Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Kwetsen voor gevorderden

Manlief zegt dat het niet zo is. En rationeel zie ik wel dat hij en punt heeft, maar ik voel het niet zo. Ik heb het niet over ons hoor, geen paniek. Het gaat om iets anders. Ik ben gekwetst, ik voel me gekwetst. En dan doe ik waar ik heel goed in ben. Dan haal ik uit. En hard. Ik hou namelijk niet van me gekwetst voelen, ik weet niet goed hoe ik daarmee moet omgaan. Het is dan een veel beter idee om dan maar uit te halen. Toch? Tsja. En dan maak ik veel kapot. Daar ben ik wel goed in.

En nu, een dag later heb ik bereikt wat ik wilde door uit te halen. Namelijk proberen terug te kwetsen. Het is vast gelukt. And guess what. Ik voel me er niet beter door. Ik voel me nog steeds gekwetst. En dat de ander (waarschijnlijk) niet de intentie had om me te kwetsen maakt niet uit. Mijn intentie was het wel. En het heeft geen sikkepit geholpen. Ik voel me nog steeds gekwetst en heb daarbij verdriet door wat ik heb weggejaagd.

Ondanks alles houdt Manlief van me. Daar begrijp ik niet zoveel van. Maar hij doet het wel. En dat maakt dat ik vandaag niet alleen maar onder de dekens wilde blijven liggen. Hij en de jongens waren een lichtpuntje in deze zwarte dag.

Dat, en het kopen van heel veel kleren. Ik kan namelijk niet zo goed omgaan met me gekwetst voelen. Dan haal ik uit en dan ga ik ook heel veel geld uitgeven. Daar werd ik dan wel weer een klein beetje blij van. Van mijn nieuwe broek en mijn nieuwe jurkje.

Ondanks alles wel genoten van het bowlen vanmiddag. Let even op de schitterende goot-bal mensen. Het is een kunst.

juli 18, 2009 Posted by | Beslommeringen, Repel | | 13 reacties