Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Iets te melden? Nee?

Nee, ik heb op zich niks te melden. Als je aan me vraagt hoe het gaat, dan zeg ik “goed” en dan meen ik dat. Ik heb op dit moment geen dingen die ik wil spuien, of juist niet maar toch doe.

Er is uiteraard in de Casa wel van alles en nog wat gebeurd, allemaal dingetjes en dingen die horen bij een groot gezin met veel huisdieren. Niets bijzonders. Niets nieuws en niets noemenswaardig. We hebben treinbanen gebouwd en we hebben boekjes voorgelezen. De Daltons hebben gevoetbald, veel gevoetbald. We hebben eten gekookt en we hebben boodschappen gehaald. We hebben afspraken gehad en bezoeken. We hebben financiële perikelen en we hebben mot. We hebben elkaar lief en we hebben lol. We hebben vrienden in de problemen en we hebben vrienden met lol. Ik voel een liedje van de Beatles opkomen: oh-bla-di-oh-bla-da live goes on. Maar zo is het wel. Een hele meivakantie lang.

Gelukkig hebben we de foto’s nog. En een bijschriftje her en der moet altijd wel lukken.

Vandaag kocht ik zomerschoenen voor Oudste. Mijn hemel, de discussie met hem in de winkel: “hier kan ik ècht niet mee voetballen!” Mijn zorg lag echter niet bij de atletische mogelijkheden van de schoen, maar meer bij de maat.
Dames en heren: MAATJE 36 heeft mijn zeven jarige.

36               ZESENDERTIG            ZESENDERTIG Oh mijn hemel….het is pas zeven…

Onze kinderen en de kinderen van de buren zijn joined at the hip. Schoolvakanties worden dan ook samen beleefd, door alle drie de generaties.

Buurvrouw en ik gingen op een mooie dag naar het strand. Twee vrouwen, zes kinderen. Het was de stranddoop voor mijn Jongste. Eentje moest achterblijven toen ze naar de vloedlijn wilden: er moest gelet worden op allerlei tassen en op Jongste, die in deze constellatie niet mee mocht. Hij kan lopen en haar jongste niet/nauwelijks.

Excuses voor de scheve horizon.

Ik zie ik zie wat jij niet ziet: drie kinderen van mij en twee van mijn buuv en een mooie vlieger van iemand die ik niet ken.

Poes is groot. Watson is nog geen vier maanden oud, maar al helemaal “kat” en al bijna net zo groot als zijn moeder. Hij en zijn broer zijn nog steeds alleen maar te onderscheiden door het al dan niet aanwezig zijn van een wit puntje aan de staart.

Jongste is hotel-de-botel van de Zwitsal zonnebrand-for-boys. Als hij de zon ziet, roept hij in een Pavlof-reactie “psht-psht” en wenst vervolgens van boven tot onder te worden onder gesprietst met zonnebrand. En dan nog een keer en dan nog een keer en dan nog een keer….

Er wordt deze vakantie ook heel veel gespeeld met de autootjes van Cars. En niet alleen door de kinderen…

Nee, ik heb niet zoveel te melden. Eigenlijk. Oh-bla-di-oh-bla-da, eigenlijk.

Advertenties

mei 5, 2009 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons, Levende Have, Manlief, Party of Five, Repel | , ,

9 reacties »

  1. Hihi, wat een geweldig logje.

    Ik heb verder ook niet zoveel te reageren 😉

    Behalve dan dat ik nog maar net maat 36 heb.
    Net!
    En ik ben geen 7.
    Ha. I wish. Man, ik ben geeneens 17. Of 27.

    Reactie door Cisca | mei 6, 2009

  2. Oudste leeft ook op grote voet?

    Tsja, zo sukkel je maar zo’n beetje de meivakantie door. Gelukkig is vandaag de school weer begonnen en kan mijn oudste daar andere kinderen domineren in plaats van zijn zusjes. Krijgen die ook weer even lucht om hun eigen ding te doen.

    Reactie door Wieke | mei 6, 2009

  3. Jeuj, wat een grote voeten, joh!
    Wat anders, dat die van jou nog sandalen aan wil. Dat vinden die van mij dus niet meer kunnen als je zeven of acht bent. Tss… gekke kinderen.

    Reactie door Door | mei 6, 2009

  4. wat een lekkere foto’s!!!!!!!!!!
    ik zie het al; jullie hebben allemaal genoten van de vakantie!!
    hier zou de vakantie ook nog wel ff door mogen gaan…
    helaas mochten ze vanmorgen weer vroeg aantreden….

    groetjesssssssssssssss

    Reactie door marieke | mei 6, 2009

  5. Ik ben benieuwd hoe lang je log wordt als je wel iets te melden hebt.
    Tip me dan van te voren even want dan neem ik een dag vrij om hem te lezen hahahah.
    Ennuhhh inderdaad maat 37, die leeft echt op grote voet.

    Reactie door Leidse Glibber | mei 6, 2009

  6. Toen ik een jaar of 11 was had ik maatje 40 met een linker voet dat groter was dan de rechter en was ik nog niet eens op volledige lengte. Ben ik nu ook niet, ik hd graag 5 a 10 cm langer willen zijn. Dan had maat 40 ook niet zo veel uitgemaakt. Maar helaas.

    Reactie door Claudia | mei 7, 2009

  7. hier ook maat 36, rutger is net 8
    bij hem op de voetbal zit een jongetje met maat 38
    het ziet er ook niet uit he? van die grote stampers bij die kleintjes

    Reactie door ilse | mei 8, 2009

  8. Leuke vakantie dus 🙂

    Mijn dochter heeft maatje 33 en dat is net 6½. Zoon van 8 heeft 32 en dus ingehaald door zijn zus. Jongste dochter heeft nog maatje lief, geen idee 15 ofzo ??

    Die zeefoto’s zijn mooi 🙂

    Reactie door Barbara | mei 9, 2009

  9. Pff nu al 36? En hij is ietsjes jonger dan onze oudste, die aan 1 voet maat 36 heeft en de andere voet maat 35. Tja hoe krijg je het voor elkaar, en dat is pas lastig schoenen kopen. Nu is schoenen kopen zowiezo al een drama: óf het is niet cool, óf het zit niet lekker, óf het is cool en zit lekker maar zit niet verantwoord. En nu komt daar dus bij, is cool en zit lekker maar is te groot voor de andere voet. Toch is het gelukt om schoenen te kopen én sandalen. Die waarschijnlijk na de zomer alweer te klein zullen zijn.

    Reactie door Carla | mei 11, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: