Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Mijn eerste keer: mijn uithoudingsvermogen wordt officieel vastgelegd

Zenuwachtig sta ik daar. Ik ben er een half uur te vroeg en ga wel drie keer per tien minuten naar de WC. Ik weet dat ik conditioneel die 10 kilometer met gemak en met één vinger in mijn neus aankan. Maar, ik heb het nog nooit voor het echie gedaan. Met een omroeper die heel Repeldorp kan horen en een rugnummer en met verkeersregelaars en met publiek. Ik ben in mijn uppie gekomen op de fiets. Ik heb geen eigen supporters bij me: Manlief is geveld door een hele nare oorontsteking ten gevolge van een oorperforatie bij een duikoefening. Lees: zijn trommelvlies is geklapt in den diepe, het oor lekt prut en Manlief heeft koorts en hoort geen moer en luistert dus ook voor geen meter, al zou hij het willen. (Pokke-brandweer.)

Ik ging aldus alleen, en met de zenuwen in mijn buik. Ik heb de 10 k in de benen, heus wel, maar ik snapte geen reet van de routebeschrijving. Mijn eigen looprondje lijkt zelfs een beetje op het rondje dat ik nu 2 keer moest doen in mijn bloedeigen durrep, maar ik snapte het niet en ik ben nerveus. Net alsof het mijn eerste schooldag was, liep ik met de zenuwen in mijn benen/blaas de kantine in. Ik moet me inschrijven….waar? Ik weet het niet! Mijn stoere gloednieuwe, pas 1 keer gedragen winter-outfit valt in het niet bij het profi-materiaal dat ik om me heen zie. Ik denk ineens dat ik het niet meer kan en ik ga maar weer een keer plassen. Ik heb mijn rugnummer heel netjes en nauwkeurig op mijn rug geprikt. En dan ineens zie ik om me heen àlle andere lopers met het nummer op de buik. Mental note to self: volgende keer nummer op buik prikken! You stupid woman!

Tegen de tijd dat ik voor het eerst onder een heuse digitale wedstrijdklok door mag lopen bij de start/finish, zijn mijn zenuwen weg. Het is guur, het is koud, het regent en het snijdt in mijn gezicht. Dit is mijn weer en 10 k is mijn afstand. Het startschot klinkt…iedereen juigt en pas als de klok op een seconde of 20 sec staat, loop ik door de start.

Na een meter of 200 drukte, heb ik pas ruimte om ‘mijn’ tempo te lopen. Ik zak in mijn tempo en ik hol. Ik haal in en ik word ingehaald. En na een meter of 800, lopen hij en ik ineens bij elkaar. We lopen gelijk; ons tempo is gelijk. Hij is een oudere man en mij totaal onbekend. Maar elke verkeersregelaar kent hem en elke supporter langs de weg kent hem. We lopen bij elkaar in de buurt en na een poosje lopen we naast elkaar, zo besluiten we dat zonder een woord te wisselen. Hij is duidelijk de ervaren loper. Ik ben net loper genoeg om te weten dat hij degene is die mij heeft uitgekozen vanwege mijn tempo, en dat hij degene is die het ‘constant lopen’  in de gaten houdt. Acht, 8 (!) kilometer lang lopen we naast elkaar. Nog steeds zonder een woord te wisselen. Maar wel op een-haar-na-aanraken-naast elkaar, expres. Is er een loopterm voor body language? Dat was het namelijk:  we hielden elkaar in de gaten bij bochtjes en bij inhalen. We bleven bij elkaar, we hielden de pas in, of we zetten even aan bij een hobbeltje om bij elkaar te blijven. Hij zei af en toe ‘dag’ en ‘hallo’ tegen letterlijk iedereen die hem onderweg herkende. Ik zei niks en herkende niemand, maar ik volgde zijn pas en hij de mijne. Toen we bij 9 kilometer waren, wist ik dat ik dit tempo had volgehouden dankzij hem. Ik was moe en zou net wat langzamer zijn gezakt zonder hem, zeg maar 10 seconden langzamer per kilometer. Maar we liepen samen, dus we lopen samen. Hij was mijn haas. Zo noem je dat in rennerstermen. Ik hield het tempo vol dankzij hem.

Op 9 kilometer zegt hij: Ik ga wat langzamer want ik ga toch voor de 15, hou vol en succes! De laatste kilometer hou ik vol in het tempo dat hij me de laatste 3 kilometer heeft gedicteerd ondnks de vermoeidheid. Ik kom over de finisch in 57 minuten en 10 seconden. Maar omdat ik niet exact weet waar de klok stond toen ik eronderdoor liep, laat staan dat ik corrigeer voor de eerste 200 meter, houd ik het op 57 minuten rond. Het kan alleen maar sneller geweest zijn.  Ik ben nog nooit zo hard gegaan, Het was een PR. Ik heb vanmiddag direct een multomap gekocht. Daar komen mijn loopjes in, met details. En al mijn startnummers. En mijn medailles.

Mijn eerste medaille heb ik vandaag met tranen van trots in mijn ogen in ontvangst genomen.  En ik schaamde me nul. Hier ben ik oprecht, heel, heel trots op. Toen ik thuis kwam, werd ik letterlijk met open armen ontvangen en de Daltons wilden weten: heb je het gehaald? was het leuk? Supporters hoeven niet perse bij de finish te staan…

 

november 29, 2009 - Posted by | Repel | ,

26 reacties »

  1. #applaudisseert heel hard#

    Reactie door Nicolekebolleke | november 29, 2009

  2. GEWELDIG GEDAAN!!!! Mijn bewondering voor jou wordt alleen maar groter🙂

    XOX

    Reactie door Meanannie | november 29, 2009

  3. Hartstikke goed Repel, en als ik het geweten had was ik je komen aanmoedigen.
    Wist niet dat er in Repeldorp een loop was dit weekend.
    Off topic, nog naar de houthakkers geweest?
    Vond het een beetje tegenvallen maar dat kon ook door het weer komen.

    Reactie door Leidse Glibber | november 29, 2009

  4. Heel goed gedaan zeg! Ik doe het je niet na.
    Sterkte voor manlief. Hij vond het vast jammer dat ie er niet bij was.

    Reactie door Wieke | november 29, 2009

  5. Goeoeooeoeoeoeoeoeoeoeoed! Superknap! en er nu nog achterkomen wie je ‘begeleider’ was; het klinkt wel intrigerend iig.

    Reactie door Corine | november 29, 2009

  6. geweldig!!!!!! gefeliciteerd Repel.. met je uithoudingsvermogen, je doorzettingsvermogen en vooral in het geloven in jezelf!!

    grts

    Reactie door clair1991 | november 29, 2009

  7. YEAH GEFELICITEERD KNAPPE REPEL

    *kruipt nu stikjaloers op de bank , chips likken*

    Reactie door ilse | november 29, 2009

  8. Wauw, super goed zeg! Gefeliciteerd!!
    En wat een mooi verhaal over die andere loper. Bijzonder hoe zo’n proces zich ontwikkelt. Mooi opgeschreven ook, vond het spannend alsof ik erbij was.

    Reactie door Roelien | november 30, 2009

  9. Wow! Klapperdeklap, ik ben trots op je! Mijn lief is ook aan het trainen voor 17 januari; de 10 km

    Reactie door Door | november 30, 2009

  10. Tssssjeee! Ik zit hier gewoon met tranen in m’n ogen je verhaal te lezen! Bijzonder om met die man samen te lopen, lijkt me echt bijzonder. Maar natuurlijk super gefeliciteerd! Wat geweldig voor je! Als ik aan de kant had gestaan om je aan te moedigen had ik echt staan janken hoor, (had je dus niets aan me gehad) juist ook doordat je door zulke diepe emotionele dalen bent gegaan en nog gaat de laatste tijd.

    Reactie door Madelief | november 30, 2009

  11. Die medaille heb je echt verdiend, goed hoor!
    Het verhaal over die andere renner klinkt wel heel mysterieus en bijzonder.

    Reactie door Carla | november 30, 2009

  12. He wat gaaf! Goeie tijd ook. En wat prachtig dat je deze eerste “echte” loop zo’n fijn maatje had! Ben benieuwd of jullie elkaar nog een keer tegenkomen.

    Reactie door Mammalien | november 30, 2009

  13. manmanman, wat een prestatie, daar kan ik voorlopig alleen maar van dromen… (en om meer dan één reden!)
    echt knap van je! die medaille heb je dubbel en dik verdiend!
    met zo’n uithoudingsvermogen, volharding en geloof in jezelf, kan je alles aan toch?! (ook dat van je jeweetwel tietje)

    Reactie door tricky | november 30, 2009

  14. Joepiedepoepie, knappe Repel!!

    Reactie door Joeltje | november 30, 2009

  15. Gefeliciteerd Repel! Hartstikke goed! Ik herkende heel erg je onzekerheid van het begin, en dacht net zelfingenomen: ‘Zie je wel, wedstrijden zijn niet leuk!’

    Maar toen kwam dat verhaal over die meneer die naast je liep, en wat was dat mooi!

    Misschien moet ik het toch maar eens gaan overwegen, dat wedstrijd lopen.

    Goed gedaan!!!

    Reactie door Nicole | november 30, 2009

  16. Ik vind het echt heel erg leuk om te lezen dat jullie zo enthousiast zijn en zo blij zijn voor me/met me!

    Bedankt iedereen….

    Reactie door De Repel | november 30, 2009

  17. Jeempie Repel, wat ontzettend goed van je!
    Gefeliciteerd met jezelf! 3-werf HOERA!
    Echt stoer en goed dat je toch gegaan bent ondanks je zieke brandweerman. Ik ben trots op je!

    Reactie door Nicolette | november 30, 2009

  18. Geweldig! Wat een prestatie!

    Reactie door prutsen | november 30, 2009

  19. ik las het al op je hyves, goed joh!!
    daar mag je echt trots op zijn

    Reactie door Eu Mesmo | november 30, 2009

  20. wat goed! =)

    Reactie door geliefdkind | december 1, 2009

  21. Wat fantastisch gedaan Repel. Supergefeliciteerd met deze overwinning (want dat is het toch lijkt me!).

    Reactie door Toaske | december 1, 2009

  22. Wat supergaaf zeg, gefeliciteerd, ik doe het je echt niet na.
    En die aankomende vakantie met Oudste, ook gaaf!!!

    Reactie door Cisca | december 1, 2009

  23. ik ben echt rétetrots op je! -en pinkt zelfs een traantje weg-

    Reactie door Linda | december 1, 2009

  24. Via-via op je blog terecht gekomen. Wat een mooi verhaal is dit! Ben sinds september ook een poging aan het wagen om de nieuwe Kiplagat te worden. 10 kilometer gaat me nog lang niet lukken, maar ik hoop dat ik ooit net als jij zo’n blog kan schrijven!
    Ook applaus voor jouw medeloper, wat een lieverd!
    Succes met je verdere kiplagat-carrière, you go girl!!

    Reactie door Annemarie | december 2, 2009

  25. Sjok, sjok, sjok doet het ezeltje, helemaal uit ‘s-Hertogenbosch…..
    Gelukkig ren jij iets harder😉

    Kortom: beetje laat maar daarmee niet minder gemeend: top! That’s a woman. Gefeliciteerd.

    Reactie door Joos | december 2, 2009

  26. Supertrots op je! Maar dat weet je natuurlijk al!😉

    Reactie door Wondelgijn | december 3, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: