Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Expressief, extravert en intens in alles

Ik zeg wel eens dat Jongste een draak is vermomd in een velletje schattig. Maar daarmee sla ik de plank eigenlijk mis. In de eerste plaats zit er totaal geen kwaadaardigheid in hem, in die zin is hij sowieso geen draak. Wat hij wel is, is een ondeugd, een wildebras, een doerak; hij is ontzettend intens. Wat ik bedoel met ‘vermomd’, is dat hij zo’n engelachtig uiterlijk heeft, met grote blauwe ogen waarmee hij zo zoet kan kijken, zo zoet en zo vol onschuldige verbazing en liefheid. Maar dat jongetje met die blonde blonde haartjes en die grote zoete blauwe ogen, kan zich vervolgens met een luide kreet bovenop zijn broer storten, of ineens een grote sliding maken met ware doodsverachting. Hij is intens. Hij beleeft alles in zijn leven intens. En hij is expresssief. Hij danst, hij schreeuwt, hij springt. En hij is net zo extravert als zijn moeder.

Zo intens als hij ondeugend is, zo intens is hij ook in zijn liefde. Hij geeft hele grote knuffels, hele harde knuffels. Met heel veel intense liefde.
En zo intens als hij in zijn liefde uiten is, zo intens is hij ook in zijn woede. Hij kan schreeuwen van boosheid en volslagen door het lint gaan. Ook dat heeft hij van zijn moeder.
En zo intens als hij in zijn woede is, zo intens is hij als hij ziek is. Een jaar geleden werd hij heel erg ziek op Lanzarote en wij leerden toen dat een zieke Jongste een kind van de buitencategorie is.

Vannacht werd hij om half 2 ontroostbaar huilend wakker, roggelend en blaffend als een zeehond met keelpijn. En bij hem is er dan maar één optie: in bed nemen en troosten. De tijd van sommige onhoudbare opvoedkundige principes uit het pré-kinderen tijdperk, zijn bij ons allang ingehaald door de realiteit. Hij is namelijk ook ontzettend intens in zijn verdriet en hij is nog veel te jong om zichzelf daar uit te kunnen trekken. Maar vannacht werkte ook het bij ons in bed nemen niet. Manlief stuurde mij naar zolder omdat ik de volgende dag moest werken. Maar zelfs een verdieping hoger met oorproppen kon ik het intens verdrietige en pijnijke huilen nog horen. Ik liep weer terug naar onze slaapkamer en toen Jongste mij zag, strekte het papa’s kindje zijn armpjes en huilde: “mama!” Zijn expressie was zo duidelijk dat ik deed wat hij wilde: ik ging met hem naar beneden. Ik ging op de bank zitten, met mijn benen gestrekt op de bank en honderd kussens in mijn rug. Jongste lag als een kleine baby in mijn armen op mijn borst. Ik heb de wilgentakken met mini-lampjes aangedaan en voor de rest alles uit. Het was stil en schemerig en de kleine ledlampjes brandden zwak maar veilig. Er kwam eindelijk een eind aan het lange huilen. Alleen zo getroost in die houding viel hij in slaap. En du moment ik hem slapend neerlegde, werd hij weer huilend wakker. Het was geen ik-wil-mijn-zin-krijgen-huiltje, die huiltjes ken ik namelijk ook, het was een ik-heb-zo’n-pijn-en-ik-ben-zo-verdrie-hie-hie-hie-hie-tig-huiltje. Er was geen andere optie dan hem weer in mijn armen te nemen. Ik ben wakker gebleven tot het tijd was dat de rest wakker werd. Jongste heeft al die tijd in mijn armen geslapen.

Ik heb mijn werk ge-sms’t dat ik kapot was, vrij nam, naar bed ging. Ik heb niet eens hallo of goedemorgen gezegd tegen de andere Daltons.

En voor de toekomst hebben Manlief en ik uitdaging. Wij gaan dit mannetje moeten leren hoe hij moet leren leven met zijn intense emoties, zijn hele spectrum aan emoties. En dat kan nog best wel een aantal nachtjes slaap kosten.

december 4, 2009 - Posted by | De Daltons | , ,

18 reacties »

  1. Wow, wat een geweldig mannetje en wat een geweldige mamma!
    Succes met het aanleren van ander gedrag bij dit explosieve mannetje, tot die tijd koester het moment, want het is ook mooi, dat intense!

    Reactie door Roelien | december 4, 2009

  2. Maar lieve Repel, er is denk ik geen groter geluk en geen grotere liefde dan dat je je in-verdrietige kind tegen je borst aan kan houden, dat ie bij jóu de rust vindt en zo heerlijk in slaap valt. Wát een bijzonder moment! (en dan vergeet ik maar even dat je kapot was en thuis bent gebleven.😉

    Reactie door Madelief | december 4, 2009

  3. Heb JIJ het al geleerd? Ik vraag me af hoe je zoiets moet leren en OF je zoiets moet leren. Het zal wel met een dosis gevoel voor humor en zelfspot moeten, zoiets. Je logje is heel intens mooi en herkenbaar voor mij.

    Reactie door baasbraal | december 4, 2009

  4. Volgens mij is het een manneke om intens van te genieten!

    Reactie door Toaske | december 4, 2009

  5. Mooi logje, inderdaad. Je beschrijft je ventje alsof je het zelf heel goed (in jezelf?) herkent!

    Ik ken wel dat troosten van een ziek/zielig kind ’s nachts, lekker dicht tegen je aan in een stil huis. Dat is ook voor mama’s heel erg fijn… als het lukt (en als het niet elke nacht hoeft!)

    Reactie door Mammalien | december 4, 2009

  6. Als je de volgende dag niet had hoeven werken (uiteindelijk dus niet gedaan) had je er eigenlijk van kunnen genieten, om je kind zo lekker dicht tegen je aan te kunnen houden en hem in slaap te zien vallen. Het is trouwens geweldig om je eigenschappen in je kind(eren) te herkennen.

    Reactie door Carla | december 4, 2009

  7. Hoe herkenbaar. Ik voel de liefde van het scherm spatten. We kunnen alkaar in elk geval de hand schudden; Floor heeft de waterpokken. Variatie XL. En kon vannacht alleen nog maar schudden en snikken van verdriet. Tegen ons en ons matras aanschurken om de pijn en de jeuk te verlichten. Niks niet pedagogisch terug in je bedje….En mijn wekker ging, helaas, om vijf uur. (bij uitzondering hoor, moest de Sint gaan schminken op school) Enne, het mooiste weet je manneke al, als het mij niet lukt, dan is mama er nog.

    Reactie door Caroline | december 4, 2009

  8. Ach….. dat wurm…. ik deed precies hetzelfde met mijn kids! Misschien niet opvoedkundig verantwoord, maar wel heeeeeel heilzaam!🙂

    Reactie door Wondelgijn | december 4, 2009

  9. ooooo… ondanks dat je gebróken moet zijn geweest, is er toch niks mooiers dan dat zo’n apie bij je in slaap valt? elk nadeel heb z’n voordeel, toch? hoe is het nou met ‘m?

    Reactie door Corine | december 4, 2009

  10. Oooooooh…wat heeft iedereen lekker geslapen vannacht!

    Reactie door De Repel | december 5, 2009

  11. Uh mijn zoon die heeft 3 jaar bij me in bed gelegen van zijn 2e tot 5e jaar en ik vond het heerlijk heb er van genoten , vaak merkte ik het geeneens omdat ie midden in de nacht heel stiekem geruisloos vaak tussen ons in kroop….

    Reactie door ilse | december 5, 2009

  12. Ik hoop dat je je ondertussen wat meer ‘uitgerust’ voelt. Achteraf ben je inderdaad kapot, maar op het moment zelf, voel je je dan niet heerlijk als je kleine mannetje zo tegen je aanligt? Ik heb dat alleszins zo met mijn prutsen.
    Bij het lezen van je logje, moest ik weer denken aan die spreuk die ik jaren geleden hoorde: ‘sommige mensen hebben opvoedingsprincipes, de rest heeft kinderen’.

    Reactie door prutsen | december 5, 2009

  13. och meisje toch…soms is het onverklaarbaar, maar ook de tijd van het jaar.. heftige emoties…uitersten…je moet er mee leren omgaan…maar het is een hele opgaaf..en trek je niets aan van “verwennen” dat gaat echt nog niet….niet echt tenminste

    fijne sint..

    grts

    Reactie door clair1991 | december 5, 2009

  14. oeps.. jij sneeuwt op je blogje.. leuk….

    Reactie door clair1991 | december 5, 2009

  15. @Janneke: wij willen hem leren dat al zijn emoties goed zijn, van hem zijn…maar je kan wel leren ‘kanaliseren’, leren uiten, of hoe noem je dat. Drift is okay, want ik weet uit ervaring dat het niet te stoppen noch te ontkennen is. Maar je kan wel leren dat het niet okay is dat je vervolgens op de poes gaat timmeren, bij wijze van voorbeeld. Ga dan maar buiten heel hard tegen een voetbal trappen. Snappie?

    @veel reacties: misschoen verwoord ik het verkeerd: ik ben erg pro-bij ons in bed. Wij zijn dat beiden. Het is alleen iets dat wij beiden geen goed idee vonden voordat we kinderen hadden. Wij vonden ouders die dat deden slechte ouders…..grappig he, dat je zo makkelijk een mening kan hebben over dingen waar je geen verstand van hebt😉
    En dat is volgens mij een universele waarheid!

    Reactie door De Repel | december 5, 2009

  16. Ik had vandaag nog helemaal niet op mijn blog of op het jouwe gekeken. We waren druk met nieuwe buren en open huis, log erover volgt. Ja, temperament hoort bij je en dat moet je als ouders respecteren, dus precies zoals jij dat zegt. De grens is inderdaad als je wilt dat een ander net zo ongelukkig is als jij, of dat je jezelf niet meer terug kan krijgen uit je drift of verdriet. Dan help je je kind niet door het maar te laten gaan. Ik begrijp dat je dat bdoelt met hanteren en dan ben ik het grondig met je eens. Je hebt nl. ook die emoties en dat intense nodig om jezelf over een dood punt te helpen, dus als je dat moet onderdrukken, kun je de voordelen ook niet meer aanwenden. De balans tussen het een ene het ander is zeer delicaat, gebruik je ouderlijke intuïtie om uit te vogelen wanneer wel en wanneer niet, net zoals wanneer wel en niet bij jullie in bed. En het is inderdaad grappig hoe je vaste voornemens van voor de kinderen kunnen wegsmelten als je ze eenmaal hebt.

    Reactie door baasbraal | december 5, 2009

  17. Prachtig kind, ik zou overal ‘ja’ op zeggen, maar ja, het is ook niet mijn kind! En je hebt ook sneeuw, super, da’s beter dan al die regen!!

    Reactie door JC | december 5, 2009

  18. Gewoon doen waar je je goed bij voelt en als dat bij je in bed nemen is, lekker in bed nemen. Hier ook hoor, als er een ziek is, komen ze bij ons in bed en als de jongste voor een vroege voeding komt, blijft ze lekker naast mij liggen tot ik weer wakker wordt. Heerlijk zo’n slapend kind tegen me aan maarja, ik ben dan ook een moederkloek (zeggen ze)

    Btw, sneeuw is leuk maar ik word er helemaal iebelig van met lezen, alsof er migraineflitsen over m’n ogen schieten :S

    Reactie door Barbara | december 6, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: