Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

We hebben een nieuw jongetje!

Toen we enkele maanden geleden naar de kinderpsych gingen omdat er “iets” was met Middelste, vond ik hem naast dat “iets” ook zo ongelukkig. Ik verwoordde destijds naar de psych dat ik voor mijn gevoel tot zijn derde verjaardag een onbezorgd, stralend mannetje had gehad dat altijd in was voor een geintje en alleen maar wilde lachen. “Middelste, je stuitert weer!”, was de favoriete uitspraak van opa, waarop Middelste steevast zijn heerlijke giecheltje ging giechelen en nog harder ging springen…mijn eigen Teigetje. Maar na die verjaardag is dat mannetje langzaam afgegleden tot een veel stiller, teruggetrokken ventje. Hij zag voor mijn gevoel alles, maar hij was niet meer zo spontaan, en hij ging zo veel minder in op uitnodigingen om lol te maken, hij…nou ja, hij leek in mijn ogen zo ongelukkig.

Tel daar het poep-probleem bij op en…tel uit je winst verlies. Middelste ongelukkig, ouders ongerust.

Toen psych’s Grote Uitspraak kwam, begreep ik dat hij niet ongelukkig was geweest op de crèche dat laatste jaar, maar doodongelukkig. De psych had voorspeld dat hij op school weer helemaal zou gaan opbloeien. En als hij dat niet zou doen, dan zouden we moeten kijken of hij niet nog meer uitdaging nodig zou hebben dan groep 1. But we’d cross that bridge when we come to it.

Anno vandaag heeft Middelste er anderhalve week opzitten op school. En ik heb een ander kind teruggekregen uit school. Middelste stuitert weer! Hij gaat ook weer op alles in als er een lolletje aan vastzit. Het was Oma Opel ook sterk opgevallen: hij is weer gelukkig en onbevangen.

En zoals bij elk kind dat voor het eerst naar groep 1 gaat, zie je ineens zo’n sprongetje in de ontwikkeling. En bij Middelste zie ik daarbij een nieuw soort zelfvertrouwen en bewustzijn groeien. Er is een nieuwe blik in zijn ogen. Er is een vierjarig jongetje ontstaan dat ineens een stuk groter is, blij is, en dingen roept die hout snijden en weet dat het hout snijdt. Het ongelukkige jongetje waar “iets” mee was is er niet meer. Dat jongetje wil ik overigens ook nooit meer zien, als het effe kan.

Het voorbeeld klinkt als opscheppen, maar zo bedoel ik het niet: gisteren op woensdag had Middelste alle lachebekjes van die week al binnen. Ik ben hier zó blij mee! Want blijkbaar beleeft het kind school als een verademing en vindt hij alles zo leuk dat hij lachebekjes spaart. Het kind is gelukkig. Hij kan zijn ei kwijt, hij krijgt zijn uitdaging. Daarom ben ik zo blij: hij spaart lachebekjes. Het maakt mij in eerste instantie niet uit of hij de eerste of de laatste is die ze heeft: hij vindt het leuk om ze te sparen.

Feit is dan overigens wel in tweede instantie dat hij de eerste was van iedereen die ze had; hij was ook eerder dan alle groep 2’ers. En daarom ben ik zo blij dat hij in een groep 1/2 combi zit: er is uitdaging zát voor hem. En volgend jaar zit hij in een 2/3 combi en dat betekent dat hij dit jaar niet hoeft te “herhalen”. Ik kijk nu wel heel ver vooruit, maar ik kijk in tegenstelling tot mijn beren-op-de-weg-aard vooruit met een alles-komt-goed-blik. (Corine had dus al die tijd gelijk!)

Er is een enorme last van mijn schouders gevallen. Ik heb zó getobt over wat er met hem was. Ik ben zó ongerust geweest. Ik keek naar hem en zag dat er iets niet pluis was, maar ik wist niet wat er was. De woorden autisme en asperger zijn gevallen. Het woord ontwikkelingsachterstand is gevallen. Er is zelfs gesuggereerd dat het aan mijn gedrag van het laatste half jaar lag. En dan die zindelijkheid, ik was zo bang voor school. Kinderen kunnen namelijk zo wreed zijn. En in een regio als de onze loop je de kans om op je 13e bij iemand in de klas te zitten die nog heeft meegemaakt dat jij op de lagere school in je broek poepte.

Maar hebben dokter Ooievaar in ons team getrokken. En Middelste was binnen twee weken zindelijk. En wij hebben de kinderpsych aangekocht. (Met alle regels van de verzekering die wij niet zo goed snappen kan ik met recht de term aangekocht gebruiken.) Maar het maakt niet uit. Het dubbele zouden we ook hebben betaald. Waar het om gaat is dat we weten wat dat “iets” is. We snappen Middelste weer en we weten waar we dit seizoen op moeten letten. En nu is de transfermarkt dicht. We hebben contracten ontbonden en we hebben nieuwe spelers aangekocht en ik denk dat we er goed voor staan. Ons team gaat het wel goed doen dit seizoen.

Hè verdorie, komt die sockermom in mij toch weer bovendrijven in de staart van dit logje. Hardnekkig is ze.

september 3, 2009 - Posted by | De Daltons | ,

23 reacties »

  1. Wat een heerlijk gevoel moet dat zijn!

    Reactie door Carla | september 3, 2009

  2. nou! dat lijkt me ook zo fijn, voor jullie en voor eht mannetje zelf! geef je ‘m een dikke knuffel?

    Reactie door Corine | september 3, 2009

  3. Hierop zeggen we in dit dorp: Proost, rondje van de zaak!
    Want het is best een klein feestje waard.
    Wat een pracht foto’s (en oogjes), zou dat iets met een lens te maken hebben?

    Reactie door o.o. | september 3, 2009

  4. Fijn dat het weer zo positief is met je kereltje!

    Reactie door Wieke | september 3, 2009

  5. wat een schattig jongetje. Zo wil ik er wel twintig! haha. Nou heel fijn dat alles weer lekker loopt, dan voel je jezelf ook veel beter!
    Greetz

    Reactie door Ellen | september 3, 2009

  6. Oh wat fijn zeg dat het zo goed gaat. Ik kan me je gevoel zo goed voorstellen. Alleen dit zou je even moet verklaren: ‘Er is zelfs gesuggereerd dat het aan mijn gedrag van het laatste half jaar lag’. Heb ik iets gemist dan?

    Reactie door Toaske | september 3, 2009

  7. Fijn dat het zo goed gaat.

    Reactie door prutsen | september 3, 2009

  8. Wat fijn! Even een tip van mij (ik ben intern begeleider op een basisschool): voel jezelf nooit een zeurmoeder. Met zorg, met vragen, met twijfel of verdriet moet je gewoon naar school gaan! Dus als je thuis weer een triestig, sipperig jongetje hebt: GA! VRAAG!

    Reactie door Lydia | september 3, 2009

  9. Fijn om te horen en wat een opluchting voor je.
    Die kleine heeft zich gewoon doodverveeld op die kinderachtige creche, hij wil meer, leren wil ie.

    Reactie door ilse | september 4, 2009

  10. Wat heerlijk dat het weer goed met m gaat.
    Op een gegeven moment zijn ze ook gewoon toe aan nieuwe uitdagingen, hoe klein ze ook zijn.

    Reactie door Nicoleke | september 4, 2009

  11. De liefde voor je gezin straalt van je blog, Repel! Ik zit hier bijna samen met jou te glunderen om je ventje!
    Ik zeg: hiep hiep hoeraaaa!

    Reactie door Door | september 4, 2009

  12. Wat zijn trouwens ‘lachebekjes’? Dat systeem kennen we hier niet.

    Reactie door Carla | september 4, 2009

  13. Hè wat fijn dat je je ‘oude’ kereltje weer terug hebt! Laten we hopen dat ze hem in groep 1 kunnen blijven boeien, want een kind wat zich verveelt….pffft dat is heel lastig hoor!
    Wat is het een heerlijk mannetje op die foto’s!

    Reactie door Madelief | september 4, 2009

  14. Gefeliciteerd met je ‘nieuwe’ zoon!
    Hoop voor hem en jullie dat ie goede leerkrachten krijgt de komende jaren, scheelt nl ook meer dan de helft!

    Reactie door Nicolette | september 4, 2009

  15. Wat heb je dat prachtig neergezet, Repel! En wat kunnen mensen makkelijk over autisme praten en stempeltjes opplakken, maar hou hem in de gaten. Mijn ervaring leert dat verveling al snel weer toeslaat. Ik heb dit soort kinderen begeleid en er lezingen over gegeven (als je tenminste van een ‘soort’ kunt spreken).
    Google maar op Janneke Baas. Bedankt voor je reactie op mijn blog overigens, ik heb inderdaad met volle teugen genoten van alle kinderen die ik heb gezien, maar vooral van mijn kleinkinderen.

    Reactie door baasbraal | september 4, 2009

  16. Dat gevoel ken ik. Melanie is in het jaar op Sir zo ten goede veranderd dat ik dit heb verwoord in een brief aan de leerkrachten, tesamen met een bedank-kadootje aan het einde van het schooljaar. Ik heb mijn kind weer terug en dat is toch dankzij hen en hun fijne school.
    Ik ben er verschrikkelijk blij mee!! Net als jij, nu Middelste weer helemaal zijn oude zelf is en nog beter, want hij is zindelijk en groeit met de dag!!
    xxx

    Reactie door Marleen | september 4, 2009

  17. Lief, zoveel reacties van mensen die met mij blij zijn. Middelste is net stuiterend (lopen kan hij niet meer) met buuv boodschappen gaan doen. Hij is echt weer terug, woensdag hebben we controle bij dokter Ooievaar en ik kan hem een mooi verhaal vertellen. Met een happy ending.

    Reactie door repel | september 5, 2009

  18. Gelukkig dat hij weer stuitert!! Het leven spat in ieder geval van zijn gezicht!!😉

    Reactie door Wondelgijn | september 5, 2009

  19. Wauw, een happy ending, dat was toch moeilijk te geloven geweest hè een poos terug. Blij om te lezen dat ie zo opleeft op school. Geniet er van maar dat doen jullie al🙂

    Reactie door Barbara | september 5, 2009

  20. Wat een opluchting, wat een geluk.
    Ik werk zelf met kinderen die functioneren op het grensvlak jeugdhulpverlening/gehandicaptenzorg en ik haat één ding. En dat is dat men moeders overbezorgd noemt. Want een moeder voelt of er iets niet goed is met haar kind.
    En nu is ’t weer goed, want jij voelt én ziet dat. Joehoe!
    Prachtige foto’s trouwens ook.

    Reactie door Joeltje | september 5, 2009

  21. Wat heerlijk om te lezen.
    Gefeliciteerd met deze goede afloop!

    Reactie door Kuikentje | september 6, 2009

  22. Ik wist wel dat we meer gemeen hadden… Heerlijk dat middelste weer lekker in zijn vel zit!

    Mijn oudste is vandaag weer voor het eerst naar school (groep 4), ik hoop dat (na alle onderzoeken en gesprekken in de afgelopen 2 jaar) hij zijn draai ook weer vindt.

    Dikke knuffel voor familie Repel!

    Reactie door Meanannie | september 7, 2009

  23. Wat een ontroerend verhaal. Ben plaatsvervangend blij en opgelucht voor je.

    Reactie door Ri | september 14, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: