Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

De Mexicaanse griep rijdt niet stilletjes ons huisje voorbij

Morgen mogen, bij de gratie Klink’s, de kinderen van Repeldorp ingeënt worden tegen de Mexicaanse griep. Kleine correctie: alleen de kinderen tussen 0 en 5 mogen dat. De regio heeft het helemaal ordentelijk ingedeeld op durrup en gehucht en op leeftijd. En Repeldorp is morgen aan de beurt.

En analoog aan het ironische toeval dat Repel een knobbel in haar tiet ontdekt in oktober=borstkankermaand, zo werd Middelste vandaag geveld door de Mexicaanse griep. Precies één dag voor de inenting. Ik memoreerde al eerder: wij hier in huize Repel hebben gevoel voor timing.

Bij het opstaan scoorde Middelste al 39,5, rond het middaguur en 2 paracetamollen later scoorde hij 40. Dit alles ging gepaard met hoofdpijn en een droog hoestje. Hij lijkt wel een klassiek voorbeeld van de Mexicaanse. De Repel had vandaag dus een hotline met de dokterspost. Het liefst wilde ik antaflu, het liefst wilde ik een instantane oplossing, het liefst wilde ik de koninklijke behandeling. Maar zo werkt het niet voor ons stervelingen. Toch was een en ander wel verhelderend en denk ik dat er niks mis is met de wijze waarop er met Het Geval Middelste werd omgegaan vandaag. Hier een transcriptie (met dichterlijke vrijheid) van een van de gesprekken:

Ik: okay, het zal dan wel de Mexicaanse zijn, maar ik wil dat wel zeker weten. Als hij nìet de Mexicaanse heeft, wil ik -zodra hij koortsvrij is- de vaccinatie zo snel mogelijk halen. Anders zijn we mogelijk dubbel de lul. Als het wèl de Mexicaanse is, hoeft hij niet meer gevaccineerd te worden. Dus ik moet dat zo snel mogelijk weten, want morgen is Repeldorp al aan de beurt.
Andere kant van de lijn: we testen mensen met griep niet eens meer op de Mexicaanse griep, want 95% heeft de Mexicaanse. Het maakt niet uit: Hij heeft koorts dus hij mag geen prik, Mexicaans of niet. U moet morgen de GGD bellen om te zorgen dat hij later deze week de vaccinatie kan halen.
Ik: maar als hij nu de Mexicaanse heeft, hoeft hij niet meer te worden ingeënt.
Andere kant van de lijn: Als het de Mexicaanse is en hij heeft ‘m achter de rug, kan de vaccinatie geen kwaad: hij is al immuun. Als hij niet de Mexicaanse heeft moet hij de vaccinatie wel hebben.
Uiteraard heb ik ‘moet’ opgevat als ‘onze keuze’ en uiteraard heb ik de discussie ‘bijwerkingen’ en ‘middel eventueel erger dan de kwaal’ discussie al lang en breed op een eerder tijdstip intern gevoerd, daar ging vandaag niet om.
Ik: Tja. Het maakt dus eigenlijk niet uit of het de Mexicaanse is of niet.
Andere kant van de lijn: Nee, maar u weet wèl waar u op moet letten.


Andere kant van de lijn vervolgt: Maar houd u hem sowieso goed in de gaten! Hij is heel erg ziek en we moeten ons niet blind staren op griep. Let ook op zijn alertheid, op vlekjes, en stijfheid van de nek en dergelijke. De kans is dan wel groot dat de koorts komt van de griep, maar zet geen oogkleppen op!

Toen ze dat zei vielen mijn oogkleppen inderdaad op de grond. Wij houden ons kleine mannetje goed in de gaten. En omdat we van ons thuis geen ‘quarantaine zone’ kunnen, noch willen maken, mocht Middelste bij Oudste logeren. En Oudste las voor.

november 22, 2009 Posted by | Beslommeringen, De Daltons | , | 26 reacties

Run baby, run!

De eerste keer dat ik met hollen begon, woonde ik nog samen met mijn ex. We hebben het over 1993. Nu ik dit typ realiseer ik me dat ik met gemak kan verhalen over zaken die zestien jaar geleden zijn gebeurd. En ik haal mijn schouders erbij op, merk ik. Ik heb vele complexen, maar leeftijd is er niet een van. Sterker nog: ik zie uit naar 40, hij staat al bijna om de hoek.

Maar goed, ik dwaal af. Ik stopte met hollen toen het uitging tussen ons. Toen had ik wat anders aan mijn hoofd.  Ik moest namelijk woonruimte vinden en de scherven van mijn leven bij elkaar rapen. Dat was een heel leven geleden. Annu nu, sinds het tijdperk van Manlief, heb ik ook een aantal keren gepoogd het hollen weer op te pakken. Maar elke keer kwam daar weer zo’n zwangerschap tussendoor fietsen. Kindjes maken met Manlief was een heel goed idee, wellicht wel het beste idee dat we ooit hebben gehad, maar hollen ho maar!

Deze zomer in la douce France pikte ik het hollen voor de zoveelste poging weer op. Manlief en ik zijn klaar met kindjes maken en mijn lijf is weer van mij. Het laatste zwangerschapshormoon heb ik al een hele tijd geleden uitgeplast en mijn gewrichten staan ook weer in de juiste stand. Nou ja, wellicht is ‘juist’ na drie bevallingen een term die een beetje te hoog gegrepen is. Laten we het houden op ‘ruimschoots voldoende’.

En deze keer lukte het. Ik hol en ik hol en ik hol. Gisteren holde ik zomaar weer even 10 kilometer uit de losse pols. Met een gemiddelde van 5 minuut 47 seconden de kilometer. En toen besloot ik dat ik ben gepromoveerd tot ‘loper’. Ik hol niet, ik loop. En ik heb dat gevierd door een heuse winterloopoutfit te kopen. Een driekwart broek, een loopshirt met lange mouwen èn een jack voor de regen en de snijdende wind. Met mijn Nike+schoenen, en mijn Nike+iPod is het plaatje compleet: ik ben een loper.

En om het nog officiëler te maken heb ik me ingeschreven voor een loopcircuit. Zeven loopjes in de regio de komende maanden. Ik wilde enthousiast kiezen voor de 10 kilometer, maar bedacht dat 5 kilometer voor de eerste keer verstandiger is. Je weet maar nooit of je de vorm hebt die dag. Jongens, je moet ‘um wel in de benen hebben. Tjonge, ik praat zelfs als een loper, zo zonder dat ik het in de gaten heb.
Eerst kreeg ik per mail een loperidentificatie (ik ben een officiële loper! Met een eigen identificatie!) en van de week ben ik mijn rugnummer gaan halen. (Ik ben een officiële loper! Met een eigen rugnummer!) Ik kreeg er een foeilelijk t-shirt bij, maar dat kan de pret niet drukken. Een echte loper kan namelijk nooit genoeg loopshirtjes hebben.

Dus mensen uit de regio, mocht je iemand tegenkomen die soepel en mooi verschrikkelijk hard loopt en die rugnummer 238 heeft: nou, dan ben ik dat. Repel de loper.

november 22, 2009 Posted by | Repel | , | 17 reacties