Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Gezinsleven a la Repel….o la la vakantie is moeilijk!

Toen ik Manlief leerde kennen was hij al een spuitgast. Ik weet niet beter dan hem 1x per 3 etmalen -en dus 1x per 3 nachten (en soms meer)- te moeten missen. Toen we kinderen kregen hebben we al onze levens, zowel liefdes-, werk- als privé-, daaromheen gebouwd.

Onze oplossing: ik werk als hij thuis is en andersom. We hebben van de 7 dagen per week allebei 3 volle dagen met de kinders en voor de rest jongleren we. We hebben meestal maar 1 weekendag met het hele gezin (soms hebben we net als jullie TWEE HELE dagen samen….dat is een unicum! Genieten!), maar papa is de meeste schooldagen thuis en mama is er aaaaaaltijd bij het slapen gaan…

Deze ijzeren routine draaien we al bijna 8 jaar lang.

Deze vakantie was de eerste vakantie met z’n 5’en, twee weken lang. En er gebeurde iets raars volkomen voorspelbaars: Manlief en ik houden er volkomen onze eigen manieren op na als het gaat om huishouden en opvoeden. En aangezien we nooit zo lang samen zijn geweest is dat nooit eerder zo naar voren gekomen. En toen stonden we ineens twee weken lang samen aan het roer: ja maar, ik doe het altijd zus! Ja maar, ik doe het altijd zo!!

We hebben de eerste week zitten muggenziften over huishoudelijkheden als een stel dat voor het eerst samenwoont…maar eigenlijk waren we dat ook! Vreselijk, wat hebben we gemot over de de tube van de tandpasta, bij wijze van spreken.

Na twee weken waren we een goed ge-oliede machine van 5 samenwerkende eenheden, maar mijn hart bloedt…zodra we het werkende leven weer ingaan worden Manlief en ik allebei weer bijna alleenstaande ouders in het dagelijks leven, zoals we al jaren doen. De kinders weten dat ze een moeder hebben….en ze weten dat ze een vader hebben…maar dat die twee elkaar kennen weet bijna niemand!

En zo in-tune als we nu zijn…gaan we dat weer verliezen?

augustus 23, 2009 - Posted by | Manlief, Repel |

10 reacties »

  1. Nou gelukkig dat jullie geen grote ruzie gekregen hebben van deze twee weken samen!

    Reactie door Toaske | augustus 23, 2009

  2. Wat goed om te merken dat jullie het dus wel in jullie hebben.
    En voor de rest: blijven praten (om er maar een cliché tegenaan te gooien) en misschien toch proberen om wat vaker samen te zijn.
    Het zou zonde zijn om het pardoes weer te verliezen.

    Reactie door Kuikentje | augustus 23, 2009

  3. ja tuurlijk verlies je dat weer maar dat pik je gewoon ook weer op hoor.
    spuitgast? ik krijg daar hele rare ideeën bij …
    enne de vakantie is over echt definitief over SNIK

    Reactie door ilse | augustus 23, 2009

  4. Tja, da’s natuurlijk een raar iets, zo gezamelijk het huishouden doen. Twee geoliede machines samenvoegen wil nog wel eens wat wrijving geven maar het feit dat jullie het overleeft hebben, bewijst gewoon dat jullie ook het normale leven weer gewoon gaan oppakken.🙂

    Reactie door Barbara | augustus 24, 2009

  5. Wow wat heb jij veel gelogd de afgelopen weken! Maar ja, als je zelfs in Verweggistan nog door weet te loggen lukt dat wel. Ik heb (nog) niet alles gelezen, maar je foto’s zijn geweldig.

    Reactie door Carla | augustus 24, 2009

  6. Kan een van jullie niet wat minder gaan werken? Zien jullie elkaar ook nog eens zo af en toe…

    Reactie door Wieke | augustus 24, 2009

  7. Mijn man en ik hebben dat ook vijf jaar gehad, maar dan werkten we allebei halve dagen met vier kleine kinderen. ’s Avonds en tussen de middag waren we wel samen. Hij deed de was en ik deed de strijk. Ik deed de boodschappen en kookte en hij zorgde voor het opruimen en afwassen. Ik heb vanaf het begin me er op ingesteld om geen kritiek te hebben op zijn manier van handelen. Alleen in de winkel ging het altijd mis. Ik loop categorisch alles langs, naders vergeet ik iets. Hij loopt zo, dat de zwaarste dingen het laatst in de wagen of het mandje gaan. Ik kan daar maar niet aan wennen, dus nu laat ik alle initiatief aan hem als we boodschappen doen. Ik ben dus eigenlijk een heel gehoorzame huisvrouw geworden. Sinds 2 maanden wonen we in Zweden en werk ik niet meer betaald. Nu heb ik echter weer een blog bij te houden over hoe het in Zweden is (www.baasbraal.wordpress.com)en heb ik het daar weer druk mee! Ik volg al een tijdje je blog en ik heb n.a. daarvan verschillende dingen bij mij aangepast. Ik vind nl. dat je heel leuk en open schrijft. Mensen zijn altijd meer er in geïnteresseerd hoe je er bij voelt, dan wat er precies is gebeurd. Dus ik schrijf nu ook wat meer over hoe ik tegen de gebeurtenissen aankijk i.p.v. minitieus de gebeurtenissen te vertellen. Ik blijf je volgen, liefs Janneke Baas

    Reactie door baasbraal | augustus 24, 2009

  8. Lijkt me best pittig, dat jullie nooit samen zijn. Behalve die ene dag in de week dan…
    Verlang je nu niet naar altijd samen?

    Reactie door Nicoleke | augustus 24, 2009

  9. Ik ben altijd zooo blij als manlief lekker weer zijn eigen gang gaat na een paar dagen met zijn allen (-:

    Hoe was de eerste dag in groep 1?? Sterk spul die fishermansfriend, riep iemand op mijn blog, en er waren vanmorgen een hoop ouders die ervan gesnoept hadden?!

    Reactie door Mammalien | augustus 24, 2009

  10. Ik zou het niet kunnen. Chapeau voor beiden.

    Reactie door Joos | augustus 24, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: