Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Mijn huis doet het steeds beter

Het is bijna een half jaar geleden dat Oudste Morse dood aantrof. Een half jaar alweer. En ik kan oprecht zeggen dat ik hem nog steeds mis. Ik mis zijn flubberbuik. Ik mis zijn geprieuw ’s nachts (“aai me nou, wat lig je nou te slapen?”). Ik mis zijn grijze gestalte in de vensterbank. Ik mis zijn geronk (spinnen kon je het ècht niet noemen). En ik mis zijn knipogen naar mij.

De tijd vliegt. Het Illustere Drietal hebben we ook alweer een maandje of 3 (4?) in huis. En inmiddels ben ik zover dat het niet meer ‘de drie nieuwe katten’ zijn, maar drie huisgenoten, elk met een eigen karakter. En alles klopt weer in huis. Morse is er niet meer, maar mijn huis is gevuld met een heleboel kattenpootjes (en een héleboel kattenhaar, al dan niet vast aan een kat). En het is heerlijk. Het is voor mij echt zo dat mijn huis kapot is als er te weinig kat loopt. Mijn huis doet het dan niet. Maar tegenwoordig doet mijn huis het helemaal. De badkamer moge dan twee jaar na plaatsing nog steeds niet afgewerkt zijn; mijn huis is af. Het klopt. Hij doet het. Ik heb vier huisgenoten met een staart. Mijn vier mensen-huisgenoten weten gelukkig hoe ik in elkaar steek.

Even een tukkie doen…een lekkere luie zondagmiddag voor twee van de heren des huizes.

Heus, ik zweer je, zonder dollen. Dit is ècht de lekkerste slaaphouding!

Er zijn vast mensen wier salontafel er netter uitziet dan de onze zonder dat er katten op liggen die speelgoed proberen te slopen. Guess what: I don’t give a hoot!

Je kan veel zeggen over Lewis en de keuze haar te confronteren met drie nieuwe poezenbeesten, maar voor dit plaatje heb ik helemaal geen woorden nodig.

Sherlock is geen kleine kitten meer. Sherlock wordt groot. Hij krijgt al heuse plukjes tussen zijn tenen en zijn snorharen lijken wel een halve meter lang.

Ook voor dit plaatje heb ik weinig woorden nodig.

Het leven is mooi in Casa Repel.

juni 28, 2009 Posted by | Levende Have | , | 9 reacties

Blood is thicker than water

Manlief heeft een heleboel ooms en tantes en dus nog meer neven en nichten. Met de meesten gaan we niet intensief om, maar omdat het grootste deel van de familie in Buurdorp woont, zien we ze regelmatig bij Manlief’s ouders. Een van de neven heeft een zoon die 6 weken ouder is dan Oudste. Met de neef zelf hebben we nauwelijks contact, maar die twee jongens hebben elkaar sinds kort helemaal gevonden. Allebei voetbalgek en allebei fan van Feyenoord. Dus nu is het bij Oudste Achterneef voor en Achterneef na. Mag Achterneef bij ons eten? Mag ik morgen bij Achterneef spelen? Mag Achterneef op de verjaardag van Middelste komen?

En omdat we al een heleboel keer nee hadden moeten verkopen, en we twee smekend kijkende snoetjes voor ons hadden, hebben we via een ingewikkelde constructie voor elkaar gebokst dat Achterneef op de verjaardag van Middelste komt volgende week terwijl zijn ouders eigenlijk niet kunnen. We vinden het eigenlijk wel heel erg leuk dat die twee het zo goed met elkaar kunnen vinden. Dat zou nog best wel eens een speciale vriendschap kunnen worden tussen die twee achterneven.

juni 28, 2009 Posted by | De Daltons | , | 3 reacties