Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Sneller dan vijf minuten de kilometer

Gisteren liep Oudste de koninginnendagloop voor kinderen: 2200 meter. Ruim twee kilometer. Dat is voor de benen van een zevenjarige nagenoeg zonder training een flinke afstand! Zeker als je sportschoenen geen loopschoenen zijn en veel te hard. Papa zou voor de zekerheid meefietsen, Oudste is namelijk nog steeds faalangstig genoeg om dat soort voor-het-geval-dat‘tjes nodig te hebben.

Bij de start bleek Rotkindje uit zijn klas er ook te zijn met zijn Rotvader. Rotvader maakte direct een sneer naar Manlief dat hij niet meeliep; Rotvader liep natuurlijk wel mee met zijn oogappeltje. Rotkindje, dat op voetbal zit, riep direct heel hard tegen Oudste dat hij makkelijk van hem ging winnen. Inwendig kookte ik alweer, maar Oudste was gelukkig net zo onverstoorbaar als zijn vader. Met zo’n schouderophalende houding van laat ze toch lekker.

Tegen de tijd dat een zwarte suzuki swift zich in Apeldoorn in de Naald boorde had ik me, volslagen onwetend van dit feit, met mijn camera bij de finish gepositioneerd. En daar kwam hij hoor, hij had de finish gezien en haalde nog net wat grote jongens in. Ongetraind liep hij zeker bij de eerste 20% van de finishers. Op ruime, ruime afstand volgde Rotkindje met zijn Rotvader. Er zat zeker tweehonderd meter tussen, als het niet meer was. Rotvader zei tegen zijn oogappeltje dat hij vlák achter Oudste zat, ze waren bijna gelijk. Rotkindje riep tegelijkertijd dat hij sterker is dan Oudste. Inwendig kookte ik over, maar probeerde zo zennnnnnnnnn mogelijk te zijn als ik maar kon.

Daarbij, wij spiegelen Oudste geen wereld voor die niet echt is. Fair is fair: als je verliest, verlies je en als je ruim wint, win je ruim. En dankzij Manlief leert Oudste dat trots te voelen, zonder het nodig te vinden op te scheppen. En daarmee is hij nu al veel groter dan Rotkindje en zijn Rotvader samen.

Dat, en het feit dat hij potverdorie harder liep dan vijf minuten de kilometer de eerste keer dat hij een lange afstand loopt, maakt dat ik trotser dan trots op hem ben.

En ik ben helemaal niet groot van binnen: mijn kind heeft lekker gewonnen van dat k*tkind en zijn k*tvader.

mei 1, 2009 - Posted by | De Daltons, sport | ,

8 reacties »

  1. Hij is groot genoeg van binnen voor jullie beiden, en daar mag je met recht trots op zijn.

    Reactie door Carla | mei 1, 2009

  2. Joehoe, gefeliciteerd!

    Reactie door Cisca | mei 1, 2009

  3. Trouwens, kennelijk vindt rotkindje het nogal belangrijk om net zo goed te zijn als jouw oudste. Dus vindt hij oudste belangrijker dan hij wil toegeven.

    Reactie door Carla | mei 1, 2009

  4. goed man! ik doe het hem niet na!

    Reactie door Corine | mei 1, 2009

  5. ach laat dat k*tkind met die k*tvader toch
    waarschijnlijk zijn ze alleen maar jaloers
    jouw oudste heeft het in ieder geval supergoed gedaan

    Reactie door ilse | mei 1, 2009

  6. Geen aandacht schenken aan zo’n k*tkind en de k*tvader. Hoe moeilijk dat ook is.
    Voor oudste: hulde, hulde, hulde!

    Reactie door Toaske | mei 1, 2009

  7. Na na na na na

    En zo wordt het KK en de KV mooi op hun plaats gezet😛

    Reactie door Barbara | mei 2, 2009

  8. […] toen K*tvader van K*tkindje aankwam. Ik ben groter dan hij (jaja, ik heb geleerd van het verleden, zie hier, dus na een sneer over mijn uiterlijk reageerde ik gewoon met: hoe is het met die kleine? […]

    Pingback door Woest ben ik. Ziedend. « Repel’s Blog | mei 9, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: