Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

De Soap van mijn Borst: Een Nieuwe Invalshoek

Gisterochtend zat ik bij mijn huisarts. Ik wilde eens met hem praten over het hele verhaal. Ik ken hem al een jaar of 12 en er is sprake van enig vertrouwen. We kennen elkaar een beetje. Ik wilde weten wat hij persoonlijk, maar wel als medicus, van mijn time out vond. Als medicus die niet een specialist is.

Medisch gaf hij het me recht voor zijn raap: zijn persoonlijk advies was niet snijden, laten zitten. En mijn radicale oplossing was al helemaal geen optie voor hem. Dit zuiver op grond van de medische aard van de knobbels die er nu zitten. Die zijn het wegsnijden niet waard. Maar hij begreep wel dat het daar eigenlijk niet om gaat. Hij begreep dat de medische aard van het huidige probleem lang niet de lading van mijn probleem dekt.

Het gaat om het feit dat ik een verhoogde kans heb en dat het de derde keer is dat ik een knobbel voel. Het doet er niet toe dat het de eerste twee keren wel weggesneden moest worden ‘omdat het kwaadaardig kon worden’. Het doet er niet toe dat het deze keer het wegsnijden niet waard is. Het gaat er om dat, omdat ik een verhoogde kans heb, de bodem elke keer onder me vandaan wordt geslagen als ik een knobbel voel. Het gaat er om dat ik vrees voor mijn leven en voor mijn opgroeiende kinderen elke keer als ik een knobbel voel. Ooit als ik wat voel, kan het zomaar een slechte zijn. Het gaat om die angst in combinatie met de pech dat ik al drie keer aan de beurt ben geweest voor ‘onschuldige’  knobbels.
Het gaat om het feit dat ik elk jaar op controle moet. Het doet er niet toe dat het deze keer een veel voorkomende kwaal is. Het gaat om het feit dat ik, in tegenstelling tot vele anderen die dezelfde kwaal hebben,  elk jaar op controle moet ‘omdat ik een verhoogde kans heb’.
Het gaat om het feit dat ik overeind moet blijven omdat ik een groot gezin heb. En overeind blijven betekent ook emotioneel overeind blijven. Ik weet niet of ik een jaarlijkse controle aankan. Ik zie het al helemaal voor me: de twee weken voorafgaand aan de afspraak ben ik een stresskip en tijdens de 1, 2, 3 weken wachten op de uitslag ben ik een emotioneel wrak. Dan ben ik geen lieve Vrouwlief en dan ben ik een rotmama. Ik weet niet of ik dat aankan.

Mijn huisarts keek me aan en piekerde. Hij is een principiële man en een conservatieve arts. Maar hij zag mijn probleem. Hij zei: “jouw borsten zijn een last voor je geworden in plaats van een onderdeel van je lichaam.” Hij is tegen snijden: “wat nou als je volgende keer een uitslag ‘pap 2’ hebt? Wil je dan ook maar meteen gaan snijden?” (Ja maar, met pap 2 ben ik een gewone vrouw, met dezelfde eerlijke of oneerlijke kansen als de rest. Met mijn borsten hangt dat zwaard boven mijn hoofd.) Mijn arts had me begrepen en hij keek me aan en hij piekerde.

Hij zei na een paar minuten: “Je komt er niet automatisch voor in aanmerking, maar in dit geval ga ik mijn best voor je doen. Geef me een paar dagen en dan ga ik een afspraak bij genetica voor je proberen te regelen.”

Uiteraard zeggen genen ook niet alles, maar mijn probleem wordt voor een belangrijk deel door kans en statistiek beïnvloedt. Zou ik met knobbels kunnen leven als ik weet dat ik ‘die’  bewuste genen niet heb en mijn kansen bijna die van elke andere willekeurige vrouw zijn? Zou ik mijn knobbels als veel voorkomende kwaal kunnen zien? En wat betekent het eigenlijk precies voor de risico’s als het wel in de familie zit, maar niet genetisch? Daar kan die meneer van genetica mij vast wel een antwoord op geven. ik heb al een heel lijstje met vragen voor die meneer van de genetica.

Ladies and gentlemen: we got a loophole! ’s Avonds keek ik naar mezelf in de spiegel en de woorden van de huisarts echooden door mijn hoofd: ze zijn een last voor je geworden en niet meer een onderdeel van je lichaam. En ik keek met een nieuwe invalshoek naar mijn borsten. Wat nou als het gewoon borsten waren en geen gedoe?

Advertenties

november 25, 2009 - Posted by | Beslommeringen, Repel | ,

23 reacties »

  1. Spannend, een afspraak bij genetica.
    Maar helaas, je borsten zijn nooit meer gewoon borsten ben ik bang. Het blijft gedoe. Door alles wat er is gebeurd.

    Kusje

    Reactie door Joeltje | november 25, 2009

  2. lieve Repel.. ga naar http://www.borstkankerforum.nl/ en dan naar de link forum.. je moet je wel even inschrijven maar dan kun je naar de berichten gaan die over erfelijkheid gaan, geschreven door mensen die het ook meemaken….. daarin staat precies het hoe en wat… wel even zoeken denk ik.. oja je hoeft je alleen maar i te schrijven, je hoeft je niet bekend te maken daar.. en al je gelezen hebt wat je wilt kun je je ook weer uitschrijven…
    Ik kan zo met je meevoelen, helaas.. maar echt waar zekerheid is ook fijn…nouja zekerheid is er nooit.. maar zovel mogelijk wel..

    grts

    Reactie door clair1991 | november 25, 2009

  3. Goed gezegd van je huisarts. Ik hoop dat genetica iets voor je kan betekenen en niet nog meer hobbels en twijfels oproepen. maar het is een stap.

    Reactie door Corine | november 25, 2009

  4. Ik hoop dat de meneer van genetica de twijfel voor je kan wegnemen. En ik hoop ook dat je borsten ooit “gewoon” weer een onderdeel van je lichaam kunnen worden ipv een last.

    XOX

    Reactie door Meanannie | november 25, 2009

  5. Pfew.
    Ik vind het wel fijn voor je dat je er zo met je dokter over hebt kunnen praten. For what it’s worth.

    Reactie door Nicoleke | november 26, 2009

  6. Goed idee, een genen-onderzoek. En goed van je dat je nog de mogelijkheid openhoudt om een andere keuze te maken. Ik ben heel benieuwd.

    Reactie door Carla | november 26, 2009

  7. Goed dat je bent gaan praten. Fijne dokter als ik het zo hoor. Knuffel!

    Reactie door Door | november 26, 2009

  8. Zo te lezen was het een nuttig gesprek, ben benieuwd wanneer je terecht kunt bij genetica en wat ze je kunnen vertellen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
    Overigens: dat kan toch ook een mevrouw zijn??

    Reactie door Wieke | november 26, 2009

  9. Goed idee, een genonderzoek. Misschien dat het daarna weer wel gewoon borsten zijn.

    Ik heb er ook om gevraagd. Omdat mijn moeder op haar 49e borstkanker had. Maar na navraag welk type dat was, bleek genonderzoek niet nodig.
    Wel moet ik ieder jaar voor een mammografie, auw!

    Reactie door Natasja | november 26, 2009

  10. Ik denk dat je een heel wijs huisarts hebt. Gelukkig een beetje conservatief, denk ik ook. Iemand die niet onmiddellijk het mes erin wil zetten. Ook een goede verwoording die hij gaf.
    Hopelijk brengt het genonderzoek je meer inzicht, zodat je rustiger in de kop kunt worden.
    Ik ben benieuwd.

    Reactie door Herman Scholten | november 26, 2009

  11. Sterker nog: ik ben nu al wat rustiger in mijn kop…

    Reactie door De Repel | november 26, 2009

  12. Mooi beschreven. En fijn dat je wat meer rust hebt…

    Reactie door Liekie | november 26, 2009

  13. Ik begrijp zo goed wat je denkt en zegt. Alleen de angst al, daar ga je aan kapot. Goed dat je wellicht zo’n verwijzing gaat krijgen.

    Reactie door Toaske | november 26, 2009

  14. Goeie actie. Je kunt geen informatie te veel krijgen denk ik altijd maar (nouja, misschien wel, maar toch zou ik dit onderzoek ook graag hebben in jouw situatie..

    Ik ben erg benieuwd naar het verhaal (want interessant vanuit de theoretische hoek) en hoop natuurlijk voor jou dat die man je gerust kan stellen of op zijn minst wat meer kansen/zekerheden kan geven.

    Reactie door Mammalien | november 26, 2009

  15. Poeh, ik word er gewoon een beetje emotioneel van. Klinkt heavy hoor. Sterkte!

    Reactie door Toet | november 26, 2009

  16. Fijn dat je zo’n goed gesprek gehad hebt, lucht toch weer een beetje op en mooie uitspraak van hem.

    Reactie door Leidse Glibber | november 26, 2009

  17. Ik hoop dat je aan het gesprek met genetica wat meer zekerheden aan overhoudt en ik hoop ook dat je borsten op den duur wel weer gewoon van jou worden en niet alleen als last voelen.
    Vind het knap dat je het gesprek met de huisarts bent aangegaan, in je eentje piekeren maakt de storm in je hoofd alleen maar groter en zo te lezen wil je huisarts wel met je mee denken/piekeren. Fijn!
    Sterkte..

    Reactie door Roelien | november 27, 2009

  18. Fijn dat je zo’n goede huisarts hebt die kijkt naar jou en jouw probleem en niet het gemiddelde neemt en jou daarnaar behandelt. En het zou helemaal mooi zijn als je er achter kan komen of je genetisch tot de risicogroep hoort!

    Reactie door Madelief | november 27, 2009

  19. Heel slim meisje ben je!! Om met de huisarts te gaan praten… En een goede manier om eerst eens naar genetica te gaan en dan verder na te denken… Alles , maar dan ook echt álles hebben bedacht, overdacht en alle opties hebben gezien, gewogen…. goede huisarts!!

    Reactie door Wondelgijn | november 28, 2009

  20. Geweldig idee zeg, een genenonderzoek.
    Ik hoop van harte dat je borsten weer wel onderdeel van je lijf zullen worden en dat je ook weer plezier van ze zult hebben. Maar ik snap je wel, je verliest het vertrouwen in je lijf waarvan je dacht dat je het zo goed kende…

    Reactie door Nicolette | november 28, 2009

  21. Het zou mooi zijn als je borsten weer gewoon borsten werden, oké, borsten met knobbels, maar zonder zwaard boven je hoofd. En het is een goede weg om alle opties door te spitten voor je de definitieve beslissing neemt om met of zonder verder te gaan.

    Ik vind dat je het heel rationeel aanpakt, en zuiver benadert, petje af, ik denk dat ik onder het geheel wrakkeriger zou zijn dan jij op je wrakste dagen!

    Reactie door JC | november 28, 2009

  22. Repel, ik vind dat je de zaken goed op een rijtje hebt voor jezelf! Goed dat je met je huisarts bent gaan praten, en hij klinkt als een prettige man, die je serieus neemt.

    Reactie door Nicole | november 30, 2009

  23. Kijk dat is nou een gesprek geweest waar je wat aan hebt gehad als de storm in je hoofd al enigszins is afgezwakt. Ongeacht wat er uit het gesprek bij de kg komt, dit is al een paar stresshormonsters minder en wat er straks ook uit zal komen, je hebt gezocht en straks gevonden.

    Succes met het vervolg van je soap

    Reactie door Barbara | december 4, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: