Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

I am the Queen of the RollerCoaster

Het parkeerterrein van Repelbos was nog maar een paar honderd meter rijden van ons verwijderd. Het was een heerlijk ritje geweest samen met Jongste. Mijn stemming was omgeslagen van erbij neerleggen, tot zin in hebben. Mijn telefoon ging en ik nam hem illegaal op.

Met Repel, en rap wat, want ik bel illegaal!
Je zus is er niet!
Huh? Waarom niet?
Je vader had een andere afspraak met haar gemaakt, hij dacht dat je dat wist, hij dacht dat je niet meeging vanwege het slaapje van Jongste.
***ik had kunnen weten dat mijn vader wel zo snugger/tactvol/goochem is om iets dergelijks te regelen, gezien de situatie. Nu alleen nog even die communicatie tussen ons onder de knie krijgen en dan zitten we gebijteld gebeiteld (dank je wel Carla!)***

Er valt van Manlief’s kant een verwachtingsvolle stilte. Ik draai ondertussen met één hand aan de tefefoon en één hand aan het stuur het parkeerterrein op. Ik draai mijn stuur met de muis van mijn hand; het plaatje van de asociale Audirijder is compleet, ware het dat ik niet in een Audi zit.

Hé, ik kan nu ook omdraaien.
Echt?
Ja natuurlijk, zouden jullie het leuk vinden als ik kwam?
JA!!!! Weet je de weg?
Hallo! Ik heb in de buurt gewerkt!
***Wel lief dat hij rekening houdt met mijn negatieve gevoel voor richting***

Zelfs een 14-jarige kan nog keren met een Smart Met de muis van één hand keer ik uiterst behendig op het parkeerterrein. En ik vertel Jongste dat we toch niet naar het bos gaan, maar naar papa, is dat goed?

“Papa!”, zegt Jongste, “papa, haam hub blubll maaaaaa duu brklbwoehabie papa! Aaaaaaaah!!!!!!
Precies, ik dacht wel dat je dat leuk zou vinden. Kom we gaan!
Bzzzudlidoe papa!!!!!

We komen aan in het park en ik zie de adrenalinewolk die uit Middelste’s oren spuit eerder dan dat ik het kind zelf zie. Middelste gaat in elke attractie die  zijn lengte hem toestaat. En daar waar iedereen gilt, zit Middelste te genieten met een grijns van oor tot oor (zelfs als ik, de Queen der Achtbanen, naast hem zit). Hij gaat zelfs twee maal achter elkaar in dat schip, dat bijna verticaal gaat. En het enige dat hij doet is grijnzen, heel hard grijnzen. Voor Oudtse is de kritische grens van 1-meter-30 zóóóóóóó 2008, dus hij mag overal in, op 1 attractie na. En Oudste doet alles en is sikkeneurig dat hij niet in die ene mag. Dat oma über-misselijk uit diezelfde attractie kwam was voor hem geen troost. Hij is denk ik…eeeehm…8 keer in die ene enge achtbaan geweest?

Manlief en ik hebben letterlijk hand in hand gehuppeld door het park: Ja hallo! Is dat park nu voor de kinderen of voor de ouders?!?!?!??!?!?!

De Repel is van nul-naar-70 gegaan is 2 seconden en heeft vervolgens 4.3G voor haar donder gekregen. De Repel ging in een attractie waarbij ze 5G door haar ingewanden kreeg…..en de Repel is nu volkomen relaxed. Manlief merkte op dat als ik de volgende keer weer eens sjachereinig ben, hij me naar het pretpark stuurt: “Ga jij maar even ontspannen met G-krachten!”

****

“Van voor naar achteren”…en kijk die mannen eens genieten.

Who needs sleep when you’ve got this? Voor Middelste was het een beetje een watje van een ritje, maar hij kan gewoon geen nee zeggen tegen een trein.

Hij leek zo braaf, maar hij was nog best heftig…en Middelste is er 4 keer in geweest. Maar dames en heren, het is een primeur: De Repel staat op de foto! Kijk me zwaaien. Nou jongens, zo zie ik er dus uit. Leuk he?

Gooooooogle het jongens, ga naar YouTube: de Lunatic van Drievliet! 5G voor je donder. De Repel is voor een tweede keer teruggegaan (in haar uppie!). Het is mijn nieuwe verslaving. Kijk me gaan hier, ik sta weer heel duidelijk op de foto met mijn kekke rode puma’s!

Oooooohhhhh, zooooooooooo lekker! Aan mijn kapsel kan je de richting van de zwaartekracht zien….wederom met kekke rode puma’s.

Oma knapte af halverwege, maar uitstappen was geen optie. Ik heb later nog iemand zo uit dat ding zien komen. Hij is inderdaad heel heftig….je moet ertegen kunnen. Arme oma. Haar dag was behoorlijk naar de knoppen. Jongste sloeg haar nog geen seconde na het nemen van deze foto even heel hard in haar gezicht, daar moest ze vast om lachen, dacht hij.

Hmmmmmmmijn…mijn vader, mijn Manlief en mijn twee oudste zonen. Hier staan zomaar vier mannen op de foto waar ik heel veel van houd. Jammer dat Jongste bezig was oma te slaan, anders had hij er ook op gekund.

En zelfs als Manlief voor die ene keer zijn gezicht vertrekt op de waterglijbaan (druppeltje in zijn oog of zo), dan nog staat het gezicht van Middelste onverstoorbaar in standje GENIETEN.

Als we het park uitlopen ben ik ondersteboven, binnenstebuiten en achterstevoren gekeerd. Mijn ingewanden proberen hun oorspronkelijke plek weer te hervinden. Ik ben geschud, gekeerd, geklopt en gehusseld. Ik voel me opgeklopte slagroom.

Een paar uur later loop ik mijn rondje van 10.3 kilometer en het loopt zalig. Blijkbaar zijn rollarcoasters een hele goede warming up.

Advertenties

oktober 4, 2009 Posted by | Party of Five | , , , | 16 reacties