Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

kinderpsieg

Het is begonnen. Het proces van de kinderpsycholoog. Middelste is geobserveerd, is de eerste keer langs geweest en wij zijn al een keer langs geweest. Het valt me zwaar. Ze heeft een aantal hypotheses maar ik heb niet gevraagd welke en hoeveel. Mijn oren galmden namelijk nog na van de boodschap dat een van de hypotheses ‘achterstand in ontwikkeling’ is. Toen ze de term noemde gierde direct eigen schuld, mijn schuld, onze schuld door mijn hoofd. Omdat ik een slechte moeder ben, heeft mijn kind misschien een achterstand in zijn ontwikkeling opgelopen. Vreselijk gevoel. Het is natuurlijk niet zo, dat weet ik ook wel en misschien ben ik wel een hele goede moeder omdat ik mijn kind goed genoeg ken om een probleem vroegtijdig te signaleren. En ik ben een goede moeder omdat ik er actie op onderneem. Maar met het aantal beren dat ik op dat moment op de weg zag kan je het IJsselmeer dempen.

We krijgen een lijst thuis. Een checklist om het complete autistische spectrum af te kunnen vinken. Da’s ook een fijne hypothese.

Toen ik hem vanmorgen naar de crèche bracht, kreeg ik zijn sticker-A4’tje met als titel “Gepoept op de wc” om mee naar huis te nemen. Boven de wc’tjes kon je de lege plek zien waar hij vanaf was gehaald. Hij taalt er toch niet naar, zei de leidster.

Ik heb een hoofd vol zorgen. Mijn lieve jongen, wat is er toch met je? Over een paar weekjes weten we meer, maar ik begin op een punt te komen dat ik niet zo goed weet of ik het nog wel wil weten. Die struisvogels hebben volgens mij nog best wel een punt hoor, met hun kop in het zand. Ga ik ook doen.

juni 10, 2009 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons, Repel | ,

9 reacties »

  1. Idd gewoon even kop in het zand een paar weken tot je meer weet en ondertussen genieten van je mannetje…
    maar ja makkelijk gezegd voor mij lijkt me echt moeilijk al dat onzekere en dat wachten..

    Reactie door ilse | juni 10, 2009

  2. Vooral als je anders gewend bent is het moeilijk om hem zo te zien. Maar een achterstand in z’n ontwikkeling? Als ik jouw verhalen lees lijkt me dat niet zo. En jouw schuld? Je hebt er nog 2 die daar geen last van hebben, dus dat lijkt me ook niet.

    Reactie door Carla | juni 10, 2009

  3. Kinderen zijn leuk, maar brengen ook zorgen met zich mee.
    Kop op, het komt goed. Sterkte met dit proces!

    Reactie door Door | juni 10, 2009

  4. Ze heeft toch helemaal niet gezegd dat je een slechte moeder zou zijn, dat het jouw schuld zou zijn? (maar ik weet hoe het voelt, je betrekt het meteen op jezelf) En op welk gebied zou hij dan mogelijk een achterstand in zijn ontwikkeling hebben? Ze hebben allemaal bepaalde dingen waarin ze een voor- of achterstand hebben. And guess what, uiteindelijk komen ze er allemaal wel! Soms vanzelf en soms met een beetje hulp.
    Heb vertrouwen in je mannetje en in jezelf! Je kunt nu even niet meer doen van van hem houden en volgens mij zit dat helemaal goed!

    Reactie door Wieke | juni 10, 2009

  5. Maar meisje toch, jij een slechte moeder? Juist niet, juist niet omdat je het alleen al gesignaleerd hebt! Praat jezelf alsteblieft geen schuldgevoel aan zeg. Je kunt die energie beter stoppen in de toekomst. En middelste is gewoon een heerlijk joch, alleen hij zal waarschijnlijk nog een leuker joch zijn als hij op een bepaalde manier ‘gecoacht’ wordt om het zo maar ‘ns te zeggen. Vertrouw nou maar gewoon op jezelf, manlief en op de kleine vent zelf.

    Reactie door Toaske | juni 10, 2009

  6. Kan me je twijfels en zorgen indenken, maar wie weet valt het allemaal mee.
    En ik ken een meisje (nou ja nu vrouw en moeder) waar we vroeger van dachten dat wordt nooit wat met die meid ze loopt zwaar achter.
    Maar ondertussen is ze wel een goede moeder en ploegleidster bij Heineken, dus gewoon een laatbloeier.

    Reactie door Leidse Glibber | juni 10, 2009

  7. wat klinkt dat zwaar…de psieg!
    toch heeft iedereen in zijn leven dat wel eens nodig (al geeft niet iedereen dat toe…ik denk dat t goed zou zijn voor iedereen in bepaalde fases van het leven); en ik zie natuurlijk niet wat jij ziet…of voelt….dus wil t niet baggateliseren (hoe schrijf je dat?), maar denk dat het écht niet nodig is om over ‘zo’n poepvelletje’ (bv) in de stress te vliegen hoor.
    Makkelijk praten, i know, maar laat me je dit zeggen; misschien weet je het nog wel; mike werd ook weer totaal onzindelijk laatst. maandenlang. – en ik ging ook van alles aan hem zien; toegegeven- hij had schijt aan alles en iedereen, liep lekker in zijn luier op school. En als ze hem pestten, dan lachte hij erom. Hij hoefde nu lekker niet naar de wc!!!;
    inmiddels zit ie veel beter in zijn vel; heeft vriendjes en vriendinnetjes op school; en je ziet hem weer opbloeien!!
    denk dat als jullie middelste ook een paar maanden op de grote school zit, hij ook weer veel lekkerder in zijn velltje zal zitten!
    in iedergeval; als er iemand geeeeen slechte moeder is ben jij het wel!!! (zo ik je kan inschatten)

    sterkte meid!…met jouw kanjers komt het helemaal goed!!!

    Reactie door marieke | juni 10, 2009

  8. Weet je Repel, ik voel me helemaal niet fijn in de wetenschap dat ik je zo in de steek heb gelaten toen je het nodig had. Zeker nu ik zie dat je het al in het midden van de dag hebt neergepoot.
    Je weet dat ik erg begaan ben met jou en je kinders, en hier heb ik dus een steek laten vallen.
    Niet fijn.

    Zo midden in het onderzoek ga je steeds meer leeuwen en beren op de weg zien. Ik herken dat wel, uit de tijd dat onze kinderen getest werden.
    Uiteindelijk zal er best wel iets uit de bus komen.
    Daar krijg je handvaten voor en als je van de eerste schrik bekomen bent zul je het hopelijk alleen als prettig ervaren dat je wéét wat er aan de hand is. Niet dat het fijn is om een kind te hebben met een ‘stempel’ maar het feit dat je het benoemen kunt maakt het zoveel makkelijker in het traject dat basisschool heet.
    Mensen zitten vol met vooroordelen, helaas is dat gewoon zo.
    Met name als de kinderen groter worden zul je dat merken.
    Mijn ervaring is toch dat leerkrachten ondanks dat ze psychologie en pedagogie in hun pakket hebben gehad, in de praktijk toch weinig met die kennis doen.
    Op het moment dat je kunt aantonen dat je kind iets mankeert, kunnen ze een budget aanvragen voor speciale begeleiding. Ook de leerkrachten krijgen dan handvaten om mee te werken, en dat is wel zo prettig natuurlijk!

    Wat jezelf betreft…..foei toch!! Jij bent een hartstikke goede moeder. Ik lees je nu al een jaar of 2/3 en ik heb nog nooit gedacht van ‘wat vreemd’ of ‘ik zou dat anders gedaan hebben’ of weet ik veel. Je bent een liefdevolle moeder die voor 1000% gáát voor haar kinderen.

    Wat jij in handen hebt zijn 3 speciaaltjes, en middelste is misschien extra-speciaal.
    Daar ben je dan extra zuinig op.
    Zeg je mantra nog maar een keer op, weet je nog?
    Alles komt goed.

    Nu niet meer piekeren, neem het even zoals het komt en 1 dag tegelijk!
    Liefs, Marleen xxx

    Reactie door Marleen | juni 11, 2009

  9. tjee, pffffffffff, ehm, ik weet niet goed wat ik hierop kan zeggen. dat onderbuikengevoel hè, vaak klopt dat wel maar deze keer ben ik er van overtuigd dat het van slag is want het klopt nit hoor: jij bent een super mama, een leve mama en een zorgzame mama en laat je nooit wat anders wijsmaken!!! wat de middelste dalton betreft, sterkte!

    Reactie door Barbara | juni 13, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: