Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Niet onverdeeld positief – nog niet klaar met 3 A.M.

Ik weet het niet. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet voelen. Vanmorgen ben ik door de molen gegaan en hij zit vol met cystes en mastopathia’s, mijn borst. Bij elk onderzoekje kreeg ik een stukje uitslag, maar toen ik uiteindelijk na vele omzwervingen door het ziekenhuis weer bij de chirurg zat voor de laatste deel-uitslag en de volledige uitslag, zei ze: “We komen er niet uit.”

Er zitten twee grotere cystes die ik voel, maar er zitten er nog velen omheen. Kleinere, kleintjes en ini-minietjes. En er zitten dus ook kleine mastopathia’s. Dat heeft ook iets te maken met cystes en goedaardige borst-gezwellen. De radiologe wilde een cyste leegzuigen, maar ze kreeg hem niet te pakken; hij zat te los in het weefsel. Het kreng schoot continu voor de naald weg. Na een martelgang vn 20 minuten waarbij ik in mijn kussen heb gebeten en gejankt heb van de pijn gaf ze het op. Dit keer begreep ik wel dat ze het niet kon verdoven: ze moest vocht zoeken op het echo-apparaat en dan kan je geen vocht inspuiten. Maar ze had ook wat eerder kunnen stoppen, of zou ik dan gebaald hebben dat ze niet beter had geprobeerd?
Maar goed, dat wat ze te pakken had ging naar het lab. Maar dat bleek niet genoeg en niet het juiste weefsel.

“We komen er niet uit”, zei de chirurg dus even later. Volgende week staat er een MRI-scan op de agenda, die moet uitsluitsel geven. Grappig, ik heb mijn promotie-onderzoek uitgevoerd met het NMR-apparaat. Ik legde er polymeren en polyelectrolyten in. En nu mag ik er zelf in gaan liggen. Voor chemische stofjes heet het een NMR, en voor mensen de MRI. Dan zit de N van Nucleair er namelijk niet in, want dat vinden mensen eng.

Er was geen reden om aan te nemen dat het kanker is, zei ze, maar gezien mijn familiegeschiedenis en mijn leeftijd willen ze uitsluitsel. Maar de woorden ‘er is geen reden om aan te nemen’ is niet hetzelfde als ‘het is het niet’.  Ik weet niet hoe ik me moet voelen. Het is geen gezwel, het zijn maar cystes. Maar ik ben er nog niet. En die kolere-uitslag komt door een ongelukkige samenloop van agenda’s pas op 19 november.
En ik heb overigens ook nog niet gevraagd wat ze doen als er voor de rest niets aan de hand is en ik alleen maar een borst vol cystes hebt. Wat doe je daarmee? Doe je daar iets mee? Maar jongens, dat is van later zorg.

Ik voel me heel dubbel, maar een soort van opluchting speelt onder de oppervlakte toch een heel duidelijke boventoon. En daarom: moet je nou toch eens kijken hoe rete-goed ik ben in pompoenen uithollen en wat kan ik er mooie plaatjes van maken! Ik heb zeker een nieuwe lens!

oktober 20, 2009 - Posted by | Repel | ,

29 reacties »

  1. Nou Repel toch tamelijk positief zou ik zo denken meis, wat een ellende met die punctie kind ik kan het me voorstellen hoeveel pijn dat doet.( ik heb een beenmergpunctie gehad en bot kun je niet verdoven) Maar dat leed is alweer geleden, beter dat ze toch heel goed naar je kijken met jouw familiegeschiedenis als achtergrond. Als ze maar alles te snel goed vinden dan zou je je ook niet prettig vinden.
    Zoek maar alvast voor je zelf mooie muziek uit voor in de MRI (kolereherrie in dat kreng)
    Kijk meis als je pas 19 november kunt komen, zetten ze er geen extra vaart achter , dus zelf verwachten ze ook eigenlijk geen kwaadaardige zaken, put daar maar moed uit.
    Ik ben tot nu toe wel blij met deze uitslag knuffel xxx van mij

    Reactie door Haba | oktober 20, 2009

  2. Repel, ook ik ben een “risicogeval”. Mijn moeder had een borstamputatie, mijn vader is gestorven aan kanker en mijn zus heeft een baarmoederverwijdering gehad.
    Als ik voor een onderzoek ga zien ze altijd wel wat en wordt er altijd een tweede opinie gevraagd. Ook ik ben bij de MRI beland en dan kwamen er nog een paar weken bang afwachten. Toen kwam ik bij de dokter en zag daar een massa foto’s van mijn borsten hangen, heel raar, maar alles was OK.
    Sinds ik hier woon heb ik één keer een mamografie gehad en toen de uitslag kwam en ik totaal vrij verklaard werd, geloofde ik het niet eens, dacht dat die verpleegster het wel niet goed zou gedaan hebben.
    Keep up the good faith Repel!!

    Reactie door Fairy | oktober 20, 2009

  3. Arm kind, wat een kolere onderzoek heb je gehad! En balen natuurlijk, dat je niet helemaal 100% gerustgesteld bent en dat het zolang duurt . Als ik jou was zou ik net zo kijken als die pompoen van je, die is goed gelukt!

    En het belangrijkste, de uitslag is niet slecht! Hoop dat je vannacht weer beter slaapt.

    Reactie door Mammalien | oktober 20, 2009

  4. De uitslag is iig niet negatief, dat is toch geweldig! (voorlopig dan)
    En wat een prachtige pompoen is het geworden; heidense klus he, dat ding is keihard.

    Reactie door Wieke | oktober 20, 2009

  5. Tja da’s nou niet echt een duidelijk antwoord, een beetje dubbel dus maar in ieder geval niet negatief. Als er “echt” iets aan de hand was waren er ws. overal harde bellen afgegaan en hadden ze het niet tot 19 november laten duren.

    Wat een marteling die punctie! Arme Tiet (en Repel die het moet ondergaan).

    Pompoen is prachtig (zeker met nieuwe lens) en eng tegelijkertijd😉

    Lieve Repel, bij deze nog maar eens een dikke knuffel (voorzichtig met Tiet) van mij.

    Reactie door Meanannie | oktober 20, 2009

  6. So far, so good. Ik hoop echt dat je MRI wel alle duidelijkheid geeft die je helemaal geruststelt en dat én jij én de arts dan weet wat het wel en wat het niet is.
    Oh wat een marteling, die punctie, wat ontzettend rot voor je. Ik hoop dat je vannacht weer een beetje slapen kan.

    Reactie door Madelief | oktober 20, 2009

  7. Het gevoel van anti-climax begrijp ik wel, je had liever precies geweten waar je aan toe was. Maar ook ik denk dat als men zich zorgen maakt, je deze week nog de uitslag van de MRI had gekregen.
    Misschien dat je daar dan toch een beetje positieve energie uit kunt putten, als zij geen haast hebben is het niet echt driingend.
    Maar dat neemt niet weg dat er toch wel heel wat zit in die borst van jou. Dingen die er niet direct in thuis horen en zelfs onvoelbare dingen. Dat is dan weer verontrustend natuurlijk. Gebruik de tijd die je nu “uit moet zitten” tot 19 november maar om eens goed na te denken wat je zou willen met deze uitslag. Je hebt er vast al veel over gelezen maar misschien dat je nu opnieuw weer gaat lezen en overleggen met je man en met jezelf.
    Sterkte met alles. Voor vandaag moet je vooral bekomen van de pijn van het onderzoek denk ik.
    xxx

    Reactie door Marleen | oktober 20, 2009

  8. Bedankt voor de lieve woorden iedereen. Het punt is inderdaad dat ik wel gerustgesteld ben, initieel. Maar daarna dacht ik: hoe komt het daar? En zo veel?

    En je kan het niet laten zitten, want als er dan echt iets is voel je het niet tussen al die cystes…snap je.

    Marleen heeft een punt, net als Wieke dat had. Maar ik ben er nog lang niet over uit. Eerst dit maar op een rijtje zetten.

    Reactie door De Repel | oktober 20, 2009

  9. Ondanks je twijfel en het hele ziekenhuisgedoe merk ik toch een hele mooie ontspanning. En ook relativering. Ik hoop dat je dat tot in november volhoudt. Succes!!

    Reactie door Herman | oktober 20, 2009

  10. Ik kan me voorstellen dat je niet weet hoe je je moet voelen. Ik bedoel, je zit nog steeds in n molen…
    Ik voel in elk geval erg met je mee. Hoop dat wij je allemaal kunnen steunen hier op je log, whatever de uiteindelijke uitslag ook zal zijn.
    Dikke hug!

    Reactie door Nicolekebolleke | oktober 20, 2009

  11. Een heel dikke knuffel! Toch een soort van blij mag je best zijn. En leef je voor de rest uit op pompoenen. Die doen het ook best leuk met Sint Maarten.

    Reactie door Ri | oktober 20, 2009

  12. Zeker dubbel gevoel zo, maar de ergste druk is van de ketel lijkt me. Wanneer ze uit de MRI iets halen wat toch verdacht is, zullen ze je wel eerder oproepen dan half november, toch?
    Vreselijk zeg die punctie, het blijven nare onderzoeken maar ja… ik denk dan altijd maar als ik met mn hakken in de lucht lig: bevallen doet meer pijn (in mijn geval dan).

    Reactie door Nicolette | oktober 20, 2009

  13. Ik zit een beetje onthand in Nederland Internetwise, vandaar kon ik niet reageren. Je weet nu iets, maar eigenlijk ook weer niets. Het blijft afwachten, tergend langzaam allemaal. 19 november, mijn hemel! Als er radicale beslissingen genomen moeten worden, krijg je in ieder geval de tijd om er een beetje aan te wennen. Je ziet het ook bij de andere commentaren: we denken allemaal aan je als dat wat waard is.
    Je pompoen is prachtig! Hij is woedend, dat kan je zo zien.

    Reactie door baasbraal | oktober 20, 2009

  14. bijna goed dus! kan me voorstellen dat het redelijk onbevredigend is, maar het is voorlopig even beter dan slecht, toch? en mooie pomopen hoor: ik doe het je niet na

    Reactie door Corine | oktober 20, 2009

  15. Mmm.. Mmm.. ik weet teveel van ’t hele gedoe af om heel opgelucht te reageren. Maar toch ook niet slecht. Ik snap je gevoel en wàt een klote onderzoek en pijn heb je gehad. Kusje op de pijn (spreekwoordelijk dan hè, nu niet gaan denken dat ik je op je tiet meen te moeten kussen) en hopelijk slaap je wat beter.
    Liefs

    Reactie door Joeltje | oktober 20, 2009

  16. Pff ik ben toch wel een beetje opgelucht en ik begrijp dat jij een beetje heen en weer schommelt qua gevoel zou ik ook hebben. Ik denk wel dat als er echt iets negatiefs uitkomt met de uitslag ze je toch niet tot half nov laten wachten toch? Enne die pompoenen jee die zijn angstaanjagend….
    Dikke knuffel voor jou en tiet (men wat een ellendig onderzoek hebben jullie beide gehad)

    Reactie door ilse | oktober 20, 2009

  17. Je wilt gewoon horen dat het 100% goed is en dat heb je helaas niet mogen horen. Dus ik begrijp je gevoel en je twijfel. Dat had ik ook iedere keer weer als de PAP-uitslagen niet goed waren. Het was nog laaaaaaaaaang geen kanker, maar het was ook niet goed. Duh, dat wil je niet horen.
    Maar goed, toch is de uitslag overwegend positief! Probeer je daar aan vast te houden meid.
    Nieuwe lens trouwens?

    Reactie door Toaske | oktober 20, 2009

  18. Vreet jezelf niet te veel op hé! En ik hoop dat ze op 19 november nog meer positief nieuws kunnen brengen!
    Pompoenen klieven, dat is leuk! Heb ik ook ooit gedaan (ik was net oud genoeg om een mes vast te houden) wat een puinzooi was dat en helaas was het resultaat lang niet zo mooi als deze.

    Reactie door Simonatoetje | oktober 20, 2009

  19. Nou joh, positief blijven. Ik denk ook dat ze je echt niet zo lang op een uitslag laten wachten als ze een slechte uitslag verwachten. Het is vast OK. Sterkte met wachten, probeer te genieten van de leuke dingen. (Weer hartstikke leuk trouwens bij TNO….)

    Greetz!

    Reactie door Ellen | oktober 20, 2009

  20. Kon je die onderzoeker geen rechtse indirecte geven…..
    Nondomme, wat een hel, wat een scud-onderzoek!
    Heb je nog wat oud serviesgoed: kun je zo heerlijk mee smijten…..
    Nog iets anders: je lijkt wel een beetje op die onranje pompoen, hoop alleen dat je tanden iets netter in de kaak staan😛

    Reactie door Joos | oktober 20, 2009

  21. Jeetje lieve Repel, ik liep een heleboel logjes achter met lezen. En niet zomaar logjes dus….
    Heftige tijden voor jou en je gezin.
    Veel sterkte met wachten en ik duim dat de definitieve uitslag goed is.

    Warme groet,
    Swaentje

    Reactie door Swaentje ;-) | oktober 21, 2009

  22. Hij is prachtig. Weerspiegelt hij je gemoedstoestand?

    Wat ontzettend vervelend dat je weer een tijd moet wachten, maar fijn dat opluchting boven komt drijven!

    Ik leef met je mee.

    Reactie door Nicole | oktober 21, 2009

  23. Net een oncoloog uit de kennissenkring gesproken: als bij de MRI wat slechts zichtbaar is, vertellen ze je dat meteen. Afspraak de 19e november is voor het vervolg als er niks kwaadaardigs is.

    Reactie door De Repel | oktober 21, 2009

  24. Nu weet ik even niet zo goed wat ik zeggen moet. Het liefst wil ik je zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken en dat het toch wel goed komt. En dat ik hoop dat dat inderdaad zo is. Sterkte met het wachten.

    Reactie door Carla | oktober 21, 2009

  25. net als carla weet ik ook niet zo goed wat ik moet zeggen
    ik snap dat je vol met vragen zit en dat je die het liefst NU nog beantwoord ziet..

    Reactie door Eu Mesmo | oktober 21, 2009

  26. Ach lieve Repel, ik heb goede hoop, hoor!! Ook al laat je er erg scary plaatjes bij zien… Wanneer staat de scan op het programma?? Ook dan gaat het kaarsje weer aan bij mij!! (alleen niet in zo’n mooie pompoen als bij jou….)
    Komt goed, hoor!!! *kus*

    Reactie door Wondelgijn | oktober 21, 2009

  27. Die vreselijke punctie is hopelijk alleen nog een onprettige herinnering. Je wil natuurlijk gerustgesteld worden, maar wat ik hier lees klinkt toch allemaal redelijk positief. Hoopgevend alleszins. Maar echt gerust zal je wellicht pas op 19 november kunnen zijn. Veel moed!
    Die pompoen ziet er trouwens geweldig uit!

    Reactie door prutsen | oktober 21, 2009

  28. potverdikkeme, dat is geen nieuws wat je wilt horen. Ik denk aan je en hoop dat 19 november je nog meer gerust kan stellen. Wel een goede manier van afleiden, dat gekook en pompoengesnij. Sterkte!

    Reactie door Linda | oktober 22, 2009

  29. Hmmm, die pompoen is in elk geval goed van pas gekomen. Jammer dat je in principe nog geen steek verder bent gekomen behalve dan dat er nu acuut niks gevonden is dat dusdanig ernstig is dat er DIRECT actie ondernomen moet worden.

    Reactie door Barbara | oktober 24, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: