Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

You reap what you sow….oftewel: wie goed doet…

Mijn lieve vriendin M zei me eens dat je terug krijgt wat je geeft. Niet perse van dezelfde persoon, want dat zou saai zijn. Die woorden zijn een beetje een mantra voor me geworden. Maar deze vakantie kreeg ik de laatste avond van ons verblijf uit volslagen onverwachte hoek iets terug van wel dezelfde persoon….en wel van Statler van het sacherijnig- komische Statler en Waldorf duo van het winkeltje van het bungalowpark.

Wij vierden de verjaardag van Jongste op het park en Statler bleek zijn verjaardag te delen met Jongste, al zal er een jaartje of zestig tussen de geboortejaren zitten. Wij hadden voor Jongste’s verjaardag een heuse echte originele Franse appeltaart gekregen van Baskische oma, maar omdat eigenlijk alleen Manlief en Jongste van appeltaart houden, hadden we vrij veel over. De volgende dag ben ik dat gaan brengen naar Statler, voor zijn verjaardag. Hij bromde een soort van dank je wel, geloof ik.

De laatste avond op het park was een memorabele en hele mooie avond, in heel veel opzichten. Een van die dingen was Statler die op me af kwam. Toen ik die ochtend in mijn bezwete loop-kloffie het brood kwam halen had hij gebromd of ik de volgende ochtend weer dezelfde bestelling wilde. Nou ja, eigenlijk bromde hij niet meer, hij was eigenlijk al ontdooid en deed zo vriendelijk als mogelijk was voor hem. (Wat voor de meesten onder ons nog steeds bijzonder sjaggo is!) Ik had gezegd dat we niks hoefden, want we gingen vertrekken. Hij wenste me een goede reis en Waldorf bromde daarop dat hij niet vriendelijk moest zijn tegen vertrekkende gasten want anders zouden ze terug komen. Statler diende hem van repliek met de opmerking dat ik ook altijd vriendelijk tegen hem was. Ik kon een enigszins trotse glimlach niet onderdrukken. Ik keuvelde door en zei dat we hoopten volgend jaar terug te komen, maar dat hing ervan af of we weer in zouden loten. (Het huisje is van de PV en in het hoogseizoen is de animo hoog!)

Dus, Statler liep op me af die laatste avond en gaf me zijn telefoonnummer. Hij kende mensen met een huisje op het park en als we uit zouden loten zou hij zorgen dat we direct bij hen konden huren in plaats van via de kanalen van het park. Zo hoefden we niet de hoofdprijs te betalen.

Statler

Echte liefde was een ander aspect van  de laatste avond. Heuse, echte bakvissen-liefde. Het was ons (en Oudste zelf overigens ook) al eerder opgevallen dat meisjes als bosjes voor hem vallen. De Beatles in jaren zestig zijn er niks bij. Oudste verzuchtte deze vakantie dat er nu al 6 meisjes hadden gezegd dat ze op hem zijn. En hij is nooit verliefd op hen. Hij bladert liever in zijn Voetbal International boek. Maar deze keer, dit meisje…..dit was de eerste keer dat Oudste zelf ook een beetje de kriebels had. Nou ja, wat heet een beetje! Grote dikke tranen bij het afscheid zijn er gehuild….door hem. Zij stond alleen maar te giechelen.

Hé, maar dit heb ik niet verteld he. Maar kijk die blik dan in zijn ogen!  Ik vind ze overigens een schitterend stel samen, hihi, je ziet ze zomaar staan over 20 jaar als een echt stelletje. Jammer voor alle twee dat zij in Geleen woont en wij in Repeldorp. En sla de kaart er maar op na: Repeldorp ligt bijna nog dichter bij Assen dan bij Geleen…nou ja, pro forma zijn er toch maar mailadressen uitgewisseld.

augustus 22, 2009 Posted by | De Daltons, Repel | | 8 reacties