Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Het ziekenhuis maakt er een cliffhanger van: MRI – Repel onbekend…het scorebord stond uit

Vanmorgen belde het ziekenhuis: “u heeft maandag 19 november een afsraak voor de uitslag van de MRI van vanmiddag, maar dat is te ver weg.”
Ik, in gedachten: “you’re preaching to the crowd, you stupid woman!”

Ziekenhuis: “kunt u dinsdagmorgen aanstaande om de uitslag te bespreken?”
Ik haal in gedachten het gesprek terug van vorige week toen ik de afspraak moest maken: “maar kan ik dinsdag de 3e dan niet komen, de 19e is veel te ver weg”. “Nee mevrouw, dan zitten we vol.”

Hardop: “Maar als het slecht is, weet ik inmiddels dat ik dat vanmiddag al te horen kan krijgen, dat kunnen ze meteen zien.”
Ziekenhuis: “Nee mevrouw, daar moet eerst naar gekeken worden.”

****

Gewapend met een CD loop ik in een chirurgisch schort, dat aan de voorkant open is, de MRI-kamer in. Ik voel me zo naakt dat ik mezelf laconiek bescherm: “ik mocht een CD’tje meenemen volgens de folder!”
Ziekenhuis-knulletje: “Oh mevrouw, dat kan niet, dat kan bij elk MRI-onderzoek behalve bij deze: bij deze moet u op uw buik liggen en dan kunt u de koptelefoon niet op. U krijgt oordoppen.”

Ik moet op mijn buik liggen, mijn armen vastgebonden aan mijn romp, een naald in mijn arm voor het infuus, mijn hoofd in een mal en mijn tieten in twee gaten. Zonder CD. V.i.e.r.e.n.t.w.i.n.t.i.g. hele lange minuten lang. Vastgebonden en stilliggen anders moet het over.

Het apparaat maakt inderdaad een takke-herrie. De eerst en de laatste scan van 8 minuten maakt hij herrie. Maar die middelste scan van 8 minuten, terwijl de contrastvloeistof wordt ingespoten (en dat voel je!), is het lawaai erger. Agressief. Het ene lawaai is alsof iemand 8 minuten lang elke seconde met een toeter-op-perslucht tegen je achterhoofd toetert terwijl je vastgebonden op je buik ligt, het andere geluid is alsof iemand 8 minuten lang, elke seconde heel hard “vijf” in je oor schreeuwt, terwijl je vastgebonden op je buik ligt. En ik kijk 24 minuten lang naar een stilleven van een ziekenhuisomgeving.

Na afloop blijk ik verkrampt te hebben gelegen. Ik heb spierpijn van top tot teen. Het apparaat stopt met lawaai maken en de laboranten komen binnen. Ik probeer het nog een keer: maar als er iets mis is, dan zouden jullie het toch hebben gezien?” Wetende dat dat inderdaad het geval is, maar ook wetende dat laboranten niks mogen zeggen, krijg ik geen uitslag.

“Nee mevrouw, we moeten de scans uitzetten tegen de tijd, we moeten er grafiekjes van maken. We moeten kijken naar de scans voor en tijdens de contrastvloeistof en we moeten zien hoe de contrastvloeistof verschijnt en verdwijnt.”

De Repel heeft een miljoen keer meer verstand van grafiekjes dan deze twee knulletjes. En ze heeft ook meer verstand van het apparaat, een promotieonderzoek lang meer kennis heeft ze ervan. Ze heeft alleen geen verstand van mensenweefsel. Maar ze weet het heus wel: de laborant die de memmenpletter bedient, mag ook niks zeggen ook al ziet ze iets of niets. Maar ze zien het heus wel! Nu vanavond sprak ik die ene via-via-oncologe en zij sprak er schande van. Op haar afdeling komt dit niet voor. Bij haar zou een radioloog erbij hebben gezeten en had ik het gewoon gehoord. Zij heeft me gelukkig vanavond geholpen een strategisch plan op te stellen. En ik heb haar nummer…ik mag haar dinsdag bellen.

Dit onderzoek deed geen pijn, maar het was kleinmakend, intimiderend, angstig en emotioneel. En ik weet nog steeds niks. Toen ik de kamer uitliep met mijn schort dat aan de voorkant open was, zei een van de knulletjes: succes met het vervolg.

Die opmerking kwam heel hard aan. Wat betekent dat? Heb je wat gezien? Is dit slecht nieuws? Rot op, puistenkop, laat me met rust. Ik loop hier in mijn schort dat aan de voorkant open is en ik ben bang. Rot op. Als aangeschoten wild heb ik me aangekleed als vamp en ben ik richting receptie en etentje getogen waar ik werd verwacht.

oktober 29, 2009 - Posted by | Repel | ,

31 reacties »

  1. Oh meid, wat een narigheid. En wat een puisterige sukkel!

    Zo’n MRI doet misschien lichamelijk geen pijn maar geestelijk krijg je een knauw. Zeker als je daar muisstil moet liggen en geen muziekje hebt, het enige wat je dan kan doen is luisteren naar het kabaal (KABOEM_KABOEM_KABOEM)..en piekeren.

    Man, wat heb ik zin om daar iemand over een balie te trekken en ze eens goed de waarheid te zeggen😡

    Positieve puntje is dat je eerder mag komen voor de uitslag.

    XOX

    Reactie door Meanannie | oktober 29, 2009

  2. O meid afschuwelijk! Dat vernederde gevoel, ik krijg er tranen van in mijn ogen. Ik moet ter verdediging wel even zeggen dat het natuurlijk verrekte moeilijk is in zo’n situatie om het GOED te doen. Maar niks vertellen en wel even zo’n opmerking maken. Het kan best zijn dat hij het goed bedoelde, maar stom is het wel. En nu maar weer wachten en wachten……tot dinsdag, weer 6 nachten (niet) slapen. En dan zonder muziek heb je ook geen tijdsindicatie, een minuut kan wel op vijf minuten lijken en andersom(waarschijnlijk niet). Je krijgt het wel voor je kiezen, zeg! Ik blijf aan je denken.

    Reactie door baasbraal | oktober 29, 2009

  3. Wat vreselijk dat je dit überhaupt allemaal moet doorstaan.
    Goed dat je het zo van je af schrijft hoor!

    liefs

    Reactie door Nicoleke | oktober 29, 2009

  4. Als de MRI het ergste is wat je gebeurt met die knobbels, kom je heel goed weg. Toch? Daar maar op hopen.. Gelukkig hoor je het dinsdag al, dat is ook een heel stuk beter dan het was.
    Het is niet allemaal slecht.

    Reactie door Wieke | oktober 29, 2009

  5. Zo’n MRI maakt idd een takke-herrie en 24 minuten lijken dan wel 24 uur. Het puistenkopje bedoelde het vast goed; je staat stijf van de stress en alle opmerkingen, hoe goed bedoelt ook komen dan verkeerd binnen. Ik snap het, het is echt een vreselijke tijd tot je meer weet.
    Nu weer wachten tot dinsdag, in ieder geval sneller als 19 nov. gelukkig. Sterkte, het wordt weer prachtig weer voor het Repelbos…

    Reactie door Nicolette | oktober 29, 2009

  6. Wat een raar gedoe Repel, dat ze eerst zeggen dat je gelijk de uitslag weet en daarna weer niet. Ik weet nog wel dat ik de uitslag ook niet gelijk te horen kreeg, pas later. Maar bij mij zit de kanker ergens anders dus wel muziek toegestaan.
    Sterkte meissie, dit is in ieder geval weer achter de rug. geniet nu maar weer gewoon van je jongens en probeer te ontspannen. Je krijgt dinsdag meer te horen dat is eerder dan 19 november.

    Reactie door Haba | oktober 29, 2009

  7. Getver, wat een beklemmend idee, zo’n MRI, de herrie, de onzekerheid. En dan weet jij ook nog eigenlijk te veel voor het goede. Was je maar meer onwetend op sommige vlakken, dan zou je niet zo geplaagd worden door kennis.

    Reactie door Ri | oktober 29, 2009

  8. Ik moet gewoon janken van je verhaal , je schrijft het zo goed het voelt gewoon alsof ik daar lig en die vernedering voel ik gewoon dat kwetsbare ook , dat verrekte kwetsbare en onzekerheid.
    Pff ik denk aan je dat is dan ook het enige wat ik kan doen van hier en er brandt een kaarsje en ik zend alle positieve energie die ik heb naar je toe en dit komt gewoon goed hoor Repel, jij bent het immers Repel hallo daarboven dit is Repel ja lullo laat haar met rust !!!
    Dikke knuffel xx

    Reactie door ilse | oktober 29, 2009

  9. O! Ik zie dat er toch nieuws is.
    En het nieuws is dat er nog geen nieuws is.
    Tsjah… Als het de bedoeling was je zenuwen te testen, dan zijn ze dáár toch in elk geval in geslaagd.
    Nu ben je nog even ver.
    Sterkte.
    De Drs.

    Reactie door Drs. Johan Arendt Happolati | oktober 29, 2009

  10. Met afgrijzen je ervaringen gelezen. Het onderzoek lijkt me een drama, maar de houding van dat personeel maakt het er niet beter op zeg, wat een lullo’s. Heeft dit soort personeel geen empatisch vermogen meer?
    Je hebt dit achter de rug…….weer een stap genomen.
    Ik hoop dat je vandaag een goede dag hebt en geniet van de dingen om je heen.

    XX

    Reactie door JC | oktober 29, 2009

  11. Repel, meid wat schrijf je het…. ik weet niet.. ik voel zo met je mee. Wat een vreselijke toestand om mee te maken, om doorheen te moeten. Ik heb gisteren wel tien keer je site geopend om te kijken of er al (goed) nieuws was. Sterkte en een vreselijk dikke knuffel van mij!!

    Reactie door Door | oktober 29, 2009

  12. Wat is dat voor een raar ziekenhuis dat ze je zo behandelen? Ik kan me levendig voorstellen hoe jij je hebt gevoeld daar.
    Vreselijk!!
    Ik weet helemaal niet wat ik nu kan zeggen. Ben er gewoon hartstikke stil van.
    Heel veel sterkte en een dikke knuf meid.
    Je bent heel veel in mijn gedachten.

    Reactie door Marleen | oktober 29, 2009

  13. wat een gedoe!
    en dat duurt dus nog allemaal een week! Print je log uit en stuur het op naar radiologie; die mensen zijn soms zo afgestompt/vergroeid met hun werk dat ze niet meer in de gaten hebben wat dit soort dingen voor de patienten betekenen. Wie weet leren ze ervan. en ga er maar van uit dat die jongen die opmerking puur uit goedbedoelde gewoonte maakte, echt!

    Reactie door Corine | oktober 29, 2009

  14. als ik dit zo lees moet ik er niet aan denken om erin te liggen
    24 minuten stilliggen kan ik nog niet eens als ik slaap denk ik
    heel veel sterkte met het wachten

    Reactie door Eu Mesmo | oktober 29, 2009

  15. Jeetje, wat schrijf je het tastbaar op. En die takkeherrie, alsof er een automatisch geweer over je leeg geschoten wordt. takke-takke-takke, boem boem boem. Brrr. Ik vind het ook een claustrofobisch kreng, vele malen erger dan de CT.

    Het personeel kan er ook niks aan doen, die mogen niks anders zeggen dan iets in de trant van, we kunnen het nog niet zien. Nou, ik heb een kopie van mijn MRI gezien en zelfs ik zonder verstand van botten, mri’s en foto’s kon zien dat er toch hele kraters en gaten in die poot van mij zaten.

    Goed nieuws of niet. De 3e is lang niet zo lang wachten als de 19e maar zenuwslopend zal het zijn.

    Enne persoon daar boven, ik sluit me aan bij Ilse, ’t is genoeg zo hè!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Reactie door Barbara | oktober 29, 2009

  16. Bah, ziekenhuizen zijn net fabrieken. De hele medische wereld is ontmenselijkt, enkele goede mensen niet te na gesproken.
    Heel veel sterkte de komende dagen, ga maar hard werken en heel erg hard leuke dingen doen!

    Reactie door Herman | oktober 29, 2009

  17. Het moet me toch even van het hart hoor: niet alle ziekenhuizen zijn ontmenselijkt, of fabrieken of anderszins slecht. In de ziekenhuizen hier in het noorden heb ik hele goede ervaringen en zijn ze ontzettend vriendelijk en begaan met de patienten (behalve die ene dermatologische hork dan). Misschien ligt het aan de Randstad met haast, haast, haast? Dus kom anders maar gezellig bij ons, de kennis is hetzelfde maar de mensen blijkbaar niet.

    Reactie door Wieke | oktober 29, 2009

  18. Naar, gewoon naar. Vooral dat niet zeggen wat ze wel weten of denken. En dan zo lekker onbehulpzaam, niet klantvriendelijk. Leuk (ironische bedoeld) ook dat jij wel weet wat zij niet weten van het apparaat enzo. Sukkels.

    Trek je niets aan van de laatste opmerking van puist. Hij heeft ws geen idee wat hij zeggen moet.

    Reactie door mammalien | oktober 29, 2009

  19. Repel, wat verschrikkelijk allemaal zeg. Ik moest even helemaal bijlezen, maar ben weer op de hoogte. Sterkte nog even met wachten, want dat is natuurlijk helemaal niet tof. Liefs.

    Reactie door Cisca | oktober 29, 2009

  20. Bah die herrie, ze mogen je wel oordopjes erbij geven, straks krijg je er nog een gehoorbeschadiging bij (met een man die voor zijn werk afhankelijk is van zijn gehoor leeft dat hier nogal, vandaar).
    Die jongen bedoelde met ‘het vervolg’ vast gewoon de uitslag en de spanning van het wachten daarop. Sterkte daarmee in elk geval.

    Reactie door Carla | oktober 29, 2009

  21. Wat een vreselijke belevenis voor je!
    Op die manier een MRI nemen is mij onbekend.
    Ik wens je heel veel sterkte en hopelijk is de uitslag goed!

    Reactie door zeezicht | oktober 29, 2009

  22. Dat is inderdaad nog eens een cliffhanger! Tja, in ziekenhuizen wil het inderdaad nog wel eens helpen als je iemand kent. Fijn dat je in ieder geval iemand hebt die je met wijsheid kan steunen hierin.
    Veel sterkte en liefs!

    Reactie door Simonatoetje | oktober 29, 2009

  23. Och lieve meid, wat erg allemaal. Was er maar een pilletje dat je denken even stop kon zetten. net als de rest hier voor mij, denk ik aan jou en de jouwen. Liefs en sterkte.

    Reactie door Toaske | oktober 29, 2009

  24. O nee, dit is gewoon helemaal ruk. Die puistenkop, dat ziekenhuis dat belt, die mri.. gewoon alles. Niet leuk lieve Repel, niet leuk. Wat zeg ik, helemaal ruk.
    Ik denk aan je, heel hard!

    Reactie door Joeltje | oktober 29, 2009

  25. Bah wat word ik naar van je verhaal! en het contrast met etentje en receptie erna, bah! Sterkte met wachten! en dan vooral die lange donkere nachten!

    Reactie door Liekie | oktober 29, 2009

  26. Pfffffff, eerlijk gezegd dacht ik met mijn stomme hoofd dat je gelijk uitslag zou krijgen.
    De manier hoe je behandeld wordt of hoe het overkomt kan ik mij helemaal indenken dat je daar gek van wordt.
    Nou ja Repel(tje) we wachten in spanning af en leven met je mee, hou je taai he.

    Reactie door Leidse Glibber | oktober 30, 2009

  27. Pfoe Repel, je geduld wordt wel op de proef gesteld.
    Het klinkt heftig dat onderzoek!
    Ik leef met je mee naar de dinsdag!

    Reactie door Nicole | oktober 30, 2009

  28. Oh jakkes. Ik denk dat ik al voor het einde van de 24 minuten uit elkaar gebarsten was. Om dan vervolgens puistenkop een kanl voor z’n puistenkop te gevn. Maar ik ben er van overtuigd dat ‘ie niks weet en eigenlijk gewoon een vriendelijk bedoelde poging doet. Ik denk aan je. Niet dat je er ook maar iets aan hebt, maar toch….

    Reactie door Yvonn | oktober 30, 2009

  29. kanl = knal (maar dan een hele harde….)
    en gevn = uiteraard geven

    Reactie door Yvonn | oktober 30, 2009

  30. Je#@%$^, er schiet zomaar ineens een heel lelijk woord uit mijn mond. Sorry hoor… Lieve, lieve Repel, wat een enorm gedoe allemaal!!! En wat kan ik me voorstellen hoe vernederend dit allemaal is, ondanks alle lieve woorden, ondanks alle goede bedoelingen… Getver! En dan ook nog wachten….
    Ga je mee foto’s maken dan? Als afleiding?? Ik heb mezelf op een D90 getrakteerd…. (echt waar…. hihihihi) Dusse…. zullen we??

    Reactie door Wondelgijn | oktober 30, 2009

  31. Deze oen heeft wel aan je gedacht, maar niets van me laten lezen.
    Aangeschoten wild, daar kan ik me iets bij voorstellen van een soortgelijk onderzoek jaren geleden.
    Dinsdag, nog een paar nachtjes slapen…..
    Hou je taai XXX

    Reactie door Joos | oktober 31, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: