Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Hoe gisteren verder verliep en hoe vandaag een hele nieuwe dag is…

Het gekke was dat ik direct na de uitslag niet meteen opgelucht was. Eigenlijk helemaal niet. De knot in mijn maag weigerde namelijk te vertrekken. De dokter had gezegd dat ik naar het strand moest: uitwaaien en uitschreeuwen. Maar ik ging liever naar Repelbos met Manlief en Jongste. We hadden een uurtje de tijd voordat we de twee oudste Daltons moesten halen van school. Een uurtje lang waren we een klein gezinnetje met slechts één kindje; solo aandacht voor mijn jongste menneke, mijn vrolijke draakje. En terwijl we daar liepen verdween de knot een beetje, druppelde er af en toe een traan, en werd de Repel vermoeider en vermoeider. Langzaam begon ik ‘verdriet’  toe te laten. Er zijn zoveel momenten om 3 A.M. geweest dat ik bang was dat ik dit menneke wellicht niet zou zien opgroeien. En dat ik dacht dat als mij iets zou overkomen, hij geen herinneringen aan mij zou hebben…

Ik werd overvallen door een intense vermoeidheid en ik leek niet verder te komen dan de eerste versnelling. Ik wist eerlijk gezegd niet wat me overkwam: ik ben nooit moe! Al jaren slaap ik niet meer dan 6 uur per nacht en meestal niet eens meer dan 5, maar ik ben nooit zo moe. Al ga ik tot het gaatje, al loop ik op mijn tandvlees; ik ben nog nooit zo moe geweest als de vermoeidheid die me gisteren overviel. En gisteren was ik moe. Ik had het koud en ik was moe en ik ben pal na de lunch naar bed gegaan en heb vier lange uren in bed gelegen. Gedommeld en gerust met een ongehoorde stilte in mijn hoofd. En al had het gemoeten, ik zou niet eens hebben kunnen opstaan. Manlief had me carte blanche gegeven: gisteren was mijn dag.

Vandaag is The Morning After. Vandaag is een doodgewone saaie woensdag in een doodnormaal zielsgelukkig gezin. Middelste had zijn eerste heuse partijtje uit zijn schoolcarrière. Beste Vriendje wilde maar twee kindjes op zijn partijtje en Middelste was daar een van. Hij schijnt het helemal naar zijn zin te hebben gehad, maar toen ik vroeg wat ze hadden gedaan, wist hij dat niet meer. Zo doodnormaal bijzonder.

Oudste mocht op voor zijn slipexamen vandaag, maar traditiegetrouw slaat hij een slip over omdat hij het zo goed doet. Na de oranje en de blauwe mag hij nu ook de zwarte slip overslaan en kregen we een briefje mee naar huis: Oudste mag 28 november aanstaande examen doen voor zijn gele band. Daar waar slipexamens nog officieus zijn, is een bandexamen een serieuze en officiële aangelegenheid en de ouders mogen komen kijken. De Repel heeft 28 november daarbij een port-proef-avond met Buuv. Dat wordt een teute leuke dag, 28 november!

’s Avonds stond jongste Zwager ineens op de stoep. Iedereen, inclusief hijzelf, was vergeten dat hij zou komen eten. Het was Schoonmoede die eraan had gedacht. Gelukkig maar, want nu hadden zowel hij als Oudste de grootste pret achter de DS. Het had iets te maken met tegen elkaar voetballen, of zo.

Ook de normaalste zaak van de wereld: mijn twee lieve “kleine” babypoesjes, die nog lang niet zijn uitgegroeid, te eten geven. Maar vandaag is alles wat normaal is en banaal is een groot genot. Vandaag is alles bijzonder. Miss Marlple is al dubbel en dwars ingehaald door haar zonen, kijk haar, ze lijkt wel een scharminkel naast die kerels. Hoe oud zal ik zijn als Oudste mij inhaalt? Ik ben over een paar jaar hopelijk ook een scharminkel naast drie grote kerels van zonen.

Gisterochtend kamde ik mijn lange, lange haren en keek ik naar mezelf in de spiegel. Chemo zou het einde van mijn lange haren betekenen. Vandaag kijk ik naar mezelf in de spiegel. Morgen gooi ik er een nieuw kleurtje in. Cacao bruin wordt het.

Volgende week gaat moeders en week lang de hort op. Ze gaat naar haar vaste jaarlijkse symposium, het leuke symposium, het de-krenten-in-de-pap symposium. Moeders gaat volgende week de hele week naar Duitsland en ze neemt haar nieuwe rokjes mee, haar Louboutins…èn: haar tieten waar geen kwaadaardige zaken in groeien. Ze gaat pronken met goedaardige knobbels. En ze gaat de hele week slapen. In haar eentje een groot bed. Zonder zorgen over knobbels, zonder koters die om 5 uur wakker worden en zonder knarsentandende Manlief. De Repel gaat genieten en De Repel gaat slapen. Het zou zomaar kunnen dat De Repel elke dag de eerste lezingen mist omdat haar bed zo lekker ligt. En dan uitgebreid ontbijten met Kaiser Brötchen met dik roomboter en dik kaas. De Repel gaat er gewoon een vakantie van maken. En ze hoopt dat haar baas niet meeleest.

november 4, 2009 Posted by | Repel | , , | 30 reacties