Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Mijn bos

Gisteravond klonk Jongste als een zeehond. Wat hij deed was niet hoesten, maar blaffen. Normaal gesproken is hij altijd vreselijk makkelijk naar bed te brengen, maar gisteren wilde hij niet stoppen met huilen. We hebben hem toen maar uit bed gehaald om nog even bij papa te zitten. Keelpijn hebben en je dan overstuur huilen is geen optie, vonden wij (en Jongste zelf overigens ook). En het voordeel was, zo dachten wij, dat hij dan ’s ochtends wat langer slaapt. En nu onze andere twee, onze vroege vogels, uit logeren zijn betekent dat voor ons….wellicht…uitslapen? En dan volgt morgen misschien wel dat lekkere ontbijtje met Manlief als toetje?

Maar nee, natuurlijk konden wij niet uitslapen want vanmorgen had Jongste nog steeds keelpijn en wij werden om kwart over 5 (!) bruut uit onze slaap gehuild. Dus toen wij besloten om vroeg naar Repelbos te gaan, hadden we er al bijna een halve dag opzitten. Om kwart over 9 stonden we in het bos. En als je zo vroeg bent, is het bos op een paar verdwaalde joggers na helemaal voor jezelf alleen. En dan voelt Repelbos helemaal als mijn bos. Helemaal van mij! De zon was nog niet eens doorgebroken en het was nog wat mistig en dauwerig.

Zo stil, alleen maar vogelgeluiden en het geblaf van Jongste in mijn bos.

De zon was er nog niet en het was nog zo vochtig dat dit iniminikikkertje van een centimeter of twee gewoon rondhopste. Jongste hopste hem vrolijk na en hopste daarbij bijna bovenop hem. Toen we kikkertje hadden uitgezwaaid liepen we door. Mooi is hij hè? Ik had nog best veel moeite hem te vinden door mijn nieuwe lens.

En zoals altijd moeten we even de verplichte omweg nemen naar de geitjes. Zonder de geitjes is Jongte’s dag niet compleet.

Het bos was nog enorm groen, ik had iets meer herfst verwacht. Maar dat komt nog wel. Vanaf nu ga ik weer elk weekend en dan kan ik mijn bos zien veranderen. Want de herfst komt eraan!

Het gaat niet zo goed met mijn holle boom. Hij wordt steeds holler. Vorig jaar had hij nog zo’n mooie paddestoelkraag, maar zelfs die schimmels hoeven hem niet meer. Ik ben benieuwd hoelang hij er nog staat.

Kijk, zo zag hij er vorig jaar nog uit:

pph1

Ja, ik zie mijn bos veranderen. De speeltuin die er was toen ik er kwam als kind is vervangen door een modernere versie. Het trimparcours is ook te ouderwets gebleken. Maar sommige dingen veranderen gelukkig niet. Ik kan nog steeds de route lopen die ik als kind ook al liep en ik herken zelfs nog bomen van de tijd toen ik kind was. En hopelijk staat mijn holle boom er ook nog heel lang.

Zo. Wat mij betreft mogen mijn twee Daltons nu wel weer thuiskomen. Het is erg stil in huis.

september 20, 2009 - Posted by | Repel |

13 reacties »

  1. toch maar eens tijd maken voor Manlief als toetje hoor!

    Reactie door Swaentje ;-) | september 20, 2009

  2. Manlief dan maar als laat dessert vanavond?

    Heerlijk he in het bos. Doen wij ook ieder najaar, maar dan naar de hei. Met afsluiting in een pannekoekenrestaurant.

    Gaat het al wat beter met Jongste?

    Reactie door Wieke | september 20, 2009

  3. Heerlijk, zo’n boswandeling. Deden wij vorige week.
    Mooie foto’s!

    Reactie door Door | september 20, 2009

  4. En ik maar denken dat ik altijd zo’n vroege vogel ben!! Jullie kunnen er dus ook wat van!! Hopelijk krijgen jullie vannacht een betere nacht te verwerken…. (zou bijna wel moeten, met al die frisse lucht!!)

    Reactie door Wondelgijn | september 20, 2009

  5. Een bos is wel leuk, maar dat hebben we hier niet echt in de buurt. Niet erg, want zelf ben ik meer een kust persoon. De boswachterij op schouwen is dan weer wel heerlijk, want daar loop je richting de duinen en het strand.

    Enne beterschap voor de verkoudenen..

    Reactie door Redstar | september 20, 2009

  6. Mooi dat je zo je bos volgt. Doen wij ook, maar iedere week, dat dan net weer niet.

    Reactie door Toaske | september 20, 2009

  7. Bos genoeg hier in de omgeving maar eigenlijk komen we er nooit *zei ze met het rood op de kaken* Nouja, nooit, maar niet erg vaak.

    Reactie door Barbara | september 20, 2009

  8. Zit nu tussen twee bossen te twijfelen, Pan van Persijn en de Heemtuin hahahaha.
    Maar op zich wel lekker zo vroeg een beetje rondwandelen in de stilte.
    Hoop dat de kleinste snel weer beter is.

    Reactie door Leidse Glibber | september 20, 2009

  9. Het duurde wel heel lang voor je pagina geladen was met al die foto’s. Maar ze zijn wel mooi.
    En misschien heb je manlief dan niet als toetje gehad, maar gaar was hij vast wel😉.

    Reactie door Carla | september 21, 2009

  10. Dat kìkkertje, prachtig. Bruin met bruin en bruin, schitterend!

    Reactie door baasbraal | september 21, 2009

  11. Prachtige fotoreeks Repel, over een tijdje kunnen de mannen bladeren schoppen😀

    Reactie door Joos | september 21, 2009

  12. Wat een mooie en leuke foto`s repel.

    Fijne avond nog
    Bianca

    Reactie door Bianca | september 22, 2009

  13. Alweer zeer mooie foto’s.

    Reactie door prutsen | september 28, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: