Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Stoere mannen in uniform

Twaalfeneenhalf jaar. Denk eens na: wat deed je 12½ jaar geleden? Had je toen je huidige baan al? Had je toen al kinderen? Had je toen je huidige partner al? Ik vermoed dat de meeste lezers ‘nee’ moet antwoorden op (in ieder geval op een deel van) deze vragen.

Mijn Manlief zat -om precies te wezen- in augustus 12½ jaar bij de brandweer. Maar vandaag was de officiële receptie. Met praatjes, met medaille, èn met officiële baton voor op zijn pak. Het grote boeket kreeg hij ook, maar die zijn we uiteindelijk vergeten mee te nemen.

Twaalfeneenhalf jaar bij de brandweer.
Twaalfeneenhalf jaar elke derde nacht van elke drie dagen op de kazerne slapen.
Twaalfeneenhalf jaar loze uitrukken, nare uitrukken, vieze uitrukken, grappige uitrukken, verdrietige uitrukken, heroische uitrukken, trotse uitrukken, hilarische uitrukken, emotionele uitrukken.
Twaalfeneenhalf jaar mensen gered, dieren gered.
Twaalfeneenhalf jaar soms mensen niet kunnen redden, soms dieren niet kunnen redden.
Twaalfeneenhalf jaar met hier en daar een incident onder eigen gelederen. Zijn telefoontje staat me nog voor de geest: “ik was het niet, bel mijn ouders om te zeggen dat ik het niet was.” De collega die er wel bij betrokken was, zat er ook vandaag. Ook met 12½ jaar; ze zijn samen binnen gekomen. Hij heeft in een brandwondencentrum gelegen, Manlief niet. Maar het had zomaar andersom geweest kunnen zijn. De andere collega die er ook zat met 12½, is ooit bij een brand door de vloer door een verdieping gezakt, meters naar benden.
Twaalfeneenhalf jaar.

Twaalfeneenhalfjaar lang je inzetten voor mens en dier, en voor schadebeperking. Met gevaar voor eigen leven. Een medaille en een baton is nog het minste!

Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us

Omdat elke brandweerman van Repelbuurdorp was uitgenodigd, inclusief de dienstdoende ploegen, was voor een centrale plek gekozen waar ook de brandweerwagens geparkeerd konden worden. De locale discotheek in het centrum dus. De Repel kwam er wel eens, in haar studietijd. Heel, heel erg lang geleden. De jongens hadden zich erop verheugd: een disco! En ze vermaakten zich kostelijk op het podium. En ze vermaakten zich kostelijk met alle andere kindjes….

Image Hosted by ImageShack.us

Het liedje waar hij op danst is “Billy Jean”…

Image Hosted by ImageShack.us

Na een uur dansen en rennen is deze meneer het beu….hij tekent liever met de meisjes. Smart boy!

Image Hosted by ImageShack.us

Advertenties

november 26, 2009 - Posted by | Manlief | ,

29 reacties »

  1. was een geslaagt feestje en de kinderen heb ik (wij) erg om gelachen en tot snel

    groetjes van ons 😉

    Reactie door roxy | november 26, 2009

  2. Het heeft wel wat he, mannen in uniform…
    Blijft ie nog 12,5 jaar bij de brandweer?
    Is er ook nog een opgetutte foto van jou? Op hoge hakken?

    Reactie door Wieke | november 26, 2009

  3. Yep, er is een foto van mij, yep, opgetut…..

    Reactie door De Repel | november 26, 2009

  4. ze zag er erg leuk uit leuke rok en mijn mannetje vond haar schoenen ook heel leuk he repel:D

    Reactie door roxy | november 26, 2009

  5. Hoi Repel.. eerst natuurlijk van harte gefeliciteerd voor je man met dit jubileum.. ik buig mijn hoofd voor hem en al zijn medehelpers in tijden van nood…

    wat een leuke foto’s heb je weer geplaatst… alleen die van jou zou ik ook wel eens graag zien:) hint hint…

    grts

    Reactie door clair1991 | november 26, 2009

  6. Gefeliciteerd voor je manlief, en heerlijk dat je kinderen zich er ook bij vermaakt hebben ;-).
    Op je eerste 2 vragen moet ik nee antwoorden, op de laatste ja, tel er nog maar een jaartje of 6 bij op…

    Reactie door Carla | november 26, 2009

  7. ja, net niet (zwanger) en ja, oei ik wordt oud!
    Enne manlief, gefeliciteerd!!!! en jij natuurlijk ook

    Reactie door Ellen | november 26, 2009

  8. Gefeliciteerd en inderdaad, wat mij betreft zijn het allemaal helden die elke dag weer naar werk gaan en nog niet weten waar ze in terecht kunnen komen.

    Off topic, ik las dat zaterdag bij de gamma (naast de repelkazerne??) een soort houthakkers roadshow is.
    Heb ze weleens aan het werk gezien, met enorme kettingzagen zagen ze beelden uit boomstronken.
    Misschien een tip om met de Daltons te bekijken.

    Reactie door Leidse Glibber | november 26, 2009

  9. Hoe ik op jouw weblog terecht ben gekomen? Geen idee… maar ik kwam hier wel terecht, en ben er een hele tijd niet meer vandaan gekomen… lees dus nu even een tijdje mee, en vond dat ik nu moest reageren… Ik ben geraakt door je schrijven, door je manier van schrijven, door je onderwerpen, enzovoort… maar wow, ik raak zelfs geïnspireerd door jouw logs, omdat ze zo echt en zo geweldig geschreven zijn!
    Ik blijf ze dus lezen! Zo gauw ik ook wat fatsoenlijks heb om te laten lezen, dan vul ik hierboven op het reageerformuliertje ook ‘website’ in!!
    Geweldig! Keep on writing! Hoe meer hoe beter! 🙂

    Reactie door Esther ten Caat | november 27, 2009

  10. Tjee wat een tijd hè…12,5 jaar in dienst. Wat gebeurt er een hoop in die tijd. Ik heb het nog net mogen meemaken en ik vond het best een mijlpaal en was stiekum ook best wel trots het zolang vol te houden.

    Manlief van Repel: Van harte gefeliciteerd met je 12,5 jarig jubileum!

    XOX

    Reactie door Meanannie | november 27, 2009

  11. Gefeliciteerd hoor! En een diepe buiging voor je man, en alle anderen, die in tijden van nood en gevaar hun leven wagen en hun werk zo goed doen, soms/vaak met gevaar voor eigen leven. (het is maar goed dat m’n dochter al die mannen in uniform niet heeft gezien…;-) )

    Reactie door Madelief | november 27, 2009

  12. Jij hebt gewoon een man in een uniform, hoe cool is dat?!
    Proficiat!

    Reactie door Nicoleke | november 27, 2009

  13. Wat kijkt hij blij! Gaaf, een vent in uniform. Ik vind marinemannen ook altijd zo stoer in hun pak.

    Reactie door Door | november 27, 2009

  14. Gefeliciteerd met manlief, het is een geweldige vent, zeker weten.
    En wat je vragen betreft. . . . daar moet ik overal ‘Ja’ op antwoorden. In februari was ik 38 jaar getrouwd, mijn jongste is 31, en op mijn werk ben ik nu 35 jaar in dienst.
    Kun je lezen wat een oud mens ik ben 🙂 Ach ja Repeltje, “Wie niet oud wil worden moet zich jong verhangen”, sprak mijn oma vroeger al en dat was ik niet echt van plan.
    De oncoloog heeft me er weer een half jaar bij gegeven vanochtend dus nog steeds stabiel gelukkig, nu kan ik met een gerust hart de feestdagen weer in.

    Reactie door Haba | november 27, 2009

  15. Offtopic: Als ik je weblog wil openen vanuit m’n favorieten, dan zie ik een mooi klein schoentje ervoor staan, hoe doe je dat????

    Reactie door Carla | november 27, 2009

  16. Ik vind mensen die in dit soort beroepen werken zo verschrikkelijk geweldig. Ik zou het absoluut niet kunnen, met akelige en nare dingen moeten dealen. Dus, voor die man van jou: van harte met deze geweldige prestatie. Fijn dat jij er bent. En voor jou, ook van harte, want het lijkt me lang niet altijd plezierig als je man dit werk doet.

    Reactie door Toaske | november 27, 2009

  17. Respect!

    Reactie door Yvonn | november 27, 2009

  18. Alle kleine jongetjes willen wel bij de brandweer, maar het echt doen… wat een zware baan, maar wel eentje waarin je voelt dat je er echt toe doet.
    De inmiddels al bijna 13,5 jaar die ik deel met mijn lief vlogen om, en zo was het vast ook met de werkjaren van jouw man.

    Reactie door sanneke | november 27, 2009

  19. 3x nee. 12,5 jaar geleden zat ik net op de middelbare school. 12,5 jaar is bijna de helft van m’n leven 😉

    Je man glundert van trots, en terecht! Knap en moedig werk is het wat de mannen & vrouwen van de brandweer doen. Respect!

    Reactie door Limoentje | november 27, 2009

  20. Weer een geweldig fotoreportage Repel. Tja, ik behoor ook tot die ouwetjes, net als Haba. 12,5 jaar geleden was ik me intens in de sensorische integratie aan het inwerken, studeerde mijn oudste dochter aan de universiteit , kwam mijn oudste zoon net weer bij van zijn wilde jaren met zwerven en drugs, zat mijn jongste zoon op de HAVO (heel de dag te rekenen om zo min mogelijk te doen en gemiddeled een zes voor alle vakken te halen) en had ik mijn jongste dochter net van de ene school afgehaald met een spectaculaire actie en haar dezelfde dag nog op een nieuwe school laten beginnen. Wij waren 37,5 jaar getrouwd op 5 december 1994. Maar het is allemaal in orde gekomen met alle kinderen en ook met ons. Over 12,5 jaar gaat het met jullie vast ook heel goed. Bedankt voor het inkijkje in je gezin!

    Reactie door baasbraal | november 27, 2009

  21. gefeliciteerd met manlief!

    Reactie door Corine | november 27, 2009

  22. Manlief wordt oud: maandag klapte hij zijn trommelvlies bij een duikoefening….nu is het ontstoken. Nou ja, hij is nu wel lekker vrij en morgen gaat hij niet naar werk! Jippie: het hele weekend samen!

    Reactie door De Repel | november 28, 2009

  23. Geweldig! Proficiat!! Enne…. wat een stoere vent zo in zijn uniform!! 😉
    A.s. vrijdag mogen wij…. dan krijgt manlief een medaille uitgereikt voor 15 jaar trouwe dienst als officier bij de Luchtmacht! 🙂

    Reactie door Wondelgijn | november 28, 2009

  24. 12,5 jaar geleden woonde ik in Zuid Frankrijk …

    gefeliciteerd !!!!

    Reactie door ilse | november 28, 2009

  25. Wat een tijd zeg! Ik zit al 20 jaar in hetzelfde gesticht, ook leuk en ook een uniform aan! Die van je man maakt echter veel meer indruk bij mij! Ook zijn ze niet te versmaden in hun brandweeruitrusting: je zou er bijna brand voor stichten… 😉
    12,5 jaar geleden, toen was ik het meisje van vroeger nog niet kwijt… toen was de Chef nog gezond en jongste nog geen 1 jaar…

    Reactie door Nicolette | november 28, 2009

  26. Gaaf, wat een lange tijd zeg!
    ik heb ze pas in aktie gezien bij een huisbrand achter mijn huis. Wat een eng beroep hebben deze mannen.

    En 12,5 jaar geleden, mensenlief wat was mijn leven toen saai………het heeft heftige wendingen genomen nadien.

    Reactie door JC | november 28, 2009

  27. 12,5 jaar een moedig beroep… petje af hoor!

    Reactie door Eu Mesmo | november 28, 2009

  28. Brandweerman, het blijft een vak apart. Na negen jaar kok zijn gaf mijn vriend daar de brui aan, wilde regelmatige werktijden. Maar het ging kriebelen, hij wilde geen kantoorbaan, maar praktisch bezig zijn. Via mijn oom werd hij aangestoken met het brandweervirus en inmiddels zijn we ruim zes jaar verder.

    Ik ben trots op wat hij doet, zijn doorzettingsvermogen en het feit dat je toch je leven waagt voor andere mensen (en daar is helaas niet altijd respect voor). Die 12,5 jaar gaat hij halen, net als jouw man. En ik hoop dat ze het beiden gezond en zonder teveel brokken (lichamelijk en geestelijk) doorbrengen!

    Reactie door Laura | december 3, 2009

  29. En jij die 12,5 jaar soms in de zenuwen thuis zat te wachten tot ie veilig thuis was (?)

    Ehm, nee ik werk nog geen 12,5 jaar bij de baas (in feb. wel) en nee toen hadden we nog geen kinderen maar we kennen elkaar al wel langer dan 12,5 jaar, nog iets meer dan een jaar en dan is ons boterbriefje ook 12,5 jaar (oei, voel me nu erg oud worden)

    Maar 12,5 jaar brandweer is toch wel een stuk stoerder dan 12,5 jaar bij een “gewone” baas en “gewoon” getrouwd.

    Reactie door Barbara | december 4, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: