Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Genieten deel 1: Shockeren

Picture it. Werk, hoge heren, 15:00 uur.

Strak in het (mantel)pak meld ik het gezelschap aan tafel dat ik nu echt moet gaan. Ik ben ruim een uur aan het woord geweest en ben ondervraagd over mijn expertise. Men had behoefte aan uitleg en ze hebben het gekregen. Ik haal voldoening uit de voldane gezichten. Wat ik niet aan het gezelschap laat merken is dat mijn ego dit best kan gebruiken. Ik zit tegenover een boel hele slimme hoge heren in pak en ik weet meer dan al die heren bij elkaar. And they know it.

Ik word uitbundig bedankt voor mijn tijd en mijn uitleg. Ik schijn nogal helder te zijn. (Iets wat ik professioneel heel goed kan, maar met privé met emoties bijvoorbeeld dan weer helemaal niet, stom is dat!)

Ik pak haastig mijn spullen in, het is al later dan ik wilde. Ik versnel mijn pas en maak mijn excuses dat ik zo’n haast maak. Terwijl ik op een drafje de grote vergaderzaal verlaat kan ik het niet laten. De heren zitten er nog en ik verklaar terwijl ik omkijk mijn gehaaste aftocht met de woorden: 

“Ik moet nu toch echt gaan, ik moet nu naar een concert: ik ga naar AC/CD!”

Ik blijf net lang genoeg staan om mijn opmerking te zien landen. En hij landt. De heren bulderen. Ze vinden me een leuke, rare professional. Precies zoals ik het graag heb.

juni 24, 2009 Posted by | Repel | , | 13 reacties