. Oudste daarentegen heeft zijn DS nog steeds, hij heeft het begrip van zijn ouders naar aanleiding van zijn eerste ervaring met diefstal en hij heeft zijn beste viendje te logeren.

Ik pieker en ik peins. Na de vakantie ga ik met juf praten. Ik ga sowieso geen contact opnemen met de ouders van X. Ik heb wel gepraat met Oudste. Ooit heb ik hem moeten uitleggen dat enge mensen met enge bedoelingen er niet perse eng uit hoeven te zien maar soms juist erg lief over kunnen komen als ze je willen meenemen vanuit de speeltuin, of zo. Nu moest ik uitleggen dat je je fiets op slot moet zetten en je geld moet opbergen….ook voor klasgenootjes, ook voor elftalgenootjes, ook voor…iedereen, basically.

Eigenlijk weet Oudste het wel. Eigenlijk heb ik het voor mezelf moeten uitleggen. Het liefst zet ik mijn fiets op werk ook niet op slot. We zijn toch collega’s? Eigenlijk laat ik ook het liefst mijn tas slingeren als ik met vrienden weg ben…we letten toch op elkaar?

Als klap op de vuurpijl legt Oudste nog eens aan Middelste uit waarom hij niet zomaar moet weglopen uit de speeltuin zonder het aan papa of mama te vertellen. Zijn morele kompas wijst zonder enige afwijking, haarfijn naar het noorden. En zijn kompas is loodzwaar. Had ik hem niet een beetje woede moeten bijbrengen, in plaats van begrip? Want begrip heeft hij zat. Maar heeft hij wel genoeg boosheid en weerstand?

Advertenties

december 18, 2009 - Posted by | De Daltons, Repel | ,

35 reacties »

  1. Misschien moet de school eens melding maken van de gezinssituatie van x. Dat kan bij het meldpunt Jeugdzorg. Dan gaat er eens iemand kijken of x wel een goed thuisfront heeft, want misschien is er met x wel meer aan de hand dan te kleine schoenen en stelen. Er zit een patroon in zo te lezen.

    En jij mevrouw de Repel, mag zo trots zijn op die koters van je!!!
    *is heel benieuwd de vloek-der-vloeken-aller-tijden…..maar dan is je blog zeker alleen nog 18+?* 😉

    Reactie door JC | december 18, 2009

  2. Ja, ik heb het gelezen. Ik kan er niet meer aan toevoegen dan jij al hebt gedaan, alleen dit: gewetensvorming vindt plaats omdat je iemand WAARMEE JE EEN BAND HEBT, kwetst, omdat je zelf iets wil hebben of wil doen. Als je geen band hebt met je vader of je moeder anders dan angst, kan je geweten zich dus ook niet ontwikkelen. Inderdaad, ik heb ook zielsmedelijden met zo’n jongetje. Hij zou inderdaad meer aandacht en liefde moeten krijgen dan straf. Maar ja, op een gegeven leeftijd gaat dat ook niet meer op, dan is het te laat. De grens ligt bij een jaar of negen. Er is dus niet veel tijd. Ik bedoel nu niet dat jij er wat aan moet gaan doen. Ik denk dat dat de boel inderdaad alleen maar zou verergeren (weet ik trouwens niet zeker). Misschien is wat JC zegt wel het enige wat gedaan kan worden. Maar ook dan: onderzoek heeft uitgewezen dat een kind, zelfs als hij geslagen wordt, zelfs als hij verwaarloosd wordt, altijd beter af is thuis dan in een andere setting. Sommige kinderen hebben gewoon pech met hun ouders, met hun leefomstandigheden.
    Nou sorry, ik zei dat ik er niet veel aan toe kon voegen en nu is het zo’n heel epistel geworden. Dat komt omdat ik altijd zo te doen heb met zulke kinderen, vergeef me!

    Reactie door baasbraal | december 19, 2009

  3. Ik ben even sprakeloos…

    En bewonderend dat je oudste zo bedachtzaam reageert. Daar kan die van mij nog wat van leren.

    Trots op jou dat je de vloek der vloeken hebt ingeslikt en verder kijkt dan je neus lang is, daar kan menig ouder ook nog wat van leren.

    En mijn hart verkilt bij de gedachte aan de vader van dat jongetje en de straf die hem wellicht boven het hoofd hangt. Ik spreek de hoop uit dat de school de signalen die jij opvangt ook opvangt en melding maakt.

    Woede is geen emotie die je moedwillig zou willen bijbrengen, woede is een alles vernietigende energievreter die moeilijk af te leren is. Weerbaarheid en af en toe boos worden is beter IMHO.

    XOX

    Reactie door Meanannie | december 19, 2009

  4. Ik sluit me aan bij mijn voorgangsters. Moeilijk, maar ik vind zeker dat je het goed hebt gedaan. En nu maar hopen dat er iets gedaan wordt aan de situatie bij X.

    Reactie door Cisca | december 19, 2009

  5. Ik denk dat jullie je kinderen prima opvoeden en daardoor ook kunnen vertrouwen. Ik heb echt te doen met jochie X. Ze kunnen via de RvK hulp krijgen of via school en dan het Loket Vroeghulp.. maar dat weet de vertrouwenspersoon op school ook wel..
    Jij doet het prima Repel..
    grts

    Reactie door clair1991 | december 19, 2009

  6. oja en Oudste natuurlijk ook

    Reactie door clair1991 | december 19, 2009

  7. Triest eigenlijk op zo’n jonge leeftijd al een kind van 7 , ik hoop dat hij geholpen kan worden,zelf kun je niets doen maar via de jeugdzorg hopelijk wel. Arm kind en rijke oudste.

    Reactie door Haba | december 19, 2009

  8. Ik vergeet wat een ot-tje, :Nee Repel dat ken ik niet maar ik ga het snel opzoeken 😉

    Reactie door Haba | december 19, 2009

  9. Wat een verhaal zeg. Ook ik heb te doen met X, maar zo had ik ergens ook te doen met het meisje dat onze oudste zo lang gepest heeft. Aan de ene kant ben je boos ‘wat doe je m’n kind aan?’, aan de andere kant vraag je je af ‘hoe komt het dat jij blijkbaar je ‘plezier’ moet halen uit het pesten van anderen?’. Moeilijk hoor. Misschien inderdaad maar ´ns de school vragen actie te ondernemen wat X betreft? Jouw reactie en de reactie van oudste is prima. Ik herken heel veel van jouw oudste in die van mij. Kleine vredestichters, bedachtzaam, sociaal.

    Reactie door Toaske | december 19, 2009

  10. ach, dat arme kind. zo erg dat je er eigenlijk nauwelijks iets aan kunt doen..

    P.S. prachtige foto van Oudste.

    Reactie door geliefdkind | december 19, 2009

  11. Ik sluit me aan bij alle anderen het is te triest voor woorden maar jullie hebben prima gereageerd , chapeau. Ik heb ook niks met horoscopen maar kon wel even iets positiefs gebruiken…

    Reactie door ilse | december 19, 2009

  12. Woede en boosheid zijn inderdaad energievretende emoties. Begrip en het hart op de juiste plaats kan meer betekenen en een goed ontwikkeld innerlijk geweten is altijd een goed kompas. Ik vind dat jij en oudste dit geweldig doen. Heb enorm te doen met jongetje X dat denk ik gebruik gemaakt heeft van een situatie (gelegenheid maakt de dief). Voor hem is de consequentie keer op keer negatief.
    Een kind heeft liefde nodig en aandacht en positieve feedback en een goed voorbeeld en nog meer liefde. Arm, arm kind.

    Reactie door Roelien | december 19, 2009

  13. Heel veel zomaar even in een notedop beschreven. Het zijn van die dingen die je niet uit je hoofd krijgt, waar je iets mee wilt/misschien wel moet….. en wat reageert Oudste mooi zeg..zegt ook veel over jullie 🙂
    Wens je een heel mooie weekend Repel en nog gefeliciteerd met de 10!

    Reactie door Imna | december 19, 2009

  14. “of het was iemand die X niet mag en hem schuld wil geven” Dat hij überhaupt op deze gedachte komt, vind ik al heel bijzonder.
    Verder ben ik trots op jullie allebei. Het kan jaren duren om tot het besef te komen dat boos worden niet de oplossing is, jij hebt dat in 1 middag uitgevogeld. En je oudste begrijpt dat zelfs zonder dat jij daar nog extra woorden aan vuil hoeft te maken.

    Reactie door Carla | december 19, 2009

  15. sjeetje, wat heftig! en dat idd, in groep 4! wat sneu voor zo’n jongetje. misschien idd iets voor jeugdzorg? maar misschien zitten ze allang in het ‘circuit’

    Reactie door Corine | december 19, 2009

  16. Oeioeioei. Moeilijk zeg. Je oudste klinkt als een ventje die het vast allemaal begrijpt wat je hem wilt vertellen. Aan de andere kant is het ook helemaal niet leuk voor ouders om te vertellen dat de buitenwereld soms niet zo leuk is als de binnenwereld (in jullie geval, misschien is het bij X anders…)

    Mooi geschreven.

    Reactie door mammalien | december 19, 2009

  17. Och, wat een triest verhaal. Maar niet meer zulk duur speelgoed mee naar school. Niet zo zeer omdat het gestolen zou kunnen worden, maar omdat het kinderen die het thuis erg krap hebben wel eens erg jaloers zou kunnen maken?
    Lief koppie heeft jouw oudste toch.

    Reactie door sanneke | december 19, 2009

  18. Wat een verhaal lieve Repel. Ik vind het waanzinnig knap hoe oudste gereageerd heeft en jij naar hem hebt kunnen luisteren..
    Ik denk dat X. idd hulp nodig heeft, een kind van 7 die dit soort dingen doet en in zo’n situatie opgroeit, ik kom het helaas te vaak tegen op m’n werk. School zal dit moeten melden, ze hebben een zorgplicht naar het kind.

    Reactie door Joeltje | december 19, 2009

  19. Ik ken het helaas. Mijn dochter had ook een X in de klas die notabene bij ons thuis haar MP3 speler gejat heeft. Onder mijn ogen terwijl ik net bij het arme kind blonde streepjes in haar haar had gemaakt omdat ik zo met haar te doen had. Vooral triest is het verhaal wat erachter zit hè, het zijn bijna altijd kinderen in een complexe gezinssituatie. En dat is dieptriest.
    (Moet dat echt trouwens, een foto van mij mét rokje???)

    Reactie door Madelief | december 19, 2009

  20. Wonderlijk is het hoe de (boze) buitenwereld soms binnenkomt via de wereld van je kinderen! Zoals jij de ‘vermeende dader’ beschrijft vind ik die eigenlijk ook heel erg zielig. Ik vind je reactie heel volwassen en sympathiek.

    Reactie door Nicole | december 19, 2009

  21. Fijn, deze reacties. Ook al denk je te weten de juiste beslissingen te nemen is het toch prettug gesteund te worden door anderen. Maar triest blijft het wel voor zo’n X.

    Reactie door De Repel | december 19, 2009

  22. Ik heb dit verhaal met een brok in mijn keel gelezen, wat een arm kind. Ik vind het top dat je zo hebt gereageerd….
    Zit nu naar mijn drie kleinkindjes te kijken (2, 4 en 6 jaar), mijn dochter en partner hebben het ook niet breed in materiële zin, maar liefde en aandacht in overvloed.
    En te kleine schoenen of kleertjes….nooit!
    Hebben ze een keer het geld niet, dan zijn opa en oma er ook nog! Maar uit je verhaal begrijp ik min of meer dat dat kereltje niet zo’n vangnet heeft?
    Fijne Kerstdagen!

    Reactie door giensie | december 19, 2009

  23. Ben het helemaal met Sanneke eens. Ik kan me ook zo goed het gevoel van X voorstellen. Al die kinderen die zitten te DS-en, zo individueel trouwens en niet passend op een school zo op de laatste dag voor de kerstvakantie. Een gezelschapspel zou meer passen naar mijn idee.

    Reactie door Juffie | december 19, 2009

  24. Juffie wat grappig dat je dat zegt: ze spelen juist samen met elkaar spelletjes op hun ds. Hij mag nooit mee, dan is het juist een feestje als hij een keer wel mee mag. Ze lenen hem ook aan elkaar uit. Kortom; het al dan niet sociale aspect van dit ding staat hier niet ter discussie…daar gaat dit verhaal niet over.

    Reactie door Repel | december 19, 2009

  25. Jeetje zeg, en dat in gr. 4. Ik kan me trouwens helemaal in het jaloezieverhaal vinden. Hier kan het “er ook niet af” en onlangs kreeg een kind uit de klas van onze oudste een DS. In zijn schoen wel te verstaan. Omdat ie zijn oude niet meer kon vinden :s En dat terwijl wij onze kinderen net dat weekend verteld hadden dat er geen dure cadeautjes in de schoenen wordt gestopt en ze vervolgens met veel smaak die kikker uit de schoen opaten.

    Vind wel dat je het goed hebt aangepakt en voor X is het sneu. Of hij nu wel of niet de daadwerkelijke dader is. Zielig als een ander kind hem iets in de schoenen wil schuiven en toch best erg als ie het wel zelf gedaan heeft. Op die leeftijd weten ze tot op zekere hoogte echt wel wat goed en kwaad is. Mijn 7 jarige weet echt wel dat je niet mag stelen maar dan nog kan de verleiding in een lege klas toch net te veel uitdaging zijn geweest. Hopelijk blijft de straf van Pa X beperkt tot een reprimande en blijven de lijfstraffen achterwege. Arm kind, te kleine schoenen 😦

    Reactie door Barbara | december 19, 2009

  26. Een DS als schoenkado? Pardon? Chocolademunten en -letters zaten in de schoenen van onze Daltons. Kom eens op zeg!

    Wij zijn gezegend: wij kunnen ons het een en ander veroorloven, maar dat betekent niet dat er Nintendo’s in schoenen zitten! De jongens moeten toch de waarde van geld leren?

    Als er een nintendo in de schoen zit, wat is er dan bij pakjesavond? en de verjaardag?

    Al was je rijker dan de koningin van engeland: een ds in de schoen is geen goed idee!

    Reactie door De Repel | december 20, 2009

  27. Wat triest zeg, hopelijk meldt de school dit wel. Die Dalton van jou, daar kan je trots op zijn, bijzonder om te lezen.
    En een DS in een schoen? Gaat echt nergens over, belachelijk zeg!

    Reactie door Nicolette | december 20, 2009

  28. Ik word even stil van je log. Kan alleen maar beamen dat je ongelofelijk fier mag zijn op je kinderen. En zoals je titel al zegt: de wereld is niet voor iedereen zo mooi zoals we het zouden willen.

    Reactie door prutsen | december 20, 2009

  29. Tja, misschien ben ik daar in wel erg ouderwets. Met z’n tweetjes of meer achter zo’n schermpje vind ik geen samen spelen. Heb het onze eigen kinderen altijd “verboden”. De DS is voor als je alleen bent. Samen spelen doe je op andere manieren. Als er bij ons op school speelgoeddag is (in groep 4), stimuleer ik de kinderen tot het meebrengen van daadwerkelijk samen-speelgoed. De kans dat de buitenbeentjes dan mee kunnen doen is dan vele malen groter. Maar goed als leerkracht heb ik ook juist ’n zwak voor die kansarme kinderen. Of het nu op cognitief, motorisch, sociaal of financieel gebied is. Zij moeten zo hard knokken, daar heb ik echt respect voor. Fijn dat jouw kinderen dat niet hoeven Repel, geniet er maar van.

    Reactie door Juffie | december 20, 2009

  30. al zoveel reacties waaraan ik zo weinig toe te voegen heb. Het arme kind niet uit het oog verliezen, zijn leefomstandigheden. Maar…..wat mij het allermoeilijkste lijkt; als jóuw kind door een dergelijk kindje écht gekwetst word, gepest, geslagen…hoe ver ga je dan nog in het verontschuldigen voor het gedrag voor zo’n kindje? Echte gewetsenkwesties…Maar respect voor julie aanpak.

    Reactie door Caroline | december 20, 2009

  31. Wat een pijnlijk verhaal…
    het brengt mijn kindertijd naar boven, versleten schoenen enzo… (de jaren vijftig)
    Maar dat praat het stelen niet goed, nooit!
    Jullie pakken dat goed aan.

    Reactie door zeezicht | december 20, 2009

  32. Dan ben je eigenlijk heel blij en trots dat jullie kinderen het niet zo als X hebben he.

    Reactie door Leidse Glibber | december 20, 2009

  33. Oh, dan weet ik ook nog een leuke: verjaardagcadeaus… mijn nichtje die 9 werd kreeg: digitale fotocamera, mobieltje, laptop (van haar ouders- gescheiden overigens…)… eh… normaal? Vind ik niet…

    Reactie door Esther | december 21, 2009

  34. arme X
    ik heb gewoon medelijden met het jochie, ook al is het fout wat hij gedaan heeft
    ik hoop dat zijn vader het niet te weten krijgt

    Reactie door Eu Mesmo | december 21, 2009

  35. Een waardevol logje waar heel erg veel is over nagedacht, Vrouwe Repel.
    Bovendien moet er ook heel wat tijd gekropen zijn enkel en alleen maar om dit alles op papier te krijgen.
    Hulde.
    De Drs.

    Reactie door Drs. Johan Arendt Happolati | december 25, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: