Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Dom, dom, oliedom

Oh wat ben ik dom. Oliedom. Oerstom. Een stommeling. Een knurft.

 Er was een feestje bij de brandweer. Een BBQ omdat de commandant weg ging. Opa en oma zouden op onze kinderen passen en wij zouden samen naar het feestje gaan. Heerlijk een avondje weg en een gezellige BBQ zonder knoeiende kinderen die alle aandacht opeisen. De collega die niet ging verklaarde ons voor gek. Maar dan ga je toch ergens uit eten? Dan ga je toch niet naar die BBQ? Maar wij waren gek overtuigd van ons gelijk en zeiden dat het hartstikke leuk was. Ook op het feestje vond men ook dat we dan beter ‘echt’ weg hadden kunnen gaan. Wij haalden lachend onze schouders op.

Het vlees was nog niet eens gaar en de eerste speech was nog niet eens gemaakt toen de piepers gingen: grote brand in Buurdorp. En toen de andere post er ook uit moest voor een uitruk was het feest compleet: al het dienstdoende personeel was weg. Dat betekent dat het vrije personeel moest worden opgeroepen om de posten te bemannen voor het geval er nog iets kwam. Maar al het vrije personeel zat op de BBQ aan het bier. Dus er werd snel een rondje gemaakt: hoeveel heb jij op?

Had ik nu maar 6 bier in hem gegoten direct bij aankomst, maar dat had ik niet. En had ik nu maar niet geroepen maar jij hebt toch niet zoveel op, maar dat had ik wel. Dus Manlief ging over op de cola en hij moest blijven. Om half negen ben ik maar naar huis gegaan. Alleen. Ik had er de pee in. Geen idee hoelang hij nog moest blijven. Ik weer met mijn grote mond: maar jij hebt toch niet zoveel op? Ons feestje was in het bluswater gevallen. De enige schrale troost is dat we er overuren voor betaald krijgen.

Gelukkig kwam Manlief niet al te lang daarna ook naar huis dus ging ik niet alleen naar bed. En we gaan over twee weken in de herkansing. En dan gaan de piepers en alle telefoons uit!

juni 21, 2009 Posted by | Manlief, Repel | , | 11 reacties