Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Pluis – Niet Pluis

Er is iets met Middelste. Het broeit al maanden. Ik zie iets, Manlief ziet iets. Voorzichtig polsend in de omgeving blijken we niet helemaal de enige te zijn. De crèche ziet iets en mijn vriendin ziet iets. We leggen het allemaal anders uit maar we zien allemaal dat er “iets” is. Ik wou alleen dat ik wist wat dat “iets” was.

Hij is de Middelste en dat is niet de meest eenvoudige plek in het gezin. Zeker niet in deze fase: op een haar na 4. Hij is de oudste op de crèche en eigenlijk al te oud voor de crèche. Maar hij mag nog niet naar school met zijn broer. En hij heeft een klein pokke-broertje dat ineens een (zijn) plek claimt en zijn speelgoed gierend van de lach afpakt.En dat kleine pokke-broertje is hem (als hij geen fysieke kracht mag gebruiken) eigenlijk een beetje de baas.

Oudste was ruim drie-en-een-half toen Middelste werd geboren: Oudste heeft ruim tijd met ons alleen gehad. Middelste was net 2 toen Jongste werd geboren: hij moest zijn plekkie al snel delen. Jongste is bijna 3 als Middelste naar school gaat. Jongste gaat nog een jaar solo-tijd met ons krijgen op de leeftijd dat Middelste dat niet heeft gehad. Namelijk dit afgelopen jaar.

De Middelste is geen makkelijke plek in het gezin. Maar het is meer…zou meer kunnen zijn…

Wat ik zie gaat verder dan dat. Ik zie dat Middelste zoveel moeite heeft met bepaalde indrukken dat het lijkt alsof er dan kortsluiting ontstaat. Het is absoluut niet dat hij niet wil, maar hij kan niet. Het lijkt alsof voor hem de wereld dan plotseling Spaans spreekt en hij maar wanhopig zegt “No hablo Espanol!” En ook nog sorry.

Manlief ziet het niet zo, maar hij ziet dat hij heel erg gevoelig is. Daar heeft hij helemaal gelijk in.

Vriendin ziet beiden.

Een leidster van de crèche zei dat ze geen contact met hem krijgt. Hij leeft zo in zijn eigen wereld. Hij is zo slim maar ze kreeg hem niet mee met de rest. Zou hij hoogbegaafd zijn?

Ik denk niet dat er een groot probleem is, maar er is wel iets. En ik wil niet nu met hem een afslag missen waarmee het eventueel een groter probleem zou kunnen worden. Ook zie ik dat hij naar school gaat binnenkort en hij zal maar net die rare juf treffen die niet zo sensitief is en die er ineens een label “probleemkind” op knalt. Want ja, ze heeft er wellicht wel 30.

Vanmorgen zat ik met mijn verhaal bij de huisarts. Zonder Middelste, dat moge duidelijk zijn. Zonder het groter te maken dan het is, begreep hij het en verwees me naar zijn buurvrouw de kinderpsycholoog. Want ik had ook aangegeven dat naar onze mening Middelste niet degene is die handvatten nodig heeft, maar wij. Mevrouw de kinderpsycholoog mag wat mij betreft ons vertellen wat het is waar wij onze vinger niet achter kunnen krijgen. Er is een wachtlijst (hé, het blijft Nederland y’all!) maar we zijn nog voor de zomer aan de beurt.

Door de telefoon klonk het als een tof, nuchter wijf. Mooi zo. Dit gaat helemaal goedkomen.

maart 26, 2009 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons | ,

12 reacties »

  1. Agossie, wat heb je toch een lekker ventje. Hij is meer een dieren-mensen dan een mens-mens als je begrijpt wat ik bedoel. Lekker laten kroelen met de dieren knapt hij altijd van op.

    Reactie door Claudia | maart 27, 2009

  2. En daar Claudia, heb je helemaal gelijk in.

    Reactie door Repel | maart 27, 2009

  3. Dat onderbuik gevoel heeft het meestal wel goed hoor. Helemaal als het het onderbuikengevoel van een moeder is. Fijn dat de ha er zo positief op in ging en je heeft doorverwezen.

    Reactie door Barbara | maart 27, 2009

  4. Moeilijk zeg. Ik kan me wel helemaal voorstellen hoe je beschrijft, dat het moeilijk is om de middelste te zijn. Alles is zo net niets. En overal zit je tussenin.

    En inderdaad Claudia. Ik ken middelste niet. Maar van dat citaat hier rechtsboven aan de pagina lig ik elke keer weer in een scheur. Sorry Repel, hij houdt vast ook van jou😉.

    Reactie door Cisca | maart 27, 2009

  5. Goed hoor, dat je actie hebt ondernomen. Ik herken je gevoel wat betreft middelste: ik heb ook het gevoel dat ik Sigrid tekort doe, omdat ze zich moet aanpassen aan de slaapjes van Wessel (en duidelijk gebaat is bij uitstapjes met z’n 2-en) hoop van harte dat de kinderpsycholoog jullie kan helpen.

    Reactie door Corine | maart 27, 2009

  6. Het is heel vervelend als je vóelt dat er iets is, maar niet de vinger op de zere plek kan leggen. Heel bekend!
    Bij onze kinders helpt wat meer individuele aandacht altijd wel, maar dat wil natuurlijk helemaal niet zeggen dat dat voor Middelste ook de oplossing is.
    Ben heel benieuwd naar de bevindingen van de psychologe. Denk je dat hij daar wel wil praten?
    Als ik onze middelste daarheen mee zou nemen, denk ik niet dat ze haar mond open doet….

    Reactie door Wieke | maart 27, 2009

  7. de middelste is inderdaad een moeiljke positie in een gezin
    maar hij is op de creche niet de middelste en daar merken ze ook iets
    goed dat je hulp zoekt

    Reactie door ilse | maart 28, 2009

  8. Hi,
    Een creche leidster kwam ooit eens met de term Hoog-sensitief. Heel interessant om te lezen. Misschien kunnen jullie je er wel in vinden.
    http://www.lihsk.nl/hoogsensitieve_kinderen.htm
    groetjes
    Noor

    Reactie door Noor | maart 28, 2009

  9. Interessant stuk zeg. Ik herken flarden. Andere flarden zijn 1-op-1 Oudste. Veel mensen zeggen trouwens dat hij Oudste achterna gaat.

    Ik heb de afgelopen dagen veel aandacht aan hem besteed en dat maakt heel veel uit, je ziet het meteen. En morgen gaan we (als het niet te slecht weer is) naar de dierentuin. Kan hij neusje-neusje liggen met een tijger of een olifant, of zo.

    Reactie door Repel | maart 28, 2009

  10. Ik heb nog wel een lammetje voor hem (blijft alleen geen lammetje, helaas, wordt groot stom schaap)

    Maar gelukkig heeft ie nu keuze genoeg om neusje aan neusje te liggen met wat beestenspul.

    Reactie door Barbara | maart 28, 2009

  11. Volgens mij doen jullie het hartstikke goed! Sterkte en succes met wat jullie allemaal gaan bespreken.

    Reactie door Toetje | maart 28, 2009

  12. Goed dat je er achteraan gaat. Niet alleen om te weten wat er nou precies niet pluis is, maar vooral om te weten hoe jullie ermee om moeten gaan.

    Reactie door Carla | april 3, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: