Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Hoe gisteren verder verliep en hoe vandaag een hele nieuwe dag is…

Het gekke was dat ik direct na de uitslag niet meteen opgelucht was. Eigenlijk helemaal niet. De knot in mijn maag weigerde namelijk te vertrekken. De dokter had gezegd dat ik naar het strand moest: uitwaaien en uitschreeuwen. Maar ik ging liever naar Repelbos met Manlief en Jongste. We hadden een uurtje de tijd voordat we de twee oudste Daltons moesten halen van school. Een uurtje lang waren we een klein gezinnetje met slechts één kindje; solo aandacht voor mijn jongste menneke, mijn vrolijke draakje. En terwijl we daar liepen verdween de knot een beetje, druppelde er af en toe een traan, en werd de Repel vermoeider en vermoeider. Langzaam begon ik ‘verdriet’  toe te laten. Er zijn zoveel momenten om 3 A.M. geweest dat ik bang was dat ik dit menneke wellicht niet zou zien opgroeien. En dat ik dacht dat als mij iets zou overkomen, hij geen herinneringen aan mij zou hebben…

Ik werd overvallen door een intense vermoeidheid en ik leek niet verder te komen dan de eerste versnelling. Ik wist eerlijk gezegd niet wat me overkwam: ik ben nooit moe! Al jaren slaap ik niet meer dan 6 uur per nacht en meestal niet eens meer dan 5, maar ik ben nooit zo moe. Al ga ik tot het gaatje, al loop ik op mijn tandvlees; ik ben nog nooit zo moe geweest als de vermoeidheid die me gisteren overviel. En gisteren was ik moe. Ik had het koud en ik was moe en ik ben pal na de lunch naar bed gegaan en heb vier lange uren in bed gelegen. Gedommeld en gerust met een ongehoorde stilte in mijn hoofd. En al had het gemoeten, ik zou niet eens hebben kunnen opstaan. Manlief had me carte blanche gegeven: gisteren was mijn dag.

Vandaag is The Morning After. Vandaag is een doodgewone saaie woensdag in een doodnormaal zielsgelukkig gezin. Middelste had zijn eerste heuse partijtje uit zijn schoolcarrière. Beste Vriendje wilde maar twee kindjes op zijn partijtje en Middelste was daar een van. Hij schijnt het helemal naar zijn zin te hebben gehad, maar toen ik vroeg wat ze hadden gedaan, wist hij dat niet meer. Zo doodnormaal bijzonder.

Oudste mocht op voor zijn slipexamen vandaag, maar traditiegetrouw slaat hij een slip over omdat hij het zo goed doet. Na de oranje en de blauwe mag hij nu ook de zwarte slip overslaan en kregen we een briefje mee naar huis: Oudste mag 28 november aanstaande examen doen voor zijn gele band. Daar waar slipexamens nog officieus zijn, is een bandexamen een serieuze en officiële aangelegenheid en de ouders mogen komen kijken. De Repel heeft 28 november daarbij een port-proef-avond met Buuv. Dat wordt een teute leuke dag, 28 november!

’s Avonds stond jongste Zwager ineens op de stoep. Iedereen, inclusief hijzelf, was vergeten dat hij zou komen eten. Het was Schoonmoede die eraan had gedacht. Gelukkig maar, want nu hadden zowel hij als Oudste de grootste pret achter de DS. Het had iets te maken met tegen elkaar voetballen, of zo.

Ook de normaalste zaak van de wereld: mijn twee lieve “kleine” babypoesjes, die nog lang niet zijn uitgegroeid, te eten geven. Maar vandaag is alles wat normaal is en banaal is een groot genot. Vandaag is alles bijzonder. Miss Marlple is al dubbel en dwars ingehaald door haar zonen, kijk haar, ze lijkt wel een scharminkel naast die kerels. Hoe oud zal ik zijn als Oudste mij inhaalt? Ik ben over een paar jaar hopelijk ook een scharminkel naast drie grote kerels van zonen.

Gisterochtend kamde ik mijn lange, lange haren en keek ik naar mezelf in de spiegel. Chemo zou het einde van mijn lange haren betekenen. Vandaag kijk ik naar mezelf in de spiegel. Morgen gooi ik er een nieuw kleurtje in. Cacao bruin wordt het.

Volgende week gaat moeders en week lang de hort op. Ze gaat naar haar vaste jaarlijkse symposium, het leuke symposium, het de-krenten-in-de-pap symposium. Moeders gaat volgende week de hele week naar Duitsland en ze neemt haar nieuwe rokjes mee, haar Louboutins…èn: haar tieten waar geen kwaadaardige zaken in groeien. Ze gaat pronken met goedaardige knobbels. En ze gaat de hele week slapen. In haar eentje een groot bed. Zonder zorgen over knobbels, zonder koters die om 5 uur wakker worden en zonder knarsentandende Manlief. De Repel gaat genieten en De Repel gaat slapen. Het zou zomaar kunnen dat De Repel elke dag de eerste lezingen mist omdat haar bed zo lekker ligt. En dan uitgebreid ontbijten met Kaiser Brötchen met dik roomboter en dik kaas. De Repel gaat er gewoon een vakantie van maken. En ze hoopt dat haar baas niet meeleest.

Advertenties

november 4, 2009 - Posted by | Repel | , ,

30 reacties »

  1. Ga jij maar eens lekker op kosten van de baas vakantie vieren, Repel! Haha, je hebt het verdiend. Weet je baas van de situatie eigenlijk?
    Ennne… mag ik mee de 28e? Lijkt me leuk, port proeven. Ben ik nl. dol op!

    Reactie door Door | november 4, 2009

  2. Zo is het maar net! geniet van je weekje en van de normale dingen.
    Greetz!

    Reactie door Ellen | november 4, 2009

  3. In één woord heerlijk!

    XOX

    Reactie door Meanannie | november 4, 2009

  4. wat een superfoto, die bovenste! misschien heel cliché, maar ik was er ondersteboven van!

    Reactie door Corine | november 4, 2009

  5. Lekker!

    Reactie door Mammalien | november 4, 2009

  6. Repel logisch dat je bekaf bent, je hebt zo lang die spanning vastgehouden dat je nu leegloopt als een lekke ballon, Ga maar heerlijk uitrusten en alles loslaten. Misschien neem je niet zoveel mee van je symposium maar wat doet dat er toe, geniet lekker meis en rust uit.

    De 28ste weet ik zelf ook weer of ik weer een half jaar vrijgesproken ben en dan is mijn zus jarig en hoe dan ook mijn uitslag de 27ste zal zijn, daar ga ik heen .
    Zo ik duik nu ook mijn bed in lekker warm onder mijn dekbedje trustuh. . . . .

    Reactie door Haba | november 4, 2009

  7. In die eerste foto heb je veel gevangen Repel; práchtig! Wat goed dat je in staat was, bent en hopelijk ook blijft om je zegeningen te tellen….en lang cacaobruin haar, ja daar ben ik wel een beetje jaloers op! 😉

    Reactie door Caroline | november 4, 2009

  8. Natturlijk heb ik lang niet aan ales gedacht waar jij aan gedacht hebt, maar ik kreeg ook steeds een steek in mijn hart als ik die Daltons van jou (vooral de jongste twee ) zag. Daarom vind ik die eerste foto gewoon een Oscar (van de foto’s dan hè) waard! Ga jij eens lekker uit met al je goedaardigheden en rust uit en geniet! Ik geniet van de sneeuw hier al is het maar een suikerlaagje.

    Reactie door baasbraal | november 4, 2009

  9. Volgens mij heb jij die vakantie wel heel dik verdiend hoor Repel!

    Reactie door Simonatoetje | november 4, 2009

  10. Cruyff zou zeggen dat het logisch is dat je zo moe bent. Je hebt ook heel wat te verstouwen gehad. En angst is zo lelijk.
    Mooie foto’s (al kan ik ze weer maar half zien) :-(.
    En naar wat voor symposium ga je dan? Kortom, wat voor werk doe je eigenlijk?

    Reactie door Toaske | november 4, 2009

  11. Super hoor, ben nog steeds hartstikke blij voor je!
    Maar het is ook zo moeilijk, als het continue in je hoofd heeft gezeten, omdat zomaar ineens los te laten.
    Daar gaat ook weer een tijdje over heen.
    Geniet volgende week (en kijk nog even op mijn blog voor foto’s van Guusje!)
    Groetjes,
    Simone

    Reactie door Simone | november 4, 2009

  12. De bovenste foto vind ik gewoon subliem; dat effect van dat kleine mannetje tussen die hoge bomen… dat heb je echt goed gezien!
    De vermoeidheid is omdat de stress van je afgevallen is, heel normaal.
    Ga nu maar eens lekker genieten!

    Reactie door zeezicht | november 4, 2009

  13. En zo is het! Punt.
    En, o…. wat een nostalgie, het panbos…. excuse me, het Repelbos… Zelfs de poortjes zijn hetzelfde gebleven! Is het theehuis er nog? *zucht*… ik wil er weer naar toe! En van daar uit, naar de duinen, naar de zee lopen! Geniet ervan enne…. sch… aan je baas! 😉 Hahahahaha 😉

    Reactie door Wondelgijn | november 5, 2009

  14. Niet te veel pronken in Duitsland met je goedaardige knobbels he? Ik denk niet dat Manlief dat kan waarderen. Hadden ze dat symposium niet ergens in een warm land kunnen houden, op de Antillen ofzo? Lijkt me heerlijk nu om eens lekker in het zonnetje te liggen in plaats van in dit klote weer hier.
    Wat heerlijk dat het leven weer bruin is voor je! Zo leer je de kleine dingen weer te waarderen.

    Reactie door Wieke | november 5, 2009

  15. @Door: wat mij betreft ga je mee!
    @Wondelgijn: ja, het theehuis is er ook nog…en niet veranderd sinds toen!
    @Wieke: hihi, ik zal beschaafd pronken 😉
    @Simone: ik ga vandaag Guusje bewonderen
    @Haba: ik ga duimen en kaarsjes aansteken

    @iedereen: bedankt! ik was zelf stiekem ook wel een beetje onder de indruk van die foto..mijn nieuwe lens houdt van Jongste 🙂

    Reactie door De Repel | november 5, 2009

  16. ja tuurlijk is het niet gek dat je moe bent. Alles komt eruit. Laat gaan laat gaan, en geniet driedubbel van alle dingen die o-zo doodgewoon zijn. Fijne “vakantie”!

    Reactie door Linda | november 5, 2009

  17. Hee Repel, ik heb net de mascara van mijn knieen gehaald, mezelf weer een beetje toonbaar gemaakt omdat ik zo moest huilen bij Fleurs blog. Kom ik hier zit ik weer te janken……pfffff
    Kan beter maar geen mascara meer op doen als ik blogjes ga lezen….
    Nou lieve Repel, ik ben in ieder geval opgelucht dat het allemaal goedaardig is. En ga jij maar genieten en ik wil niks horen over kaiserbrotchen met roomboter (hallo) en kaas, sadist, ik ben nog steeds op dieet hoor al die eetverhalen van die vrouwen…
    Heel dikke knuffel lieve gezonde Repel

    Reactie door ilse | november 5, 2009

  18. En als je nou terugleest, merk je dan dat de knoop in je maag al iets losser zit?

    Reactie door Ri | november 5, 2009

  19. Lang leve de dagelijkse rituelen (geen sleur, want dat klinkt zo lelijk). En wat heerlijk dat je daar nog van genieten kunt. De eerste foto is zo eenvoudig, maar zegt een hoop.

    Reactie door Carla | november 5, 2009

  20. In gedachten had je de pruik al klaar liggen. Ik herken het en het stomme is idd dat je die knoop in je buik niet eens 1,2,3 kwijt bent na het goede nieuws. Gelukkig is daar het Repelbos! Nog over die hoge brug gelopen links? Die heeft de Chef getimmerd in zijn gezonde jaren…
    Veel plezier in Duitsland volgende week. Ik ben al blij met 2 dagen Kurhaus, om de hoek…

    Reactie door Nicolette | november 5, 2009

  21. Nou nee, nu moet ie niet gekker worden. Hoe kan een mens hier nu niet moe van worden. Al die spanningen, de stress en alle angsten van 3 AM en alle andere tijden eisen hun tol. Zolang die achtbaan nog rijdt en rijdt en rijdt, kun je er niet uitstappen maar dat wil nog niet zeggen dat je daarom niet misselijk uitstapt. Neem je tijd, slaap bij zolang nodig en geniet van je Daltons, groot en klein en wees blij dat nieuwe lens en jongste dalton elkaar zo goed verdragen.

    Ha, ga jij maar lekker uitrusten op het symposium (ben je zelf ook een spreker of hoef je alleen maar te luisteren?) Dat je de eerste mist en in de bed kaiserbrotchen eet, wordt je gezien de omstandigheden voor deze keer vast vergeven.

    Reactie door Barbara | november 5, 2009

  22. Geniet er van volgende week! Je hebt het verdiend!

    Reactie door Madelief | november 5, 2009

  23. De Repel is back !!!!!!
    Heerlijk je ziet gewoon dat die last echt helemaal van je af os gevallen.

    Reactie door Leidse Glibber | november 5, 2009

  24. Hey, ben blij voor je dat alles goed gekomen is en duim met je mee dat alles goed zal blijven! En die vermoeidheid, dat ken ik maar al te goed, ’t is puur van de stress, van de spanning, van nog niet weten hoe en wat. Veel genot op je halve vakantie!

    Reactie door Sabine | november 5, 2009

  25. alle stress komt er nu dus uit, tja, wie wordt daar niet moe van?
    een 1e kinderfeestje.. superbijzonder, een mijlpaal!!

    Reactie door Eu Mesmo | november 6, 2009

  26. Niks zo vermoeiend als spanningen. Lekker aan toegeven, dan gaat het vanzelf weer over.

    Reactie door Lisette aka Liszha | november 6, 2009

  27. Oho, die week in Duitsland wil ik ook wel!
    Alleen ik heb hem niet zo verdiend als jij. Geniet ervan!!!!!

    Reactie door Cisca | november 6, 2009

  28. Hoe waardevol het normale leven is! En nu weet je het, genieten met die hap!!

    Reactie door Yvonn | november 6, 2009

  29. Hoera hoera hoera!!!
    Van zulke emotionele dingen word je idd heel erg moe, doodop, maar vanaf nu gaat het beter!!

    Reactie door fairy | november 7, 2009

  30. Prachtige foto, die eerste. Heel sprekend en passend bij je gevoel. Overigens zorgt stress en emoties voor enorme vermoeidheid achteraf, en dat is ook wel weer fijn. Kun je alles van je af slapen en dat mag dan ook.
    Lekker zo’n weekje werk in Duitsland, hoewel werk…. Hopelijk hou je ons op de hoogte van je uitspattingen daar.

    Reactie door Herman Scholten | november 8, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: